Rozdział 18

Błogosławieństwa Śalagrama

Pan Hari mówił dalej...

Ponieważ przeklęłaś Mnie, stanę się kamieniem, pozostając na brzegu Gandhaki. Miliony robaków Wadżrakita, będą swymi ostrymi zębami, żłobić w mym ciele reprezentujące Mnie sploty i koła. Te święte kamienie znane będą pod nazwą Śalagramów.

Śalagramy posiadające jeden otwór, cztery pierścienie, wyróżnione znakiem girlandy z leśnych kwiatów, wyglądające niczym nowo powstała chmura deszczowa, zwać się będą murti lub formami Laksmi-Narayana.

Kamienie z jednym otworem, czterema obrączkami, podobne świeżej deszczowej chmurze nie posiadające znaku girlandy, zwać się będą cakrami Laksmi-Dżanardana.

Głazy o dwóch otworach, z czterema pierścieniami, ze znakami podobnymi odciskom krowich racic, lecz pozbawione znaku girlandy, zwać się będą cakrami Raghunatha.

Bardzo małe śalagramy posiadające dwa znaki pierścienia, przypominające świeże deszczowe chmury, bez śladów girland, bardzo pomyślne dla grihastów, nazywane będą cakrami Wamany.

Bardzo małe kamyki z dwoma pierścieniami oraz wyżłobieniem kształtu girlandy, zwane będą cakrami Śridhary. Przynoszą one grihastom dobrobyt.

Damodara cakrami zwać się będą kamienie okrągłe, o dwóch pierścieniach, bez znaku girlandy.

Kamyki średnio duże, z dwoma okręgami, ze znakami strzał i kołczanów, znane będą jako cakry Rana-rama.

Średniego rozmiaru, o siedmiu pierścieniach, ze znakami parasolki i ozdobami, nazywane będą cakrami Rajaradżeśwary (króla królów), obdarzając ludzi królewskimi dobrami.

Duże kamienie o czternastu pierścieniach, podobne świeżej chmurze deszczowej zwane będą cakrami Ananta. Przyznają one cztery rodzaje owoców – arthę, kamę, dharmę i mokszę (bogactwo, przyjemność, prawość i wyzwolenie).

Okrągłe, piękne kamienie średniej wielkości, o dwóch kręgach, wyglądające niczym deszczowa chmura, oznaczone odciskiem krowiego kopytka, zwać się będą cakrami Madhusudana.

Te spośród kamieni o jednym pierścieniu, zwane będą cakrami Sudarśana.

Kamienie o ukrytych pierścieniach nazywać się będą cakrami Gadadhara.

Te o dwóch pierścieniach i wyglądzie końskiego pyska, zwane będą Hajagriwa.

Dwu pierścienne, o szeroko rozwartej buzi, wyglądające przerażająco, nazwane będą Narasimha. Obdarzą one swego wielbiciela brakiem przywiązania.

Kamyczki o dwóch pierścieniach, rozwartych ustach, z symbolem girlandy (kształtu eliptycznego), zwane będą Laksmi Nrisimha. Obdarzą one swych czcicieli rozmaitymi błogosławieństwami.

Zaś te o dwóch pięknych, jednakowego rozmiaru pierścieniach położonych blisko ich otworów, będą znane jako cakry Wasudewy. Spełnią one wszystkie pragnienia.

Kamienie podobne świeżym deszczowym chmurom, z pojedynczym cienkim okręgiem oraz wieloma maleńkimi otworkami na szeroko rozwartych ściankach, zwać się będą Pradjumnami. Obdarzą one wszystkich gospodarzy szczęściem.

Kamienie z połączonym pierścieniami i dużym grzbiecie zwane będą Sankarszanami. One zawsze będą obdarzać gospodarzy pomyślnością.

Te z kamyków o żółtym odcieniu, okrągłe i bardzo piękne znane będą jako cakry Aniruddhy. One również przyniosą gospodarzom dobro.

Gdziekolwiek znajdują się Śalagramy, tam osobiście mieszka Pan Hari. Gdzie przebywa Pan Hari, tam również są obecni Bogini Laksmi i wszystkie święte miejsca.

Wielbiąc kamienie Śalagrama, niszczy się grzechy zabicia bramina, jak również inne rodzaje występków.

Czcząc Śalagramy o poniższych kształtach, uzyskuje się następujące rezultaty:

Wielbienie kamienia o kształcie parasolki umożliwia osiągnięcie królestwa.

Jeżeli kamień jest okrągły, przyniesie wielki dobrobyt.

Jeśli ma postać wozu, nieszczęście.

Jeżeli ma końce w kształcie włóczni, śmierć.

O ściankach z zakrzywionymi powierzchniami, wielki dobrobyt.

W kolorze żółtym, zło i nieszczęście.

Gdy okręgi zdają się być przełamane, choroby.

O pierścieniach poprzerywanych, pewną śmierć.

Kiedy przed Śalagrama Śila przestrzega się złożonych ślubów, ofiarowuje podarki, poświęca kościoły, spełnia się śraddha lub ceremonię pogrzebową, czy też wielbi półbogów – wszystkie te działania stają się wielce wzniosłymi.

Jeśli wielbi się Śalagrama Śila, zyskuje się korzyści płynące z kąpieli we wszystkich tirtha (świętych rzekach) i bycia inicjowanym we wszelkich ofiarach wedyjskich.

Daleko więcej, osiąga się wszystkie korzyści zdobywane dzięki spełnianiu wszelakich ofiar wedyjskich w postaci odwiedzania świętych miejsc, spełnianiu ślubów, praktykowaniu wyrzeczeń oraz przeczytaniu wszystkich Wed.

Ktokolwiek spełnia swój abhiszek (kąpiel) zawsze z użyciem wody Śalagramów – będąc nią spryskanym w trakcie inicjacji oraz ceremonii instalacji – osiąga duchowe korzyści, jakie można uzyskać poprzez ofiarowanie wszelkiego rodzaju podarków i obejście całej ziemi.

Z pewnością półbogowie zadowoleni są z osoby codziennie wielbiącej Śalagrama-śila. Osoba taka staje się tak świętą, że nawet wszystkie święte miejsca pragną jej dotknąć. Wielbiciel Śalagramów jest dżiwanmukta (wyzwolony jeszcze żyjąc w materialnym ciele), jak również bardzo pobożny. Ostatecznie udaje się on na Vaikunthę, gdzie służy wiecznie Panu Hari. Każdy grzech, jak zabicie bramina, pierzcha od niego na podobieństwo uciekających węży, które dostrzegły Garudę (orzeł noszący Pana Visnu). Ziemia staje się poświęconą pyłem ze stóp czciciela Śila, wykupującego swymi narodzinami sto tysięcy swoich przodków.

Umierający, wypijając wodę z kąpieli Śalagramów, uwolniony zostanie z wszelkich grzechów i uda się na Vaikunthę. Człowiek ten wyzwolony zostaje ze skutków karmy (materialnych działań i ich konsekwencji) i bez wątpienia staje się na zawsze zaabsorbowany wizją stóp Pana Visnu.

Każdy, kto trzyma Śalagrama w ręku leżąc, udaje się na czas równy życiu Pana Brahmy (311 bilionów 40 miliardów lat ziemskich) do piekła Kumbhipaka.

Osoba, która złamie swe przyrzeczenie, trzymając w dłoniach Śalagram, pójdzie na sto tysięcy manwantarów do piekła Asipatra.

Kto wielbi Śalagram nie kładąc na nim listków Tulasi lub oddzielając je od kamienia, będzie cierpiał w następnym życiu ból rozłąki z żoną.

Jeżeli wielbiciel nie ofiarowuje listków Tulasi w konsze, zachoruje i pozostanie w oddzieleniu od swej żony przez siedem żywotów.

Jeśli trzymasz Śalagram-śila, Tulasi oraz konchę w jednym miejscu, staniesz się bardzo drogi Panu Narayanowi.

Bolesnym jest żyć w rozłące z osobą ukochaną, której towarzystwem się radowaliśmy. Byłaś o Tulasi ukochaną Śankhacudy przez okres jednego Manwantara, zatem ciężko znieść ci obecne rozdzielenie."