Rozdział 2

Narada usiłuje usunąć strapienie Bhakti

Śri Narada powiedział, "Młoda kobieto, dlaczego jesteś tak bardzo zaniepokojoną? Nie pogrążaj się niepotrzebnie w smutku. Po prostu medytuj o lotosowych stopach Pana Śri Kryszny, przez łaskę którego uwolnisz się z wszelkiego nieszczęścia. [1]. Pan Kryszna, kochanek dziewic Vrajy, który chronił Draupadi przed okrucieństwem Kauravów, nie odszedł daleko. Poza tym, jesteś Bhakti droższą Mu od Jego własnego życia. Na twą prośbę odwiedza On nawet domy nisko urodzonych ludzi. [2]. W Satya, Treta i Dvapara-yudze, jnana i vairajna były sposobami wyzwolenia, lecz w Kali-yudze jedynie bhakti może obdarzyć wyzwoleniem. Myśląc tak Pan Hari, transcendentalne uosobienie wiedzy, zamanifestował ciebie. Jesteś bardzo drogą ukochaną Pana Kryszny.

"Pewnego razu zbliżyłaś się ze złożonymi dłońmi do Pana pytając, co powinnaś uczynić. On odrzekł, 'Idź i ożywiaj mych wielbicieli'. Przyjęłaś to polecenie, bardzo Go zadowalając. Dla pomocy, Pan przysłał ci Mukti jako służkę, zaś Jnanę i Vairajnę jako twych synów. [3]. Mieszkasz bezpośrednio w Vaikunta dham, gdzie żywisz wielbicieli, a na tej ziemskiej planecie rozprzestrzeniasz się również dla ich odżywienia. [4]. Przybyłaś i szczęśliwie mieszkałaś na tej ziemi razem z Mukti, Jnaną i Vairajną od Satya, aż do Dvapara yugi. Jednakże w Kali judze Mukti nabawiła się choroby niereligijnych pozorów i obumarła, by za twym pozwoleniem powrócić na Vaikunthę. Jnana i Vairajna pozostali, ponieważ są oni jak twoi synowie. Będąc zlekceważonymi przez ludzi Kali yugi, zestarzeli się i osłabli, lecz wkrótce wyzdrowieją, więc nie musisz się lękać. Znajdę sposób, aby przywrócić młodość ich ciałom.

O pani o pięknej twarzy, nie ma wieku takiego jak Kali yuga [5]., ponieważ osiedlisz się w każdym domu, jak również w sercu każdego. [6]. Posłuchaj mego ślubowania. Jeżeli nie będę nauczał twego przekazu, podporządkowując wszystkie inne religie i czyniąc święto oddania panującym, wtedy nie będzie mnie można uznać za sługę Pana Hari. W Kali-yudze ludzie podążający za tobą, nawet grzesznicy, osiągną siedzibę Pana Kryszny bez obaw. [7]. Ludzie, w sercach których ty mieszkasz oczyszczą się i nie ujrzą Yamaraja, Pana Śmierci, nawet w snach. Nawet upiorne istoty, jak pretowie, piśacie, raksasowie i daityowie nie są w stanie sprawiać kłopotu osobom o sercach przepojonych oddaniem. Nie można kontrolować Pana przy pomocy wyrzeczeń, studiów na Wedami, kultywowania wiedzy, czy poprzez działania dla rezultatów opisane w Wedach. On jest kontrolowany jedynie przez bhakti, a gopi są tego dowodem. [8]. Na mocy pobożnych czynów pełnionych przez setki żyć, można zostać przyciągniętym do bhakti, która jest wyłączną wartością Kali-yugi. Pod wpływem bhakti, Pan Kryszna osobiście ukazuje się wielbicielowi. Osoby przeciwne oddaniu zawsze cierpią, niezależnie od tego gdzie udają się w obrębie trzech systemów planetarnych. W przeszłości, wielki mędrzec Durvasa cierpiał ogromnie z powodu obrazy popełnionej wobec wielbiciela. [9]. Cóż więcej mogę powiedzieć? Wszystkie wrata, tirtha, yogi, ofiary i przemowy pełne wiedzy nie są potrzebne. Sama bhakti może przyznać wyzwolenie."

Suta Goswami kontynuował, "Wnioski Narady gloryfikowały Bhakti, ożywiając ją. Wtedy Bhakti rzekła, co następuje. "O Narado, jesteś bardzo chwalebny i masz niezachwianą wiarę we mnie. Dlatego zawsze będę przebywać w twym sercu, nigdy go nie opuszczając. O święta osobo, jesteś najbardziej miłosierny. Po prostu w jednej chwili usunąłeś me nieszczęście. Jednak moi synowie nie odzyskali jeszcze świadomości. Proszę szybko przywróć im przytomność.'

Suta Goswami powiedział, "Po usłyszeniu słów Bhakti, Narada poczuł wielkie współczucie, usiłując obudzić jej synów potrząsając nimi. [10]. Przyłożył swe usta do ich uszu, wołając, 'O Jnano obudź się. O Vairajno proszę wstań.' [11]. Następnie intonował wedyjskie mantry, sutry Vedanty oraz Upanisady. Raz za razem śpiewał BG. Z wielkim trudem, bracia ożywili się, pozostając jednak w letargu. Obaj ziewali i nie byli w stanie nawet otworzyć oczu. [12]. Ich włosy były białe jak włosy kaczek, zaś członki ich ciał wychudzone i słabe. Z powodu głodu i pragnienia bracia byli osłabieni i śpiący. Widzą to, Narada zaniepokoił się i począł rozważać nad innymi sposobami uwolnienia ich ze starości oraz snu. O Śaunako, w czasie rozważań mędrca Narady medytującego o Najwyższym Panu, dobiegł z nieba głos. [13]. 'O Devasi, nie obawiaj się, bowiem twoje wysiłki zakończą się sukcesem. O mędrcze, musisz spełnić jeden szczególny szlachetny czyn. Pewna wielka święta osoba objawi ci, co masz uczynić. [14]. Jak tylko zakończysz tą czynność, Jnana i Vairajna zostaną uwolnieni ze szponów snu i starości, zaś bhakti zapanuje wszędzie.' [15]. Słowa te usłyszeli wszyscy."

Zdumiony Narada rzekł, 'Nie potrafię zrozumieć znaczenia tych zawoalowanych słów. [16]. Głos nie powiedział jasno, jaką ścieżką należy podążać w celu osiągnięcia doskonałości. Nawet nie wiem, gdzie znaleźć święte osoby mogące wyjaśnić mi ten proces. Co mam zrobić, by wprowadzić w życie polecenie głosu?"

Suta Goswami powiedział, "O Śaunako, Narada pożegnał się z Jnaną i Vairajną, wyruszając do rozmaitych świętych miejsc. Spotkał tam mieszkające święte osoby, pytając je o proces, dzięki któremu mogliby ożywić Jnanę i Vairajnę. Niektórzy z pytanych słuchali uważnie, lecz nie byli w stanie udzielić dokładnej odpowiedzi. [17]. Jedni mówili, że obudzenie braci nie jest możliwe, zaś inni zwrócili uwagę na niemożliwość udzielenia precyzyjnej odpowiedzi. Niektórzy, gdy ich zapytano, milczeli, a inni wykręcili się od odpowiedzi, by uniknąć zakłopotania. Wszyscy byli zaskoczeni pytaniem i żaden nie mógł udzielić satysfakcjonującej odpowiedzi. Zaczęli między sobą dyskutować następująco, 'Drodzy przyjaciele, jeśli Jnana i Vairajna nie wrócili do przytomności po usłyszeniu Wed, Vedanta-sutry i wyrecytowaniu BG, to jakie może być rozwiązanie? Zaś jeżeli Narada Muni, główny yogin i święty sam tego nie wie, to kto może udzielić odpowiedzi?"

"W ten sposób, gdziekolwiek Narada pytał, tam otrzymywał tą samą odpowiedź – bardzo trudno wskrzesić obu braci. Muni bardzo przestraszony zdecydował udać się do Badari, gdzie spełniał pokuty z zamiarem znalezienia rozwiązania dla ocucenia Jnany i Vairajni. Wkrótce pojawili się Kumarowie, przewodzeni przez Sanakę. [19]. Ciała ich rozprzestrzeniały blask milionów słońc. Ujrzawszy mędrców Narada ponownie zapytał, "O święte osoby, dzięki wielkiemu szczęściu osiągnąłem teraz wasze towarzystwo. Proszę bądźcie wobec mnie miłosierni, wyjaśniając mi tą szlachetną metodę. Jesteście najlepszymi yoginami i największymi uczonymi. Pomimo, że zjawiacie się w ciałach pięcioletnich chłopców, to jesteście w rzeczywistości najstarszymi wśród świętych osób. Zawsze mieszkacie na Vaikunthah angażując się w intonowanie świętych imion. Zawsze zatoksykowani jesteście nektarem rozrywek Pana Hari, które są waszym jedynym pożywieniem. [20]. Zawsze intonujecie mantrę hari saranam dzięki czemu starość, pojawiająca się z upływem czasu nie zbliża się do was. Uprzednio, po prostu jedno zmarszczenie waszych brwi, strąciło na ziemię odźwiernych Pana Visnu, Jayę i Vijayę. [21]. Później dzięki waszej łasce przywrócono im ich wcześniejszą pozycję. Jestem najniższy i czuję się najszczęśliwszym otrzymując wasz darśan. Jesteście bardzo miłosierni, tak więc obdarzcie mnie swoją łaską. Proszę objaśnijcie proces, którego zgodnie ze wskazaniami głosu z nieba, mam nauczyć się od świętych osób. Proszę wyjaśnijcie szczegółowo w jaki sposób podążać tą ścieżką. Jak Bhakti, Jnana i Vairajna staną się szczęśliwymi? Jakim sposobem mogą zostać ustanowieni wśród wszystkich klas społecznych?"

Kumarowie odpowiedzieli, "O mędrcze Narado Muni, porzuć swój niepokój i stań się szczęśliwym, ponieważ rozwiązanie jest proste. O Narado, sławny koronny klejnocie pośród wyrzeczonych, jesteś przewodnikiem osób podążających ścieżką oddania, zaprawdę ty jesteś słońcem bhakti-yogi. Nie jest niczym bardzo zdumiewającym, że podjąłeś wielki wysiłek ze względu na Bhakti. Jest z pewnością właściwym dla wielbiciela Pana, odpowiednio ustanowić Bhakti. [22]. Rozmaici mędrcy rozpowszechniają wiele ścieżek, lecz wszystkie one są kłopotliwe, mogąc ogólnie rzecz biorąc wznieść ich zwolennika jedynie do planet niebiańskich. Do czasów obecnych, proces dzięki któremu osiągnąć można oryginalną Osobę Boga, pozostał ukrytym, przez co bardzo trudno spotkać osobę znającą tą praktykę. Znamy metodę o której wspomniał niebiański głos i wyjaśnimy ci ją. [23]. Prosimy, słuchaj uważnie. O Narado, ofiara dóbr materialnych, pokuta, yoga, medytacja, studia nad Wedami oraz ścieżka wiedzy, prowadzą zazwyczaj do działań dla rezultatów, a nagrodą za ich spełnianie jest pobyt na planetach niebiańskich. Uczeni powiedzieli, że jedynie jnana-vairajna, czyli ofiara z wiedzy stanowi ścieżkę ku wyzwoleniu. [24]. Powyższym są studia nad Śrimad Bhagavatam, które śpiewały wielkie osobistości, jak Śukadeva Goswami. Po prostu słuchając słów Śrimad Bhagavatam, odżywia się Bhakti, Jnanę i Vairajnę. Proces ten usuwa nieszczęście Jnany i Vairajni, pogrążając Bhakti w rozkoszy. Gdy ryczy lew, wilki uciekają w strachu, podobnie jedynie przez dźwięk Śrimad Bhagavatam, wszystkie występne cechy Kali-yugi są niszczone. Bhakti jest strumieniem miłości Boga, otwierając wspólnie z Jnaną i Vairajną każdy dom i tańcząc w sercu każdej żywej istoty."

Śri Narada rzekł, "Usiłowałem obudzić Jnanę i Vairajnę intonowaniem Wed, Upanisadów i Bhagavad-gity, wszystko bez rezultatu. Jak to możliwe, że ożywieni będą przez słuchanie Śrimad Bhagavatam? [25]. Przecież Śrimad Bhagavatam jest niczym innym, jak esencją Wed. Wasz darśan nigdy nie idzie na marne, a wy zawsze chronicie wam podporządkowanych, więc proszę usuńcie bezzwłocznie moje wątpliwości."

Kumarowie odpowiedzieli, "To prawda, że Śrimad Bhagavatam jest esencją Wed i Upanisadów, [26]. lecz będąc owocem drzewa literatury wedyjskiej, stoi ponad nimi. Odżywczy sok drzewa jest rozprowadzany od korzenia do szczytu drzewa, chociaż nie można go posmakować. Jednak gdy ten sam sok zgromadzi się w owocu, wtedy smakuje on wyśmienicie. Podobnie ghee, które smakuje nawet półbogom, znajduje się w mleku, lecz nie można go smakować dopóki nie zostanie poddane rafinacji. Cukier również istnieje w trzcinie cukrowej, jednak interesujący staje się dopiero po oczyszczeniu. To samo odnosi się do rozrywek opisanych w Śrimad Bhagavatam, które równe jest Wedom. Śri Vyasadeva rozpowszechnił je, by ustanowić bhakti, jnanę i vairajnę. Kiedyś Śrila Vyasa, kompilator BG, znający sedno wszystkich Wed i Upanisadów, będąc przygnębionym pogrążył się w oceanie zmieszania. Wtedy ty streściłeś przekaz Bhagavatam w zaledwie czterech wersetach. Po ich usłyszeniu Vyasa przestał lamentować. Więc dlaczego jesteś pełen wątpliwości, będąc zdziwionym tym wszystkim? Recytuj Jnanie i Vairajni Śrimad Bhagavatam, a ich płacz i nieszczęście zostaną zniszczone."

Narada powiedział, "O święte osoby, spotkanie was natychmiast roztrzaskuje wszelki grzech żywych istot, przynosząc ulgę przypiekanym ogniem materialnego nieszczęścia. Wy zawsze pijecie nektar Śrimad Bhagavatam, który usłyszeliście od Pana Śesy. W celu nauczania przekazu bhakti, opisującego miłość Boga, przyjmuję wasze schronienie. Jedynie osoby spełniające wielkie pobożne czyny przez miliony żyć, [27]. mogą osiągnąć towarzystwo świętych osób, takich jak wy. Dzięki temu stają się całkowicie wolni od ignorancji spowodowanej materialnym złudzeniem i dumą. Osoby takowe umacniają się wtedy we właściwym rozróżnianiu.

Przypisy do rozdziału drugiego.

1. Jest to jedyne panaceum na niepokój. Gdy umysł skupiony jest na Krysznie, nie może być poruszonym. Dlatego wielbiciele zawsze wolni są od niepokoju.

2. Pan Kryszna zwany jest patita-pavana, oczyszczającym upadłych i Dina-bandhu, przyjacielem strapionych. Nie dba On o ludzi hardych. Zadowala Go pokora.

3. Pan zadowolony jest ze Swych posłusznych sług. On nawet nie proszony, przyznaje wyzwolenie, wiedzę i uwalnia od przywiązania dusze Jemu podporządkowane.

4. Służba oddania jest wewnętrzną mocą Pana, zstępując od Niego do świata materialnego poprzez sukcesję uczniów.

5. Kali oznacza wiek kłótni i hipokryzji, lecz również wskazuje na wiek, kiedy Pan jest łatwo dostępny – kam krysznam lati dadati iti kalih. W innych yugach ludzie byli zamożni, inteligentni, raźni i długowieczni. Mieli naturalną skłonność do procesów yogi, pokut, studiowania Wed, yajni itd. Nie zważali na oddanie uważając je za zbyt prostą metodę. Jednakże bez bhakti, nie można osiągnąć wyzwolenia. W poprzednich wiekach ludzie musieli poddawać się przez wiele wcieleń, rygorom odpowiednich procesów w celu zrealizowania powyższego faktu. Jednak w Kali-yudze występuje naturalna skłonność do bhakti, ponieważ ogół ludzi nie posiada kwalifikacji by kultywować jnanę, yogę i karmę. Dlatego wiek ten jest chwalebny. Daleko więcej, Pan Caitanya pojawił się w Kali-yudze, aby bezpośrednio nauczać przekazu bhakti, ustanawiając właściwy przykład.

6. W stwierdzeniu tym zawarta jest przepowiednia przyjścia Pana Caitanyi, który obiecał prithivite ace yata nagaradi grama / sarvatra pracara hibe mora nama. Gdy Narada Muni mówi, że ustanowi bhakti, ma on na myśli, iż uczynione to zostanie poprzez wielbiciela. Dlatego werset ten wskazuje również na nauczanie Śrila Prabhupady, który wypełnił proroctwa Pana Caitanyi i Śri Narady Muniego. Faktycznie kiedyś w Ameryce Śrila Prabhupada prowadził program dla bardzo niewielu osób. Gdy jeden z uczniów zwrócił uwagę na obecność tak małej liczby gości., Śrila Parbhupada powiedział, "To nieprawda. Wielki mędrzec Narada Muni był obecny".

7. Każdy ma wystarczające kwalifikacje, by podjąć proces bhakti, bez względu na narodziny, czy kastę.

8. W kulturze wedyjskiej, Wedy uważane są za najwyższego pramana, chociaż Śri Narada potwierdził, że są nim gopi. Jest tak, ponieważ gopi są najwyższymi znawczyniami i kochankami Kryszny. Poza tym wśród gopi niektóre znane są jako uosobione Wedy, i stąd zwie się je pramana.

9. Odnosi się to do historii Ambarisa Maharaja z dziewiątego kanto Śrimad Bhagavatam.

10. Wysiłek Narady spełniony dla obudzenia Jnany i Vairajni, przez potrząsanie nimi rękoma, wskazuje na niemożność ożywienia wiedzy dzięki procesowi karmy.

11. Przyłożenie ust przez Naradę do uszu śpiących reprezentuje ceremonię inicjacji, w trakcie której guru wypowiada mantry prosto do ucha ucznia. Zwykła inicjacja nie może jednak nikogo uczynić uczonym lub wyrzeczonym.

12. Letarg i ziewanie Jnany i Vairajni wskazuje na możliwość otrzymania poprzez opisaną recytację pism, jedynie skromnego zasobu wiedzy. One nie czynią świadomości krystalicznie czystą.

13. Dusza Najwyższa przewodzi szczerej dociekającej osobie z wewnątrz.

14. Szczera, dociekliwa osoba powinna przyjąć przewodnictwo bona fide mistrza duchowego. W ten sposób Pan pomaga od wewnątrz i z zewnątrz.

15. Jest to przepowiednia dotycząca zaistnienia ISKCON-u.

16. Osobiste realizacje pozbawione przewodnictwa bona fide nauczyciela oraz pism są niejasne i niewystarczające

17. Większość osób w przebraniu świętych nie rozumie jasno Rzeczywistości Absolutnej. Takowi guru podążają za pełnymi chaosu filozofiami. Ich brak realizacji sprawia, że uczniowie tych tzw. świętych nie otrzymują wystarczającego przewodnictwa.

18. Tutaj słowo Narada oznacza dającego wiedzę – naram jnanam dadati iti naradah.

19. Szczeremu poszukiwaczowi prawdy Pan ukazuje się pod postacią mistrza duchowego.

20. Jest to opis bona fide mistrza duchowego.

21. Historia ta znajduje się w trzeciej pieśni Śrimad Bhagavatam.

22. Taki jest obowiązek każdego wielbiciela Pana.

23. Guru jest w stanie rozproszyć wszystkie wątpliwości swego ucznia.

24. Tutaj określenie "wiedza" jest tożsamy z oddaniem. Wiedza związana z Osobą Boga jest jedną z cech bhakti.

25. Uczeń powinien z pokorą przedstawić wątpliwości swemu guru. Jeżeli uczeń jest arogancki, święta osoba nie musi obdarzyć takiego niekwalifikowanego ucznia skarbem wiedzy.

26. Wedy i Itihasy zajmują się glównie indharmą, arthą, kamą i moksą, lecz Śrimad Bhagavatam mówi jedynie o czystej służbie oddania do Najwyższego Pana, Kryszny.

27. Pobożne czyny wymienione tutaj związane są z oddaniem jak np. ofiarowanie jałmużny wielbicielowi.