ROZDZIAŁ VII .

Podróż Pana po Południowych Indiach

W swej Amrta-pravaha-bhasyi Śrila Bhaktivinoda Thakura streszcza Siódmy Rozdział w taki oto sposób. Śri Caitanya Mahaprabhu przyjął wyrzeczony porządek życia w miesiącu Magha (styczeń-luty), a w miesiącu Phalguna (luty-marzec) udał się do Jagannatha Puri. W miesiącu Phalguna oglądał festiwal Dola-yatra, a w miesiącu Caitra wyzwolił Sarvabhaumę Bhattacaryę. W miesiącu Vaiśakha rozpoczął podróż po Południowych Indiach. Gdy postanowił, że wyruszy w samotną podróż po Południowych Indiach, Śri Nityananda Prabhu przydzielił Mu do pomocy bramina o imieniu Krsnadasa. Kiedy Śri Caitanya Mahaprabhu rozpoczynał Swą podróż, Sarvabhauma Bhattacarya wręczył Mu cztery komplety ubrań i poprosił, by spotkał się z Ramanandą Rayą, który w tym okresie mieszkał nad brzegiem rzeki Godavari. Pan Nityananda Prabhu, wraz z innymi bhaktami, odprowadził Pana do Alalanathy, lecz tam Pan Caitanya zostawił ich wszystkich i wraz z braminem Krsnadasem wyruszył w dalszą drogę. Pan zaczął śpiewać mantrę "krsna krsna krsna krsna krsna krsna krsna he". We wszystkich wioskach, w których Śri Caitanya Mahaprabhu spędzał noce, namawiał każdą osobę, która odwiedziła Go w Jego schronieniu, by szerzyła ruch świadomości Krsny. Po udzieleniu nauk ludziom z jednej wioski, Pan kierował Swe kroki ku innym wsiom, by powiększyć liczbę bhaktów. W ten sposób dotarł w końcu do Kurma-sthany. Obdarzył tam Swą bezprzyczynową łaską bramina zwanego Kurmą i uleczył innego, dotkniętego trądem bramina o imieniu Vasudeva. Po uleczeniu trędowatego bramina Śri Caitanya Mahaprabhu otrzymał tytuł Vasudevamrta-prada, co znaczy: "ten, kto dostarczył nektaru trędowatemu Vasudevie".

Madhya 07.01 Czując wielkie współczucie dla bramina zwanego Vasudevą, Pan Caitanya Mahaprabhu uleczył go z trądu. Przemienił go w pięknego człowieka usatysfakcjonowanego służbą oddania. Składam pełne szacunku pokłony sławnemu Panu Śri Caitanyi Mahaprabhu.

Madhya 07.02 Wszelka chwała Panu Caitanyi Mahaprabhu! Wszelka chwała Panu Nityanandzie Prabhu! Wszelka chwała Advaicie Acaryi! I wszelka chwała bhaktom Pana Caitanyi!

Madhya 07.03 Po wyzwoleniu Sarvabhaumy Bhattacaryi Pan zapragnął udać się do Południowych Indii, by nauczać.

Madhya 07.04 Śri Caitanya Mahaprabhu przyjął sannyasę w dwutygodniowym okresie przybywającego księżyca w miesiącu Magha. W następnym miesiącu, Phalguna, udał się do Jagannatha Puri i tam też zamieszkał.

Madhya 07.05 Pod koniec miesiąca Phalguna był świadkiem ceremonii Dola-yatra i przy tej okazji śpiewał oraz tańczył na różne sposoby w typowej dla Siebie ekstatycznej miłości do Boga.

Madhya 07.06 W miesiącu Caitra, przebywając w Jagannatha Puri, Pan wyzwolił Sarvabhaumę Bhattacaryę, a na początku następnego miesiąca (Vaiśakha) postanowił wyruszyć do Południowych Indii.

Madhya 07.07-08 Śri Caitanya Mahaprabhu zwołał wszystkich Swoich bhaktów i trzymając ich za ręce, pokornie oznajmił: "Wszyscy jesteście Mi drożsi niż Moje życie. Mogę porzucić Swoje życie, ale was trudno Mi porzucić.

Madhya 07.09 "Wszyscy jesteście Moimi przyjaciółmi, a przyprowadzając Mnie tutaj, do Jagannatha Puri, i dając Mi szansę ujrzenia Pana Jagannatha w świątyni, właściwie spełniliście obowiązki przyjaciół.

Madhya 07.10 "Teraz błagam was wszystkich o jedną jałmużnę. Proszę, pozwólcie Mi odejść i wyruszyć w podróż do Południowych Indii.

Madhya 07.11 "Udam się na poszukiwanie Viśvarupy. Wybaczcie Mi proszę, ale chcę iść Sam; nie chcę brać nikogo ze Sobą.

Madhya 07.12 "Dopóki nie wrócę z Setubandhy, wy wszyscy, drodzy przyjaciele, powinniście pozostać w Jagannatha Puri."

Madhya 07.13 Wiedząc wszystko, Śri Caitanya Mahaprabhu był świadom tego, że Viśvarupa już umarł. Aby jednak mógł udać się do Południowych Indii i wyzwolić tamtejszych ludzi, konieczne było udanie niewiedzy.

Madhya 07.14 Słysząc to oznajmienie Śri Caitanyi Mahaprabhu, wszyscy bhaktowie poczuli się bardzo nieszczęśliwi i stali w miejscu z posępnymi twarzami.

Madhya 07.15 Wówczas Nityananda Prabhu rzekł: "Jak możesz iść Sam? Kto będzie mógł to znieść?

Madhya 07.16 "Może jeden lub dwóch spośród nas powinno pójść z Tobą, w przeciwnym razie możesz po drodze wpaść w szpony oszustów i złodziei. Możesz wybrać, kogo zechcesz, ale dwie osoby powinny iść z Tobą.

Madhya 07.17 Prawdę powiedziawszy, znam wszystkie ścieżki prowadzące do różnych miejsc pielgrzymek w Południowych Indiach. Rozkaż Mi tylko, a pójdę z Tobą."

Madhya 07.18 Pan odpowiedział: "Ja jestem po prostu tancerzem, a Ty jesteś mistrzem marionetek. W jakikolwiek sposób pociągniesz za sznurki, by sprawić, abym tańczył, będę tańczył w ten sposób.

Madhya 07.19 "Gdy przyjąłem porządek sannyasy, zamierzałem pójść do Vrndavany, ale Ty zamiast tego zabrałeś Mnie do domu Advaity Prabhu.

Madhya 07.20 "W drodze do Jagannatha Puri połamałeś Mój kij sannyasina. Wiem, że wszyscy darzycie Mnie wielkim uczuciem, ale takie rzeczy przeszkadzają w Moich czynnościach.

Madhya 07.21 "Jagadananda chce, bym rozkoszował się cielesnym zadowalaniem zmysłów i z powodu strachu robię, cokolwiek Mi powie.

Madhya 07.22 "Jeśli czasami robię coś, co jest sprzeczne z jego pragnieniem, to rozgniewany nie rozmawia ze Mną przez trzy dni.

Madhya 07.23 "Jako że jestem sannyasinem, Moim obowiązkiem jest spanie na ziemi i kąpanie się trzy razy dziennie, nawet w zimie. Ale Mukunda jest bardzo nieszczęśliwy, gdy widzi Moje surowe wyrzeczenia.

Madhya 07.24 "Oczywiście Mukunda nic nie mówi, ale Ja wiem, że w głębi siebie jest bardzo nieszczęśliwy. Gdy to widzę, staję się dwa razy bardziej nieszczęśliwy od niego.

Madhya 07.25 "Chociaż jestem w wyrzeczonym porządku życia, a Damodara jest brahmacarinem, mimo to trzyma w ręku kij po to tylko, by Mnie szkolić.

Madhya 07.26 "Według Damodary nadal jestem neofitą, jeśli chodzi o etykietę społeczną; dlatego nie podoba mu się Moja niezależna natura.

Madhya 07.27 "Damodara Pandita i inni są bardziej zaawansowani, jeśli chodzi o przyjmowanie łaski Pana Krsny; dlatego nie są zależni od opinii publicznej. Wskutek tego chcą, bym cieszył się zadowalaniem zmysłów, mimo iż jest to sprzeczne z etykietą. Ale będąc biednym sannyasinem, nie mogę zaniechać obowiązków wyrzeczonego porządku i dlatego też ściśle ich przestrzegam.

Madhya 07.27 Znaczenie: Obowiązkiem brahmacarina jest asystowanie sannyasinowi; dlatego brahmacarin nie powinien pouczać sannyasina. Taka jest etykieta. Zatem Damodara nie powinien udzielać Caitanyi Mahaprabhu rad dotyczących Jego obowiązku.

Madhya 07.28 "Zatem wszyscy powinniście przez kilka dni pozostać tutaj, w Nilacali, podczas gdy Ja będę samotnie podróżował po świętych miejscach pielgrzymek."

Madhya 07.29 W rzeczywistości Pan znajduje się pod kontrolą dobrych cech wszystkich Swoich bhaktów. Pod pretekstem przypisywania im błędów, rozkoszuje się tymi wszystkimi cechami."

Madhya 07.29 Znaczenie: W rzeczywistości wszystkie oskarżenia, które Śri Caitanya Mahaprabhu wysuwał przeciwko Swoim ukochanym bhaktom, dowodziły Jego wielkiego uznania dla głębokiej miłości, którą Go darzyli. Jednak wymieniał kolejno te błędy, jak gdyby urażony wielkim uczuciem Swych bhaktów. Czasami, z powodu głębokiej miłości do Pana, osobiści towarzysze Śri Caitanyi Mahaprabhu postępowali wbrew zasadom regulującym, a czasami, z powodu ich miłości, Śri Caitanya Mahaprabhu Sam naruszał regulujące zasady sannyasina. W oczach ogółu wykroczenia takie nie są dobre, ale Śri Caitanya Mahaprabhu był tak kontrolowany przez miłość Swoich bhaktów, że był zmuszony łamać niektóre z tych zasad. Chociaż Śri Caitanya Mahaprabhu ich winił, to pośrednio dawał do zrozumienia, że był bardzo zadowolony z ich postępowania w czystej miłości do Boga. Dlatego w wersecie dwudziestym siódmym nadmienia, że Jego bhaktowie i towarzysze przykładają większą wagę do kochania Krsny niż do etykiety społecznej. Jest wiele przykładów służby oddania pełnionej przez poprzednich acaryów, którzy, mocno zaabsorbowani miłością do Krsny, nie dbali o konwenanse społeczne. Niestety, dopóki jesteśmy w tym materialnym świecie, musimy przestrzegać społecznych zwyczajów, aby uniknąć krytyki ze strony ogółu. Jest to pragnieniem Śri Caitanyi Mahaprabhu.

Madhya 07.30 Nikt nie może należycie opisać uczucia, którym Śri Caitanya Mahaprabhu darzył Swoich bhaktów. Zawsze tolerował wszelkiego rodzaju osobiste niedole będące wynikiem przyjęcia wyrzeczonego porządku życia.

Madhya 07.31 Zasady regulujące, których przestrzegał Caitanya Mahaprabhu, były czasami nie do zniesienia i wszyscy bhaktowie bardzo z tego powodu cierpieli. Chociaż Caitanya Mahaprabhu ściśle przestrzegał zasad regulujących, to nie mógł tolerować nieszczęścia, które odczuwali Jego bhaktowie.

Madhya 07.32 Aby powstrzymać ich od towarzyszenia Mu i tym samym zapobiec ich cierpieniu, Śri Caitanya Mahaprabhu oznajmił, że ich dobre cechy są wadami. Pan chciał podróżować po wszystkich miejscach pielgrzymek samotnie, ściśle przestrzegając obowiązków wyrzeczonego porządku życia.

Madhya 07.33 Później czterech bhaktów pokornie nalegało, że pójdą z Panem, ale Śri Caitanya Mahaprabhu, będąc niezależnym Najwyższą Osobą Boga, nie przyjął ich prośby.

Madhya 07.34 Na to Pan Nityananda rzekł: "Cokolwiek rozkażesz, jest to Moim obowiązkiem, bez względu na to, czy wyniknie z tego szczęście czy nieszczęście.

Madhya 07.35 "Jednakże mimo to poproszę Cię o coś. Proszę, rozważ mą prośbę i jeśli uznasz, że jest stosowna, proszę, zaakceptuj ją.

Madhya 07.36 "Musisz wziąć ze Sobą przepaskę na biodra, wierzchnie ubranie i naczynie na wodę. Nie powinieneś brać nic ponad to.

Madhya 07.37 "Ponieważ Twoje dwie ręce będą stale zajęte intonowaniem i liczeniem świętych imion, to jak będziesz niósł naczynie na wodę i wierzchnie odzienie?

Madhya 07.37 Znaczenie: Z tego wersetu wyraźnie wynika, że Caitanya Mahaprabhu codziennie mantrował święte imiona określoną ilość razy. Gosvami zwykli podążać w ślady Śri Caitanyi Mahaprabhu i zasady tej przestrzegał też Haridasa Thakura. Jeśli chodzi o Gosvamich - Śrila Rupę Gosvamiego, Śrila Sanatanę Gosvamiego, Śrila Raghunathę Bhattę Gosvamiego, Śrila Jivę Gosvamiego, Śrila Gopala Bhattę Gosvamiego i Śrila Raghunathę dasa Gosvamiego - Śrinivasa Acarya potwierdza: sankhya-purvaka-nama-gana-natibhih. (Sad-gosvamy-astaka, 6) Jak potwierdza ten werset, poza innymi obowiązkami Śri Caitanya Mahaprabhu wprowadził system codziennego mantrowania świętego imienia Pana stałą ilość razy (tomara dui hasta baddha nama-ganane). Caitanya Mahaprabhu zwykł liczyć na Swoich palcach. Gdy jedna ręka zajęta była mantrowaniem, druga ręka pilnowała ilości rund. Potwierdza to Caitanya-candramrta, jak również Stava-mala Śrila Rupy Gosvamiego:

badhnan prema-bhara-prakampita-karo granthin katidorakaih

sankhyatum nija-loka-mangala-hare-krsneti namnam japan

(Caitanya-candramrta, 9)

hare krsnety uccaih sphurita-rasano nama-ganana-

krta-granthi-śreni-subhaga-kati-sutrojjvala-karah

(Caitanyastaka, 5)

Dlatego bhaktowie z sukcesji Śri Caitanyi Mahaprabhu muszą mantrować co najmniej szesnaście rund dziennie. Jest to liczba zalecana przez Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Krsny. Haridasa Thakura codziennie mantrował 300 000 imion. Szesnaście rund jest to około 28 000 imion. Nie ma potrzeby imitowania Haridasa Thakury czy innych Gosvamich, ale dla każdego bhakty rzeczą zasadniczą jest mantrowanie świętego imienia stałą ilość razy dziennie.

Madhya 07.38 "Gdy po drodze padniesz zemdlony w ekstatycznej miłości do Boga, kto będzie chronił Twój dobytek - naczynie na wodę, ubrania itd.?"

Madhya 07.39 Śri Nityananda Prabhu mówił dalej: "Tutaj jest prosty bramin o imieniu Krsnadasa. Proszę, przyjmij go i zabierz ze Sobą. Taka jest Moja prośba.

Madhya 07.39 Znaczenie: Ten Krsnadasa, znany jako Kala Krsnadasa, nie jest Kala Krsnadasem wspomnianym w 37 wersecie Jedenastego Rozdziału Adi-lili. Kala Krsnadasa wspomniany w Rozdziale Jedenastym jest jednym z dwunastu gopala (chłopców pasterzy), którzy pojawili się, by stać się podstawą rozrywek Pana Caitanyi Mahaprabhu. Jest on znany jako wielki bhakta Pana Nityanandy Prabhu. Bramin o imieniu Kala Krsnadasa, który udał się ze Śri Caitanyą do Południowych Indii i później do Bengalu, wspomniany jest w Dziesiątym Rozdziale Madhya-lili, w wersetach od 62 do 74. Nie należy utożsamiać tych dwóch osób.

Madhya 07.40 "Będzie nosił Twoje naczynie na wodę i odzienie. Możesz robić, cokolwiek zechcesz; nie powie on ani słowa."

Madhya 07.41 Przystając na prośbę Pana Nityanandy Prabhu, Pan Caitanya wziął wszystkich Swoich bhaktów i poszedł do domu Sarvabhaumy Bhattacaryi.

Madhya 07.42 Gdy tylko weszli do jego domu, Sarvabhauma Bhattacarya ofiarował Panu pokłony i miejsce do siedzenia. Po usadowieniu wszystkich innych, Bhattacarya zajął swoje miejsce.

Madhya 07.43 Po omówieniu różnych tematów związanych z Panem Krsną, Śri Caitanya Mahaprabhu oznajmił Sarvabhaumie Bhattacaryi: "Przybyłem do twej rezydencji tylko po to, by otrzymać od ciebie polecenie.

Madhya 07.44 "Mój starszy brat, Viśvarupa, przyjął sannyasę i wyruszył do Południowych Indii. Muszę teraz iść Go poszukać.

Madhya 07.45 "Proszę, pozwól Mi odejść, gdyż muszę udać się do Południowych Indii. Za twoim pozwoleniem, wkrótce szczęśliwie wrócę."

Madhya 07.46 Usłyszawszy to, Sarvabhauma Bhattacarya był bardzo wstrząśnięty. Pochwyciwszy lotosowe stopy Caitanyi Mahaprabhu, udzielił tej pełnej smutku odpowiedzi.

Madhya 07.47 "Po wielu narodzinach, dzięki jakimś pobożnym działaniom, otrzymałem Twoje bezcenne towarzystwo. Teraz opatrzność przerywa to.

Madhya 07.48 "Jeśli piorun trafi w moją głowę albo umrze mi syn, mogę to tolerować. Ale nie mogę znieść niedoli rozłąki z Tobą.

Madhya 07.49 "Mój drogi Panie, jesteś niezależnym Najwyższą Osobą Boga. Z pewnością odejdziesz. Wiem o tym. Mimo to proszę, byś pozostał tu kilka dni, abym mógł oglądać Twoje lotosowe stopy."

Madhya 07.50 Słysząc prośbę Sarvabhaumy Bhattacaryi, Caitanya Mahaprabhu złagodniał. Nie odszedł i został kilka dni dłużej.

Madhya 07.51 Bhattacarya z wielkim entuzjazmem zaprosił Pana Caitanyę Mahaprabhu do swego domu i dobrze Go nakarmił.

Madhya 07.52 Gotowała żona Bhattacaryi, która miała na imię Sathimata (matka Sathi). Opowiadania o tych rozrywkach są bardzo wspaniałe.

Madhya 07.53 Później opowiem wam o tym z drobnymi szczegółami, lecz w tej chwili chcę opisać podróż Śri Caitanyi Mahaprabhu po Południowych Indiach.

Madhya 07.54 Po pięciodniowym pobycie w domu Sarvabhaumy Bhattacaryi, Śri Caitanya Mahaprabhu osobiście poprosił go, by pozwolił Mu udać się do Południowych Indii.

Madhya 07.55 Po otrzymaniu pozwolenia Bhattacaryi, Pan Caitanya Mahaprabhu poszedł do świątyni zobaczyć Pana Jagannatha. Wziął ze Sobą Bhattacaryę.

Madhya 07.56 Widząc Pana Jagannatha, Śri Caitanya Mahaprabhu poprosił także o Jego pozwolenie. Wtedy kapłan natychmiast wręczył Panu Caitanyi prasada i girlandę.

Madhya 07.57 W ten sposób, otrzymując pozwolenie Pana Jagannatha w formie girlandy, Śri Caitanya Mahaprabhu złożył pokłony i z wielką radością przygotowywał się, by wyruszyć do Południowych Indii.

Madhya 07.58 W otoczeniu Swych osobistych towarzyszy i Sarvabhaumy Bhattacaryi, Śri Caitanya Mahaprabhu okrążył ołtarz Jagannatha. Następnie Pan wyruszył w podróż do Południowych Indii.

Madhya 07.59 Gdy Pan podążał ścieżką do Alalanathy, która leżała nad brzegiem morza, Sarvabhauma Bhattacarya wydał następujące polecenia Gopinathowi Acaryi.

Madhya 07.60 "Przynieś cztery komplety przepasek na biodra i wierzchniego okrycia, które trzymam w domu, a także trochę prasada od Pana Jagannatha. Możesz przynieść te rzeczy z pomocą jakiegoś bramina."

Madhya 07.61 Gdy Pan Śri Caitanya Mahaprabhu odchodził, Sarvabhauma Bhattacarya przedłożył u Jego lotosowych stóp taką oto prośbę: "Mój Panie, mam jedną ostatnią prośbę, którą, mam nadzieję, łaskawie spełnisz.

Madhya 07.62 "W miasteczku Vidyanagara, na brzegu Godavari, mieszka odpowiedzialny urzędnik rządowy o imieniu Ramananda Raya.

Madhya 07.62 Znaczenie: W Amrta-pravaha-bhasyi Bhaktivinoda Thakura oznajmia, że Vidyanagara znane jest dzisiaj jako Poravandara. Inna Poravandara znajduje się w Zachodnich Indiach, w prowincji Gujarat.

Madhya 07.63 "Proszę, nie zlekceważ go, myśląc, że należy on do rodziny śudrów pochłoniętej materialnymi działaniami. Proszę Cię, byś na pewno się z nim spotkał."

Madhya 07.63 Znaczenie: W varnaśrama-dharmie śudrowie są czwartą grupą w systemie społecznym. Paricaryatmakam karma śudrasyapi svabhava-jam (Bg. 18.44). Przeznaczeniem śudrów jest służenie trzem wyższym klasom - braminom, ksatriyom i vaiśyom. Śri Ramananda Raya należał do klasy karana, która jest odpowiednikiem bengalskiej klasy kayastha. Grupa ta w całych Indiach uważana jest za śudrów. Mówi się, że pierwotnie bengalscy kayasthowie byli angażowani jako słudzy braminów, którzy przybyli z Północnych Indii do Bengalu, później urzędnicza klasa stała się kayasthami w Bengalu. Teraz istnieje wiele mieszanych klas znanych jako kayastha. W Bengalu mówi się czasem, że ci, którzy nie mogą rościć sobie prawa przynależności do żadnej określonej klasy, należą do klasy kayastha. Chociaż kayasthów czy karanów uważa się za śudrów, są oni bardzo inteligentni i mają wysokie wykształcenie. Większość z nich jest z zawodu prawnikami i politykami. Tak więc w Bengalu kayasthowie uważani są czasami za ksatriyów. Jednakże w Orissie klasa kayastha, obejmująca karanów, zaliczana jest do kategorii śudrów. Śrila Ramananda Raya należał do klasy karana; dlatego uważany był za śudrę. Był on także gubernatorem Południowych Indii pod rządami Maharajy Prataparudry z Orissy. Innymi słowy, Sarvabhauma Bhattacarya poinformował Pana Caitanyę Mahaprabhu, że Ramananda Raya, chociaż należał do klasy śudrów, był bardzo odpowiedzialnym urzędnikiem rządowym. Na ogół materialiści, politycy i śudrowie uznawani są za niezdolnych do robienia duchowego postępu. Dlatego Sarvabhauma Bhattacarya poprosił, by Pan Caitanya Mahaprabhu nie zlekceważył Ramanandy Rayi, który- chociaż urodzony jako śudra i materialista - był bardzo zaawansowany duchowo.

Visayi jest to osoba przywiązana do życia rodzinnego, zainteresowana tylko żoną, dziećmi i doczesnym zadowalaniem zmysłów. Zmysły mogą być zaangażowane albo w doczesną przyjemność, albo w służbę dla Pana. Ci, którzy nie służą Panu i zainteresowani są tylko materialnym zadowalaniem zmysłów, nazywani są visayi. Śri Ramananda Raya zajmował pozycję w rządzie i należał do klasy karana. Z pewnością nie był sannyasinem noszącym szafranowe szaty, a mimo to, będąc głową rodziny, zajmował transcendentalną pozycję paramahamsy. Zanim Sarvabhauma Bhattacarya został uczniem Caitanyi Mahaprabhu uważał Ramanandę Rayę za zwykłego visayi, gdyż był on głową rodziny w służbie rządowej. Lecz gdy Bhattacarya został rzeczywiście oświecony w filozofii Vaisnava, wówczas zrozumiał wzniosłą transcendentalną pozycję Śri Ramanandy Rayi; dlatego mówił o nim jako o adhikari. Adhikari to ten, kto zna transcendentalną naukę Krsny i pełni dla Niego służbę; dlatego wszystkich grhasthów będących bhaktami nazywa się dasa adhikari.

Madhya 07.64 Sarvabhauma Bhattacarya mówił dalej: "Ramananda Raya jest osobą odpowiednią do Twego towarzystwa; żaden inny bhakta nie może się z nim równać w wiedzy o transcendentalnych smakach.

Madhya 07.65 "Jest on największym uczonym, jak również znawcą smaków oddania. W rzeczywistości to najwznioślejsza osoba i jeśli z nim porozmawiasz, to przekonasz się, jak jest wspaniały.

Madhya 07.66 "Gdy po raz pierwszy rozmawiałem z Ramanandą Rayą, nie byłem świadomy, że wszystkie jego wysiłki i tematy, o których mówił, były transcendentalnie niezwykłe. Żartowałem sobie z niego tylko dlatego, że był Vaisnavą.

Madhya 07.66 Znaczenie: Każdy, kto nie jest Vaisnavą, czyli czystym bhaktą Najwyższego Pana, musi być materialistą. Vaisnava, który żyje zgodnie z zaleceniami Śri Caitanyi Mahaprabhu, z pewnością nie jest na platformie materialistycznej. Caitanya znaczy "siła duchowa". Wszystkie czynności Śri Caitanyi Mahaprabhu były spełniane na platformie duchowego zrozumienia; dlatego czynności Śri Caitanyi Mahaprabhu mogą zrozumieć tylko ci, którzy są na platformie duchowej. Osoby materialistyczne, które nie potrą tego zrobić, znane są na ogół jako karmici albo jnani. Jnani są to umysłowi spekulanci, którzy próbują po prostu zrozumieć, co jest duchem i czym jest dusza. Ich procesem jest neti neti: "To nie jest duchem, to nie jest Brahmanem." Jnani są trochę bardziej zaawansowani niż otępiali karmici, których interesuje tylko zadowalanie zmysłów. Zanim Sarvabhauma Bhattacarya został Vaisnavą, był umysłowym spekulantem (jnanim) i zawsze żartował sobie z Vaisnavów. Vaisnava nigdy nie zgadza się ze spekulatywnym systemem jnanich. Co się tyczy ich niedoskonałej wiedzy, to zarówno jnani, jak i karmici polegają na bezpośredniej percepcji zmysłowej. Karmici nigdy nie chcą zaakceptować niczego, co nie jest bezpośrednio dostrzegalne, a jnani tylko rozwijają hipotezy. Jednakże Vaisnavowie, czyści bhaktowie Pana, nie podążają procesem zdobywania wiedzy przez bezpośrednią percepcję zmysłową czy umysłową spekulację. Będąc sługami Najwyższego Pana, bhaktowie otrzymują wiedzę bezpośrednio od Najwyższej Osoby Boga, gdy wypowiada ją On w Bhagavad-gicie, lub czasami udziela jej z wewnątrz jako caitya-guru. Jak oznajmia Bhagavad-gita:

tesam satata-yuktanam bhajatam priti-purvakam

dadami buddhi-yogam tam yena mam upayanti te

"Tym, którzy zawsze są Mi oddani i z miłością Mi służą, Ja daję inteligencję, która do Mnie ich prowadzi." (Bg. 10.10)

Uznaje się, że Vedy wypowiedziane zostały przez Najwyższego Pana. Najpierw zrealizował je Brahma który jest pierwszą stworzoną istotą we wszechświecie (tene brahma hrda ya adi-kavaye). Naszym procesem jest otrzymywanie wiedzy poprzez system parampara - od Krsny do Brahmy, potem do Narady, Vyasy, Śri Caitanyi Mahaprabhu i sześciu Gosvamich. W linii sukcesji uczniów, Pan Brahma został oświecony z wewnątrz przez pierwotną osobę, Krsnę. Nasza wiedza jest w pełni doskonała, gdyż przekazywana jest z mistrza na ucznia. Vaisnava zawsze pełni transcendentalną miłosną służbę dla Pana i dlatego też ani karmici, ani jnani nie potrafią zrozumieć działań Vaisnavy. Jest powiedziane: vaisnavera kriya-mudra vijne na bujhaya - polegając na bezpośrednim odbiorze wiedzy nawet najbardziej uczony człowiek nie jest w stanie pojąć działań Vaisnavy. Po otrzymaniu inicjacji w Vaisnavizmie od Śri Caitanyi Mahaprabhu, Bhattacarya zrealizował, jaki popełnił błąd, próbując zrozumieć Ramanandę Rayę, który był osobą bardzo uczoną i którego wszelkie wysiłki były nakierowane na pełnienie transcendentalnej miłosnej służby dla Pana.

Madhya 07.67 Bhattacarya rzekł: "Dzięki Twojej łasce mogę teraz zrozumieć prawdę o Ramanandzie Rayi. Rozmawiając z nim, także uznasz jego wielkość."

Madhya 07.68 Pan Śri Caitanya Mahaprabhu przystał na prośbę Sarvabhaumy Bhattacaryi, który chciał, żeby spotkał się On z Ramananda Rayą. Pan uścisnął go na pożegnanie.

Madhya 07.69 Śri Caitanya Mahaprabhu poprosił Sarvabhaumę Bhattacaryę o błogosławieństwa, kiedy ten pełnił służbę oddania dla Pana Krsny w domu. Pan pragnął ponownie wrócić do Jagannatha Puri dzięki jego łasce.

Madhya 07.69 Znaczenie: Słowo kariha aśirvade znaczy "dalej obdarzaj Mnie swymi błogosławieństwami". Jako sannyasin Caitanya Mahaprabhu był na platformie, na której otrzymuje się najwyższy szacunek i cześć, podczas gdy Sarvabhauma Bhattacarya, jako głowa rodziny, był na platformie drugorzędnej. Zatem sannyasin powinien ofiarowywać błogosławieństwa grhastrze. A teraz Pan Caitanya, w Swoim praktycznym postępowaniu, prosił o błogosławieństwa grhasthy. Jest to szczególne znaczenie nauczania Śri Caitanyi Mahaprabhu. Każdemu przyznał równy status, nie zważając na materialne względy. Jego ruch jest całkowicie duchowy. Chociaż Sarvabhauma Bhattacarya był pozornie grhasthą (głową rodziny), to, w przeciwieństwie do tzw. karmitów, nie był zainteresowany zadowalaniem zmysłów. Po otrzymaniu inicjacji od Śri Caitanyi Mahaprabhu, Bhattacarya był całkowicie usytuowany w porządku duchowym; dlatego było całkiem możliwe, by ofiarował błogosławieństwa nawet sannyasinowi. Był zawsze zaangażowany w służbę dla Pana, nawet w domu. W naszej sukcesji uczniów mamy przykład doskonałego grhasthy paramahamsy - Śrila Bhaktivinody Thakury. W swej książce Śaranagati, Bhaktivinoda Thakura oznajmił: ye dina grhe, bhajana dekhi, grhete goloka bhaya (Śaranagati 31.6). Kiedykolwiek grhastha gloryfikuje w swoim domu Najwyższego Pana, jego działania natychmiast przeobrażają się w czynności Goloki Vrndavany - duchowe czynności spełniane na Goloce Vrndavanie planecie Krsny. Czynności manifestowane przez Samego Krsnę w Bhauma Vrndavanie, Vrndavana-dhamie istniejącej na tej planecie, nie różnią się od Jego czynności na planecie Goloka Vrndavana. To jest właściwa realizacja Vrndavany gdziekolwiek.

W naszym ruchu świadomości Krsny zapoczątkowaliśmy działalność Nowej Vrndavany, gdzie bhaktowie zawsze pełnią transcendentalną miłosną służbę dla Pana i nie różni się to niczym od Goloki Vrndavany. Wniosek jest taki, że ten, kto działa ściśle według zasad ustanowionych przez Śri Caitanyę Mahaprabhu, posiada kwalifikacje do tego, by ofiarowywać błogosławieństwa sannyasinom, mimo że sam może być grhasthą, głową rodziny. Chociaż sannyasin znajduje się na wzniosłej pozycji, to musi jeszcze wznieść się na platformę transcendentalną przez wykonywanie służby dla Pana. Swoim rzeczywistym postępowaniem Caitanya Mahaprabhu błagał o błogosławieństwo Sarvabhaumy Bhattacaryi. Dał On przykład, jak należy oczekiwać błogosławieństw od Vaisnavy, bez względu na jego społeczną pozycję.

Madhya 07.70 Mówiąc to, Śri Caitanya Mahaprabhu wyruszył w drogę, a Sarvabhauma Bhattacarya utracił przytomność i padł na ziemię.

Madhya 07.71 Chociaż Sarvabhauma Bhattacarya utracił przytomność, Śri Caitanya Mahaprabhu nie zwrócił na niego uwagi. Wprost przeciwnie, szybko odszedł. Któż może zrozumieć umysł i zamierzenia Śri Caitanyi Mahaprabhu?

Madhya 07.71 Znaczenie: W naturalny sposób należałoby oczekiwać, że gdy Sarvabhauma Bhattacarya zemdlał i upadł na ziemię, Śri Caitanya Mahaprabhu zaopiekuje się nim i poczeka, aż odzyska on przytomność, ale Pan tego nie zrobił. Wprost przeciwnie, Śri Caitanya Mahaprabhu natychmiast wyruszył w podróż. Dlatego bardzo trudno jest zrozumieć działania osoby transcendentalnej. Czasami mogą się one wydawać nieco dziwne, ale osoba transcendentalna pozostaje na swojej pozycji, nie wzruszona materialnymi okolicznościami.

Madhya 07.72 Taka jest natura umysłu niezwykłej osoby. Czasami jest ona miękka jak kwiat, ale czasami twarda jak piorun.

Madhya 07.72 Znaczenie: Miękkość kwiatu i twardość pioruna zostają pogodzone w zachowaniu wielkiej osobistości. Postępowanie to wyjaśnia następujący cytat z Uttara-rama-racity (2.7). Można też zajrzeć do Trzeciego Rozdziału Madhya-lili, werset 212.

Madhya 07.73 "Serca tych, którzy są ponad zwykłym zachowaniem, czasami są twardsze niż piorun, a czasami bardziej miękkie niż kwiat. Jak można pogodzić takie sprzeczności w wielkich osobach?"

Madhya 07.74 Pan Nityananda Prabhu podniósł Sarvabhaumę Bhattacaryę i przy pomocy Swoich ludzi odprowadził go do domu.

Madhya 07.75 Wszyscy bhaktowie natychmiast przyszli i przebywali w towarzystwie Śri Caitanyi Mahaprabhu. Później nadszedł Gopinatha Acarya z ubraniem i prasada.

Madhya 07.76 Wszyscy bhaktowie podążyli za Śri Caitanyą Mahaprabhu do miejsca zwanego Alalanatha. Tam ofiarowali wyrazy szacunku i różne modlitwy.

Madhya 07.77 Przez pewien czas Śri Caitanya Mahaprabhu tańczył i śpiewał w wielkiej ekstazie. Wszyscy sąsiedzi przyszli, aby Go zobaczyć.

Madhya 07.78 Ludzie otaczający Śri Caitanyę Mahaprabhu, który zwany jest też Gaurahari, zaczęli wykrzykiwać święte imię Hari. A Pan Caitanya, jak zwykle pogrążony w Swej ekstazie miłości, tańczył pośród nich.

Madhya 07.79 Ciało Śri Caitanyi Mahaprabhu było naturalnie bardzo piękne. Było jak stopione złoto okryte szafranowym materiałem. W rzeczywistości był On najpiękniejszy, gdyż zdobiły Go symptomy ekstazy powodujące jeżenie się włosów, napływanie łez do oczu oraz drżenie i pocenie się całego ciała.

Madhya 07.80 Wszystkich obecnych ogarnęło zdumienie, gdy ujrzeli taniec Śri Caitanyi Mahaprabhu i zmiany Jego ciała. Ktokolwiek przyszedł, nie chciał wracać do domu.

Madhya 07.81 Każdy - łącznie z dziećmi, starcami i kobietami - zaczął tańczyć i śpiewać święte imiona Śri Krsny i Gopala. W ten sposób wszyscy pływali w oceanie miłości do Boga.

Madhya 07.82 Kiedy Pan Nityananda ujrzał śpiew i taniec Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu, powiedział, że później w każdej wiosce ludzie będą tańczyć i śpiewać.

Madhya 07.82 Znaczenie: Ta przepowiednia Śri Nityanandy Prabhu stosuje się nie tylko do Indii, lecz także do całego świata. Dzięki Jego łasce w tej chwili ma to miejsce. Członkowie Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Krsny w krajach zachodnich podróżują teraz z wioski do wioski i nawet wożą ze sobą Bóstwa. Bhaktowie ci rozprowadzają różne książki na całym świecie. Mamy nadzieję, że ci bhaktowie, którzy głoszą przekaz Śri Caitanyi Mahaprabhu, będą bardzo poważnie i ściśle podążać Jego śladami. Jeśli przestrzegają zasad i nakazów i codziennie mantrują szesnaście rund, to ich wysiłek w nauczaniu kultu Śri Caitanyi Mahaprabhu z pewnością zakończy się sukcesem.

Madhya 07.83 Widząc, że robi się już późno, Pan Nityananda Prabhu, mistrz duchowy, wymyślił sposoby na rozproszenie tłumu.

Madhya 07.84 Gdy w południe Pan Nityananda Prabhu zabrał Śri Caitanyę Mahaprabhu na obiad, wszyscy okrążyli Ich i biegli za Nimi.

Madhya 07.85 W południe, po kąpieli, wrócili do świątyni. Śri Nityananda Prabhu wpuścił Swych własnych ludzi i zamknął drzwi wejściowe.

Madhya 07.86 Wówczas Gopinatha Acarya przyniósł dwóm Panom prasada do jedzenia, a gdy zjedli, resztki pożywienia zostały rozdzielone pomiędzy wszystkich bhaktów.

Madhya 07.87 Słysząc o tym, wszyscy podeszli do drzwi wejściowych i zaczęli intonować święte imię: "Hari! Hari!". W ten sposób powstał zgiełkliwy dźwięk.

Madhya 07.88 Po obiedzie Śri Caitanya Mahaprabhu kazał im otworzyć drzwi. W ten sposób wszyscy z wielką przyjemnością otrzymali możliwość ujrzenia Go.

Madhya 07.89 Ludzie przychodzili i odchodzili aż do wieczora. Wszyscy stali się bhaktami Vaisnavami i zaczęli śpiewać i tańczyć.

Madhya 07.90 Śri Caitanya Mahaprabhu spędził tam noc i z wielką przyjemnością rozmawiał ze Swymi bhaktami o rozrywkach Pana Krsny.

Madhya 07.91 Następnego ranka, po wykąpaniu się, Śri Caitanya Mahaprabhu wyruszył w Swą podróż po Południowych Indiach. Żegnał bhaktów obejmując ich.

Madhya 07.92 Chociaż wszyscy padli na ziemię nieprzytomni, Pan szedł przed Siebie, nie oglądając się za nimi.

Madhya 07.93 W rozdzieleniu Pan zaczął odczuwać wielki niepokój i szedł naprzód nieszczęśliwy. Jego sługa, Krsnadasa, który niósł Jego naczynie na wodę, szedł z tyłu.

Madhya 07.94 Wszyscy bhaktowie pozostali tam i pościli, lecz następnego dnia wszyscy powrócili do Jagannatha Puri pogrążeni w nieszczęściu.

Madhya 07.95 Pan Śri Caitanya Mahaprabhu, prawie jak oszalały lew, wyruszył w Swą podróż przepełniony ekstatyczną miłością i spełniając sankirtan. Intonował imiona Krsny w taki oto sposób.

Madhya 07.96 Pan śpiewał:

Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! he

Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! he

Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! raksa mam

Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! Krsna! pahi mam

Znaczy to: "O panie Krsno, proszę, chroń Mnie i utrzymuj."

Śpiewał też:

Rama! Raghava! Rama! Raghava! Rama! Raghava! raksa mam

Krsna! Keśava! Krsna! Keśava! Krsna! Keśava! pahi mam

Znaczy to: "O Panie Ramo, potomku króla Raghu, proszę, chroń Mnie. O Krsno, o Keśavo, zabójco demona Keśi, proszę, utrzymuj Mnie."

Madhya 07.97 Intonując ten werset Pan Śri Caitanya Mahaprabhu, znany jako Gaurahari, wyruszył w Swoją drogę. Gdy tylko kogoś zobaczył, prosił go, by śpiewał: "Hari! Hari!".

Madhya 07.98 Ktokolwiek usłyszał śpiew Pana Caitanyi Mahaprabhu, "Hari, Hari", ten również intonował święte imię Pana Hari i Krsny. W ten sposób wszyscy podążali za Panem, gorąco pragnąc Go widzieć.

Madhya 07.99 Po pewnym czasie Pan obejmował tych ludzi i - obdarzywszy ich duchową mocą - kazał im wracać do domu.

Madhya 07.99 Znaczenie: W swojej Amrta-pravaha-bhasyi Śrila Bhaktivinoda Thakura wyjaśnia, że ta duchowa moc jest esencją mocy przyjemności i mocy wieczności. Dzięki tym dwóm mocom dana osoba zostaje upełnomocniona do służby oddania. Sam Pan Krsna lub Jego reprezentant, nieskazitelny bhakta, mogą miłosiernie obdarzyć tymi połączonymi mocami każdego człowieka. Jeśli ktoś w ten sposób zostanie obdarzony takimi mocami, może stać się czystym bhaktą Pana. Każdy, kto uzyskał łaskę Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu, został obdarzony tą bhakti-śakti. Zatem to dzięki boskiej łasce zwolennicy Pana byli w stanie nauczać świadomości Krsny.

Madhya 07.100 W ten sposób upełnomocnieni, wracali do swych własnych wiosek, zawsze śpiewając święte imię Krsny, a czasami śmiejąc się, płacząc i tańcząc.

Madhya 07.101 Ci upełnomocnieni ludzie zwykli prosić wszystkich bez wyjątku - kogo tylko ujrzeli - by intonowali święte imię Krsny. W ten sposób wszyscy wieśniacy także stawali się bhaktami Najwyższej Osoby Boga.

Madhya 07.101 Znaczenie: Aby zostać upełnomocnionym głosicielem przekazu Boga, trzeba uzyskać łaskę Pana Caitanyi Mahaprabhu albo Jego bhakty, mistrza duchowego. Trzeba także prosić każdego, by intonował maha-mantrę. W ten sposób osoba taka może nawracać innych na Vaisnavizm, pokazując im, jak stać się czystymi bhaktami Najwyższej Osoby Boga.

Madhya 07.102 Na sam widok takich upełnomocnionych osób ludzie z różnych wiosek - dzięki łasce ich spojrzenia - stawali się tacy jak oni.

Madhya 07.103 Kiedy osoby te wracały do swoich wiosek, przemieniały także innych w bhaktów. Gdy inni przychodzili, by ich ujrzeć, także nawracali się.

Madhya 07.104 W ten sposób, kiedy ludzie ci chodzili z jednej wioski do drugiej, wszyscy mieszkańcy Południowych Indii stali się bhaktami.

Madhya 07.105 Tak oto mijając Pana po drodze i będąc przez Niego obejmowanymi, setki ludzi stało się Vaisnavami.

Madhya 07.106 W każdej wiosce, w której Śri Caitanya Mahaprabhu się zatrzymywał, by przyjąć jałmużnę, wielu ludzi przychodziło, by Go ujrzeć.

Madhya 07.107 Dzięki łasce Najwyższego Pana, Śri Caitanyi Mahaprabhu, każdy stawał się pierwszej klasy bhaktą. Później zostali oni nauczycielami, czyli mistrzami duchowymi, i wyzwolili cały świat.

Madhya 07.108 W ten sposób Pan dotarł do najbardziej wysuniętej na południe części Indii i nawrócił wszystkie prowincje na Vaisnavizm.

Madhya 07.109 Pan Śri Caitanya Mahaprabhu nie zamanifestował Swoich duchowych mocy w Navadvipie, ale zamanifestował je w Południowych Indiach i wyzwolił wszystkich tamtejszych ludzi.

Madhya 07.109 Znaczenie: W tym czasie w świętym mieście Navadvipa, będącym też miejscem narodzin Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu, było wielu smartów (zwolenników rytuałów wedyjskich, którzy nie są bhaktami). Zwolennicy smrti-śastry nazywani są smartami. Większość z nich nie jest bhaktami, a ich głównym zajęciem jest ścisłe przestrzeganie zasad bramińskich. Nie posiadają jednak duchowego zrozumienia służby oddania. W Navadvipie wszyscy wielcy uczeni są zwolennikami smrti-śastry i Pan Caitanya Mahaprabhu nie próbował ich nawrócić. Dlatego autor zauważył, że duchowa moc, której Pan Śri Caitanya Mahaprabhu nie zamanifestował w Navadvipie, została, dzięki Jego łasce, zamanifestowana w Południowych Indiach. Tak więc wszyscy stali się tam Vaisnavami. Należy przez to rozumieć, że ludzie są faktycznie zainteresowani nauczaniem w sprzyjającej sytuacji. Jeśli kandydaci do przemiany są zbyt niepokojący, wówczas nauczający może nie podjąć próby głoszenia wśród nich świadomości Krsny. Lepiej iść tam; gdzie sytuacja jest korzystniejsza. Najpierw próbowano szerzyć ten ruch świadomości Krsny w Indiach, ale mieszkańcy Indii - zaabsorbowani myślami politycznymi - nie przyjęli go. Byli oni zachwyceni przywódcami politycznymi. Dlatego też, postępując zgodnie z poleceniem naszego mistrza duchowego, woleliśmy przybyć na Zachód i dzięki łasce Pana Caitanyi Mahaprabhu ruch ten odnosi sukces.

Madhya 07.110 To, jak Pan Śri Caitanya Mahaprabhu obdarzał mocą innych, może zrozumieć ten, kto jest rzeczywiście bhaktą Pana i kto otrzymał Jego łaskę.

Madhya 07.111 Jeśli ktoś nie wierzy w niezwykłe, transcendentalne rozrywki Pana, zostaje pokonany zarówno w tym świecie, jak i w następnym.

Madhya 07.112 Należy też zrozumieć, że cokolwiek powiedziałem o początkach ruchu Pana, dotyczy to okresu, gdy Pan wędrował po Południowych Indiach.

Madhya 07.113 Gdy Pan Śri Caitanya Mahaprabhu przybył do świętego miejsca znanego jako Kurma-ksetra, zobaczył On Bóstwo i ofiarował modlitwy oraz pokłony.

Madhya 07.113 Znaczenie: Ta Kurma-sthana jest słynnym miejscem pielgrzymek. Znajduje się tam świątynia Kurmadevy. W Prapannamrcie jest powiedziane, że Pan Jagannatha wziął Śri Ramanujacaryę z Jagannatha Puri i pewnej nocy rzucił go do Kurma-ksetry. Ta Kurma-ksetra położona jest przy linii kolejowej w Południowych Indiach. Należy dojechać do stacji kolejowej o nazwie Cika Kola Road. Od stacji tej trzeba iść osiem mil w kierunku wschodnim, by dotrzeć do świętego miejsca zwanego Kurmacala. Osoby mówiące językiem Telugu przydają duże znaczenie temu świętemu miejscu. Oznajmienie to podaje rządowa gazeta o nazwie Ganjama Manual. Znajduje się tam Bóstwo Kurmy i Śrila Ramanujacarya został przerzucony z Jagannatha Puri do tego miejsca. Sądził wówczas, że Bóstwo Kurmy było Bóstwem Pana Śivy; dlatego też podjął tam post. Później, gdy zorientował się, że kurma-murti jest to inna forma Pana Visnu, ustanowił pełne przepychu czczenie Pana Kurmy. To oznajmienie znajduje się w Prapannamrcie (Rozdziale Trzydziestym Szóstym). W rzeczywistości to święte miejsce Kurma-ksetra lub Kurma-sthana zostało ponownie ustanowione przez Śripada Ramanujacaryę, pod wpływem Pana Jagannatha-devy z Jagannatha Puri. Później świątynia ta przeszła pod nadzór króla Vijayanagary. Bóstwo wielbili Vaisnavowie z Madhvacarya-sampradayi. W świątyni tej są pewne napisy, o których mówi się, że zostały zapisane przez Śri Narahari Tirthę, należącego do sukcesji uczniów Madhvacaryi. Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati wyjaśnia te napisy jak następuje:

(1) Śri Purusottama Yati pojawił się jako nauczyciel wielu uczonych ludzi. Był on ulubionym bhaktą Pana Visnu.

(2) Jego nauczanie przyjmowano na całym świecie z wielkim szacunkiem i dzięki swojej mocy, przy użyciu przekonującego rozumowania i logiki, wyzwolił on wielu niewielbicieli.

(3) Inicjował Ananda Tirthę, wielu głupich ludzi nakłonił do przyjęcia sannyasy i karcił ich swą rózgą.

(4) Wszystkie jego dzieła i słowa mają wielką moc. Dał ludziom służbę oddania dla Pana Visnu i wyzwolenie, by wznieśli się do świata duchowego.

(5) Jego instrukcje dotyczące służby oddania były w stanie wznieść każdego człowieka do lotosowych stóp Pana.

(6) Inicjował także Narahari Tirthę, który stał się władcą prowincji Kalinga.

(7) Narahari Tirtha walczył z Śavarami, którzy byli candalami, czyli myśliwymi, i w ten sposób ocalił świątynię Kurmy.

(8) Narahari Tirtha był bardzo religijnym i potężnym królem.

(9) Zmarł on w 1203 roku ery Śaka, w dwutygodniowym okresie przybywającego księżyca w miesiącu Vaiśakha, w dniu Ekadaśi. Przed jego odejściem wybudowano świątynię i poświęcono ją świętemu imieniu Yoganandy Nrsimhadevy. Na tablicy pamiątkowej widnieje data: 1281 rok n.e., 29 marca, sobota.

Madhya 07.114 Przebywając w tym miejscu, Pan Śri Caitanya Mahaprabhu był w Swej zwykłej ekstazie miłości do Boga i śmiał się, płakał, tańczył i śpiewał. Każdy, kto Go ujrzał, był zdumiony.

Madhya 07.115 Usłyszawszy o tych wspaniałych zdarzeniach, wszyscy przychodzili, by Go tam zobaczyć. Gdy ujrzeli piękno Pana i Jego stan ekstazy, przepełnili się zdumieniem.

Madhya 07.116 Po prostu dzięki ujrzeniu Pana Caitanyi Mahaprabhu wszyscy stawali się bhaktami. Zaczynali intonować Krsna i Hari, i wszystkie święte imiona. Wszyscy pogrążyli się w wielkiej ekstazie miłości i zaczęli tańczyć wznosząc ramiona.

Madhya 07.117 Inni z tych wiosek - słysząc, jak zawsze intonowali oni święte imiona Pana Krsny - także stawali się Vaisnavami.

Madhya 07.118 Słuchając świętego imienia Krsny wszyscy w całym kraju stawali się Vaisnavami. Wyglądało to tak, jak gdyby nektar świętego imienia Krsny zalał cały kraj.

Madhya 07.119 Po pewnym czasie, gdy Pan Śri Caitanya Mahaprabhu zamanifestował Swą zewnętrzną świadomość, kapłan Bóstwa Pana Kurmy ofiarował Mu różne rzeczy.

Madhya 07.120 Sposób nauczania Śri Caitanyi Mahaprabhu został już wyjaśniony, i nie będę tego powtarzał. Do jakiejkolwiek wioski Pan wstąpił, postępował w ten sam sposób.

Madhya 07.121 W pewnej wiosce żył wedyjski bramin o imieniu Kurma. Z wielkim szacunkiem i oddaniem zaprosił Pana Caitanyę Mahaprabhu do swego domu.

Madhya 07.122 Bramin ten przyprowadził Pana Śri Caitanyę Mahaprabhu do swego domu, umył Jego lotosowe stopy i - wraz z członkami rodziny - wypił tę wodę.

Madhya 07.123 Bramin Kurma z wielkim uczuciem i szacunkiem nakłonił Śri Caitanyę Mahaprabhu do jedzenia różnego rodzaju pożywienia. Później resztki zostały rozdzielone między wszystkich członków rodziny.

Madhya 07.124 Następnie bramin zaczął się modlić: "O mój Panie, Twoje lotosowe stopy są obiektem medytacji Pana Brahmy i te same lotosowe stopy przyszły do mojego domu.

Madhya 07.125 "Mój drogi Panie, moje wielkie szczęście nie ma granic. Nie da się ono opisać. Dzisiaj uświetniona została moja rodzina, narodziny i bogactwa."

Madhya 07.126 Bramin błagał Pana Caitanyę Mahaprabhu: "Mój drogi Panie, okaż mi łaskawie przychylność i pozwól mi iść z Tobą. Nie mogę już dłużej tolerować fal niedoli wywołanych przez materialistyczne życie."

Madhya 07.126 Znaczenie: Ta wypowiedź odnosi się do wszystkich, bez względu na to, jak bardzo są bogaci czy w jakim znajdują się dobrobycie. Oznajmienie to potwierdził Narottama dasa Thakura: samsara-visanale, diva-niśi hiya jvale. Stwierdza on, że materialistyczny sposób życia powoduje palenie w sercu. W żaden sposób nie można się zabezpieczyć przed kłopotliwym życiem w materialnym świecie. Faktem jest, że komuś może dopisywać wielkie szczęście, jeśli chodzi o bogactwa i może on być bardzo zamożny pod każdym względem, a mimo to musi sobie radzić z visaya, by uczynić zadość wymaganiom ciała i tak wielu członków rodziny oraz podwładnych. Trzeba zadać sobie tak dużo trudu, by służyć innym. Dlatego Narottama dasa Thakura modli się: visaya chadiya kabe śuddha ha'be mana. Tak więc trzeba uwolnić się od materialistycznego sposobu życia. Trzeba pogrążyć się w oceanie transcendentalnego szczęścia. Innymi słowy, nie można rozkoszować się transcendentalnym szczęściem nie będąc wolnym od materialistycznego sposobu życia. Wydaje się, że bramin zwany Kurmą był materialnie bardzo szczęśliwy, gdyż wyraził swą tradycję rodzinną słowami janma-kula-dhana. Teraz, będąc wysławianym, chciał pozostawić wszystkie materialne bogactwa. Chciał podróżować ze Śri Caitanyą Mahaprabhu. Zgodnie z cywilizacją wedyjską po osiągnięciu pięćdziesiątego roku życia należy opuścić rodzinę i udać się do lasu Vrndavany, by resztę swego życia poświęcić służbie dla Pana.

Madhya 07.127 Śri Caitanya Mahaprabhu odpowiedział: "Nie mów więcej w ten sposób. Lepiej pozostań w domu i zawsze mantruj święte imię Krsny.

Madhya 07.127 Znaczenie: W tym wieku Kali nie jest wskazane nagłe opuszczanie rodziny, gdyż ludzie nie są wyszkoleni jako należyci brahmacarini i grhasthowie. Dlatego Śri Caitanya Mahaprabhu doradził braminowi, by zbyt pochopnie nie porzucał życia rodzinnego. Lepiej by było, aby pozostał ze swoją rodziną i próbował oczyścić się przez systematyczne intonowanie maha-mantry Hare Krsna pod kierunkiem mistrza duchowego. Taka jest instrukcja Śri Caitanyi Mahaprabhu. Jeśli każdy przestrzega tej zasady, wówczas nie ma potrzeby przyjmowania sannyasy. W następnym wersecie Śri Caitanya Mahaprabhu doradza każdemu, by intonując bez obraz mantrę Hare Krsna stał się idealnym grhasthą i by uczył tej samej zasady każdego, kogo spotka.

Madhya 07.128 "Ucz każdego, aby przestrzegał poleceń Pana Śri Krsny, tak jak są one podane w Bhagavad-gicie i Śrimad-Bhagavatam. W ten sposób stań się mistrzem duchowym i próbuj wyzwolić wszystkich w tym kraju."

Madhya 07.128 Znaczenie: Jest to wzniosła misja Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Krsny. Wielu ludzi przychodzi i pyta, czy muszą porzucić życie rodzinne, by przyłączyć się do towarzystwa, ale to nie jest naszą misją. Można wygodnie pozostać tam, gdzie się mieszka. Po prostu prosimy każdego, by intonował maha-mantrę: Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare / Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Jeśli ktoś posiada odrobinę wykształcenia i może czytać Bhagavad-gitę Taką Jaką Jest oraz Śrimad-Bhagavatam, to tym lepiej. Teraz dzieła te są osiągalne w tłumaczeniu angielskim i są zaprezentowane w sposób bardzo autorytatywny, by przemówić do wszelkiego rodzaju ludzi. Zamiast żyć pochłonięci materialnymi działaniami, ludzie na całym świecie powinni skorzystać z tego ruchu i w domu intonować ze swoimi rodzinami maha-mantrę Hare Krsna. Należy także powstrzymywać się od grzesznych czynów - zakazanego seksu, jedzenia mięsa, hazardu i intoksykacji. Spośród tych czterech rzeczy, zakazany seks jest bardzo grzeszny. Każdy człowiek musi wstąpić w związek małżeński. Szczególnie każda kobieta musi wyjść za mąż. Jeśli kobiety przewyższają liczebnie mężczyzn, niektórzy mężczyźni mogą mieć więcej niż jedną żonę. W ten sposób w społeczeństwie nie będzie prostytucji. Jeśli mężczyźni będą mogli mieć więcej niż jedną żonę, wówczas powstrzymany zostanie zakazany seks. Można też przygotować wiele wspaniałych produktów do ofiarowania Krsnie - zboże, owoc, kwiaty i mleko. Dlaczego pozwalać sobie na niepotrzebne jedzenie mięsa i utrzymywanie okropnych rzeźni? Jaki jest pożytek z palenia i picia herbaty czy kawy? Ludzie już są zatoksykowani materialną przyjemnością i jeśli folgują sobie w dalszej intoksykacji, to jaka jest szansa na samorealizację? Podobnie, nie należy brać udziału w hazardzie i niepotrzebnie agitować umysłu. Prawdziwym celem ludzkiego życia jest osiągnięcie platformy duchowej i powrót do Boga. To jest summum bonum duchowej realizacji. Ruch świadomości Krsny próbuje wznieść społeczeństwo ludzkie do duchowej doskonałości stosując metodę, którą opisał Śri Caitanya Mahaprabhu, kiedy udzielał rady braminowi Kurmie. To znaczy, że należy zostać w domu, intonować mantrę Hare Krsna i nauczać instrukcji Krsny zgodnie z tym, jak udziela ich Bhagavad-gita i Śrimad-Bhagavatam.

Madhya 07.129 Śri Caitanya Mahaprabhu dalej radził braminowi Kurmie: "Jeśli będziesz przestrzegał tej instrukcji, materialistyczne życie w domu nie będzie przeszkadzać twojemu duchowemu postępowi. Prawdę mówiąc, jeśli będziesz przestrzegał tych zasad regulujących, to ponownie się tu spotkamy, czy też raczej nigdy nie utracisz Mojego towarzystwa."

Madhya 07.129 Znaczenie: Jest to okazja dla każdego. Jeśli ktoś po prostu spełnia instrukcje Śri Caitanyi Mahaprabhu pod kierunkiem Jego reprezentanta i intonuje mantrę Hare Krsna - w miarę możliwości nauczając tej samej zasady wszystkich - to zanieczyszczenie materialistycznego życia nawet go nie dotknie. Nie ma znaczenia, czy ktoś żyje w świętym miejscu, jak Vrndavana, Navadvipa lub Jagannatha Puri, czy też w środku europejskich miast, gdzie dominuje materialistyczny sposób życia. Jeśli bhakta spełnia instrukcje Śri Caitanyi Mahaprabhu, to żyje w towarzystwie Pana. Gdziekolwiek żyje, przemienia to miejsce we Vrndavanę i Navadvipę. Oznacza to, że materializm nie może go dotknąć. Taki jest sekret sukcesu osoby robiącej postęp w świadomości Krsny.

Madhya 07.130 W czyimkolwiek domu Śri Caitanya Mahaprabhu przyjmował jałmużnę przez zjedzenie prasada, nawracał mieszkańców na Swój ruch sankirtanu i radził im tak, jak poradził braminowi o imieniu Kurma.

Madhya 07.130 Znaczenie: Bardzo dobrze wyjaśniony jest tutaj kult Śri Caitanyi Mahaprabhu. Ten, kto podporządkowuje się Mu i sercem i duszą gotów jest iść za Nim, nie musi zmieniać swego położenia. Nie jest też konieczna zmiana swego statusu. Można pozostać głową rodziny, lekarzem, inżynierem czy kimkolwiek. To nie ma znaczenia. Trzeba tylko przestrzegać instrukcji Śri Caitanyi Mahaprabhu, intonować maha-mantrę Hare Krsna i zapoznawać krewnych i przyjaciół z naukami Bhagavad-gity i Śrimad-Bhagavatam. Trzeba w domu uczyć się pokory i łagodności, wykonując instrukcje Śri Caitanyi Mahaprabhu, a w ten sposób życie będzie duchowym sukcesem. Nie należy próbować być sztucznie zaawansowanym bhaktą, myśląc "Jestem bhaktą pierwszej klasy". Należy unikać takiego myślenia. Najlepiej jest nie przyjmować żadnych uczniów. Trzeba oczyścić się w domu przez intonowanie maha-mantry Hare Krsna i nauczanie zasad głoszonych przez Śri Caitanyę Mahaprabhu. W ten sposób można zostać mistrzem duchowym i być wolnym od zanieczyszczenia materialnego życia.

Jest wielu sahajiyów, którzy oczerniają działania sześciu Gosvamich - Śrila Rupy, Sanatany, Raghunathy dasa, Bhatty Raghunathy, Jivy i Gopala Bhatty Gosvamich - którzy są osobistymi towarzyszami Śri Caitanyi Mahaprabhu i którzy oświecili społeczeństwo pisząc książki o służbie oddania. Podobnie, Narottama dasa Thakura i inni wielcy acaryowie - jak Madhvacarya, Ramanujacarya i inni - przyjmowali wiele tysięcy uczniów, by nakłonić ich do pełnienia służby oddania. Istnieje jednak klasa sahajiyów, którzy myślą, że te działania stoją w sprzeczności z zasadami służby oddania. W rzeczywistości uważają oni, że takie działania są po prostu innym stadium materializmu. W ten sposób przeciwstawiając się zasadom Śri Caitanyi Mahaprabhu, popełniają obrazy wobec Jego lotosowych stóp. Powinni oni lepiej rozważyć Jego instrukcje i, zamiast usiłować zyskać opinię osób pokornych i łagodnych, powinni powstrzymać się od krytykowania zwolenników Śri Caitanyi Mahaprabhu, którzy zaangażowani są w nauczanie. By chronić Swoich misjonarzy, Śri Caitanya Mahaprabhu udzielił bardzo ważnej rady w tych wersetach Caitanya-caritamrty.

Madhya 07.131-132 Odbywając Swą podróż, Śri Caitanya Mahaprabhu spędzał noc w świątyni lub przy drodze gościńca. Kiedykolwiek przyjmował od kogoś pożywienie, udzielał mu tej samej rady, którą dał braminowi zwanemu Kurmą. Metodę tę stosował aż do momentu, gdy powrócił ze Swojej podróży po Południowych Indiach do Jagannatha Puri.

Madhya 07.133 Tak oto szczegółowo opisałem postępowanie Pana w przypadku Kurmy. W ten sposób będziecie wiedzieli, jak Śri Caitanya Mahaprabhu postępował w całych Południowych Indiach.

Madhya 07.134 Tak więc Pan Śri Caitanya Mahaprabhu spędzał noc w jednym miejscu, a następnego ranka, po kąpieli, ponownie ruszał w drogę.

Madhya 07.135 Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu odszedł, bramin Kurma podążał za Nim przez dłuższy czas, ale w końcu Pan Caitanya odesłał go z powrotem do domu.

Madhya 07.136 Był też pewien bramin o imieniu Vasudeva, który był wielką osobą, ale chorował na trąd. W rzeczywistości ciało jego pełne było żywych robaków.

Madhya 07.137 Bramin Vasudeva, chociaż cierpiał z powodu trądu, był osobą oświeconą. Gdy tylko jakiś robak spadał z jego ciała, podnosił go i z powrotem umieszczał w tym samym miejscu.

Madhya 07.138 Pewnej nocy Vasudeva usłyszał o przybyciu Pana Caitanyi Mahaprabhu i przyszedł nad ranem, by zobaczyć Pana w domu Kurmy.

Madhya 07.139 Gdy trędowaty Vasudeva przybył do domu Kurmy, by ujrzeć Caitanyę Mahaprabhu, został poinformowany, że Pan już odszedł. Wówczas trędowaty padł nieprzytomny na ziemię.

Madhya 07.140 Gdy trędowaty bramin Vasudeva rozpaczał, że nie był w stanie ujrzeć Caitanyi Mahaprabhu, Pan natychmiast powrócił w to miejsce i uścisnął go.

Madhya 07.141 Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu dotknął go, zarówno trąd, jak też jego rozpacz odeszły w odległe miejsce. Prawdę mówiąc, ciało Vasudevy, ku jego wielkiemu szczęściu, stało się bardzo piękne.

Madhya 07.142 Cudowna łaska Śri Caitanyi Mahaprabhu zdumiała bramina Vasudevę. Dotknąwszy lotosowych stóp Pana, zaczął recytować werset ze Śrimad-Bhagavatam.

Madhya 07.143 Powiedział on: "'Kimże jestem? Grzesznym, biednym przyjacielem bramina. A kim jest Krsna? Najwyższą Osobą Boga, pełnym sześciu bogactw. Niemniej jednak obył mnie Swymi dwoma ramionami "'

Madhya 07.143 Znaczenie: Werset ten wypowiedział w Śrimad-Bhagavatam bramin Sudama (10.81.16), przy okazji swego spotkania z Panem Krsną.

Madhya 07.144-145 Bramin Vasudeva mówił dalej: "O mój łaskawy Panie, miłosierdzie takie nie jest możliwe dla zwykłych żywych istot. Takie miłosierdzie można znaleźć tylko w Tobie. Na mój widok nawet grzesznik odchodzi z powodu przykrego zapachu mego ciała. A mimo to Ty mnie dotknąłeś. Takie jest niezależne postępowanie Najwyższej Osoby Boga."

Madhya 07.146 Będąc łagodnym i pokornym, bramin Vasudeva niepokoił się, że będąc uleczonym dzięki łasce Śri Caitanyi Mahaprabhu wbije się w dumę.

Madhya 07.147 Chcąc ochronić bramina, Śri Caitanya Mahaprabhu doradził mu, by bezustannie intonował mantrę Hare Krsna. Czyniąc tak, nigdy nie stanie się niepotrzebnie dumny.

Madhya 07.148 Śri Caitanya Mahaprabhu poradził też Vasudevie, by nauczał o Krsnie i w ten sposób wyzwalał żywe istoty. Dzięki temu Krsna niebawem przyjmie go jako Swego bhaktę.

Madhya 07.148 Znaczenie: Chociaż Vasudeva vipra był trędowaty i bardzo cierpiał, mimo to Śri Caitanya Mahaprabhu go uleczył. Pan chciał, by Vasudeva odwzajemnił Mu się przez głoszenie instrukcji Krsny i wyzwolenie wszystkich ludzkich istot. To jest proces Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Krsny. Wszyscy bez wyjątku członkowie tego towarzystwa zostali wyratowani z ohydnego położenia, lecz teraz nauczają kultu świadomości Krsny. Nie tylko zostali uleczeni z choroby zwanej materializmem, lecz także wiodą bardzo szczęśliwe życie. Wszyscy akceptują ich jako wielkich bhaktów Krsny, a ich cechy manifestują się na ich twarzach. Jeśli ktoś chce, żeby Krsna uznał go za bhaktę, powinien - zgodnie z radą Śri Caitanyi Mahaprabhu - podjąć nauczanie. Wtedy bez wątpienia bezzwłocznie osiągnie lotosowe stopy Śri Krsny Caitanyi, Samego Pana Krsny.

Madhya 07.149 Śri Caitanya Mahaprabhu pouczył w ten sposób bramina Vasudevę, a następnie zniknął z tego miejsca Wówczas dwaj bramini, Kurma i Vasudeva, objęli się nawzajem i zaczęli płakać wspominając transcendentalne cechy Śri Caitanyi Mahaprabhu.

Madhya 07.150 A zatem opisałem, jak Śri Caitanya Mahaprabhu wybawił trędowatego Vasudevę i w ten sposób otrzymał imię Vasudevamrta-prada.

Madhya 07.151 W ten sposób kończę mój opis pierwszej podróży Śri Caitanyi Mahaprabhu, Jego wizyty w świątyni Kurmy i tego, jak wyzwolił On trędowatego bramina Vasudevę.

Madhya 07.152 Ten, kto z wielką wiarą słucha o tych rozrywkach Śri Caitanyi Mahaprabhu, z pewnością wkrótce osiągnie lotosowe stopy Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu.

Madhya 07.153 Przyznaję, że nie znam początku ani końca rozrywek Śri Caitanyi Mahaprabhu. Jednakże, cokolwiek napisałem, usłyszałem z ust wielkich osobistości.

Madhya 07.153 Znaczenie: Imię Vasudevamrta-prada wspomniane jest w wersecie ułożonym przez Sarvabhaumę Bhattacaryę. Gdy dzięki łasce Śri Caitanyi Mahaprabhu ktoś rzeczywiście ożywia swą świadomość myślami o Krsnie, ożywia on swoje duchowe życie i poświęca się służbie dla Pana. Tylko wtedy może on działać jako acarya. Innymi słowy, każdy powinien nauczać, podążając w ślady Śri Caitanyi Mahaprabhu. W ten sposób Pan Krsna bardzo go doceni i ktoś taki szybko zyska Jego uznanie. W rzeczywistości bhakta Śri Caitanyi Mahaprabhu musi nauczać, aby zwiększyć liczbę zwolenników Pana. Nauczając na całym świecie prawdziwej wiedzy wedyjskiej, wyświadcza się dobrodziejstwo całej ludzkości.

Madhya 07.154 O bhaktowie, proszę, nie bierzcie pod uwagę moich obraz w tym względzie. Wasze lotosowe stopy są moim jedynym schronieniem.

Madhya 07.155 Modląc się u lotosowych stóp Śri Rupy i Śri Raghunathy, zawsze pragnąc ich łaski, ja, Krsnadasa, opowiadam Śri Caitanya-caritamrtę, podążając w ich ślady.

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do Siódmego Rozdziału Madhya-lili Śri Caitanya-caritamrty, opisującego wyzwolenie bramina Vasudevy i podróż Pana po Południowych Indiach.