ROZDZIAŁ VII .
Spotkanie Śri Caitanyi Mahaprabhu z Vallabha Bhattą
Śrila Bhaktivinoda Thakura
podaje następujące streszczenie Rozdziału Siódmego w swojej Amrta-pravaha-bhasyi. W rozdziale tym
opisane zostało spotkanie Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu z Vallabha Bhattą. Obaj
żartowali ze sobą i w końcu Śri Caitanya Mahaprabhu skorygował Vallabha Bhattę
i z życzliwością przyjął od niego zaproszenie. Przedtem Śri Caitanya Mahaprabhu
przekonał się, że Vallabha Bhatta był bardzo przywiązany do Gadadhary Pandity.
Dlatego Pan zachował się tak, jakby był niezadowolony z Gadadhary Pandity.
Później, kiedy Vallabha Bhatta bliżej związał się z Panem, Pan poradził mu, by
przyjął instrukcje od Gadadhary Pandity. W ten sposób Pan wyraził Swe uczucia
miłości do Gadadhary Pandity.
Antya
07.01 Pragnę ofiarować pełne szacunku pokłony bhaktom Śri Caitanyi Mahaprabhu.
Nawet upadła dusza może osiągnąć wieczne wyzwolenie dzięki bezprzyczynowej
łasce bhaktów liżących miód z Jego lotosowych stóp.
Antya
07.02 Wszelka chwała Śri Caitanyi Mahaprabhu! Wszelka chwała Nityanandzie
Prabhu! Wszelka chwała Advaitacandrze! Wszelka chwała bhaktom Pana Śri Caitanyi
Mahaprabhu!
Antya
07.03 Następnego roku wszyscy bhaktowie z Bengalu odwiedzili Śri Caitanyę
Mahaprabhu i, jak poprzednio, Pan spotkał się z każdym z nich.
Antya
07.04 Tak oto Śri Caitanya Mahaprabhu oddawał się rozrywkom ze Swymi bhaktami.
Wówczas wielki uczony Vallabha Bhatta wyruszył do Jagannatha Puri, pragnąc
spotkać się z Panem.
Antya 07.04
Znaczenie: Opis Vallabha Bhatty można znaleźć w Madhya-lili, wersecie 61 Rozdziału
Dziewiętnastego.
Antya
07.05 Po przybyciu, Vallabha Bhatta ofiarował pokłony u lotosowych stóp Pana.
Uznając go za wielkiego bhaktę, Pan objął go.
Antya
07.06 Śri Caitanya Mahaprabhu z wielkim szacunkiem posadził Vallabha Bhattę
koło Siebie. Wtedy Vallabha Bhatta bardzo pokornie zaczął mówić.
Antya
07.07 Powiedział: "Już od dłuższego czasu pragnąłem Cię ujrzeć, mój Panie.
Teraz Pan Jagannatha spełnił me pragnienie, dlatego Cię widzę.
Antya
07.08 "Kto uzyskuje Twoje posłuchanie, jest naprawdę szczęśliwy, gdyż Ty jesteś
Samym Najwyższą Osobą Boga.
Antya
07.09 "Skoro można się oczyścić przez pamiętanie o Tobie, to cóż dziwnego
w tym, że oczyszcza się osoba, która Cię ogląda?
Antya
07.10 "'Dzięki pamiętaniu wzniosłych osobistości, nie mówiąc już o
bezpośrednim oglądaniu ich, dotykaniu ich lotosowych stóp, myciu ich stóp czy
ofiarowywaniu im miejsc do siedzenia, można oczyścić cały swój dom.'
Antya 07.10
Znaczenie: Jest
to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (1.19.33).
Antya
07.11 "Głównym systemem religijnym w wieku Kali jest intonowanie świętego
imienia Krsny. Bez Jego pełnomocnictwa nie można szerzyć ruchu sankirtanu.
Antya
07.12 "Szerzysz ruch sankirtanu świadomości Krsny. Zatem jest rzeczą
oczywistą, że zostałeś upełnomocniony przez Pana Krsnę. Co do tego nie ma
wątpliwości.
Antya 07.12
Znaczenie: Śri Madhvacarya zwrócił naszą uwagę na
następujący cytat z Narayana-samhity:
dvapariyair janair visnuh pancaratraiś ca kevalaih
kalau tu nama-matrena pujyate bhagavan harih
"W Dvapara-yudze można było zadowolić Krsnę czy Visnu jedynie przez
bogate wielbienie zgodne z systemem pancaratriki,
lecz w wieku Kali można zadowolić i wielbić Najwyższą Osobę Boga Hari samym
intonowaniem Jego świętego imienia." Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati
Thakura wyjaśnia, że jeśli ktoś nie jest bezpośrednio upełnomocniony przez
bezprzyczynową łaskę Krsny, nie może zostać mistrzem duchowym całego świata (jagad-guru). Nie można zostać acaryą jedynie dzięki umysłowej
spekulacji. Prawdziwy acarya prezentuje
wszystkim Krsnę głosząc na całym świecie święte imię Pana. W ten sposób
uwarunkowane dusze - oczyszczone dzięki intonowaniu świętego imienia - zostają
wyratowane z pożaru materialnej egzystencji. W ten sposób korzyść duchowa
zwiększa się coraz bardziej, niczym przybywający na niebie księżyc. Prawdziwego
acaryę, mistrza duchowego całego
świata, należy uważać za inkarnację miłosierdzia Krsny. W rzeczywistości on
osobiście obejmuje Krsnę. Dlatego jest mistrzem duchowym wszystkich varn, (braminów, ksatriyów, vaiśyów i śudrów)
i wszystkich aśramów (brahmacarya,
grhastha, vanaprastha i sannyasa). Ponieważ
uważa się go za najbardziej zaawansowanego bhaktę, jest zwany paramahamsa-thakurą. Thakura to honorowy
tytuł nadawany paramahamsom. Dlatego
osoba, która działa jako acarya, bezpośrednio
prezentując Pana Krsnę przez głoszenie Jego imienia i sławy, również powinna
być nazywana paramahamsa-thakurą.
Antya
07.13 "Na całym świecie zamanifestowałeś święte imię Krsny. Każdy, kto Cię
widzi, natychmiast pogrąża się w ekstatycznej miłości do Niego.
Antya
07.14 "Jeśli ktoś nie otrzymał od Krsny szczególnej mocy, nie może
zamanifestować ekstatycznej miłości do Niego, gdyż tylko On obdarza ekstatyczną
miłością. Taki jest werdykt wszystkich pism objawionych.
Antya
07.15 "'Może istnieć wiele wszechpomyślnych inkarnacji Osoby Boga, lecz
któż poza Panem Śri Krsną może obdarzyć podporządkowane dusze miłością do
Boga?"'
Antya 07.15
Znaczenie: Werset ten napisał Bilvamangala Thakura. Znajduje
się on w Laghu-bhagavatamrcie (1.5.37).
Antya
07.16 Śri Caitanya Mahaprabhu odpowiedział: "Mój drogi Vallabha Bhatto,
jesteś wielkim uczonym. Posłuchaj Mnie, proszę. Jestem sannyasinem ze szkoły
Mayavada. Nie mam więc szansy poznania, czym jest krsna-bhakti.
Antya
07.17 "Niemniej jednak Mój umysł oczyścił się dzięki towarzystwu Advaity
Acaryi, który jest bezpośrednio Najwyższą Osobą Boga.
Antya
07.18 "Jest On niezrównany w zrozumieniu wszystkich pism objawionych i
służby oddania dla Pana Krsny. Dlatego zwany jest Advaitą Acaryą.
Antya
07.19 "Jest tak wielką osobistością, że dzięki Swemu miłosierdziu może
nawrócić na służbę oddania dla Krsny nawet osoby jedzące mięso [mlecchów]. Któż
zatem może oszacować moc Jego vaisnavizmu?
Antya 07.19
Znaczenie: Bardzo trudno jest nawrócić mlecchę, czyli jedzącego mięso, na bhaktę Pana Krsny. Dlatego
każdy, kto może tego dokonać, usytuowany jest na najwyższym poziomie
vaisnavizmu.
Antya
07.20 "Pan Nityananda Prabhu, avadhuta, również jest Samym Najwyższą Osobą
Boga. Zawsze jest odurzony szaleństwem ekstatycznej miłości. W istocie jest On
oceanem miłości do Krsny.
Antya
07.21 "Sarvabhauma Bhattacarya doskonale zna sześć tez filozoficznych.
Zatem jest mistrzem duchowym całego świata na sześciu ścieżkach filozofii. Jest
on najlepszym z bhaktów.
Antya
07.22 "Sarvabhauma Bhattacarya ukazał Mi szczyt służby oddania. Tylko
dzięki jego łasce zrozumiałem, że służba oddania dla Krsny jest esencją
wszelkiej yogi mistycznej.
Antya
07.23 "Ostatecznym znawcą transcendentalnych smaków służby oddania dla
Pana Krsny jest Śrila Ramananda Raya. On pouczył Mnie, że Pan Krsna jest
Najwyższą Osobą Boga.
Antya
07.24 "Dzięki łasce Ramanandy Rayi zrozumiałem, że ekstatyczna miłość do
Krsny jest najwyższym celem życia, a spontaniczna miłość do Niego najwyższą
doskonałością.
Antya 07.24 Znaczenie: Purusartha ("cel życia") odnosi się na ogół do religii, rozwoju
ekonomicznego, zadowalania zmysłów i, ostatecznie, wyzwolenia. Jednakże te
cztery rodzaje purusartha przewyższa
miłość do Boga. Nazywana jest ona parama-purusartha
(najwyższym celem życia) albo purusartha-śiromani
(najwznioślejszą spośród wszystkich purusartha).
Pana Krsnę wielbi się przez służbę oddania zgodną z przepisami, lecz
najwyższą doskonałością służby oddania jest spontaniczna miłość do Boga.
Antya
07.25 "Sługa, przyjaciel, zwierzchnik i ukochana to schronienia
transcendentalnych smaków zwanych: dasya, sakhya, vatsalya i śrngara.
Antya
07.26 "Są dwa rodzaje emocji [bhava]. Emocja, której cechą jest
zrozumienie pełnych bogactw Pana, jest zwana aiśvarya-jnana-yukta, a czysta
nieskażona emocja zwana jest kevala. Schronienia u lotosowych stóp Krsny, syna
Maharajy Nandy, nie można osiągnąć jedynie dzięki poznaniu Jego bogactw.
Antya 07.26
Znaczenie: Zobacz Madhya-lila,
tekst 192 Rozdziału Dziewiętnastego.
Antya
07.27 "'Najwyższa Osoba Boga, Krsna, syn matki Yaśody, jest dostępny dla
tych bhaktów, którzy pełnią spontaniczną służbę miłości, lecz nie tak łatwo Go
osiągnąć spekulantom umysłowym, osobom dążącym do samorealizacji przez surowe
pokuty i wyrzeczenia czy też tym, którzy uważają, że ciało jest tożsame z
jaźnią.'
Antya 07.27
Znaczenie: Jest to werset ze Śrimad-Bhagavatam (10.9.21).
Antya
07.28 "Słowo 'atma-bhuta' znaczy 'bliscy towarzysze'. Bogini szczęścia nie
mogła otrzymać schronienia Krsny, syna Maharajy Nandy, przez zrozumienie Jego
bogactwa.
Antya 07.28
Znaczenie: Laksmi, bogini szczęścia, posiada pełną wiedzę o
bogactwach Krsny, lecz wiedza ta nie pomogła jej osiągnąć towarzystwa Krsny.
Jednakże bhaktowie we Vrndavanie rzeczywiście cieszą się towarzystwem Krsny.
Antya
07.29 "'Kiedy Pan Śri Krsna tańczył z gopi w rasa-lila, obejmował je
ramionami. Tej transcendentalnej łaski nigdy nie doznała bogini szczęścia czy
też inne towarzyszki w świecie duchowym. W istocie, łaski takiej nigdy nie
wyobrażały sobie nawet najpiękniejsze dziewczęta na planetach niebiańskich,
których blask i woń ciała przypominają blask i woń kwiatów lotosu. Cóż więc
dopiero mówić o ziemskich kobietach, które są bardzo piękne w ocenie
materialnej?'
Antya 07.29
Znaczenie: Jest to werset ze Śrimad-Bhagavatam (10.47.60).
Antya
07.30 "W czystej świadomości Krsny przyjaciel wspina się na barki Krsny, a
matka Yaśoda związuje Pana.
Antya 07.30
Znaczenie: Śuddha-bhava, czysta
świadomość, nie jest uzależniona od poznania bogactw Pana. Bhakta w śuddha-bhavie jest skłonny kochać Krsnę
jako przyjaciela czy syna nawet bez takich bogactw.
Antya
07.31 "W czystej świadomości Krsny, nie mając wiedzy o bogactwach Pana,
bhakta uważa Krsnę za swego przyjaciela czy syna. Dlatego tę postawę oddania
wychwalają nawet Śukadeva Gosvami i Vyasadeva, którzy stanowią najwyższy
autorytet.
Antya
07.32 "'Osoby, które praktykują samorealizację, doceniając blask Brahmana
Pana oraz ci, którzy pełnią służbę oddania przyjmując Najwyższą Osobę Boga za
mistrza, jak również ci, którzy są w sidłach mayi uważając Pana za zwykłą
osobę, nie są w stanie zrozumieć, że pewne wzniosłe osoby - po zgromadzeniu
wielkich ilości pobożnych czynów - bawią się teraz z Panem w przyjaźni jako
chłopcy pasterze.'
Antya 07.32
Znaczenie: Werset ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (10.12.11).
Antya
07.33 "'Kiedy matka Yaśoda ujrzała w ustach Krsny wszystkie wszechświaty,
przez pewien czas była na pewno zdumiona. Niemniej jednak nadal uważała Pana za
swego syna, chociaż wielbią Go wielkie osobistości spełniające dla Niego
ofiary, wielcy święci, którzy rozumieją wielkość Pana dzięki studiowaniu
Upanisadów, wielcy filozofowie, którzy prowadzą analityczne badania
wszechświata, wielcy yogini znający Go jako wszechprzenikającą Duszę Najwyższą,
a nawet bhaktowie, którzy przyjmują Pana za Najwyższą Osobę Boga.'
Antya 07.33
Znaczenie: Werset ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (10.8.45).
Antya
07.34 "'O braminie, jakie pobożne czyny spełnił Nanda Maharaja, że
otrzymał Najwyższą Osobę Boga Krsnę za swego syna? I jakie pobożne czyny
spełniła matka Yaśoda, że Absolutna Najwyższa Osoba Boga Krsna zwał ją
"matką" i ssał jej pierś?'
Antya 07.34
Znaczenie: Jest to werset ze Śrimad-Bhagavatam (10.8.46).
Antya
07.35 "Nawet jeśli czysty bhakta widzi bogactwo Krsny, nie akceptuje go.
Zatem czysta świadomość jest bardziej wzniosła niż świadomość bogactwa Pana.
Antya
07.36 "Ramananda Raya jest niezwykle świadomy transcendentalnych smaków.
Jest bezustannie pogrążony w szczęściu ekstatycznej miłości do Krsny. To on
pouczył Mnie o tym wszystkim.
Antya
07.37 "Niemożliwością jest opisanie wpływu i wiedzy Ramanandy Rayi, gdyż
tylko dzięki jego łasce zrozumiałem nieskażoną miłość mieszkańców Vrndavany.
Antya
07.38 "Svarupa Damodara jest uosobieniem transcendentalnego smaku
ekstatycznej miłości. Dzięki przebywaniu z nim zrozumiałem transcendentalny
smak miłości małżeńskiej z Vrndavany.
Antya
07.39 "W nieskażonej miłości gopi i Śrimati Radharani nie ma żadnego śladu
materialnego pożądania. Kryterium takiej transcendentalnej miłości jest to, że
jej jedynym celem jest zadowolenie Krsny.
Antya
07.40 "'O najukochańszy! Twe lotosowe stopy są tak delikatne, że kładziemy
je łagodnie na swych piersiach z obawy, by nie zostały poranione. Jedynie Ty
jesteś schronieniem naszego życia. Dlatego nasze umysły są pełne niepokoju, że
kamyki mogą zranić Twoje delikatne stopy, kiedy wędrujesz leśną ścieżką.'
Antya 07.40
Znaczenie: Ten werset, wypowiedziany przez gopi, znajduje się w Śrimad-Bhagavatam (10.31.19).
Antya
07.41 "Owładnięte czystą miłością, nie mając wiedzy o bogactwach, gopi
czasami karciły Krsnę. Jest to oznaką czystej, ekstatycznej miłości.
Antya
07.42 "'Drogi Krsno, my, gopi, zlekceważyłyśmy polecenie swoich mężów,
synów, rodziny, braci i przyjaciół i opuściłyśmy ich towarzystwo, aby przyjść
do Ciebie. Dobrze znasz nasze pragnienia. Przyszłyśmy tylko dlatego, że urzekła
nas najwspanialsza muzyka Twego fletu. Lecz Ty jesteś wielkim oszustem, bo któż
inny porzuciłby w środku nocy towarzystwo młodych dziewcząt, takich jak my?'
Antya 07.42
Znaczenie: Werset ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (10.31.16).
Antya
07.43 "Małżeńska miłość gopi jest najwznioślejszą służbą oddania, która
przewyższa wszystkie inne metody bhakti. Dlatego Pan Krsna zmuszony jest
powiedzieć: 'Moje drogie gopi, nie potrafię się wam odwzajemnić. W istocie
zawsze jestem waszym dłużnikiem.'
Antya
07.44 "'O gopi, nawet w ciągu życia Brahmy nie byłbym w stanie odpłacić
się wam za waszą nieskazitelną służbę. Wasz związek ze Mną jest bez zarzutu.
Wielbiłyście Mnie przecinając wszelkie domowe więzy, które tak trudno przerwać.
Niech więc waszym wynagrodzeniem będą wasze chwalebne czyny.'
Antya 07.44
Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (10.32.22).
Antya
07.45 "Czysta miłość do Krsny, całkowicie odmienna od miłości do Krsny w
bogactwie, jest na najwyższym poziomie. Nie ma na świecie bhakty większego od
Uddhavy.
Antya
07.46 "Uddhava pragnie wziąć na swą głowę pył z lotosowych stóp gopi. O
tych wszystkich transcendentalnych miłosnych związkach Pana Krsny dowiedziałem
się od Svarupy Damodary.
Antya
07.47 "'Gopi Vrndavany porzuciły towarzystwo swoich mężów, synów i innych
członków rodziny, z którego bardzo trudno zrezygnować. Aby przyjąć schronienie
lotosowych stóp Mukundy, Krsny, którego należy szukać przez wiedzę wedyjską,
zeszły ze ścieżki czystości. Och, obym miał na tyle szczęścia, by być jednym z
krzewów, pnączy czy ziół we Vrndavanie, ponieważ gopi depczą po nich i
błogosławią pyłem ze swych lotosowych stóp.'
Antya 07.47
Znaczenie: Ten werset ze Śrimad-Bhagavatam
(10.47.61) wypowiedział Uddhava. Kiedy Krsna posłał Uddhavę do Vrndavany,
aby zobaczył, w jakim stanie są gopi, ten
pozostał tam w ich towarzystwie przez kilka miesięcy i zawsze rozmawiał z nimi
o Krsnie. Chociaż gopi i inni
mieszkańcy Vrajabhumi, Vrndavany, bardzo się z tego ucieszyli, Uddhava
przekonał się, że gopi srodze
cierpiały z powodu rozłąki z Krsną. W sercach odczuwały taki niepokój, że
czasami dostawały pomieszania zmysłów. Obserwując nieskażone oddanie i miłość gopi do Krsny, Uddhava pragnął zostać
pnączem, źdźbłem trawy lub ziołem we Vrndavanie, tak aby gopi czasami deptały po nim, a tym sposobem pył z ich lotosowych
stóp spadał na jego głowę.
Antya
07.48 "Haridasa Thakura, nauczyciel świętego imienia, zalicza się do
najbardziej wzniosłych spośród wszystkich bhaktów. Każdego dnia intonuje
trzysta tysięcy świętych imion Pana.
Antya
07.49 "Od Haridasa Thakury dowiedziałem się o chwałach świętego imienia
Pana i dzięki jego łasce te chwały zrozumiałem.
Antya 07.50-52 "Acaryaratna,
Acaryanidhi, Gadadhara Pandita, Jagadananda, Damodara, Śankara, Vakreśvara,
Kaśiśvara, Mukunda, Vasudeva, Murari i wielu innych bhaktów zstąpiło w Bengalu,
by wszystkich nauczać chwał świętego imienia Krsny oraz wartości, jaką ma miłość
do Niego. Od nich poznałem znaczenie służby oddania dla Krsny."
Antya
07.53 Śri Caitanya Mahaprabhu wiedział, że serce Vallabha Bhatty było pełne
dumy, toteż przemawiał w ten sposób wskazując, jak można nauczyć się służby
oddania.
Antya 07.53
Znaczenie: Vallabha Bhatta był bardzo dumny ze swej wiedzy o
służbie oddania i dlatego chciał mówić o Panu Śri Caitanyi Mahaprabhu nie
rozumiejąc Jego pozycji. Dlatego Pan wieloma sposobami dawał mu do zrozumienia,
że jeśli chce wiedzieć, czym naprawdę jest służba oddania, powinien uczyć się
od wszystkich bhaktów, których tu wymienił, począwszy od Advaity Acaryi, Pana
Nityanandy, Sarvabhaumy Bhattacaryi i Ramanandy Rayi. Jak powiedział Svarupa
Damodara, jeśli ktoś pragnie poznać znaczenie Śrimad-Bhagavatam, musi pobierać nauki od zrealizowanej duszy. Nie
należy dumnie myśleć, że można zrozumieć transcendentalną służbę miłości dla
Pana przez samo czytanie książek. Trzeba zostać sługą Vaisnavy. Jak potwierdził
Narottama dasa Thakura, chadiya
vaisnava-seva nistara payeche keba: jeśli ktoś nie służy wiernie czystemu
Vaisnavie, nie może być na pozycji transcendentalnej. Należy przyjąć Vaisnava guru (adau gurv-aśrayam), a wówczas
zadając pytania i słuchając odpowiedzi stopniowo uczyć się, czym jest czysta
służba oddania dla Krsny. To nazywane jest systemem parampara.
Antya
07.54 "Jestem wielkim Vaisnavą. Przyswoiłem sobie wszystkie konkluzje
filozofii Vaisnava, rozumiem znaczenie Śrimad-Bhagavatam i mogę je doskonale
wytłumaczyć."
Antya
07.55 Taka duma długo istniała w umyśle Vallabha Bhatty, lecz została ukrócona,
skoro tylko wysłuchał nauk Śri Caitanyi Mahaprabhu.
Antya
07.56 Gdy Vallabha Bhatta usłyszał z ust Śri Caitanyi Mahaprabhu, jak czysty
vaisnavizm prezentowali ci wszyscy bhaktowie, od razu zapragnął ich ujrzeć.
Antya
07.57 Vallabha Bhatta powiedział: "Gdzie przebywają ci wszyscy Vaisnavowie
i jak mogę ich ujrzeć?"
Antya
07.58 Śri Caitanya Mahaprabhu odpowiedział: "Chociaż niektórzy z nich
mieszkają w Bengalu, a niektórzy w innych prowincjach, wszyscy przybyli tutaj,
aby ujrzeć festiwal Ratha-yatra.
Antya
07.59 "Obecnie wszyscy przebywają tutaj. Mieszkają w różnych kwaterach.
Tutaj, możesz uzyskać posłuchanie u nich wszystkich."
Antya
07.60 Następnie Vallabha Bhatta z wielką uległością i pokorą zaprosił Śri
Caitanyę Mahaprabhu do domu na obiad.
Antya
07.61 Następnego dnia, kiedy wszyscy Vaisnavowie przybyli do siedziby Śri
Caitanyi Mahaprabhu, Pan przedstawił im Vallabha Bhattę.
Antya
07.62 Vallabha Bhattę ogarnęło zdumienie, gdy ujrzał ich promienne twarze.
Wyglądał wśród nich jak robaczek świętojański.
Antya
07.63 Następnie Vallabha Bhatta sprowadził ogromne ilości maha-prasada od Pana
Jagannatha i obficie nakarmił Pana Śri Caitanyę Mahaprabhu oraz Jego
towarzyszy.
Antya
07.64 Wszyscy sannyasini towarzyszący Śri Caitanyi Mahaprabhu, z Paramanandą
Puri na czele, usiedli po jednej stronie i zjedli prasada.
Antya
07.65 Śri Caitanya Mahaprabhu siedział wśród bhaktów. Advaita Acarya i Pan
Nityananda siedzieli po obu stronach Pana. Inni bhaktowie usiedli przed i za
Panem.
Antya
07.66 Wszyscy bhaktowie z Bengalu, których nie jestem w stanie zliczyć, usiedli
w rzędach na dziedzińcu.
Antya
07.67 Kiedy Vallabha Bhatta ujrzał wszystkich bhaktów Śri Caitanyi Mahaprabhu,
był bardzo zdumiony, lecz z oddaniem złożył pokłony u lotosowych stóp każdego z
nich.
Antya
07.68 Svarupa Damodara, Jagadananda, Kaśiśvara i Śankara, wraz z Raghavą i
Damodarą Panditą, zajęli się rozdzielaniem prasada.
Antya
07.69 Vallabha Bhatta przyniósł wielkie ilości maha-prasada ofiarowanego Panu
Jagannathowi. Tak więc wszyscy sannyasini usiedli, aby zjeść wraz ze Śri
Caitanyą Mahaprabhu.
Antya
07.70 Jedząc prasada, wszyscy Vaisnavowie intonowali święte imiona Hari, Hari.
Rozbrzmiewająca wibracja świętego imienia Hari napełniła cały wszechświat.
Antya
07.71 Kiedy wszyscy Vaisnavowie skończyli posiłek, Vallabha Bhatta przyniósł
ogromne ilości girland, papki sandałowej, przypraw i betelu. Wielbił ich z
wielkim szacunkiem i był niezwykle szczęśliwy.
Antya 07.72 W
dzień festiwalu wozów Śri Caitanya Mahaprabhu rozpoczął zbiorowe intonowanie.
Wszystkich bhaktów podzielił na siedem grup, tak jak to zwykł robić wcześniej.
Antya
07.73-74 Siedmiu bhaktów: Advaita, Nityananda, Haridasa
Thakura, Vakreśvara, Śrivasa Thakura, Raghava Pandita i Gadadhara Pandita,
uformowało siedem grup i zaczęło tańczyć. Intonując "Hari bol", Śri
Caitanya Mahaprabhu chodził od jednej grupy do drugiej.
Antya
07.75 Wraz z głośnym zbiorowym intonowaniem dało się słyszeć czternaście
mrdang, a w każdej grupie był tancerz, którego taniec ekstatycznej miłości
zalewał cały świat.
Antya
07.76 Widząc to wszystko Vallabha Bhatta był całkowicie zdumiony. Zatracił się,
pogrążony w transcendentalnym szczęściu.
Antya
07.77 Następnie Śri Caitanya Mahaprabhu zatrzymał taniec innych i - jak to
zwykle czynił poprzednio - Sam zaczął tańczyć.
Antya
07.78 Widząc piękno Śri Caitanyi Mahaprabhu i rozbudzenie Jego ekstatycznej
miłości, Vallabha Bhatta doszedł do wniosku: "To jest bez wątpienia Pan
Krsna."
Antya
07.79 Tak oto Vallabha Bhatta obejrzał festiwal wozów. Widząc charakterystyczne
cechy Śri Caitanyi Mahaprabhu był po prostu zdumiony.
Antya
07.80 Pewnego dnia, gdy festiwal dobiegł już końca, Vallabha Bhatta udał się do
siedziby Śri Caitanyi Mahaprabhu i przedłożył pewną prośbę u lotosowych stóp
Pana.
Antya
07.81 Powiedział: "Napisałem komentarz do Śrimad-Bhagavatam. Czy
zechciałbyś go łaskawie wysłuchać, Panie?"
Antya
07.82 Pan odpowiedział: "Nie rozumiem znaczenia Śrimad-Bhagavatam: Nie
jestem odpowiednią osobą, by słuchać jego znaczenia.
Antya
07.83 "Po prostu siedzę i próbuję intonować święte imię Krsny i chociaż
intonuję dzień i noc, mimo to nie mogę dokończyć intonowania wyznaczonej Mi
liczby rund."
Antya
07.84 Vallabha Bhatta powiedział: "Starałem się szczegółowo opisać
znaczenie świętego imienia Krsny. Posłuchaj łaskawie tego wyjaśnienia."
Antya
07.85 Pan Śri Caitanya Mahaprabhu odpowiedział: "Nie akceptuję wielu
różnych znaczeń świętego imienia Krsny. Wiem jedynie, że Pan Krsna jest
Śyamasundarą i Yaśodanandaną. To wszystko, co wiem.
Antya
07.86 "'Jedyne znaczenie świętego imienia Krsny jest takie, że jest On
ciemnoniebieski jak drzewo tamala i jest synem matki Yaśody. Taka jest
konkluzja wszystkich pism objawionych.'
Antya 07.86
Znaczenie: Jest to werset z Nama-kaumudi.
Antya
07.87 "Znam ostatecznie te dwa imiona: Śyamasundara i Yaśodanandana. Nie
rozumiem żadnych innych znaczeń ani też nie jestem w stanie ich pojąć."
Antya
07.88 Śri Caitanya Mahaprabhu jest wszechwiedzący. Tak więc zrozumiał, że
podawane przez Vallabha Bhattę wyjaśnienia dotyczące imienia Krsny i
Śrimad-Bhagavatam są bezużyteczne. Dlatego nie przywiązywał do nich wagi.
Antya
07.89 Kiedy Śri Caitanya Mahaprabhu stanowczo nie zgodził się wysłuchać jego
wyjaśnień, Vallabha Bhatta powrócił do domu przygnębiony. Jego wiara i oddanie
dla Pana uległy zmianie.
Antya
07.90 Następnie Vallabha Bhatta poszedł do domu Gadadhary Pandity. Ciągle
przychodził i w różny sposób okazywał mu uczucie, i w ten sposób utrzymywał z
nim związek.
Antya
07.91 Ponieważ Śri Caitanya Mahaprabhu nie potraktował Vallabha Bhatty zbyt
poważnie, nikt w Jagannatha Puri nie chciał słuchać żadnych jego wyjaśnień.
Antya
07.92 Zawstydzony, urażony i nieszczęśliwy, Vallabha Bhatta poszedł do
Gadadhary Pandity.
Antya
07.93 Zbliżywszy się do niego z wielką pokorą, Vallabha Bhatta powiedział:
"Mój drogi panie, w tobie przyjąłem schronienie. Bądź dla mnie miłosierny
i ocal me życie.
Antya
07.94 "Proszę, posłuchaj, w jaki sposób wyjaśniam znaczenie imienia Pana
Krsny. W ten sposób zmyte zostanie błoto wstydu, które mnie okryło."
Antya
07.95 Tak więc Pandita Gosani znalazł się w kłopotliwym położeniu. Miał takie
wątpliwości, że sam nie mógł zadecydować, co zrobić.
Antya 07.95
Znaczenie: Śri Caitanya Mahaprabhu nie potraktował Vallabha
Bhatty zbyt poważnie. Dlatego Pandita Gosani, czyli Gadadhara Gosani, był
zakłopotany. Jaka będzie jego pozycja, jeśli wysłucha wyjaśnienia imienia Śri
Krsny podanego przez Vallabha Bhattę? Śri Caitanya Mahaprabhu z pewnością
będzie niezadowolony. Tak więc Gadadhara Pandita Gosani nie był w stanie podjąć
decyzji.
Antya
07.96 Chociaż Gadadhara Pandita Gosani nie chciał słuchać wyjaśnienia Vallabha
Bhatty, ten zaczął je z wielką mocą czytać.
Antya
07.97 Gadadhara Pandita nie mógł mu tego zabronić, ponieważ Vallabha Bhatta był
uczonym braminem. Zaczął więc myśleć o Panu Krsnie. Prosił: "Mój drogi
Panie Krsno, proszę, chroń mnie w tym niebezpieczeństwie. W Tobie przyjąłem
schronienie.
Antya
07.98 "Śri Caitanya Mahaprabhu przebywa w każdym sercu, więc z pewnością
zna mój umysł. Dlatego nie obawiam się Go. Jednakże Jego towarzysze są
niezwykle krytyczni."
Antya 07.98
Znaczenie: Jako Najwyższa Osoba Boga, Śri Caitanya
Mahaprabhu przebywa w sercach wszystkich. Dlatego będzie wiedział, w jakich
okolicznościach Pandita Gosani zgodził się słuchać wyjaśnień Vallabha Bhatty, i
z pewnością nie będzie rozgniewany. Jednakże Vaisnavowie, którzy zawsze
przebywali ze Śri Caitanyą Mahaprabhu, mogą nie zrozumieć wewnętrznej
świadomości Gadadhary Pandity i mogą go oskarżyć o pójście na kompromis z
Vallabha Bhattą, choć ten został zlekceważony przez Śri Caitanyę Mahaprabhu. W
ten właśnie sposób Gadadhara Pandita Gosani poważnie się zastanawiał.
Antya
07.99 Chociaż Gadadhara Pandita Gosani w najmniejszym stopniu nie był winien,
niektórzy z bhaktów Śri Caitanyi Mahaprabhu okazali mu pełen uczucia gniew.
Antya
07.100 Vallabha Bhatta przychodził codziennie do
siedziby Śri Caitanyi Mahaprabhu, by wdawać się w zbyteczne dysputy z Advaitą
Acaryą i innymi wielkimi osobistościami, takimi jak Svarupa Damodara.
Antya
07.101 Vallabha Bhatta chętnie przedstawiał swoje
konkluzje, lecz takie osobistości jak Advaita Acarya obalały je wszystkie.
Antya
07.102 Kiedy tylko Vallabha Bhatta przebywał w
towarzystwie bhaktów, którym przewodził Advaita Acarya, wyglądał niczym kaczka
w otoczeniu białych łabędzi.
Antya
07.103 Pewnego dnia Vallabha Bhatta powiedział do
Advaity Acaryi: "Każda żywa istota jest rodzaju żeńskiego [prakrti] i
uważa Krsnę za swego męża [pati].
Antya
07.104 Obowiązkiem czystej, oddanej swemu mężowi żony
jest niewymawianie jego imienia, lecz wy wszyscy intonujecie imię Krsny. Jak
można to nazwać zasadą religijną?"
Antya
07.105 Advaita Acarya odpowiedział: "Masz przed
sobą Pana Śri Caitanyę Mahaprabhu, uosobienie zasad religijnych. Powinieneś
Jego zapytać, On udzieli ci właściwej odpowiedzi."
Antya
07.106 Słysząc to, Pan Śri Caitanya Mahaprabhu
powiedział: "Mój drogi Vallabha Bhatto, nie znasz zasad religijnych. W
rzeczywistości pierwszym obowiązkiem czystej kobiety jest wypełnianie poleceń
męża.
Antya
07.107 "Poleceniem Krsny jest, aby bezustannie
intonować Jego imię. Dlatego ta, która jest wierna i przywiązana do męża Krsny,
musi intonować imię Pana, gdyż nie potraf odrzucić polecenia męża.
Antya
07.108 "Stosując się do tej zasady religijnej
czysty bhakta Pana Krsny zawsze intonuje święte imię. Jako rezultat otrzymuje
owoc ekstatycznej miłości do Krsny."
Antya
07.109 Słysząc to, Vallabha Bhatta zaniemówił. Powrócił
do domu wielce nieszczęśliwy i zaczął snuć następujące rozważania.
Antya
07.110-111 "Każdego dnia doznaję porażki w tym
towarzystwie, lecz gdy przypadkiem pewnego dnia odniosę zwycięstwo, będzie to
dla mnie źródłem wielkiego szczęścia i uwolnię się od całego wstydu. Jakich
jednak metod powinienem użyć, by dowieść swoich stwierdzeń?
Antya
07.112 Następnego dnia, kiedy przybył na zgromadzenie
Śri Caitanyi Mahaprabhu, usiadł po ofiarowaniu Panu pokłonów i powiedział coś z
wielką dumą.
Antya
07.113 Powiedział: "W swym komentarzu do
Śrimad-Bhagavatam obaliłem wyjaśnienia Śridhary Svamiego. Nie mogę przyjąć jego
wyjaśnień.
Antya
07.114 "Cokolwiek Śridhara Svami wyjaśnia, tłumaczy
to zależnie od okoliczności. Zatem jego wyjaśnienia są niekonsekwentne i nie
można go uznać za autorytet."
Antya
07.115 Śri Caitanya Mahaprabhu odrzekł z uśmiechem:
"Kto nie przyjmuje svamiego [męża] za autorytet, tego uważam za
prostytutkę."
Antya
07.116 Powiedziawszy to, Śri Caitanya Mahaprabhu bardzo
spoważniał. Wszyscy obecni bhaktowie byli bardzo zadowoleni słysząc to
stwierdzenie.
Antya
07.117 Śri Caitanya Mahaprabhu zstąpił jako inkarnacja
dla korzyści całego świata. Toteż bardzo dobrze znał umysł Vallabha Bhatty.
Antya
07.118 Czyniąc
różne aluzje i wykazując błędność twierdzeń Vallabha Bhatty, Pan Caitanya,
Najwyższa Osoba Boga, skorygował go zupełnie tak, jak Krsna poskromił fałszywą
dumę Indry.
Antya 07.118
Znaczenie: Indra, król niebios, był bardzo dumny ze swej
pozycji. Kiedy więc mieszkańcy Vrndavany, zgodnie z instrukcjami Krsny,
postanowili nie spełniać Indra-yajni, lecz Govardhana-yajnę, wówczas Indra, z
powodu swej fałszywej dumy, chciał ukarać mieszkańców Vrndavany. Uważając się
za niezwykle potężnego, Indra zalewał Vrndavanę nieustającymi potokami deszczu,
lecz Pan Krsna natychmiast poskromił jego dumę podnosząc wzgórze Govardhana
niczym parasol, aby ocalić mieszkańców Vrndavany. W ten sposób Krsna dowiódł,
że w obliczu Jego wszechmocy moc Indry nie miała żadnego znaczenia.
Antya
07.119 Pogrążona w ignorancji żywa istota nie wie, co
rzeczywiście jest dla niej dobre. Czasem z powodu niewiedzy i materialnej dumy
sądzi, że korzyść jest stratą, lecz kiedy jej duma zostanie ukrócona, wtedy
może zobaczyć, co naprawdę jest dla niej korzystne.
Antya
07.120 Wróciwszy tej nocy do domu Vallabha Bhatta
pomyślał: "Poprzednio, w Prayag, Pan Caitanya był dla mnie bardzo łaskawy.
Antya
07.121 "Wraz z pozostałymi bhaktami przyjął ode
mnie zaproszenie i był dla mnie uprzejmy. Dlaczego tutaj, w Jagannatha Puri,
tak bardzo się zmienił?
Antya
07.122 "Bardzo dumny z mojego wykształcenia, myślę:
'Obym odniósł zwycięstwo.' Jednakże Śri Caitanya Mahaprabhu próbuje oczyścić
mnie poskramiając tę fałszywą dumę, gdyż cechą Najwyższej Osoby Boga jest to,
że działa dla korzyści wszystkich.
Antya
07.123 "Podając się za wielkiego uczonego jestem
bezpodstawnie dumny. Dlatego Śri Caitanya Mahaprabhu obraża mnie, aby okazać mi
łaskę, poskramiając tę fałszywą dumę.
Antya
07.124 "W rzeczywistości działa On dla mego dobra,
chociaż ja uważam Jego czyny za zniewagi. Przypomina to zupełnie wydarzenie, w
którym Pan Krsna poskromił Indrę, wielkiego, nadętego głupca, aby go
skorygować."
Antya
07.125 Następnego ranka Vallabha Bhatta, myśląc w ten sposób, zbliżył się do Śri
Caitanyi Mahaprabhu i z wielką pokorą, ofiarowując wiele modlitw, przyjął
schronienie i podporządkował się u lotosowych stóp Pana.
Antya
07.126 Vallabha Bhatta przyznał: "Jestem wielkim
głupcem i w istocie postępowałem jak głupiec usiłując dowieść Ci mojej
uczoności.
Antya
07.127 "Mój drogi Panie, jesteś Najwyższą Osobą
Boga. Okazałeś mi łaskę w sposób całkowicie odpowiadający Twojej pozycji -
znieważając mnie, by ukrócić mą fałszywą dumę.
Antya
07.128 "Jestem pogrążonym w ignorancji głupcem,
gdyż to, co ma na celu mą korzyść, uważam za zniewagę - zupełnie jak król
Indra, który z powodu ignorancji usiłował przewyższyć Krsnę, Najwyższego Pana.
Antya
07.129 "Mój drogi Panie, uleczyłeś ślepotę mojej
fałszywej dumy smarując me oczy maścią Swojego miłosierdzia. Okazałeś mi tak
wiele łaski, że rozproszyła się teraz moja ignorancja.
Antya
07.130 "Mój drogi Panie, popełniałem obrazy. Wybacz
mi, proszę. Pragnę przyjąć w Tobie schronienie. Proszę, bądź dla mnie łaskawy i
połóż na mej głowie Swe lotosowe stopy."
Antya
07.131 Pan Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział:
"Jesteś zarówno wielkim uczonym, jak i wielkim bhaktą. Gdziekolwiek
występują te dwa przymioty, tam nie może istnieć góra fałszywej dumy.
Antya
07.132 "Ośmieliłeś się skrytykować Śridharę
Svamiego i rozpocząłeś własny komentarz do Śrimad-Bhagavatam, nie przyjmując
jego autorytetu. Na tym polega twa fałszywa duma.
Antya
07.133 "Śridhara Svami jest mistrzem duchowym
całego świata, gdyż dzięki jego łasce możemy zrozumieć Śrimad-Bhagavatam. Zatem
przyjmuję go za mistrza duchowego.
Antya
07.134 "Wszystko, co napisałeś pod wpływem
fałszywej dumy, usiłując przewyższyć Śridharę Svamiego, będzie miało przeciwne
znaczenie. Dlatego nikt nie będzie przykładał do tego wagi.
Antya 07.134
Znaczenie: Śrimad-Bhagavatam ma wiele
tika, czyli komentarzy, zgodnych z
systemem paramapara, lecz komentarz
Śridhary Svamiego jest pierwszym. Komentarze wszystkich pozostałych acaryów są zgodne z jego komentarzem.
System paramapara nie pozwala nam
odbiegać od komentarzy poprzednich acaryów.
Polegając na poprzednich acaryach, można
pisać wspaniałe komentarze. Nie można jednak rzucać wyzwania poprzednim acaryom. Fałszywa duma, która sprawia,
iż ktoś sądzi, że może pisać lepsze komentarze niż poprzedni acaryowie, uczyni jego komentarze
błędnymi. W chwili obecnej modne jest pisanie na swój własny sposób, lecz
poważni bhaktowie nigdy nie akceptują takich dzieł. Z powodu fałszywej dumy
każdy uczony i filozof pragnie wykazać się uczonością interpretując śastry na swój własny sposób -
szczególnie Bhagavad-gitę i Śrimad-Bhagavatam. Śri Caitanya
Mahaprabhu całkowicie potępia ten system komentowania na własny sposób. Dlatego
mówi: 'artha-vyasta' likhana sei. Komentarze
pisane zgodnie z własną filozofią są nie do przyjęcia. Nikt nie będzie cenił
takich komentarzy do pism objawionych.
Antya
07.135 "Każdy przyjmie i będzie szanował osobę,
która komentuje Śrimad-Bhagavatam podążając śladami Śridhary Svamiego.
Antya
07.136 "Wyjaśnij Śrimad-Bhagavatam podążając
śladami Śridhary Svamiego. Porzuć fałszywą dumę i oddawaj cześć Najwyższej
Osobie Boga, Krsnie.
Antya
07.137 "Przestań popełniać obrazy i intonuj
maha-mantrę Hare Krsna, święte imiona Pana. Wówczas bardzo szybko osiągniesz
schronienie u lotosowych stóp Krsny."
Antya
07.138 Vallabha Bhatta Acarya poprosił Śri Caitanyę
Mahaprabhu: "Jeśli naprawdę jesteś ze mnie zadowolony, proszę, przyjmij
jeszcze raz moje zaproszenie."
Antya
07.139 Śri Caitanya Mahaprabhu, który zstąpił, by
wyzwolić cały wszechświat, przyjął zaproszenie Vallabha Bhatty, żeby uczynić go
szczęśliwym.
Antya
07.140 Pragnieniem Śri Caitanyi Mahaprabhu jest, aby
każdy w tym materialnym świecie był szczęśliwy. Dlatego czasami karci kogoś,
aby oczyścić jego serce.
Antya
07.141 Kiedy
Vallabha Bhatta zaprosił Śri Caitanyę Mahaprabhu i Jego towarzyszy, Pan był z
niego bardzo zadowolony.
Antya
07.142 Czysta ekstatyczna miłość Jagadanandy Pandity do
Śri Caitanyi Mahaprabhu była bardzo głęboka. Można ją porównać do miłości
Satyabhamy, która zawsze sprzeczała się z Panem Krsną.
Antya
07.143 Jagadananda Pandita wszczynał miłosne kłótnie z
Panem. Zawsze dochodziło między nimi do jakiegoś nieporozumienia.
Antya
07.144 Czysta ekstatyczna miłość Gadadhary Pandity do
Śri Caitanyi Mahaprabhu była również bardzo głęboka. Przypominała ona miłość
Rukminidevi, która zawsze była szczególnie uległa Krsnie.
Antya
07.145 Pan Śri Caitanya Mahaprabhu czasami pragnął
ujrzeć pełen uczucia gniew Gadadhary Pandity. Ale ten znał bogactwa Pana, dlatego
nigdy nie można go było pobudzić do gniewu.
Antya 07.145
Znaczenie: Pewnego razu, żartując z Rukmini w Dvarace, Krsna
poradził jej, by przyjęła innego męża, gdyż uważał, że nie jest jej godny.
Jednakże Rukminidevi, nie mogąc zrozumieć Jego żartobliwych słów, przyjęła je
bardzo poważnie i natychmiast upadła na ziemię, obawiając się rozłąki z Nim. W
rozrywkach Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu, Jagadananda Pandita zawsze był z Panem
w niezgodzie, niczym Satyabhama, podczas gdy Gadadhara Pandita miał zawsze
pełen podziwu szacunek dla bogactw Pana i dlatego w każdej sytuacji był Panu
bardzo uległy.
Antya
07.146 Z tego względu Śri Caitanya Mahaprabhu czasami
okazywał pozorny gniew. Gdy Gadadhara Pandita słyszał o tym, w jego sercu
pojawiał się wielki strach.
Antya
07.147 Poprzednio, w krsna-lila, kiedy Pan Krsna pragnął
zażartować z Rukminidevi, ona potraktowała Jego słowa poważnie i w jej umyśle
pojawił się strach.
Antya
07.148 Vallabha Bhatta zwykł wielbić Pana jako dziecko
Krsnę. Dlatego był inicjowany mantrą Bala-gopala i w ten sposób wielbił Pana.
Antya
07.149 W towarzystwie Gadadhary Pandity w jego umyśle
zaszła zmiana i poświęcił go wielbieniu Kiśora-gopala, Krsny jako młodego
chłopca.
Antya
07.150 Vallabha Bhatta chciał przyjąć inicjację od
Gadadhary Pandity, lecz Gadadhara Pandita odmówił mu mówiąc: "Działanie w
roli mistrza duchowego nie jest dla mnie możliwe.
Antya
07.151 "Jestem całkowicie uzależniony. Moim Panem
jest Gauracandra, Śri Caitanya Mahaprabhu. Niczego nie mogę robić niezależnie,
bez Jego polecenia.
Antya
07.152 "Mój drogi Vallabha Bhatto, Śri Caitanyi
Mahaprabhu nie podoba się zbytnio, że przychodzisz do mnie. Dlatego czasami
karci mnie."
Antya
07.153-154 Minęło kilka dni i kiedy Śri Caitanya Mahaprabhu
- w końcu zadowolony z Vallabha Bhatty - przyjął jego zaproszenie, posłał
Svarupę Damodarę, Jagadanandę Panditę i Govindę, by przywołali Gadadharę
Panditę.
Antya
07.155 Po drodze Svarupa Damodara powiedział do
Gadadhary Pandity: "Śri Caitanya Mahaprabhu chciał cię poddać próbie.
Dlatego cię lekceważył.
Antya
07.156 "Dlaczego nie odpłaciłeś się tym samym i nie
robiłeś mu wyrzutów? Dlaczego bojaźliwie tolerowałeś Jego krytykę?"
Antya
07.157 Gadadhara Pandita powiedział: "Pan Śri
Caitanya Mahaprabhu jest całkowicie niezależny. Jest On w najwyższym stopniu
wszechwiedzący. Nie byłoby dobrze, gdybym rozmawiał z Nim jak równy z równym.
Antya
07.158 "Mogę tolerować wszystko, co mówi, biorąc to
na swą głowę. Gdy rozważy me wady i zalety, będzie automatycznie dla mnie miłosierny."
Antya
07.159 Powiedziawszy to, Gadadhara Pandita udał się do
Śri Caitanyi Mahaprabhu i płacząc padł do lotosowych stóp Pana.
Antya
07.160 Uśmiechając się nieznacznie, Pan objął go i
przemówił słodkimi słowami, tak aby inni również mogli słyszeć.
Antya
07.161 Pan powiedział: "Chciałem cię wzburzyć, lecz
ciebie to nie poruszyło. Nie mogłeś powiedzieć nic gniewnego, lecz wszystko
tolerowałeś.
Antya
07.162 "Nie mogłem podstępami zaniepokoić twego
umysłu. Pozostałeś niewzruszony w swej prostocie. W ten sposób podbiłeś
Mnie."
Antya
07.163 Nikt nie jest w stanie opisać cech i ekstatycznej
miłości Gadadhary Pandity. Dlatego innym imieniem Śri Caitanyi Mahaprabhu jest
Gadadhara-prananatha, "życie i dusza Gadadhary Pandity."
Antya
07.164 Nikt nie
może powiedzieć, jak miłosiernym jest Pan dla Gadadhary Pandity, lecz ludzie
znają Pana pod imieniem Gadaira Gaura, "Pan Gauranga Gadadhary
Pandity".
Antya
07.165 Nikt nie jest w stanie zrozumieć rozrywek Śri
Caitanyi Mahaprabhu. Są one niczym Ganges, gdyż nawet z jednej Jego czynności
wypływa wiele setek i tysięcy odnóg.
Antya
07.166 Gadadhara Pandita słynie na całym świecie ze
swego łagodnego zachowania, przymiotów bramińskich i niewzruszonej miłości do
Śri Caitanyi Mahaprabhu.
Antya
07.167 Pan oczyścił Vallabha Bhattę, zmywając z niego
błoto fałszywej dumy. W ten sposób Pan pouczył również innych.
Antya
07.168 W rzeczywistości Śri Caitanya Mahaprabhu był
zawsze miłosierny w Swym sercu, ale czasami pozornie zaniedbywał bhaktów. Nie
powinniśmy jednak absorbować się Jego zewnętrznymi cechami, gdyż robiąc to
zostaniemy pokonani.
Antya
07.169 Rozrywki Śri Caitanyi Mahaprabhu są bardzo
głębokie. Któż może je zrozumieć? Ten tylko, kto ma mocne, głębokie oddanie dla
Jego lotosowych stóp.
Antya
07.170 Innego dnia Gadadhara Pandita zaprosił Śri
Caitanyę Mahaprabhu na obiad. Pan zjadł prasada w jego domu wraz ze Swymi
bliskimi przyjaciółmi.
Antya 07.170
Znaczenie: Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura
komentuje, że Pan Śri Caitanya Mahaprabhu działał jako bardzo miłosierny
dobroczyńca Vallabha Bhatty, pozornie lekceważąc go na tak wiele sposobów, by
oczyścić go z fałszywej dumy wywołanej tym, że był wielkim uczonym. Ponieważ
Gadadhara Pandita obcował z Vallabha Bhattą, Pan lekceważył go przez kilka dni.
W rzeczywistości wcale nie był niezadowolony z Gadadhary Pandity. W istocie,
ponieważ Gadadhara Pandita jest osobistą mocą Pana Caitanyi Mahaprabhu,
wykluczone jest, by Pan był z niego niezadowolony. Jednakże osoba przywiązująca
zbytnią wagę do pozorów nie jest w stanie zrozumieć głębokiego znaczenia
takiego postępowania Śri Caitanyi Mahaprabhu. Jeśli więc ktoś okazuje brak
szacunku Gadadharze Pandicie, z pewnością zostanie pokonany.
Antya
07.171 Tam Vallabha Bhatta otrzymał pozwolenie Pana
Caitanyi Mahaprabhu i w ten sposób zostało spełnione jego pragnienie, by
otrzymać inicjację od Gadadhary Pandity.
Antya
07.172 W ten sposób wyjaśniłem spotkanie Pana z Vallabha
Bhattą. Słuchając o tym wydarzeniu można osiągnąć skarb miłości do Śri Caitanyi
Mahaprabhu.
Antya
07.173 Modląc się u lotosowych stóp Śri Rupy i Śri
Raghunathy, zawsze pragnąc ich miłosierdzia, ja, Krsnadasa, opowiadam Śri
Caitanya-caritamrtę, podążając w ich ślady.
W ten sposób Bhaktivedanta kończy
objaśnienia do Siódmego Rozdziału Antya-lili Śri Caitanya-caritamrty, opisującego
spotkanie Vallabha Bhatty ze Śri Caitanyą Mahaprabhu.