C-7 - Rozdział  VIII

 

Pan Nrsimhadeva zabija króla demonów

 

 

Streszczenie rozdziału

 

    Jak opisuje ten rozdział, Hiranyakaśipu zamierzał zabić własnego syna, Prahlada Maharaję, ale Najwyższa Osoba Boga pojawił się przed nim jako Śri Nrkeśari, półlew-półczłowiek i zabił go.

    Stosując się do instrukcji Prahlada Maharajy, wszyscy synowie demonów przywiązali się do Pana Visnu, Najwyższej Osoby Boga. Kiedy to przywiązanie stało się wyraźnie widoczne, ich nauczyciele Sanda i Amarka, wielce obawiali się, że oddanie chłopców do Pana będzie zwiększać się coraz bardziej. Bezradni udali się do Hiranyakaśipu i szczegółowo opisali skutki nauczania Prahlady. Wysłuchawszy tego Hiranyakaśipu postanowił, że zabije swego syna Prahladę. Hiranyakaśipu był tak rozgniewany, że Prahlada Maharaja upadł do jego stóp i powiedział wiele rzeczy tylko po to, aby go uspokoić, ale nie udało mu się zadowolić swego demonicznego ojca. Hiranyakaśipu, będąc typowym demonem, zaczął głosić, że przewyższa Najwyższą Osobę Boga. Jednakże Prahlada Maharaja wyzwał go mówiąc, że Hiranyakaśipu nie jest Bogiem i zaczął wysławiać Najwyższą Osobę Boga mówiąc, że Pan jest wszechprzenikający, wszystko jest Jemu podległe i nikt Mu nie dorównuje ani Go nie przewyższa. Następnie poprosił swego ojca, aby był pokorny wobec wszechpotężnego Najwyższego Pana.

   Im bardziej Prahlada Maharaja gloryfikował Najwyższą Osobę Boga, tym bardziej złościło i wzburzało to demona. Hiranyakaśipu zapytał swojego syna Vaisnavę, czy jego Bóg jest w filarach pałacu, a Prahlada Maharaja od razu odrzekł, że skoro Pan jest wszędzie, to jest On również w filarach. Kiedy Hiranyakaśipu wysłuchał filozofii swojego młodego synka, wyśmiał stwierdzenie chłopca jako zwykłą dziecięcą paplaninę i potężnie uderzył pięścią w filar.

    Gdy tylko Hiranyakaśipu uderzył w kolumnę, wydobył się z niej grzmiący dźwięk. Początkowo Hiranyakaśipu, król demonów, nie widział nic oprócz filaru. Ale dla udowodnienia stwierdzeń Prahlady, z filaru wyłonił się Pan w Swojej wspaniałej inkarnacji Narasimha, półlew-półczłowiek. Hiranyakaśipu od razu zrozumiał, że ta nadzwyczajna wspaniała forma Pana zamierza go zabić, a zatem przygotował się do walki z tą formą półlwa-półczłowieka. Pan spełnił Swe rozrywki walcząc przez jakiś czas z demonem, a wieczorem, na granicy dnia i nocy, Pan pochwycił demona, rzucił na Swoje kolana i zabił go rozdzierając mu brzuch Swoimi paznokciami. Pan nie tylko zabił Hiranyakaśipu, króla demonów, ale również wielu jego zwolenników. Kiedy nie było już nikogo, z kim mógłby walczyć, Pan rycząc gniewnie usiadł na tronie Hiranyakaśipu.

    W ten sposób cały wszechświat został uwolniony od rządów Hiranyakaśipu i wszyscy radowali się transcendentalnym szczęściem. Następnie wszyscy półbogowie, na czele z Panem Brahmą, zbliżyli się do Pana. Były tam wielkie święte osoby, Pitowie, Siddhowie, Vidyadharowie, Nagowie, Manu, prajapati, Gandharvowie, Caranowie, Yaksowie, Kimpurusowie, Vaitalikowie, Kinnarowie i wiele innych odmian istot w ludzkiej formie. Wszyscy stanęli w pobliżu Najwyższej Osoby Boga i zaczęli ofiarowywać swoje modlitwy Panu, który siedząc na tronie, błyszczał duchowym blaskiem.

 

07.08.01   Narada Muni mówił dalej: Wszyscy synowie demonów docenili i bardzo poważnie przyjęli transcendentalne nauki Prahlada Maharajy. Odrzucili materialistyczne nauki, które przekazywali im ich nauczyciele, Sanda i Amarka.

 

07.08.01   Znaczenie:      Taki jest rezultat nauczania czystego bhakty, takiego jak Prahlada Maharaja. Jeśli bhakta jest kwalifikowany, szczery i poważny w świadomości Krsny i stosuje się do instrukcji mistrza duchowego, tak jak uczynił to Prahlada Maharaja, kiedy nauczał instrukcji otrzymanych od Narady Muniego – wtedy jego nauczanie jest skuteczne. Jak zostało powiedziane w Śrimad-Bhagavatam (3.25.25):

 

satam prasangam mama virya-samvido

bhavanti hrt-karna-rasayanah kathah

 

    Kto próbuje zrozumieć rozmowy sat, czystych bhaktów, dla tego instrukcje te będą bardzo przyjemne dla ucha i wzruszające dla serca.  Jeśli ktoś jest zainspirowany, aby przyjąć świadomość Krsny i kto praktykuje ten proces w swym życiu, ten z pewnością osiągnie sukces, powracając do domu, z powrotem do Boga. Dzięki łasce Prahlada Maharajy, wszyscy jego przyjaciele szkolni, synowie demonów, stali się Vaisnavami. Nie chcieli słuchać swych tzw. nauczycieli, Sandy i Amarki, którzy zainteresowani byli jedynie przekazywaniem wiedzy na temat dyplomacji, polityki, postępu ekonomicznego i podobnych tematów przeznaczonych wyłącznie dla zadowalania zmysłów.

 

07.08.02   Strach ogarnął Sandę i Amarkę, synów Śukracaryi, kiedy zobaczyli, że wszyscy uczniowie, synowie demonów, dzięki towarzystwu Prahlada Maharajy robili postęp w świadomości Krsny. Udali się do króla demonów i przedstawili mu faktyczna sytuację.

 

07.08.02   Znaczenie:      Słowa buddhim ekanta-samsthitam wskazują, że w rezultacie nauczania Prahlady Maharajy słuchający go studenci umocnili się we wniosku, że świadomość Krsny jest jedynym celem ludzkiego życia. Faktem jest, że jakakolwiek osoba, która przebywa w towarzystwie czystego bhakty i stosuje się do jego instrukcji, umacnia się w świadomości Krsny i nie niepokoi ją świadomość materialistyczna. To właśnie zaobserwowali nauczyciele u swych uczniów i ogarnął ich strach, ponieważ cała społeczność studencka stawała się stopniowo świadoma Krsny

 

07.08.03-04   Kiedy Hiranyakaśipu zrozumiał całą sytuację, niezwykle się rozgniewał, do tego stopnia, że całe jego ciało zatrzęsło się. W końcu postanowił, że zabije swego syna Prahladę. Hiranyakaśipu był z natury bardzo okrutny, a czując się urażonym, zaczął syczeć niczym nadepnięty stopą wąż. Jego syn Prahlada był spokojny i bardzo łagodny, kontrolował swe zmysły i stał przed Hiranyakaśipu ze złożonymi rękoma. Mając na uwadze wiek i zachowanie Prahlady, nie powinien on zostać ukarany. Jednakże patrząc na niego krzywo, Hiranyakaśipu skarcił go tymi ostrymi słowami.

 

07.08.03-04   Znaczenie:      Kto zachowuje się zuchwale w stosunku do bardzo autoryzowanego bhakty, ten karany jest przez prawa natury. Długość jego życia ulega zmniejszeniu, traci błogosławieństwa osób nadrzędnych oraz rezultaty swych pobożnych czynności. Na przykład, Hiranyakaśipu osiągnął tak wielką moc w świecie materialnym, że praktycznie mógł podbić wszystkie systemy planetarne we wszechświecie, łącznie z planetami niebiańskimi (Svargaloką). Jednak, ponieważ maltretował takiego Vaisnavę, jak Prahlada Maharaja, zredukowało to wszystkie rezultaty jego tapasyi. Jak zostało powiedziane w Śrimad-Bhagavatam (10.4.46):

 

ayuh śriyam yaśo dharmam    lokan aśisa eva ca

hanti śreyamsi sarvani    pumso mahad-atikramah

 

   "Jeśli ktoś źle traktuje wielkie dusze, niszczy to długość jego życia, bogactwo, sławę, religię, posiadłości i szczęście."

 

07.08.05   Hiranyakaśipu powiedział: O najbardziej zuchwały, najmniej inteligentny niszczycielu rodziny, o najniższy z rodzaju ludzkiego, naruszyłeś moją moc kierowania tobą i dlatego jesteś zawziętym głupcem. Dzisiaj wyślę cię do siedziby Yamarajy.

 

07.08.05   Znaczenie:      Hiranyakaśipu potępił swego syna Prahladę, Vaisnavę, za to, iż jest durvinita – niekulturalnym, niecywilizowanym, czyli zuchwałym. Jednakże Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura, dzięki łasce bogini nauki, Sarasvati, wyjaśnił znaczenie tego słowa durvinita. Powiedział, że duh odnosi się do tego materialnego świata. Pan Krsna potwierdza w Swoich naukach w Bhagavad-gicie, że ten materialny świat jest duhkhalayam, pełen materialnych uwarunkowań. Vi znaczy viśesa, "szczególnie", a nita znaczy "przyprowadzony do". Dzięki łasce Najwyższego Pana, Prahlada Maharaja został specjalnie przywiedziony do tego materialnego świata, aby uczyć ludzi, w jaki sposób wydostać się z materialnego uwarunkowania. Pan Krsna mówi, yada yada hi dharmasya glanir bhavati bharata. Krsna przychodzi wtedy, kiedy cała populacja, lub jej część, zapomina o swoim prawdziwym obowiązku. Gdy Krsna nie jest obecny wtedy obecny jest bhakta, ale misja jest ta sama; uwolnienie biednych, uwarunkowanych dusz z uścisku karzącej ich mayi.

   Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura objaśnia następnie, że słowo mandatman znaczy manda – bardzo zły, czy też bardzo powolny w realizacji duchowej. Śrimad-Bhagavatam (1.1.10) mówi: mandah sumanda-matayo manda-bhagya. Prahlada Maharaja jest przewodnikiem wszystkich manda, czyli złych żywych istot, które znajdują się pod wpływem mayi. Jest on dobroczyńcą nawet powolnych i złych żywych istot w tym materialnym świecie. Kula-bheda-karadhama: czynności Prahlada Maharajy sprawiły, że wielkie osobistości, które założyły wielkie, wielkie rodziny, wydają się nie mieć żadnego znaczenia. Każdy zainteresowany jest swoją własną rodziną i tym, aby jego dynastia była sławna, ale Prahlada Maharaja był tak liberalny, że nie robił rozróżnienia pomiędzy jedną żywa istotą a drugą. Dlatego był on większy od wielkich prajapatich, którzy założyli swoje dynastie. Słowo stabdham znaczy uparty. Bhakta nie zważa na instrukcje asurów. Kiedy udzielają oni instrukcji, on pozostaje cichym. Bhakta zainteresowany jest instrukcjami Krsny, a nie instrukcjami demonów, czy niewielbicieli. Nie oddaje żadnego szacunku demonowi, nawet jeżeli jest on jego ojcem. Mac-chasanodvrttam: Prahlada Maharaja nie był posłuszny poleceniom swego demonicznego ojca. Yama-ksayam: wszystkie uwarunkowane dusze podlegają kontroli Yamarajy, ale Hiranyakaśipu powiedział, że uważał Prahladę Maharaję za swego wybawcę, który zatrzyma jego powtarzające się narodziny i śmierć. Ponieważ Prahlada Maharaja, jako wielki bhakta, był lepszy od jakiegokolwiek yogina, Hiranyakaśipu miał być przywiedziony do społeczeństwa bhakti-yoginów. W ten sposób Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura wyjaśnił te słowa w bardzo interesujący sposób, w jaki mogą być interpretowane ze strony Sarasvati, matki nauki.

 

07.08.06   Mój synu Prahlado, ty draniu, wiesz, że kiedy wpadam w gniew, trzęsą się wszystkie planety trzech światów, razem z ich głównymi przywódcami. Dzięki czyjej mocy drań taki jak ty stał się tak zuchwały, że wydajesz się być nieustraszonym i śmiesz pokonać moją moc władania nad tobą?

 

07.08.06   Znaczenie:      Związek pomiędzy czystym bhaktą i Najwyższą Osobą Boga jest niezwykle przyjemny. Bhakta nigdy nie głosi, że sam jest bardzo potężny. Wręcz przeciwnie, w pełni podporządkowuje się lotosowym stopom Krsny, będąc w pełni przekonanym, że we wszystkich niebezpiecznych warunkach Krsna ochroni Swego bhaktę. Krsna mówi w Bhagavad-gicie (9.31), kaunteya pratijanihi na me bhaktah pranaśyati:  "O synu Kunti, obwieść światu, że Mój wielbiciel nigdy nie ginie."  Krsna poprosił, aby Arjuna ogłosił to zamiast Niego, ponieważ On czasami zmienia zdanie i dlatego ludzie mogliby Mu nie wierzyć. Tak więc Krsna poprosił Arjunę, aby ogłosił, że bhakta Pana nigdy nie jest pokonany.

    Hiranyakaśipu wielce się zdumiał, że jego pięcioletni chłopiec był tak nieustraszony, że nie przejął się poleceniem swego bardzo wielkiego i potężnego ojca. Bhakta nie może wypełniać niczyich poleceń poza poleceniami Najwyższej Osoby Boga. Taka jest pozycja bhakty. Hiranyakaśipu zrozumiał, że chłopiec ten musi być bardzo potężny, skoro nie zważa na jego rozkazy. Hiranyakaśipu zapytał swego syna, kim balah: "Jak to się stało, że sprzeciwiłeś się mojemu poleceniu? Dzięki czyjej mocy to zrobiłeś?"

 

07.08.07   Prahlada Maharaja odpowiedział: Mój drogi królu, źródło mojej siły, o które pytasz, jest również źródłem twojej siły. Prawdę powiedziawszy, oryginalne źródło wszelkiej mocy jest jedno. Jest On nie tylko twoją mocą czy moją, ale jedyną mocą każdego. Bez Niego, nikt nie może zdobyć żadnej mocy. Czy to istoty poruszające się czy nieruchome, wyższe lub niższe, wszyscy, łącznie z panem Brahmą, kontrolowani są przez moc Najwyższej Osoby Boga.

 

07.08.07   Znaczenie:      Pan Krsna mówi w Bhagavad-gicie (10.41):

 

yad yad vibhutimat sattvam    śrimad urjitam eva va

tat tad evavagaccha tvam    mama tejo-'mśa-sambhavam

 

   "Wiedz, że wszystkie te manifestacje, pełne przepychu, piękna i chwały – wypływają zaledwie z iskry Mojego splendoru." Prahlada Maharaja potwierdza to. Gdziekolwiek widzimy nadzwyczajną moc czy siłę, pochodzi ona od Najwyższej Osoby Boga. Na przykład są różne rodzaje ognia, ale wszystkie one czerpią ciepło i światło ze słońca. Podobnie, wszystkie żywe istoty, duże czy małe, są uzależnione od łaski Najwyższej Osoby Boga. Naszym jedynym obowiązkiem jest podporządkowanie się i nie możemy niezależnie osiągnąć pozycji pana. Pozycję pana możemy osiągnąć jedynie dzięki łasce Pana, a nie w sposób niezależny. Dopóki ktoś nie zrozumie tej filozofii, nadal jest mudhą, czyli innymi słowy, nie jest zbyt inteligentny. Mudha, osły, które nie mają tej inteligencji, nie mogą podporządkować się Najwyższej Osobie Boga.

    Zrozumienie zależnej pozycji żywej istoty zabiera miliony narodzin, ale kiedy ktoś jest rzeczywiście mądry, podporządkowuje się Najwyższej Osobie Boga. Pan mówi w Bhagavad-gicie (7.19):

 

bahunam janmanam ante    jnanavan mam prapadyante

vasudevah sarvam iti    sa mahatma sudurlabhah

 

   "Po wielu narodzinach i śmierciach, kto posiadł prawdziwą wiedzę, ten podporządkowuje się Mnie, znając Mnie jako przyczynę wszystkich przyczyn i wszystkiego, co jest. Taka wielka dusza jest czymś bardzo rzadkim."  Prahlada Maharaja był wielką duszą i dlatego całkowicie podporządkował się lotosowym stopom Pana. Był pewien, że Krsna ochroni go we wszystkich okolicznościach.

 

07.08.08   Najwyższa Osoba Boga, który jest najwyższym kontrolerem i czynnikiem czasu, jest mocą zmysłów, umysłu, mocą ciała i siłą życia zmysłów. Jego wpływ jest nieograniczony. Jest On najlepszym ze wszystkich żywych istot i jest kontrolerem trzech sił natury materialnej. Dzięki Swej własnej mocy, stwarza tę kosmiczną manifestację, utrzymuję ją, a także unicestwia.

 

07.08.08   Znaczenie:      Ponieważ materialny świat poruszany jest przez trzy siły materialne i ponieważ Pan jest ich mistrzem, może On stwarzać, utrzymywać i niszczyć świat materialny.

 

07.08.09   Prahlada Maharaja mówił dalej: Mój drogi ojcze, proszę porzuć swą demoniczną mentalność. W swym sercu nie rób rozróżnień pomiędzy wrogami i przyjaciółmi; spraw aby twój umysł był jednakowy dla wszystkich. Poza niekontrolowanym i zwiedzionym umysłem, w świecie tym nie ma żadnego wroga. Kiedy ktoś widzi wszystkich na platformie równości, dochodzi do pozycji doskonałego oddawania czci Panu.

 

07.08.09   Znaczenie:      Dopóki ktoś nie jest w stanie skupić umysłu na lotosowych stopach Pana, dopóty nie jest możliwe, aby kontrolować umysł. Tak jak Arjuna mówi w Bhagavad-gicie (6.34):

 

cancalam hi manah krsna    pramathi balavad drdham

tasyaham nigraham manye    vayor iva suduskaram

 

   "Ponieważ umysł jest niepokonany, buntowniczy, uparty i bardzo silny, o Krsno, pokonanie go zdaje się być sztuką trudniejszą, niż ujarzmienie wiatru."  Jedynym bona fide procesem kontrolowania umysłu jest umocnienie go dzięki służbie dla Krsny. Pod dyktando umysłu stwarzamy wrogów i przyjaciół, ale w rzeczywistości nie ma żadnych wrogów ani przyjaciół. Panditah sama-darśinah. Samah sarvesu bhutesu mad-bhaktim labhate param. Zrozumienie tego jest wstępnym warunkiem do wkroczenia do królestwa służby oddania.

 

07.08.10   W dawnych czasach było wielu głupców takich jak ty, którzy nie pokonali sześciu wrogów kradnących bogactwo ciała. Głupcy ci byli bardzo dumni, myśląc, "Pokonałem wszystkich wrogów we wszystkich dziesięciu kierunkach." Jednakże, jeżeli ktoś zwyciężył sześciu wrogów i ma jednakowy stosunek do wszystkich żywych istot, ten nie ma żadnych wrogów. Wrogowie są jedynie wyobrażeniem tego, kto jest w ignorancji.

 

07.08.10   Znaczenie:      W tym materialnym świecie każdy myśli, że pokonał swoich wrogów i nie rozumie, że jego wrogami jest niekontrolowany umysł i pięć zmysłów (manah sasthanindriyani prakrti-sthani karsati). W tym materialnym świecie każdy stał się sługą zmysłów. Oryginalnie, każdy jest sługą Krsny, ale w ignorancji zapomina o tym i tak angażuje się w służbę dla mayi poprzez pożądliwe pragnienia, gniew, chciwość, złudzenie, szaleństwo i zazdrość. W rzeczywistości każdy jest uzależniony od reakcji praw materialnych, ale mimo to myśli, że jest niezależny i że podbił wszystkie kierunki. Podsumowując, kto myśli, że ma wielu wrogów, ten jest w ignorancji, natomiast kto jest świadomy Krsny, ten wie, że nie ma żadnych wrogów oprócz tych, którzy znajdują się w nim samym – niekontrolowanego umysłu i zmysłów.

 

07.08.11   Hiranyakaśipu powiedział: ty draniu, próbujesz umniejszyć mą wartość, jak gdybyś był lepszy ode mnie w kontrolowaniu  zmysłów. Jest to nadmiernie inteligentne. Wnioskuję z tego, że pragniesz zginąć z mych rąk, ponieważ w taki nonsensowny sposób mówią osoby, których śmierć jest bliska.

 

07.08.11   Znaczenie:      W Hitopadeśa jest powiedziane, upadeśo hi murkhanam prokopaya na śantaye. Jeżeli dasz głupcowi dobrą radę, on nie skorzysta z niej, ale rozgniewa się jeszcze bardziej. Prahlada Maharaja przekazał swemu ojcu autoryzowane instrukcje, ale Hiranyakaśipu nie przyjął ich jako prawdy. Wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej rozgniewał się na syna, który był czystym bhaktą. Tego rodzaju trudność występuje zawsze, kiedy bhakta naucza świadomości Krsny osobę taką jak Hiranyakaśipu, która zainteresowana jest pieniędzmi i kobietami. (Słowo hiranya znaczy "złoto", a kaśipu odnosi się do poduszek, czyli wygodnego posłania.)  Co więcej, ojciec nie lubi, gdy syn instruuje go, a szczególnie, jeżeli ojciec jest demonem. Vaisnava nauczanie Prahlady Maharajy do swego ojca było pośrednio skuteczne, gdyż Hiranyakaśipu – z powodu niezmiernej zawiści wobec Krsny i Jego bhakty – zapraszał Nrsimhadevę, aby bardzo szybko go zabił. W ten sposób przyspieszył swą śmierć z rąk Samego Pana. Mimo iż Hiranyakaśipu był demonem, został on tu opisany z dodatkiem słowa śri. Dlaczego? Odpowiedzią jest to, że na szczęście jego synem był wielki bhakta, Prahlada Maharaja. Zatem mimo iż był demonem, osiągnął wyzwolenie i powrócił do domu, z powrotem do Boga.

 

07.08.12   O najbardziej nieszczęśliwy Prahlado, zawsze opisywałeś jakąś najwyższą istotę inną niż ja, istotę najwyższą, która jest ponad wszystkimi, która jest kontrolerem każdego i która jest wszechprzenikająca. Ale gdzie On jest? Jeżeli jest On obecny wszędzie, to dlaczego nie ma Go w tym filarze przede mną?

 

07.08.12   Znaczenie:      Demony czasami oznajmiają bhaktom, że nie mogą zaakceptować egzystencji Boga, ponieważ nie mogą Go zobaczyć. Ale demony nie wiedzą o tym, co Pan osobiście powiedział w Bhagavad-gicie (7.25): naham prakaśah sarvasya yogamaya-samavrtah ." Nigdy nie manifestuję się głupcom i nieinteligentnym. Dla nich jestem okryty yogamayą." Bhaktowie mogą zobaczyć Pana, ale niebhaktowie – nie. Brahma-samhita (5.38) opisuje kwalifikacje potrzebne do tego, aby zobaczyć Boga: premanjana-cchurita-bhakti-vilocanena santah sadaiva hrdayesu vilokayanti. Bhakta, który rozwiną szczerą miłość do Krsny, może zobaczyć Go wszędzie, natomiast demon, który nie ma wyraźnego zrozumienia Najwyższego Pana, nie może Go zobaczyć. Kiedy Hiranyakaśipu groził, że zabije Prahlada Maharaję, Prahlada niewątpliwie widział kolumnę stojącą przed nim i jego ojcem i widział, że Pan obecny jest w tej kolumnie, aby dodać mu otuchy, aby nie bał się słów swego demonicznego ojca. Pan był obecny, aby go chronić. Hiranyakaśipu zauważył obserwację Prahlady i zapytał go, "Gdzie jest twój Bóg?" Prahlada odpowiedział, "Jest On wszędzie". Wtedy Hiranyakaśipu zapytał, "Dlaczego nie ma Go w tym filarze przede mną?" Zatem zawsze w każdych okolicznościach bhakta może widzieć Najwyższego Pana, natomiast niewielbiciel nie może.

    Ojciec Prahlada Maharajy nazwał go "najbardziej nieszczęśliwym". Hiranyakaśipu myślał, że on sam jest niezwykle szczęśliwy, ponieważ posiadał własność wszechświata. Prahlada Maharaja, jego prawowity syn, miał odziedziczyć tę olbrzymią własność, ale z powodu zuchwalstwa, czekała go śmierć z rąk ojca. Dlatego też demoniczny ojciec uważał, że Prahlada jest najbardziej nieszczęśliwy, ponieważ nie będzie w stanie odziedziczyć tej własności. Hiranyakaśipu nie wiedział, że Prahlada Maharaja jest najszczęśliwszą osobą w trzech światach, ponieważ chronił go Najwyższa Osoba Boga. Takie jest błędne zrozumienie demonów. Nie wiedzą one, że Pan chroni bhaktów we wszystkich okolicznościach (kaunteya pratijanihi na me bhaktah pranaśyati).

 

07.08.13   Ponieważ mówisz tyle nonsensów, oddzielę twą głowę od ciała. Niech zobaczę, jak twój najbardziej godny uwielbienia Bóg pojawi się, aby cię ochronić. Pragnę to zobaczyć.

 

07.08.13   Znaczenie:      Demony zawsze myślą, że Bóg wielbicieli jest fikcyjny. Myślą, że nie ma Boga i że tzw. religijne uczucie oddania do Boga jest jedynie narkotycznym, rodzajem złudzenia, podobnego do halucynacji osiąganych pod wpływem LSD i opium. Hiranyakaśipu nie wierzył Prahladzie Maharajy, kiedy Prahlada zapewnił go, że jego Pan jest obecny wszędzie. Ponieważ Hiranyakaśipu, jako typowy demon, był przekonany, że nie ma Boga i że nikt nie ochroni Prahlady, zachęciło go to do zabicia syna. Zakwestionował koncepcję, że Najwyższy Pan zawsze chroni bhaktów.

 

07.08.14   Ogarnięty gniewem, Hiranyakaśipu, którego moc cielesna była niezwykle wielka, w ten sposób karcił ostrymi słowami swego syna – bhaktę Prahladę. Przeklinając go raz za razem, Hiranyakaśipu chwycił miecz, powstał ze swego królewskiego tronu i w wielkim gniewie uderzył pięścią w kolumnę.

 

07.08.15   A wtedy z filaru wydobył się przerażający dźwięk, który wydawał się powodować pęknięcie okrywy wszechświata. O mój drogi Yudhisthiro, dźwięk ten dotarł nawet do siedziby półbogów, takich jak Pan Brahma. A kiedy usłyszeli go półbogowie, pomyśleli, "Och, teraz niszczone są nasze planety!"

 

07.08.15   Znaczenie:      Tak jak czasami bardzo boimy się dźwięku pioruna, być może myśląc, iż nasze domy zostaną zniszczone, podobnie wielcy półbogowie, jak Pan Brahma, przestraszyli się ogłuszającego dźwięku, który wydobył się z filaru przed Hiranyakaśipu.

 

07.08.16   Gdy Hiranyakaśipu, który pragnął zabić swego własnego syna, ukazywał swą niezwykłą moc, usłyszał ten wspaniały, grzmiący dźwięk, którego nigdy wcześniej nie słyszano. A gdy usłyszeli go też inni przywódcy demonów, ogarnął ich strach. Żaden z nich nie mógł znaleźć źródła tego dźwięku w zgromadzeniu.

 

07.08.16   Znaczenie:      W Bhagavad-gicie (7.8), Krsna objaśnia Siebie mówiąc:

 

raso 'ham apsu kaunteya    prabhasmi śaśi suryayoh

pranavah sarva-vedesu    śabdah khe paurusam nrsu

 

   "Ja jestem smakiem wody, światłem słońca i księżyca, sylabą om w mantrach wedyjskich. Ja jestem dźwiękiem w eterze i możliwością w człowieku, o syn Kunti."  Tutaj Pan przejawił Swą wszechobecność poprzez przerażający dźwięk w niebie (śabdah khe). Grzmiący dźwięk był dowodem obecności Pana. Demony jak Hiranyakaśipu mogły teraz zrealizować najwyższą moc władania Pana, i tak oto strach ogarnął Hiranyakaśipu. Jakkolwiek ktoś może być potężny, zawsze obawia się dźwięku pioruna. Podobnie, Hiranyakaśipu i wszystkie demony będące jego towarzyszami, napełniły się wielkim strachem z powodu obecności Najwyższego Pana w formie dźwięku, mimo iż nie mogły wykryć źródła dźwięku.

 

07.08.17   Aby udowodnić, że stwierdzenie Jego sługi, Prahlada Maharajy, jest prawdziwe – innymi słowy, aby udowodnić, że Najwyższy Pan obecny jest wszędzie, nawet w filarze sali zgromadzeń – Najwyższa Osoba Boga, Hari, przejawił wspaniałą formę, nigdy wcześniej nie widzianą. Forma ta nie była ani formą człowieka, ani lwa. I tak Pan pojawił się w Swojej wspaniałej formie na sali zgromadzeń.

 

07.08.17   Znaczenie:      Kiedy Hiranyakaśipu zapytał Prahladę Maharaję "Gdzie jest twój Pan? Czy jest On w tym filarze?" Prahlada Maharaja bez strachu odpowiedział, "Tak, mój Pan obecny jest wszędzie."  Dlatego też, aby przekonać Hiranyakaśipu, że stwierdzenie Prahlada Maharajy było całkowicie prawdziwe, Pan wyłonił się z filaru. Pan pojawił się jako półlew-półczłowiek, tak aby Hiranyakaśipu nie mógł zrozumieć, czy ten wielki olbrzym jest lwem czy człowiekiem. Aby potwierdzić stwierdzenie Prahlady, Pan dowiódł, że Jego bhakta, jak oznajmia Bhagavad-gita, nigdy nie zostaje pokonany (kaunteya pratijanihi na me bhaktah pranaśyati). Demoniczny ojciec Prahlada Maharajy wielokrotnie groził, że zabije Prahladę, ale Prahlada był pewien, że nie spotka go śmierć, ponieważ chronił go Najwyższy Pan. Wyłaniając się z filaru, Pan dodał otuchy Swemu bhakcie, mówiąc, "Nie martw się. Jestem, tutaj obecny." Manifestując swą formę jako Nrsimhadeva, Pan również dotrzymał obietnicy Pana Brahmy, że żadne zwierzę ani człowiek nie zabije Hiranyakaśipu. Pan pojawił się w formie, o której nie można był powiedzieć, że była w pełni formą człowieka czy lwa.

 

07.08.18   Kiedy Hiranyakaśipu rozglądał się dookoła, aby odnaleźć źródło tego dźwięku, wspaniała forma Pana, o której nie można było stwierdzić, czy jest formą człowieka, czy lwa, wyłoniła się z filaru. Zdumiony Hiranyakaśipu zastanowił się, "Co to za stworzenie, które jest półczłowiekiem i półlwem?"

 

07.08.18   Znaczenie:      Demon nie może oszacować nieograniczonej mocy Najwyższego Pana. W Vedach zostało powiedziane, parasya śaktir vividhaiva śruyate svabhaviki jnana-bala-kriya ca: różne moce Pana zawsze działają jako automatyczne przejawienie Jego wiedzy. Dla demona jest to niewątpliwie wspaniałe, że forma lwa i forma człowieka może być połączona, ponieważ demon nie ma doświadczenia niepojętej mocy, z powodu której Najwyższy Pan jest nazywany "wszechpotężnym". Demony nie mogą zrozumieć wszechmocy Pana. Po prostu porównują Pana do jednego z siebie (avajananti mam mudha manusim tanum aśritam). Mudha, dranie, myślą, że Krsna jest zwykłą ludzka istotą, która pojawia się dla dobra innych ludzi. Param bhavam ajanantah: głupcy, dranie i demony nie mogą zrealizować najwyższej mocy Pana, ale On może zrobić wszystko. Prawdę powiedziawszy, może On zrobić wszystko, czego zapragnie. Kiedy Hiranyakaśipu otrzymał błogosławieństwa od Pana Brahmy, myślał, że jest bezpieczny, skoro miał błogosławieństwo, że nie zostanie zabity ani przez zwierzę, ani przez człowieka. Nigdy nie przypuszczał, że zwierzę i człowiek zostaną połączone, tak aby demony takie jak on były zakłopotane tą formą. Takie jest znaczenie wszechmocy Najwyższej Osoby Boga.

 

07.08.19-22   Hiranyakaśipu przyglądał się formie Pana, próbując stwierdzić, kim była ta forma Nrsimhadevy stojąca przed nim. Forma Pana była niezwykle przerażająca z powodu Jego gniewnych oczu, przypominających stopione złoto; Jego błyszczącej grzywy, która powiększała rozmiar Jego straszliwej twarzy; Jego śmiertelnych zębów i jego ostrego jak brzytwa języka, który poruszał się niczym miecz używany w pojedynkach. Jego uszy były wyprostowane i nieruchome, a Jego nozdrza i rozwarta paszcza przypominały górskie jaskinie. Jego szczęki rozwarły się straszliwie, a całe Jego ciało dotykało niebios. Jego szyja była bardzo krótka i gruba, jego pierś – szeroka, Jego talia – wąska, a włosy na Jego ciele były tak białe, jak promienie księżyca. Jego ramiona, przypominające skrzydła bojowego szyku, rozpościerały się we wszystkich kierunkach, kiedy Swoją konchą, dyskiem, maczugą, lotosem i innymi naturalnymi broniami zabijał demony, hultajów i ateistów.

 

07.08.23   Hiranyakaśipu mruczał do siebie, "Pan Visnu, który posiada wielką siłę mistyczną, zaplanował moją śmierć, ale na cóż się zda taka próba? Któż może ze mną walczyć?"  Myśląc w ten sposób i podnosząc maczugę, Hiranyakaśipu zaatakował Pana niczym słoń.

 

07.08.23   Znaczenie:      W dżungli czasami dochodzi do walk pomiędzy lwami i słoniami. Tutaj Pan porównany jest do lwa, a Hiranyakaśipu, nie obawiając się Pana, zaatakował Go niczym słoń. Zazwyczaj lew pokonuje słonia o dlatego też stosowne jest porównanie użyte w tym wersecie.

 

07.08.24   Tak jak mały owad wpada gwałtownie do ognia i to znikome stworzenie staje się niewidoczne, podobnie, kiedy Hiranyakaśipu zaatakował pełnego blasku Pana, stał się również niewidoczny. Nie jest to wcale zadziwiające, ponieważ Pan jest zawsze usytuowany w czystej dobroci. Poprzednio, podczas stworzenia, wkroczył On do ciemnego wszechświata i oświetlił go Swym duchowym blaskiem.

 

07.08.24   Znaczenie:      Pan usytuowany jest transcendentalnie, w czystej dobroci. Materialny świat jest zazwyczaj kontrolowany przez tamo-gunę, cechę ignorancji, ale świat duchowy, z powodu obecności Pana i Jego blasku, wolny jest od wszelkiego zanieczyszczenia ciemnością, pasją, czy dobrocią. Mimo iż w tym materialnym świcie występuje odcień dobroci, biorąc pod uwagę kwalifikacje bramińskie, to kwalifikacje te stają się czasami niewidoczne z powodu silnej przewagi pasji i ignorancji. Lecz ponieważ Pan jest zawsze transcendentalnie usytuowany, materialne siły pasji i ignorancji nie mogą Go dotknąć. Gdziekolwiek jest Pan, tam nie może istnieć żadna ciemność z guny ignorancji. W Caitanya-caritamrta (Madhya 22.31) jest powiedziane:

 

krsna ---- surya-sama, maya haya andhakara

yahan krsna, tahan nahi mayara adhikara

 

   "Bóg jest światłem. Niewiedza jest ciemnością. Gdzie jest Bóg, tam nie ma ciemności." Ten materialny świat jest pełen ciemności i ignorancji o życiu duchowym, ale bhakti-yoga rozprasza tę ignorancję. Pan pojawił się z powodu bhakti-yogi przejawionej przez Prahlada Maharaję. Gdy tylko pojawił się i gdy uwidoczniła się Jego cecha czystej dobroci, czyli blask Brahmana, wtedy został zniszczony wpływ pasji i ignorancji Hiranyakaśipu. W tym przemożnym blasku, Hiranyakaśipu stał się niewidoczny, czy znikomym stał się jego wpływ. Śastra podają przykład, w jaki sposób niszczona jest ciemność świata materialnego. Kiedy Brahma został stworzony z łodygi lotosu wyrastającej z brzucha Garbhodakaśayi Visnu zobaczył, że wszędzie jest ciemność, ale kiedy otrzymał wiedzę od Najwyższej Osoby Boga, wszystko stało się jasnym, tak jak wszystko staje się jasnym, gdy wchodzimy z nocy w blask słoneczny. Ważnym punktem jest to, że dopóki jesteśmy w materialnych siłach natury, dopóty jesteśmy w ciemnościach. Ciemności tej nie można rozproszyć bez obecności Najwyższej Osoby boga, którego przywołuje się praktykowaniem bhakti-yogi. Bhakti-yoga stwarza transcendentalną sytuację, bez cienia materialnego zanieczyszczenia.

 

07.08.25   Następnie, niezwykle rozgniewany wielki demon Hiranyakaśipu, szybko zaatakował Nrsimhadevę swoją maczugą i zaczął Go uderzać. Jednakże Pan Nrsimhadeva pochwycił demona razem z jego maczugą, tak jak Garuda łapie wielkiego węża.

 

07.08.26   O Yudhisthiro, o wielki synu Bharaty, kiedy Pan Nrsimhadeva pozwolił, aby Hiranyakaśipu wyślizgnął Mu się z rąk – tak jak Garuda czasami bawi się wężem i pozwala wyślizgnąć mu się z ust. – wtedy półbogowie, którzy stracili swoje siedziby i z obawy przed demonem kryli się za chmurami, uznali, że ten incydent nie jest zbyt korzystny. Prawdę powiedziawszy, byli zaniepokojeni.

 

07.08.26   Znaczenie:      Kiedy Pan Nrsimhadeva zabijał Hiranyakaśipu, dał szansę demonowi, aby wyślizgnął się z Jego uścisku. Incydent ten nie spodobał się za bardzo półbogom, gdyż wielce obawiali się Hiranyakaśipu. Wiedzieli, że gdyby w jakiś sposób Hiranyakaśipu wymknął się z rąk Nrsimhadevy i zobaczył, że półbogowie z wielką przyjemnością oczekiwali jego śmierci, wtedy zemściłby się okrutnie. Dlatego też ogarnął ich wielki strach.

 

07.08.27   Kiedy Hiranyakaśipu oswobodził się z rąk Nrsimhadevy, błędnie pomyślał, że Pan obawiał się jego mocy. Dlatego też, po krótkim odpoczynku od walki, na nowo dobył swój miecz i tarczę i zaatakował Pana z wielka siłą.

 

07.08.27   Znaczenie:      Kiedy grzeszny człowiek cieszy się materialnymi udogodnieniami, głupcy czasami myślą, "Jak to jest, że grzeszna osoba otrzymuje czasami szansę radowania się materialnym światem, tak jakby nie znajdowała się w szponach materialnej natury. Dzieje się tak tylko dlatego, aby ją ogłupić. Grzeszny człowiek, który działa przeciwko prawom natury, musi zostać ukarany, ale czasami jest mu dawana szansa, aby się bawił, dokładnie niczym Hiranyakaśipu, kiedy został uwolniony z rąk Nrsimhadevy. Przeznaczeniem Hiranyakaśipu była śmierć z rąk Nrsimhadevy, ale jedynie dla zabawy, Pan dał mu szansę wyślizgnięcia się ze Swych rąk.

 

07.08.28   Najwyższa Osoba Boga, Narayana, który jest niezwykle silny i potężny, roześmiał się głośno i przenikliwie. Pochwycił Hiranyakaśipu, który bronił się swoim mieczem i tarczą nie zostawiając żadnej wolnej szpary. Hiranyakaśipu, mając zamknięte oczy z powodu strachu przed śmiechem Nrsimhadevy, poruszał się z prędkością jastrzębia czasami na niebie, a czasami po ziemi.

 

07.08.29   Tak jak wąż łapie myszy czy Garuda bardzo jadowitego węża, podobnie Pan Nrsimhadeva pochwycił Hiranyakaśipu, którego nie mógł przeszyć nawet piorun króla Indry. Kiedy Hiranyakaśipu wielce dotknięty tym, że został złapany, wymachiwał wszędzie swymi kończynami, Pan Nrsimhadeva umieścił demona na Swych kolanach, podtrzymując go Swymi udami i na progu sali zgromadzeń z łatwością rozszarpał demona na kawałki pazurami Swej ręki.

 

07.08.29   Znaczenie:      Hiranyakaśipu otrzymał od Pana Brahmy błogosławieństwo, że nie umrze ani na ziemi, ani w powietrzu. Dlatego też, aby nie naruszyć obietnicy Pana Brahmy, Nrsimhadeva umieścił ciało Hiranyakaśipu na Swych kolanach, które nie są ani ziemią, ani powietrzem. Hiranyakaśipu otrzymał błogosławieństwo, że nie umrze ani w dzień, ani w nocy. Dlatego też, aby dochować obietnicy Brahmy, Pan zabił Hiranyakaśipu wieczorem, co jest końcem dnia i początkiem nocy, ale nie jest ani dniem, ani nocą. Hiranyakaśipu otrzymał błogosławieństwo od Pana Brahmy, że nie zabije go żadna broń ani żadna osoba, żywa lub umarła. Dlatego też, aby dochować słowa Pana Brahmy, Pan Nrsimhadeva rozdarł ciało Hiranyakaśipu Swymi pazurami, które nie są żadną bronią, ani też nie są żywe, ani martwe. Właściwie można powiedzieć, że paznokcie są martwe, ale jednocześnie można powiedzieć, że paznokcie są żywe. Aby nie naruszyć żadnego błogosławieństwa Pana Brahmy, Pan Nrsimhadeva paradoksalnie, ale z wielką łatwością, zabił wielkiego demona Hiranyakaśipu.

 

07.08.30   Paszcza i grzywa Pana Nrsimhadevy zroszone były kroplami krwi. Niemożliwością było spojrzenie na Jego dzikie, rozgniewane oczy. Oblizując językiem Swe wargi, Najwyższa Osoba Boga, Nrsimhadeva, udekorowany girlandą z jelit z brzucha Hiranyakaśipu, przypominał lwa, który dopiero co zabił słonia.

 

07.08.30   Znaczenie:      Włosy na twarzy Pana Nrsimhadevy, zroszone kroplami krwi, były czerwonawe i wyglądały bardzo pięknie. Pan Nrsimhadeva rozerwał brzuch Hiranyakaśipu Swymi pazurami, wyciągnął jelita demona i założył je jak girlandę, która uwydatniła Jego piękno. W ten sposób Pan stał się bardzo przerażający, niczym walczący ze słoniem lew.

 

07.08.31   Najwyższa Osoba Boga, który ma wiele ramion, najpierw wyrwał serce Hiranyakaśipu, a następnie odrzucił go i zwrócił się ku żołnierzom tego demona. Tysiące żołnierzy ze wzniesioną bronią przybyło, aby z Nim walczyć. Byli to wierni zwolennicy Hiranyakaśipu, ale Pan Nrsimhadeva zabił ich wszystkich zaledwie końcami Swych pazurów.

 

07.08.31   Znaczenie:      Od chwili stworzenia materialnego świata, istnieją dwa rodzaje ludzi – devy i asury. Devy są zawsze wierne Najwyższej Osobie Boga, natomiast asury są zawsze ateistami, którzy zaprzeczają supremacji Pana. W chwili obecnej na całym świecie ateiści są niezwykle liczni. Próbują udowodnić, że nie ma Boga, a wszystko zachodzi na skutek kombinacji i permutacji elementów materialnych. W ten sposób materialny świat staje się coraz bardziej bezbożnym i wszystko znajduje się w stanie zaburzenia. Jeśli będzie tak nadal, to Najwyższa Osoba Boga z pewnością zadziała, tak jak uczynił to w przypadku Hiranyakaśipu. W sekundzie Hiranyakaśipu i jego zwolennicy zostali zabici i podobnie, jeśli ta bezbożna cywilizacja będzie trwała nadal, to zostanie zniszczona w przeciągu sekundy, po prostu na skutek ruchu jednego palca Najwyższej Osoby Boga.  Dlatego też demony powinny być bardzo ostrożne i powinny pohamować swą bezbożną cywilizację. Powinny skorzystać z ruchu  świadomości Krsny i rozwinąć oddanie dla Najwyższej Osoby Boga. W innym wypadku będą zgubione. Tak jak Hiranyakaśipu został zabity w przeciągu sekundy, podobnie ta bezbożna cywilizacja może zostać zniszczona.

 

07.08.32   Włosy na głowie Nrsimhadevy poruszyły chmury i rozrzuciły je tu i tam, Jego błyszczące oczy skradły blask ciałom świetlnym na niebie, a Jego oddech wzburzył morza i oceany. Jego ryk spowodował, że wszystkie słonie zaczęły płakać ze strachu.

 

07.08.32   Znaczenie:      Pan mówi w Bhagavad-gicie (10.41):

 

yad yad vibhutimat sattvam    śrimad urjitam eva va

tat tad evavagaccha tvam    mama tejo-'mśa-sambhavam

 

   "Wiedz, że wszystkie te manifestacje, pełne przepychu, piękna i chwały – wypływają zaledwie z iskry Mojego splendoru." Światło planet i gwiazd na niebie jest zaledwie częściową manifestacją blasku Pana. Istnieje wiele wspaniałych cech różnych żywych istot, ale wszystkie niezwykłe rzeczy jakie istnieją, są jedynie częścią tejas Pana, Jego światła, czyli blasku. Głębokie wody mórz i oceanów i wiele innych cudów w stworzeniu Najwyższej Osoby Boga stają się znikome, kiedy Pan inkarnuje w tym materialnym świecie w Swoim szczególnym aspekcie. Wszystko jest znikome w porównaniu z Jego osobistymi, wszechpokonującymi, transcendentalnymi cechami.

 

07.08.33   Samoloty zostały wyrzucone w przestrzeń kosmiczną i wyższy system planetarny włosami z głowy Nrsimhadevy.  Z powodu nacisku lotosowych stóp Pana wydawało się, że Ziemia wyślizguje się ze swojej pozycji, a na skutek Jego nie dającej się znieść mocy powstały wzgórza i góry. Blask ciała Pana spowodował zmniejszenie naturalnego oświetlenia zarówno nieba, jak i wszystkich kierunków.

 

07.08.33   Znaczenie:      Z wersetu tego możemy zrozumieć, że samoloty latały po niebie już dawno, dawno temu. Śrimad-Bhagavatam zostało wypowiedziane pięć tysięcy lat temu i stwierdzenia tego wersetu udowadniają, że istniały wtedy symptomy wysoko zaawansowanej cywilizacji, zarówno na wyższych systemach planetarnych, jak też i na niższych. Współcześni naukowcy i filozofowie głupio twierdzą, że wcześniej niż trzy tysiące lat temu nie było żadnych cywilizacji. Jednakże ten werset obala taki kapryśny sąd. Cywilizacja wedyjska istniała miliony, miliony lat temu. Istniała od czasu stworzenia wszechświata i obejmowała aranżacje w całym wszechświecie ze wszelkimi udogodnieniami, jakie istnieją współcześnie, a nawet więcej.

 

07.08.34   Pełen blasku i z przerażającym wyrazem twarzy, będąc bardzo gniewnym i nie znajdując żadnego rywala, który mógłby stawić czoła Jego sile i bogactwu – Pan Nrsimhadeva zasiadł w sali zgromadzeń na wspaniałym tronie króla. Z powodu strachu i posłuszeństwa, nikt nie był w stanie zbliżyć się, aby bezpośrednio służyć Panu.

 

07.08.34   Znaczenie:      Nikt nie zaprotestował, kiedy Pan usiadł na tronie Hiranyakaśipu. Żaden wróg nie zbliżył się, aby z ramienia Hiranyakaśipu walczyć z Panem. Oznacza to, że demony od razu zaakceptowały Jego supremację. Można zwrócić uwagę na to, że mimo iż Hiranyakaśipu traktował Pana jako swego najbardziej zawziętego wroga, był on wiernym sługą Pana na Vaikuncie. Dlatego też Pan nie zawahał się, aby usiąść na tronie Hiranyakaśipu, który tak pracowicie go stworzył. Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura zauważa w związku z tym, że czasami wielkie święte osoby i rsi z olbrzymią troską i uwagą ofiarowują Panu drogocenne miejsca do siedzenia, wypowiadając przy tym wedyjskie mantry i tantry, ale mimo to Pan nie zasiada na tych tronach. Jednakże Hiranyakaśipu był wcześniej Jayą, odźwiernym bramy Vaikunthy, i mimo iż upadł z powodu klątwy braminów i miał demoniczną naturę i mimo iż jako Hiranyakaśipu nie ofiarował nic Panu, to Pan jest tak przywiązany do swego bhakty i sługi, że mimo wszystko siedzenie na tronie, który on stworzył, sprawiło Mu przyjemność. W związku z tym można zrozumieć, że życie bhakty jest pomyślne w każdych okolicznościach.

 

07.08.35   Hiranyakaśipu był niczym gorączka w czasie zapalenia opon mózgowych w głowie trzech światów. Zatem kiedy żony półbogów na wyższych systemach planetarnych zobaczyły, że wielki demon zginął z rąk Samego Najwyższej Osoby Boga, ich twarze rozkwitły wielką radością. Pan Nrsimhadeva został obrzucony deszczem kwiatów, które raz za razem rzucały z niebios żony półbogów.

 

07.08.36   W tym czasie na niebie zrobiło się tłoczno od samolotów półbogów, którzy pragnęli obejrzeć czynności Najwyższego Pana, Narayana. Półbogowie zaczęli bić w bębny i kotły. Słysząc je, anielskie kobiety zaczęły tańczyć, a przywódcy Gandharvów słodko śpiewać.

 

07.08.37-39   Mój drogi królu Yudhisthiro, następnie półbogowie zbliżyli się do Pana. Przewodził im Pan Brahma, król Indra i Pan Śiva. Przybyli również wielcy świeci, mieszkańcy Pitrloki, Siddhaloki, Vidyadhara-loki i planety węży. Przybyli Manu, przywódcy innych planet, anielskie tancerki, Gandharvowie, Caranowie, Yaksowie, mieszkańcy Kinnaraloki, Kimpurusa-loki, Vetalowie oraz osobiści słudzy Visnu, jak Sunanda i Kumuda. Wszyscy zbliżyli się do Pana, który promieniał intensywnym blaskiem. Każdy z osobna ofiarował Mu pokłony i modlitwy, ze złożonymi przy głowach rękoma.

 

07.08.40   Pan Brahma modlił się: Mój Panie, jesteś nieograniczony i posiadasz nieskończone moce. Nikt nie może oszacować czy zmierzyć Twojej siły i wspaniałego wpływu, ponieważ Twe czyny nigdy nie są skażone materialną energią. Przez materialne cechy z łatwością stwarzasz wszechświat, utrzymujesz go i na nowo niszczysz, lecz Ty pozostajesz takim samym, nie ulegając degeneracji. Dlatego też składam Ci moje pełne szacunku pokłony.

 

07.08.40   Znaczenie:      Czynności Pana są zawsze wspaniałe. Jego osobiści słudzy Jaya i Vijaya, byli poufnymi przyjaciółmi, a mimo to rzucono na nich klątwę i przyjęli ciała demonów. Ponadto, po to, aby zaprezentować zachowanie egzaltowanego bhakty, w rodzinie jednego z tych demonów narodził się Prahlada Maharaja. Następnie Pan przyjął ciało Nrsimhadevy, aby zabić tego samego demona, który z woli Pana urodził się w demonicznej rodzinie. Zatem któż może zrozumieć transcendentalne czyny Pana? Nie mówiąc już nic o transcendentalnych czynach Pana, nikt nie może nawet zrozumieć czynów Jego sług. W Caitanya-caritamrta (Madhya 23.39) jest powiedziane, tanra vakya, kriya, mudra vijneha na bhujhaya: nikt nie może zrozumieć czynności sług Pana. Zatem, cóż więc mówić o czynach Pana? Któż może zrozumieć, w jaki sposób Krsna jest dobroczyńcą całego świata? Pan jest nazywany duranta-śakti, ponieważ nikt nie może zrozumieć Jego mocy i sposobu, w jaki On działa.

 

07.08.41   Pan Śiva powiedział: Koniec milenium jest czasem Twego gniewu. Teraz, skoro ten znikomy demon Hiranyakaśipu został zabity, o mój Panie, który jesteś w naturalny sposób przywiązany do Swojego bhakty – łaskawie chroń jego syna, Prahlada Maharaję, który stoi obok jako Twój w pełni podporządkowany bhakta.

 

07.08.41   Znaczenie:      Najwyższa Osoba Boga jest stwórcą materialnego świata. Są trzy procesy w stworzeniu – stworzenie, utrzymanie i w końcu unicestwienie. W czasie unicestwienia, pod koniec każdego milenium, Pana ogarnia gniew. Tę role gniewu odgrywa Pan Śiva, który dlatego zwany jest Rudrą. Wielce rozgniewany Pan pojawił się, aby zabić Hiranyakaśipu i wszyscy niesamowicie obawiali się nastroju Pana. Jednakże Pan Śiva, wiedząc bardzo dobrze, że gniew Pana jest również Jego lila, nie był przestraszony. Pan Śiva wiedział, że będzie musiał odegrać rolę gniewu z ramienia Pana. Kala oznacza Pan Śiva (Bhairava), a kopa odnosi się do gniewu Pana. Słowa te, połączone razem jako kopa-kala, odnoszą się do końca każdego milenium. W rzeczywistości Pan jest zawsze pełen uczucia dla Swoich bhaktów, mimo iż czasami jest wielce rozgniewany. Ponieważ Pan jest avyayatma, ponieważ nigdy nie upada, to nawet kiedy jest zły, jest przywiązany do Swoich bhaktów. Dlatego też Pan Śiva przypomniał Panu, aby działał jako czuły ojciec w stosunku do Prahlada Maharajy, który stał obok Pana jako wzniosły, w pełni podporządkowany bhakta.

 

07.08.42   Król Indra powiedział: O Najwyższy Panie, jesteś naszym wyzwolicielem i obrońcą. Ty odzyskałeś od demona nasze udziały w ofiarach, które w rzeczywistości należą do Ciebie. Ponieważ ten demoniczny król Hiranyakaśipu był najbardziej przerażającą osobą, zawładną naszymi sercami, które są Twoją wieczną siedzibą. Teraz, dzięki Twojej obecności, mroczna ciemność w naszych sercach została rozproszona. O Panie, dla tych którzy zawsze pełnią służbę dla Ciebie (która jest bardziej wzniosłą niż wyzwolenie) – wszelkie materialne bogactwo nie ma znaczenia. Osoby takie nie dbają nawet o wyzwolenie, a cóż dopiero mówić o korzyściach płynących z kamy, arthy i dharmy.

 

07.08.42   Znaczenie:      W tym materialnym świecie istnieją dwa rodzaje ludzi: devaty (półbogowie) i asury (demony). Mimo iż półbogowie są przywiązani do materialnych radości, są oni bhaktami Pana, którzy działają zgodnie z zasadami i regułami nakazów wedyjskich. Za panowania Hiranyakaśipu zakłócone było wypełnianie codziennych obowiązków cywilizacji wedyjskiej. Po śmierci Hiranyakaśipu wszyscy półbogowie, których on zawsze niepokoił, odczuli ulgę w swym codziennym życiu.

    Ponieważ rząd w Kali-yudze jest pełen demonów, warunki życia bhaktów są zawsze zakłócane. Bhaktowie nie mogą spełniać yajni, a zatem nie mogą spożywać resztek pożywienia ofiarowanego w yajni dla uczczenia Pana Visnu. Serca półbogów zawsze wypełnia strach przed demonami i dlatego nie mogą myśleć o Najwyższej Osobie Boga. Zajęciem półbogów jest nieustanne myślenie w swych sercach o Panu. Pan mówi w Bhagavad-gicie (6.47):

 

yoginam api sarvesam    mad-gatenantar-atmana

śraddhavan bhajate yo mam    sa me yuktatamo matah

 

   "Spośród wszystkich yoginów, ten kto zawsze trwa przy Mnie z wielką wiarą, wielbiąc Mnie w transcendentalnej służbie miłości, jest najbardziej zjednoczony ze Mną w yodze i jest najwyższym ze wszystkich. Takie jest Moje zdanie."  Aby stać się doskonałymi yoginami, półbogowie w pełni pogrążają się w medytacji o Najwyższej Osobie Boga, ale z powodu obecności demonów, serca ich wypełniają czynności demonów. Zatem ich serca, które powinny być siedzibą Najwyższego Pana, są praktycznie zajęte przez demony. Kiedy Hiranyakaśipu został zabity, wszyscy półbogowie odczuli wielka ulgę, gdyż teraz bez trudu mogli myśleć o Panu. Mogli zatem otrzymać rezultaty ofiar i być szczęśliwymi nawet w tym materialnym świecie.

 

07.08.43   Wszyscy obecni tam święci ofiarowali swe modlitwy: O Panie, o najwyższy obrońco tych, którzy schronili się u Twych lotosowych stóp, o oryginalna Osobo Boga, proces wyrzeczeń i pokut, o którym wcześniej nas poinstruowałeś, jest duchową siłą Ciebie Samego. To dzięki wyrzeczeniu stwarzasz materialny świat, który leży uśpiony w Tobie. Czynności tego demona prawie że zatrzymały to wyrzeczenie. Jednakże teraz, dzięki temu, że pojawiłeś się w formie Nrsimhadevy po to właśnie, aby nas obronić i dzięki temu. że demon ten został zabity, na nowo zatwierdziłeś ten proces wyrzeczenia.

 

07.08.43   Znaczenie:      Żywe istoty wędrujące w 8 400 000 gatunkach życia, otrzymują możliwość samorealizacji w formie ludzkiej i stopniowo w innych tak wzniosłych formach, jak formy półbogów, Kinnarów i Caranów, jak zostanie to opisane poniżej. W wyższych statusach życia, począwszy od ciała ludzkiego, głównym obowiązkiem jest wyrzeczenie. Tak jak Rsabhadeva polecił Swoim synom, tapo divyam putraka yena sattvam śuddhyet. Dla poprawy naszej materialnej egzystencji, absolutnie niezbędne jest wyrzeczenie (tapasya). Jednakże, kiedy ogół ludności znajduje się pod kontrolą demona lub demonicznej siły rządzącej, wtedy zapomina o tym procesie wyrzeczenia i stopniowo również staje się demoniczny. Wszystkie święte osoby, które zazwyczaj oddają się wyrzeczeniu, odczuły ulgę, kiedy Pan w formie Nrsimhadevy zabił Hiranyakaśipu. Zrozumiały one, że oryginalna instrukcja dotycząca życia ludzkiego – że jest ono przeznaczone dla tapasyi dla samorealizacji – została potwierdzona przez Pana, kiedy zabił Hiranyakaśipu.

 

07.08.44   Mieszkańcy Pitrloki modlili się: Ofiarujemy nasze pełne szacunku pokłony Panu Nrsimhadevie, obrońcy zasad religijnych wszechświata. Zabił On Hiranyakaśipu, demona, który przemocą radował się ofiarami ceremonii śraddha spełnianych przez synów i wnuki w rocznicę naszych śmierci i który pił wodę z ziarnem sezamowym, ofiarowaną w świętych miejscach pielgrzymek. O Panie, zabijając tego demona, zabrałeś z jego brzucha – który rozerwałeś Swoimi pazurami – wszelką skradzioną własność. Dlatego też pragniemy ofiarować Ci nasze pełne szacunku pokłony.

 

07.08.44   Znaczenie:      Obowiązkiem tych, którzy żyją w małżeństwie, jest ofiarowanie pożywienia zbożowego wszystkim zmarłym przodkom. Jednakże za panowania Hiranyakaśipu proces ten został zatrzymany; nikt z wielkim szacunkiem nie ofiarował przodkom śraddha – oblacji ze zboża. W ten sposób, kiedy panują demony, wszystko, co dotyczy zasad wedyjskich, znajduje się w największym nieładzie, zatrzymane zostają wszystkie religijne ceremonie yajni, a naturalne bogactwa przeznaczone do spełniania yajni zabierane są przez demoniczny rząd. Wszystko pogrąża się w chaosie i w konsekwencji cały świat staje się piekłem. Kiedy na skutek obecności Nrsimhadevy zabijane są demony, wszyscy uwalniają się od trosk, bez względu na to, na jakiej żyją planecie.

 

07.08.45   Mieszkańcy Siddhaloki modlili się: O Panie Nrsimhadevo, ponieważ należymy do Siddhaloki, automatycznie osiągamy doskonałość w ośmiu rodzajach siły mistycznej. Jednakże Hiranyakaśipu był tak nieuczciwy, że przy pomocy swej siły i wyrzeczenia zabrał nasze moce. I tak stał się bardzo dumnym ze swej siły mistycznej. Teraz, ponieważ Swymi pazurami zabiłeś tego hultaja, ofiarowujemy Ci nasze pełne szacunku pokłony.

 

07.08.45   Znaczenie:      Na Ziemi jest wielu yoginów mogących ukazać niewielką moc mistyczną, wytwarzają niczym magik kawałki złota. Jednakże mieszkańcy Siddhaloki są w rzeczywistości niezwykle potężni w mistycyzmie. Mogą latać z jednej planety na drugą bez samolotów. Jest to nazywane laghima-siddhi. W rzeczywistości mogą stać się bardzo lekkimi i latać w powietrzu. Jednakże, oddając się srogim wyrzeczeniom, Hiranyakaśipu przewyższył wszystkich mieszkańców Siddhaloki, pokonał ich swymi siłami i był dla nich przyczyną niepokoju. Teraz, kiedy Pan zabił Hiranyakaśipu, mieszkańcy Siddhaloki również odczuli ulgę.

 

07.08.46   Mieszkańcy Vidyadhara-loki modlili się: Ten głupi Hiranyakaśipu, dumny z powodu posiadania większej siły cielesnej i z możliwości pokonania innych, przeklął zdobytą przez nas moc do pojawiania się i znikania na różne sposoby, odpowiednio do różnorodności medytacji. Teraz Najwyższa Osoba Boga zabił go, jak gdyby demon ten był zwierzęciem. Wiecznie składamy nasze pełne szacunku pokłony tej najwyższej formie rozrywek Pana Nrsimhadevy

 

07.08.47   Mieszkańcy Nagaloki powiedzieli: Ten największy grzesznik Hiranyakaśipu zabrał wszystkie klejnoty z naszych kapturów i wszystkie nasze piękne żony. Teraz, ponieważ jego pierś rozdarły Twe pazury, jesteś źródłem wszelkiej przyjemności dla naszych żon. Dlatego razem ofiarowujemy Tobie nasze pełne szacunku pokłony.

 

07.08.47   Znaczenie:      Nikt nie jest spokojny, jeśli przemocą zostanie mu zabrane bogactwo i żona. Wszyscy mieszkańcy Nagaloki, usytuowanej poniżej ziemskiego systemu planetarnego, ogarnął wielki niepokój, ponieważ Hiranyakaśipu ukradł ich bogactwo i porwał ich żony. Teraz, po śmierci Hiranyakaśipu, odzyskali swe bogactwo i żony,  i żony ich były usatysfakcjonowane. Mieszkańcy różnych lok, czyli planet, złożyli Panu swe pełne szacunku pokłony, ponieważ dzięki śmierci Hiranyakaśipu odczuli ulgę. W chwili obecnej na całym świecie mają miejsce zakłócenia, podobne do tych, które wywoływał Hiranyakaśipu. Przyczyną tego są demoniczne rządy. W Dwunastym Canto Śrimad-Bhagavatam zostało powiedziane, że członkowie rządów w Kali-yudze nie będą lepsi do hultajów i grabieżców. Dlatego też ludność będzie niepokojona z jednej strony przez brak pożywienia, a z drugiej – przez ciężkie podatki rządowe. Innymi słowy, w tym wieku prawie na całym świecie niepokoją ludzi zasady rządzenia Hiranyakaśipu.

 

07.08.48   Wszyscy Manu ofiarowali swe modlitwy: O Panie, spełniając Twe polecenia, my, Manu, jesteśmy prawodawcami ludzkiego społeczeństwa. Jednakże z powodu tymczasowej supremacji tego wielkiego demona Hiranyakaśipu, ustanowione przez nas prawa dla utrzymania varnaśrama-dharmy zostały zniszczone. O Panie, dzięki temu, że zabiłeś tego wielkiego demona, jesteśmy w naszym normalnym stanie. Łaskawie poleć nam, Twoim wiecznym sługom, co mamy teraz robić.

 

07.08.48   Znaczenie:      W wielu miejscach w Bhagavad-gicie, Najwyższy Pan, Krsna, odwołuje się do varnaśrama-dharmy, czterech varn i czterech aśramów. Przekazuje wiedzę o varnaśrama-dharmie, tak aby całe ludzkie społeczeństwo mogło żyć spokojnie dzięki przestrzeganiu zasad dla czterech podziałów społecznych i duchowych (varna i aśrama) i w ten sposób zrobić postęp w wiedzy duchowej. Manu skompilowali Manu-samhitę. Słowo samhita oznacza "wiedza wedyjska", a manu wskazuje na to, że wiedzę tę przekazali Manu. Manu są czasami inkarnacjami Najwyższego Pana, a czasami upełnomocnionymi żywymi istotami. Ongiś, wiele lat temu, Pan Krsna poinstruował boga słońca. Manu są zazwyczaj synami boga słońca. Dlatego też, mówiąc Arjunie o wadze Bhagavad-gity, Krsna powiedział, imam vivasvate yogam proktavan aham avyayam vivasvan manave praha: nauka ta przekazana była Vivasvanowi, bogu słońca, który z kolei pouczył o niej swojego syna Manu." Manu przekazał prawo znane jako Manu-samhita, pełne instrukcji opartych na varnie i aśramie i dotyczących tego, w jaki sposób żyć jako ludzka istota. Są to bardzo naukowe sposoby życia, ale za panowania demonów takich jak Hiranyakaśipu, społeczeństwo ludzkie łamie wszystkie te systemy prawa i porządku i stopniowo degraduje się coraz bardziej. I tak nie ma pokoju na świecie. Konkluzja jest taka, że jeżeli chcemy prawdziwego pokoju i porządku w społeczeństwie ludzkim, musimy przestrzegać zasad zawartych w Manu-samhicie i potwierdzonych przez Najwyższą Osobę Boga, Krsnę.

 

07.08.49   Prajapati ofiarowali swe modlitwy: O Najwyższy Panie, władco nawet Brahmy i Śivy, stworzyłeś nas, prajapatich, abyśmy spełniali Twoje polecenia, ale Hiranyakaśipu zabronił nam dalszego stwarzania dobrego potomstwa. Teraz demon ten, z rozdartą przez Ciebie piersią, leży przed nami. Dlatego też ofiarowujemy nasze pełne szacunku pokłony Tobie, którego inkarnacja w tej formie czystej dobroci jest przeznaczona dla dobrobytu całego wszechświata.

 

07.08.50   Mieszkańcy Gandharvaloki modlili się: Wasza Wysokość, zawsze służymy Ci, tańcząc i śpiewając w przedstawieniach dramatycznych. Jednakże ten Hiranyakaśipu ujarzmił nas przez wpływ swej siły cielesnej i męstwa. Teraz Wasza Wysokość doprowadziłeś go do tego żałosnego stanu. Jaka korzyść może płynąc z czynności takiego parweniusza, jak Hiranyakaśipu?

 

07.08.50   Znaczenie:      Będąc posłusznym sługą Najwyższego Pana, można stać się niezwykle potężnym pod względem siły cielesnej, wpływu i blasku. Natomiast ostatecznym przeznaczeniem demonicznych parweniuszy jest upadek, tak jak stało się to z  Hiranyakaśipu. Hiranyakaśipu i podobne mu osoby mogą być bardzo potężne przez jakiś czas, ale posłuszni słudzy Najwyższej Osoby Boga, jak półbogowie, są zawsze potężni. Pokonują wpływ Hiranyakaśipu dzięki łasce Najwyższego Pana.

 

07.08.51   Mieszkańcy planety Carana powiedzieli: O Panie, to że zniszczyłeś demona Hiranyakaśipu, który był palem w sercach wszystkich uczciwych ludzi, przyniosło nam ulgę. Wiecznie przyjmujemy schronienie Twych lotosowych stóp, które przyznają uwarunkowanej duszy wyzwolenie z materialistycznego zanieczyszczenia.

 

07.08.51   Znaczenie:      Najwyższa Osoba Boga w Swej transcendentalnej formie Narahari, Nrsimhadevy, jest zawsze gotów zabijać demony które nieustannie stwarzają zakłócenia w umysłach uczciwych bhaktów. Aby szerzyć ruch świadomości Krsny, bhaktowie muszą stawić czoła wielu niebezpieczeństwom i przeszkodom na całym świecie, ale wierny sługa, który naucza z wielkim oddaniem dla Pana, musi wiedzieć, że Pan Nrsimhadeva jest jego nieustannym obrońcą.

 

07.08.52   Mieszkańcy Yaksaloki modlili się: O kontrolerze dwudziestu czterech elementów, jesteśmy uważani za najlepsze sługi Waszej Wysokości, ponieważ pełnimy służby, które sprawiają Ci przyjemność. Jednakże z rozkazu Hiranyakaśipu, syna Diti, zostaliśmy zaangażowani jako nosiciele palankinu. O Panie w formie Nrsimhadevy, wiesz, ile ten demon przysporzył wszystkim kłopotów, ale teraz zabiłeś go i jego ciało miesza się z pięcioma elementami materialnymi.

 

07.08.52   Znaczenie:      Najwyższy Pan jest kontrolerem 10 zmysłów, 5 elementów materialnych, 5 obiektów zmysłów, umysłu, inteligencji, fałszywego ego i duszy. Dlatego też jest On nazywany panca-vimśa, dwudziestym piątym elementem. Uważa się, że mieszkańcy planety Yaksa są najlepszymi ze wszystkich sług, ale Hiranyakaśipu zaangażował ich jako nosicieli palankinu. Hiranyakaśipu zadręczał cały wszechświat, ale ponieważ teraz jego ciało mieszało się z pięcioma elementami materialnymi – ziemią, wodą, ogniem, powietrzem i niebem – wszyscy poczuli ulgę. Po śmierci Hiranyakaśipu, Yaksowie powrócili do swojej oryginalnej służby dla Najwyższej Osoby Boga. Zatem czuli się zobowiązani Panu i ofiarowali swoje modlitwy.

 

07.08.53   Mieszkańcy Kimpurusa-loki powiedzieli: Jesteśmy znikomymi żywymi istotami, a Ty jesteś Najwyższą Osobą Boga, najwyższym kontrolerem. Tak więc, jak możemy ofiarować Ci odpowiednie modlitwy? Kiedy bhaktowie potępili tego demona, gdyż czuli do niego wstręt, wtedy Ty go zabiłeś.

 

07.08.53   Znaczenie:      W Bhagavad-gicie (4.7 – 8) Najwyższy Pan osobiście oznajmia, jaka jest przyczyna, dla której pojawia się na tej Ziemi:

 

yada yada hi dharmasya    glanir bhavati bharata

abhyutthanam adharmasya    tadatmanam srjamy aham

 

paritranaya sadhunam    vinaśaya ca duskrtam

dharma-samsthapanarthaya    sambhavami yuge yuge

 

   "Zawsze, kiedy tylko i gdzie tylko zamierają praktyki religijne, o potomku Bharaty i zaczyna szerzyć się bezbożność – wtedy zstępuję osobiście. Aby wyzwolić i unicestwić niegodziwców, jak również dla odnowienia zasad religii, Ja Sam przychodzę w każdym milenium."  Pan przychodzi, aby spełnić dwa rodzaje czynności – aby zabić demony i obronić bhaktów. Kiedy demony zbyt niepokoją półbogów, wtedy Pan niezawodnie pojawia się w różnych inkarnacjach, aby chronić bhaktów. Demoniczne czynności niewielbicieli nie powinny niepokoić bhaktów, którzy podążają śladami Prahlada Maharajy. Wręcz przeciwnie, jako szczerzy słudzy Pana, powinni ściśle trzymać się swoich zasad i mieć pewność, że demoniczne czynności skierowane przeciwko nim nie będą w stanie powstrzymać ich służby oddania.

 

07.08.54   Mieszkańcy Vaitalika-loki powiedzieli: Drogi Panie, przyzwyczailiśmy się, że dzięki temu, iż intonujemy o Twoich nieskazitelnych chwałach na wielkich zgromadzeniach i arenach ofiar, wszyscy darzą nas wielkim szacunkiem. Jednakże ten wielki demon przywłaszczył sobie tę pozycję. Teraz jesteśmy szczęśliwi, że zabiłeś go dokładnie tak, jak leczy się chroniczną chorobę.

 

07.08.55   Kinnarowie powiedzieli: O najwyższy kontrolerze, jesteśmy wiecznymi sługami Waszej Wysokości, ale zamiast służyć Tobie, byliśmy angażowani przez tego demona w nieustanną służbę dla niego, bez żadnego wynagrodzenia. Teraz zabiłeś tego grzesznika, dlatego też, o Panie Nrsimhadevo, nasz mistrzu, składamy Ci nasze pełne szacunku pokłony. Prosimy, bądź nadal naszym opiekunem.

 

07.08.56   Towarzysze Pana Visnu na Vaikuncie ofiarowali tę modlitwę: O Panie, O najwyższy, który udzielasz schronienia, dzisiaj widzieliśmy Twą wspaniałą formę Pana Nrsimhadevy, którego przeznaczeniem jest obdarzenie szczęściem całego świata. O Panie, rozumiemy, że ten Hiranyakaśipu był tym samym Jayą, który Ci służył, ale bramini rzucili na niego klątwę i tak otrzymał ciało demona. Rozumiemy, że to, iż został teraz zabity, jest Twoją szczególną łaską dla niego.

 

07.08.56   Znaczenie:      Przyjście Hiranyakaśipu na tę Ziemię i jego występowanie w roli wroga Pana było wcześniej zaplanowane. Jaya i Vijaya zostali przeklęci przez braminów Sanakę, Sanat-kumarę, Sanandanę i Sanatanę, ponieważ zatrzymali tych czterech Kumarów. Pan zaakceptował tę klątwę rzuconą na Jego sługi i zgodził się, że będą oni musieli udać się do świata materialnego, a potem, kiedy wypełni się klątwa, powrócą na Vaikunthę. Jaya i Vijaya byli wielce zaniepokojeni, ale Pan poradził im, aby działali jako wrogowie, ponieważ powrócą po trzech narodzinach. W przeciwnym razie normalnie musieliby przyjąć siedem narodzin. Autoryzowani w ten sposób, Jaya i Vijaya działali jako wrogowie Pana. Teraz, po śmierci ich obu, wszyscy Visnuduci zrozumieli, że to, iż Pan zabił Hiranyakaśipu, było szczególna łaska dla niego.

 

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do 8-go Rozdziału 7-go Canto Śrimad-Bhagavatam zatytułowanego,

"Pan Nrsimhadeva zabija króla demonów"