Rozdział ten wyjaśnia w jaki sposób Diti, żona Kaśyapy Muniego, wypełniała instrukcje dotyczące służby oddania. Podczas pierwszego dnia dwóch jasnych tygodni księżyca w miesiącu Agrahayana (listopad-grudzień), każda kobieta powinna rozpocząć tę pumsavana-vrata, podążając za przykładem Diti i przestrzegając instrukcji swego męża. Rano, po umyciu zębów, wykąpaniu się i oczyszczeniu się w ten sposób, powinna słuchać o tajemnicy narodzin Marutów. Następnie, okrywając swe ciało białą szatą i odpowiednio się dekorując, przed śniadaniem powinna wielbić Pana Visnu i matkę Laksmi, boginię fortuny, żonę Pana Visnu, sławiąc Pana Visnu za Jego miłosierdzie, cierpliwość, moc, zdolności, wielkość i inne chwalebne zalety, jak również za obdarzanie wszelkimi błogosławieństwami mistycznymi. Podczas ofiarowania Panu wszelkich parafernaliów kultu, takich jak ornamenty, święte nici, pachnidła, ładne kwiaty, kadzidło i wodę do kąpieli oraz umycia Jego stóp, rak i ust, należy zaprosić Pana następującą mantrą: om namo bhagavate maha-purusaya mahanubhavaya mahavibhuti-pataye saha maha-vibhutibhir balim upaharami. Następnie należy ofiarować 12 oblacji w ogień, intonując tę mantrę: om namo bhagavate maha-purusaya mahavibhuti-pataye svaha. Intonując tę mantrę 10 razy, należy składać pokłony. Wówczas należy intonować mantrę Laksmi-Narayana.
Jeśli brzemienna kobieta albo jej mąż regularnie pełnią tę służbę oddania, oboje z nich otrzymują rezultat. Po praktykowaniu tego procesu przez jeden pełny rok, wierna żona powinna pościć podczas purnima, dnia, kiedy księżyc jest w pełni, w miesiącu Kartika. Następnego dnia mąż powinien wielbić Pana jak poprzednio, a następnie urządzić festiwal poprzez gotowanie wyśmienitego pożywienia i rozdzielanie prasada braminom. Wówczas, po otrzymaniu pozwolenia braminów, mąż i żona powinni przyjąć prasada. Rozdział ten kończy się gloryfikacją rezultatów ceremonii pumsavana.
06.19.04 Znaczenie: Bhakta wie, w jaki sposób docenić Najwyższą Osobę Boga.
om purnam adah purnam idam
purnat purnam udacyate
purnasya purnam adaya purnam
evavaśisyate
"Osoba Boga jest doskonały i kompletny, a ponieważ jest On całkowicie doskonały, wszystkie emanacje pochodzące z Niego, jak ten świat zjawisk, są doskonale wyposażone jako kompletne całości. Cokolwiek powstanie z kompletnej całości, jest również kompletne w sobie. Ponieważ jest On kompletną całością, to chociaż tak wiele kompletnych jedności emanuje z Niego, On pozostaje w kompletnej równowadze." Dlatego rzeczą konieczną jest, aby przyjąć schronienie Najwyższego Pana. Wszystkie potrzeby, jakie ma bhakta, zostają zaspokojone przez kompletną Najwyższą Osobę Boga (tesam nityabhiyuktanam yoga-ksemam vahamy aham). Dlatego czysty bhakta nie będzie prosił Pana o nic. Jedynie ofiarowuje Panu swe pełne szacunku pokłony, a Ten gotów jest przyjąć wszystko, cokolwiek bhakta może zdobyć, aby Go wielbić, nawet patram puspam phalam toyam – liść, kwiat, owoc czy wodę. Nie ma potrzeby czynić sztucznego wysiłku. Lepiej być szczerym i prostym i ofiarować Panu cokolwiek możemy zdobyć, składając Mu pełne szacunku pokłony. Pan jest zupełnie kompletny, by pobłogosławić bhaktę wszelkim bogactwem.
06.19.05 Znaczenie: W wersecie tym słowa tato 'si bhagavan prabhuh oznaczają "Dlatego Ty jesteś Najwyższą Osobą Boga, panem każdego". Najwyższa Osoba Boga posiada wszystkie sześć bogactw w pełni, a ponadto jest niezwykle łaskawy dla Swych wielbicieli. Chociaż jest pełen w Sobie, to pragnie, aby wszystkie żywe istoty podporządkowały się Jemu, tak aby mogły pełnić dla Niego służbę. To Go zadowala. Choć jest pełen Sam w Sobie, niemniej jednak jest zadowolony, kiedy Jego bhakta ofiarowuje Mu w oddaniu patram puspam phalam toyam – liść, kwiat, owoc albo wodę. Czasami Pan jak dziecko matki Yaśody, prosi Swojego wielbiciela o jakieś pożywienie, jak gdyby był bardzo głodny. Czasami mówi Swojemu bhakcie we śnie, że Jego świątynia i Jego ogród są teraz bardzo stare i że nie jest w stanie się nimi cieszyć. W ten sposób prosi bhaktę, aby je odnowił. Czasami jest zakopany w ziemi i jak gdyby nie będąc w stanie wydostać się samodzielnie, prosi Swego bhaktę, aby Go stamtąd wydobył. Czasami prosi Swojego wielbiciela, aby nauczał o Jego chwałach na całym świecie, mimo iż sam jest w stanie spełnić to zadanie. Chociaż Najwyższa Osoba Boga posiada wszelką własność i jest samowystarczalny, polega On na Swych wielbicielach. Dlatego związek Pana z Jego bhaktami jest niezwykle poufny. Jedynie bhakta może zrozumieć, w jaki sposób Pan – mimo iż pełen w Sobie – polega na bhakcie, jeśli chodzi o spełnienie jakiejś szczególnej pracy. Wyjaśnia to Bhagavad-gita (11.33), gdzie Pan mówi Arjunie, nimitta-matram bhava savyasacin: "O Arjuno, stań się jedynie narzędziem w tej walce." Pan Krsna był kompetentny, by wygrać bitwę pod Kuruksetrą, lecz niemniej jednak nakłonił Swojego bhaktę, Arjunę, aby walczył i stał się przyczyną zwycięstwa. Śri Caitanya Mahaprabhu był w pełni zdolny szerzyć Swe imię i misję na całym świecie, ale mimo to polegał na Swych bhaktach, aby spełnili to zadanie. Biorąc to wszystko pod uwagę, najważniejszym aspektem samowystarczalności Najwyższego Pana jest to, że polega On na Swych bhaktach. To nazywane jest Jego bezprzyczynową łaską. Bhakta, który dostrzega tę bezprzyczynową łaskę Najwyższej Osoby Boga poprzez realizację, może zrozumieć pana i sługę.
06.19.06 Znaczenie: Pan ma wielorakie moce (parasya śaktir vividhaiva śruyate). Ponieważ matka Laksmi, bogini fortuny, jest bardzo cenną mocą Pana, nazwano ją tutaj maha-maye. Słowo maya oznacza śakti. Pan Visnu, Najwyższy, nie może wszędzie przejawiać Swej mocy bez Swej zasadniczej energii. Jest powiedziane, śakti śaktiman abheda: moc i źródło mocy są tożsame. Dlatego matka Laksmi, bogini fortuny, jest bezustannym towarzyszem Pana Visnu; bezustannie pozostają razem. Nie można w swym domu trzymać Laksmi bez Pana Visnu. Myślenie, że można to zrobić, jest bardzo niebezpieczne. Trzymanie Laksmi, czyli bogactw Pana, bez służby dla Pana jest zawsze niebezpieczne, gdyż wówczas Laksmi staje się złudną energią. Z Panem Visnu jednakże, Laksmi jest energią duchową.
06.19.07 Znaczenie: Ta mantra jest bardzo istotna. Jak mówi powyższy cytat, mantrę tę powinien intonować każdy, kto
wielbi Bóstwa rozpoczynając od om namo
bhagavate maha-purusaya.
06.19.09 Znaczenie: Laksmi-Narayana – Pan Visnu i matka Laksmi – zawsze usytuowani są w każdym sercu (iśvarah sarva-bhutanam hrd-deśe ‘rjuna tisthati). Ponieważ jednak niewielbiciele nie zdają sobie sprawy z tego, że Pan Visnu przebywa w sercach wszystkich żywych istot razem ze Swą wieczną małżonką, Laksmi, nie posiadają bogactwa Pana Visnu. Ludzie bez skrupułów czasami nazywają ubogiego człowieka daridra-narayanem, czyli "ubogim Narayanem". Jest to jednakże coś najbardziej nienaukowego. Pan Visnu i Laksmi zawsze przebywają w każdym sercu, ale nie oznacza to, że każdy jest Narayanem, a szczególnie nie są Nim ci, którzy są dotknięci ubóstwem. Narayana nigdy nie ubożeje i dlatego nigdy nie może być nazwany daridra-narayanem. Narayana z pewnością przebywa w każdym sercu, lecz nie jest On ani ubogi, ani bogaty. Jedynie osoby pozbawione skrupułów i nie znające bogactwa Narayana usiłują przypisać Mu ubóstwo.
06.19.13 Znaczenie: Madhvacarya, acarya Tattvavadów, opisał ten werset w następujący sposób: "Visnu opisany jest jako uosobienie yajni, a matka Laksmi jako czynności duchowe i oryginalna forma kultu. W rzeczywistości reprezentują oni czynności duchowe i Duszę Najwyższą wszelkich yajni. Pan Visnu jest nawet Dusza Najwyższą Laksmidevi, ale nikt nie może być Duszą Najwyższą Pana Visnu, gdyż to Sam Pan Visnu jest duchową Duszą Najwyższą każdego."
Według Madhvacaryi, są dwie tattvy, czyli czynniki. Jedna jest niezależna, a druga zależna. Ponieważ Laksmidevi jest uzależniona od Pana Visnu, czasami zaliczana jest do jiv. Jednakże Gaudiya Vaisnavowie opisują Laksmidevi zgodnie z następującymi dwoma wersetami z Prameya-ratnavali Baladevy Vidyabhusany. Pierwszy werset jest cytatem z Visnu Purany.
nityaiva sa
jagan-mata visnoh śrir anapayaini
yatha sarva-gato
visnus tathaiveyam dvijottama
visnoh syuh śaktayas
tisras tasu ya kirtita para
saiva śris
tad-abhinneti praha śisyan prabhur
mahan
"O najlepszy z braminów, Laksmiji jest bezustanną towarzyszką Najwyższej Osoby Boga, Visnu i dlatego nazywana jest anapayini. Jest ona matką całego stworzenia. Tak jak wszechprzenikający jest Pan Visnu, tak również wszechprzenikająca jest matka Laksmi, Jego duchowa moc.' Pan Visnu ma trzy zasadnicze moce – wewnętrzną, zewnętrzną i marginalną. Śri Caitanya Mahaprabhu uważa para-śakti, duchową energię Pana, za identyczną z Panem. Zatem również zaliczana jest ona do niezależnej visnu-tattvy."
W komentarzu Kanti-mala do Prameya-ratnavali znajduje się oznajmienie: nanu kvacit nitya-mukta-jivatvam laksmyah svikrtam, tatraha, – praheti, nityaiveti padye sarva-vyapti-kathanena kala-kasthety adi-padya-dvaye, śuddho 'pity ukta ca mahaprabhuna svaśisyan prati laksmya bhagavad-advaitam upadistam. kvacid yat tasyas tu dvaitam uktam, tat tu tad-avista-nitya-mukta-jivam adaya sangatamas tu." Chociaż niektóre autoryzowane sukcesje uczniów Vaisnava zaliczają boginię fortuny do zawsze wyzwolonych żywych istot (jiv) na Vaikuncie, Śri Caitanya Mahaprabhu – zgodnie z oznajmieniem Visnu Purany – opisał Laksmi jako będącą identyczną z visnu-tattvą. Właściwy wniosek jest taki, że opisy Laksmi jako będącej różną od Visnu wypowiadane są wówczas, kiedy wiecznie wyzwolona żywa istota, jest obdarzona cechą Laksmi; nie odnoszą się one do matki Laksmi, wiecznej małżonki Pana Visnu."
06.19.17 Znaczenie: Związek rodzinny męża i żony powinien zostać ustanowiony w sposób duchowy, zgodnie z procesem wspomnianym powyżej.
06.19.18 Znaczenie: Związek pomiędzy mężem i żoną zostaje mocno ustanowiony, kiedy żona jest wierna, a mąż szczery. Wówczas, nawet jeśli żona, będąc słabszą, nie jest w stanie spełniać służby oddania razem z mężem, to jeśli jest wierna i szczera, będzie miała udział w połowie czynności swego męża.
06.19.25 Znaczenie: W Bengalu kobieta nawet dzisiaj uważana jest za bardzo szczęśliwą, jeśli przez długi czas żyje ze swoim mężem. Kobieta na ogół pragnie dobrego męża, dobrych dzieci, dobrego domu, pomyślności, bogactw itd. Jak poleca ten werset, kobieta osiągnie wszystkie te pożądane błogosławieństwa od Najwyższej Osoby Boga i będzie mógł je otrzymać również mężczyzna. Poprzez spełnianie tego określonego typu vrata, mężczyzna i kobieta w świadomości Krsny będą szczęśliwi w tym materialnym świecie, a dzięki swej świadomości Krsny zostaną promowani do świata duchowego.
W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do 19-go Rozdziału 6-go
Canto Śrimad-Bhagavatam zatytułowanego
"Spełnianie rytualistycznej ceremonii Pumsavana".