C-10 - Rozdział  IV

 

Okrucieństwo króla Kamsy

 

 

Streszczenie rozdziału

 

    Rozdział ten opisuje, jak Kamsa, podążając za radą swych demonicznych przyjaciół, uważał prześladowania małych dzieci za bardzo dyplomatyczne.

    Kiedy Vasudeva ponownie związał się żelaznymi łańcuchami, wszystkie drzwi więzienia zamknęły się pod wpływem Yogamayi, która następnie zaczęła płakać jako nowonarodzone dziecko. Płacz ten obudził strażników, którzy natychmiast donieśli Kamsie, że Devaki urodziła dziecko. Po usłyszeniu tych wieści, Kamsa wdarł się do pokoju położniczego i pomimo błagań Devaki, aby oszczędził dziecko, demon przemocą wyrwał je z jej rąk i cisnął nim o skałę. Jednakże, na nieszczęście Kamsy, nowonarodzone dziecko wyśliznęło mu się z rąk i uniosło w powietrze, gdzie przyjęło postać ośmioramiennej Durgi. Wówczas Durga powiedziała Kamsie, "Wróg, o którym rozmyślałeś, narodził się gdzieś indziej. Dlatego zawiedzie twój plan prześladowania wszystkich dzieci."

    Według przepowiedni, Kamsa miał zginąć z rąk ósmego dziecka Devaki, gdy ujrzał więc, że to ósme dziecko było dziewczynką i usłyszał, że jego tzw. wróg narodził się gdzieś indziej, był zaskoczony. Postanowił oswobodzić Devaki i Vasudevę i przyznał przed nimi, że postąpił błędnie, będąc tak okrutnym. Upadając do stóp Devaki i Vasudevy, błagał ich o przebaczenie i próbował przekonać ich, że wszystko co się wydarzyło, było przeznaczeniem, więc nie powinni być nieszczęśliwi, że zabił tak wiele ich dzieci. Devaki i Vasudeva, w naturalny sposób bardzo pobożni, natychmiast wybaczyli Kamsie jego okrucieństwa i Kamsa, ujrzawszy, że jego szwagier i siostra są szczęśliwi, powrócił do domu.

    Jednakże, gdy minęła noc, Kamsa przywołał swoich ministrów i poinformował ich o wszystkim, co się wydarzyło. Ministrowie, którzy wszyscy byli demonami, poradzili Kamsie, że ponieważ jego wróg narodził się już gdzieś indziej, powinien zabić wszystkie dzieci, które narodziły się w ciągu ostatnich dziesięciu dni we wszystkich wioskach jego królestwa. Chociaż półbogowie zawsze obawiali się Kamsy, nie powinni być traktowani w łagodny sposób. Skoro byli wrogami, Kamsa powinien zrobić wszystko, co w jego mocy, by ich unicestwić. Demoniczni ministrowie poradzili także, że tak Kamsa, jak i demony nie powinni zarzucać swej wrogości do Visnu, ponieważ Visnu jest oryginalną osobą pomiędzy wszystkimi półbogami. Bramini, krowy, Vedy, wyrzeczenie, prawdomówność, kontrola zmysłów i umysłu, wiara i miłosierdzie należą do rożnych części ciała Visnu, który jest źródłem wszystkich półbogów, łącznie z Panem Brahmą i Panem Śivą. Dlatego ministrowie poradzili, by systematycznie prześladować półbogów, święte osoby, krowy i braminów. Otrzymawszy taką radę od swych przyjaciół, demonicznych ministrów, Kamsa pochwalił ich instrukcje i uznał, że utrzymywanie zawiści wobec braminów jest rzecz korzystną. Wypełniając polecenia Kamsy, demony rozpoczęły swe prześladowania w całej Vrajabhumi.

 

10.04.01   Śukadeva Gosvami kontynuował: Mój drogi królu Pariksicie, bramy wewnątrz i na zewnątrz domu na powrót się zamknęły. Wkrótce potem mieszkańcy, a szczególnie strażnicy, usłyszeli płacz nowonarodzonego dziecka i obudzili się ze snu.

 

10.04.01   Znaczenie:      W rozdziale tym – w którym Devaki i Vasudeva wybaczają Kamsie jego wiele niewłaściwych, okrutnych czynów i Kamsa skruszony upada do ich stóp – wyraźnie widoczne jest działanie Yogamayi. Zanim obudzili się strażnicy i inne osoby w więzieniu, zdarzyło się wiele rzeczy. Narodził się Krsna i został przeniesiony do domu Yaśody w Gokuli, mocne bramy otworzyły się i ponownie zamknęły, a Vasudeva ponownie zakuł się w kajdany. Strażnicy jednakże nie wiedzieli o tym wszystkim. Obudzili się dopiero wtedy, gdy usłyszeli płacz nowonarodzonego dziecka, Yogamayi.

    Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura zauważył, że strażnicy byli niczym psy. Nocą psy na ulicach występują w roli strażników. Jeśli zaszczeka jeden pies, natychmiast odszczekuje wiele innych psów. Chociaż nikt nie wyznacza psów ulicznych, by działały jak strażnicy, sądzą one, że są odpowiedzialne za ochronę sąsiedztwa i skoro tylko pojawia się ktoś nieznany, wszystkie zaczynają szczekać. We wszystkich czynnościach materialnych działa zarówno Yogamaya, jak i Mahamaya (prakrteh kriyamanani gunaih karmani sarvaśah), ale chociaż energia Najwyższej Osoby Boga działa pod kierunkiem Najwyższego Pana (mayadhyaksena prakrtih suyate sa-caracaram), podobni psom strażnicy, tacy jak politycy i dyplomaci, sądzą, że chronią swe sąsiedztwo od niebezpieczeństwa zewnętrznego świata. Na tym polega działanie mayi. Lecz ten, kto podporządkowuje się Krsnie, zostaje wyzwolony od ochrony psów i podobnych psom strażników tego materialnego świata.

 

10.04.02   Następnie wszyscy strażnicy bezzwłocznie udali się do króla Kamsy, władcy dynastii Bhoja i powiadomili go o narodzinach dziecka Devaki. Kamsa, który w wielkim niepokoju oczekiwał tych wieści, natychmiast podjął działanie.

 

10.04.02   Znaczenie:      Ponieważ przepowiednia mówiła, że ósme dziecko Devaki zabije Kamsę, toteż bardzo niespokojnie czekał on na narodziny tego dziecka. Tym razem był oczywiście rozbudzony i czekał, i kiedy zbliżyli się do niego strażnicy, natychmiast wszczął kroki, aby zabić dziecko.

 

10.04.03   Kamsa pospiesznie wstał z łóżka myśląc, "Oto narodził się Kala, najwyższy czynnik czasu, by mnie zgładzić!" Zatrwożony, ze zmierzwionymi włosami, natychmiast udał się na miejsce, gdzie dziecko przyszło na świat.

 

10.04.03   Znaczenie:      Istotne jest słowo kalah. Chociaż dziecko narodziło się, aby zabić Kamsę, Kamsa sądził, że nadszedł właściwy czas, aby zabić dziecko i w ten sposób ocalić siebie. Kala w rzeczywistości jest innym imieniem Najwyższej Osoby Boga, kiedy pojawia się On jedynie w celu zabijania. Kiedy Arjuna zapytał Krsnę w Jego kosmicznej formie, "Kim jesteś?", Pan przedstawił się jako kala, uosobienie śmierci w celu zabijania. Zgodnie z prawami natury, kala pojawia się wówczas, kiedy występuje niepożądany wzrost populacji i poprzez aranżację Najwyższej Osoby Boga, ludzie są masowo zabijani na różne sposoby przez wojny, zarazy, klęski głodu itd. W takim czasie nawet ateistyczni przywódcy polityczni udają się do kościoła, meczetu czy świątyni, by uzyskać ochronę Boga czy bogów i pokornie mówią "Wola Boża". Zanim nastąpi taka sytuacja nie zwracają uwagi na Boga, nie dbając o poznanie Boga czy Jego woli, lecz kiedy pojawia się kala, mówią "Wola Boża". Śmierć jest jedynie innym aspektem najwyższego kala, Najwyższej Osoby Boga. W czasie śmierci ateista musi poddać się temu najwyższemu kala i wówczas Najwyższa Osoba Boga zabiera wszelkie jego posiadłości (mrtyuh sarva-haraś caham) i zmusza go do przyjęcia innego ciała (tatha dehantara-praptih). Ateiści nie wiedzą o tym, a nawet jeśli wiedzą, lekceważą to, by móc kontynuować swe normalne życie. Ruch świadomości Krsny stara się nauczyć ich, że chociaż przez parę lat mogą działać jako wielcy obrońcy czy wielcy strażnicy, to wraz z pojawieniem się kala, śmierci, zgodnie z prawami natury muszą przyjąć inne ciało. Nie wiedząc o tym daremnie trwonią swój czas działając jako strażnicy i nie usiłują otrzymać łaski Najwyższej Osoby Boga. Jak zostało wyraźnie powiedziane, aprapya mam nivartante mrtyu-samsara-vartmani: bez świadomości Krsny jest się skazanym na bezustanną wędrówkę w cyklu narodzin i śmierci, nie wiedząc, co zdarzy się w życiu następnym.

 

10.04.04   Bezradna Devaki przemówiła żałośnie do Kamsy: Myj drogi bracie, niech sprzyja ci wszelkie szczęście. Nie zabijaj tej dziewczynki. Będzie ona twoją synową. Zaiste, nie przystoi ci zabijać kobiety.

 

10.04.04   Znaczenie:      Poprzednio Kamsa wybaczył Devaki, gdyż sądził, że nie należy zabijać kobiety, szczególnie gdy jest brzemienna Lecz teraz, pod wpływem mayi, był gotów zabić kobietę – nie tylko kobietę, lecz małe, bezradne, nowonarodzone dziecko. Devaki pragnęła uchronić swego brata od tego okropnego, grzesznego czynu. Dlatego powiedziała, "Nie bądź tak okrutny. Nie zabijaj tej dziewczynki. Niech sprzyja ci wszelkie szczęście". Demony mogą zrobić cokolwiek dla swej osobistej korzyści, nie zważając na to, czy jest to pobożne czy występne. W przeciwieństwie do tego, Devaki, chociaż bezpieczna, jako że narodziła już swego syna Krsnę, pragnęła ocalić również córkę kogoś innego. Było to dla niej rzeczą naturalną.

 

10.04.05   Mój drogi bracie, pod wpływem opatrzności zabiłeś już tak wiele niemowląt, z których każde było tak jasne i piękne jak ogień. Lecz łaskawie oszczędź tę córkę. Podaruj mi ją.

 

10.04.05   Znaczenie:      Widzimy tutaj, że Devaki najpierw skupiła uwagę Kamsy na jego okrucieństwie, na tym, jak zabił jej wielu synów. Następnie chciała pójść z nim na kompromis, mówiąc, że cokolwiek uczynił, nie było jego błędem, lecz stało się to za sprawą opatrzności. Następnie błagała go, aby podarował jej córkę. Devaki była córką ksatriyi i wiedziała, jak prowadzić grę polityczną. W polityce są różne metody osiągnięcia sukcesu: najpierw represja (dama), następnie kompromis (sama), a później proszenie o dar (dana). Devaki najpierw przyjęła taktykę represji poprzez bezpośrednie zaatakowanie Kamsy za to, że w okrutny sposób zabił jej dzieci. Następnie poszła na kompromis, mówiąc, że nie było to jego winą, a później błagała go o podarunek. Jak dowiadujemy się z historii Mahabharaty, czy "Większej Indii", żony i córki klasy rządzącej, ksatriyów, znały taktyki polityczne, ale nigdzie nie ma mowy o tym, aby kobieta otrzymała pozycję głowy władzy wykonawczej. Było to zgodne z zaleceniami Manu-samhity, lecz na nieszczęście Manu-samhita jest teraz znieważana i Aryanie, członkowie społeczeństwa wedyjskiego, nie mogą nic na to poradzić. Taka jest natura Kali-yugi.

    Nic się nie dzieje bez zrządzenia opatrzności.

 

tasyaiva hetoh prayateta kovido

na labhyate yad bhramatam upary adhah

tal labhyate duhkhavad anyatah sukham

kalena sarvatra gabhira-ramhasa

(Bhag. 1.5.18)

 

Devaki wiedziała bardzo dobrze, że ponieważ opatrzność nakazała zabicie jej wielu dzieci, nie można było winić za to Kamsy. Nie było potrzeby, aby udzielać mu dobrych rad. Upadeśo hi murkhanam prakopaya na śantaye (Canakya Pandita). Jeśli głupiec otrzymuje dobre instrukcje, jeszcze bardziej się złości. Ponadto okrutna osoba jest bardziej niebezpieczna od żmiji. Chociaż zarówno żmija, jak i okrutna osoba są okrutne, to okrutna osoba jest bardziej niebezpieczna, gdyż żmiję można oczarować mantrami czy poskromić ziołami, lecz w żaden sposób nie można poskromić okrutnej osoby. Taka była natura Kamsy.

 

10.04.06   Mój panie, mój bracie, jestem bardzo biedna, gdyż pozbawiłeś mnie wszystkich moich dzieci. Przecież jestem twą młodszą siostrą więc byłoby to godne ciebie, byś podarował mi to ostatnie dziecko.

 

10.04.07   Śukadeva Gosvami kontynuował: Żałośnie obejmując swą córkę i płacząc, Devaki błagała Kamsę o dziecko, lecz on był tak okrutny, że skarcił ją i przemocą wyrwał je z jej rąk.

 

10.04.07   Znaczenie:      Chociaż Devaki płakała jak bardzo biedna kobieta, w rzeczywistości nie była biedną i dlatego użyto tutaj słowo dinavat. Urodziła już Krsnę, któż zatem mógł być bogatszy od niej? Nawet półbogowie przybyli, by ofiarować jej modlitwy, lecz ponieważ chciała ocalić córkę Yaśody, grała rolę ubogiej, dotkniętej żałością kobiety.

 

10.04.08   Z powodu przemożnego egoizmu Kamsa zerwał wszelkie związki z siostrą. Klęcząc, porwał nowonarodzone dziecko za nóżki i usiłował cisnąć nim o kamień.

 

10.04.09   Jednakże dziecko to, Yogamaya-devi, młodsza siostra Pana Visnu, wyśliznęło mu się z rąk i uniosło się w powietrze, gdzie przybrało postać ośmioramiennej Devi, bogini Durgi, całkowicie wyposażonej w broń.

 

10.04.09   Znaczenie:      Kamsa usiłował roztrzaskać dziecko o kawałek leżącego na ziemi kamienia, ale ponieważ dziecko to było Yogamayą, młodszą siostrą Pana Visnu, wyśliznęło mu się z rąk, uniosło w górę i przyjęło formę bogini Durgi. Istotne jest słowo anuja, oznaczające "młodsza siostra". Kiedy Visnu, czyli Krsna, narodził się z Devaki, jednocześnie musiał także narodzić się z Yaśody. W przeciwnym razie jak Yogamaya mogłaby być anuja, młodszą siostrą Pana?

 

10.04.10-11   Bogini Durga była udekorowana girlandami kwiatów, pokryta papką sandałową i ubrana w piękne szaty oraz ornamenty z wartościowych klejnotów. W swych rękach trzymała łuk, trójząb, strzały, tarczę, miecz, konchę, cakrę oraz buławę, i wychwalana przez niebiańskie istoty, jak Apsary, Kinnarowie, Uragowie, Siddhowie, Caranowie i Gandharvowie, wielbiące ją różnymi darami, przemówiła w ten sposób.

 

10.04.12   O Kamso, ty głupcze, jaki będzie pożytek z zabicia mnie? Najwyższa Osoba Boga, który był od początku twym wrogiem i który z pewnością cię zabije, narodził się już gdzie indziej. Nie zabijaj więc niepotrzebnie innych dzieci.

 

10.04.13   Gdy bogini Durga, Yogamaya, przemówiła w ten sposób do Kamsy, pojawiła się w różnych miejscach, takich jak Varanasi, i zasłynęła pod różnymi imionami, jak Annapurna, Durga, Kali i Bhadra.

 

10.04.13   Znaczenie:      W Kalkucie bogini Durga sławiona jest jako Kali, w Bombaju jako Mumbadevi, w Varanasi jako Annapurna, w Kuttak jako Bhadrakali, a w Ahmedabad jako Bhadra. Tak więc w różnych miejscach znana jest pod różnymi imionami. Jej wielbiciele znani są jako śaktowie, czyli wielbiciele energii Najwyższej Osoby Boga, podczas gdy bhaktowie Samej Najwyższej Osoby Boga są zwani Vaisnavami. Przeznaczeniem Vaisnavów jest powrót do domu, z powrotem do Boga do świata duchowego, podczas gdy przeznaczeniem śaktów jest życie w tym materialnym świecie, aby cieszyć się różnego rodzaju materialnym szczęściem. W materialnym świecie żywa istota musi przyjmować różnego typu ciała. Bhramayan sarva-bhutani yantrarudhani mayaya (Bg. 18.61). Odpowiednio do pragnień żywej istoty, Yogamaya, czyli maya, bogini Durga, daje jej określony typ ciała, który nazywany jest yantra, maszyną. Lecz żywe istoty, które wznoszą się do świata duchowego, nie powracają do tego więzienia materialnego ciała (tyaktva deham punar janma naiti mam eti so 'rjuna). Słowa janma na eti wskazują to, że te żywe istoty pozostają w swych oryginalnych, duchowych ciałach, aby cieszyć się towarzystwem Najwyższej Osoby Boga w transcendentalnych siedzibach Vaikuthy i Vrndavany.

 

10.04.14   Po wysłuchaniu słów Durgi, Kamsę ogarnęło zdumienie. Zbliżył się do swej siostry Devaki i szwagra Vasudevy, oswobodził ich z łańcuchów i skruszony przemówił w ten sposób.

 

10.04.14   Znaczenie:      Kamsa był zdumiony, ponieważ bogini Durga została córką Devaki. Skoro Devaki była istotą ludzką, w jaki sposób Durga mogła zostać jej córką? To było jedną z przyczyn jego zdumienia. Również, jak to się stało, że ósme dziecko Devaki było dziewczynką? To także wprawiło go w zdumienie. Asury są na ogół wielbicielami matki Durgi, Śakti, albo półbogów, szczególnie Pana Śivy. Pojawienie się Durgi w jej oryginalnej ośmioramiennej postaci, trzymającej różne bronie, zmieniło umysł Kasy i nie myślał już, że Devaki jest zwykłą ludzką istotą. Devaki musiała mieć jakieś transcendentalne cechy; w przeciwnym razie dlaczego z jej łona narodziłaby się bogini Durgi? W takiej sytuacji zdumiony Kamsa pragnął zrekompensować swej siostrze Devaki okrucieństwa.

 

10.04.15   Och, moja siostro! Och, mój szwagrze! Jestem tak wielkim grzesznikiem, że niczym ludożerca [Raksasa], który zjada swoje własne dzieci, zabiłem tak wielu waszych synów.

 

10.04.15   Znaczenie:      Wiadomo, że Raksasowie mają zwyczaj jedzenia swoich własnych synów, tak jak robią to czasami węże i wiele innych zwierząt. W obecnym momencie w Kali-yudze, ojcowie i matki Raksasa zabijają swe własne dzieci w łonie, a niektórzy nawet zjadają płód z wielkim smakiem. W ten sposób tzw. cywilizacja postępuje naprzód, produkując Raksasów.

 

10.04.16   Będąc bezlitosnym i okrutnym, porzuciłem wszystkich mych krewnych i przyjaciół. Dlatego też, niczym zabójca bramina, nie wiem, na którą planetę się udam, czy to po śmierci, czy jeszcze oddychając.

 

10.04.17   Niestety, kłamstwo zdarza się nie tylko ludziom. Czasami nawet opatrzność kłamie. A ja jestem tak grzeszny, że uwierzyłem w przepowiednię opatrzności i zabiłem tak wiele dzieci mej siostry.

 

10.04.18   O wielkie dusze, wasze dzieci cierpiały z powodu własnego nieszczęścia. Więc proszę, nie rozpaczajcie nad nimi. Wszystkie żywe istoty znajdują się pod kontrolą Najwyższego i nie zawsze mogą żyć razem.

 

10.04.18   Znaczenie:      Kamsa zwrócił się do swej siostry i szwagra jako maha-bhagau, ponieważ chociaż zabił ich zwykłe dzieci, narodziła się z nich bogini Durga. Ponieważ Devaki nosiła w swym łonie Durgadevi, Kamsa wysławiał zarówno Devaki, jak i jej męża. Asury są bardzo oddane bogini Durdze, Kali itd. Dlatego Kamsa, prawdziwie zdumiony, docenił wzniosłą pozycję swej siostry i szwagra. Durga z pewnością nie podlega prawom natury, ponieważ sama jest kontrolerką praw natury. Jednakże przez prawa te kontrolowane są zwykłe żywe istoty (prakrteh kriyamanani gunaih karmani sarvaśah). Wskutek tego nie możemy żyć razem przez dłuższy czas. Mówiąc w ten sposób, Kamsa usiłował uspokoić swą siostrę i szwagra.

 

10.04.19   W tym świecie widzimy, że garnki, lalki i inne przedmioty ulepione z ziemi, rozbijają się i następnie znikają, mieszając się z ziemią. Podobnie, zniszczeniu ulegają też ciała wszystkich uwarunkowanych żywych istot, lecz żywe istoty, jak sama ziemia, są niezmienne i nigdy nie giną [na hanyate hanyamane śarire].

 

10.04.19   Znaczenie:      Chociaż Kamsa został opisany jako demon, posiadał właściwą wiedzę o sprawach atma-tattvy, prawdzie o jaźni. Pięć tysięcy lat temu byli tacy królowie jak Kamsa, który opisany został jako asura, lecz był lepszym od współczesnych polityków i dyplomatów; którzy nie posiadają żadnej wiedzy o atma-tattvie. Jak oznajmiają Vedy, asango hy ayam purusah: dusza nie ma związku ze zmianami materialnego ciała. Ciało podlega sześciu zmianom –

narodzinom,

wzrostowi,

utrzymaniu,

wytwarzaniu produktów ubocznych,

słabnięciu i następnie

unicestwieniu –

lecz dusza nie podlega takim zmianom. Nawet po unicestwieniu odpowiedniej, formy cielesnej, oryginalne źródło elementów cielesnych nie ulega zmianie. Żywa istota cieszy się tym materialnym ciałem, które pojawia się i znika, ale pięć elementów: ziemia, woda, ogień, powietrze i eter pozostają takie same. Za przykład podano tutaj garnki i lalki wyprodukowane z ziemi, które – kiedy zostaną rozbite czy zniszczone – łączą się ze swymi oryginalnymi składnikami. Jednakże źródło zaopatrzenia pozostaje tym samym.

    Jak to już przedyskutowaliśmy, ciało jest konstruowane odpowiednio do pragnień duszy. Dusza ma pragnienia i tak formowane jest ciało. Dlatego Krsna mówi w Bhagavad-gicie (18.61):

 

iśvarah sarva-bhutanam    hrd-deśe 'rjuna tisthati

bhramayan sarva-bhutani    yantrarudhani mayaya

 

   "Najwyższy Pan przebywa w każdym sercu, o Arjuno, i On kieruje wędrówkami żywych istot, które usadowione są jak gdyby na maszynie zrobionej z energii materialnej." Ani Dusza Najwyższa, Paramatma, ani też dusza indywidualna nie zmieniają swej oryginalnej, duchowej tożsamości. Atma nie podlega narodzinom, śmierci czy zmianom tak jak ciało. Dlatego wedyjski aforyzm mówi, asango hy ayam purusah: chociaż dusza jest uwarunkowana w tym materialnym świecie, nie ma związku ze zmianami materialnego ciała.

 

10.04.20   Kto nie rozumie konstytucjonalnej pozycji ciała i duszy [atmy], zbyt przywiązuje się do cielesnej koncepcji życia. Wskutek tego – ponieważ jest przywiązany do ciała i jego produktów ubocznych – cierpi z powoda związku i rozdzielenia ze swą rodziną, społeczeństwem i narodem. Dopóki to ma miejsce, dopóty kontynuuje on materialne życie. [W przeciwnym razie osiąga wyzwolenie.]

 

10.04.20   Znaczenie:      Jak potwierdza Śrimad-Bhagavatam (1.2.6):

 

sa vai pumsam paro dharmo    yato bhaktir adhoksaje

ahaituky apratihata    yayatma suprasidati

 

Słowo dharma oznacza "zaangażowanie". Uważa się, że ten, kto jest zaangażowany w służbę dla Pana (yato bhaktir adhoksaje) bez przeszkód i nieustannie, jest usytuowany na swej oryginalnej, duchowej pozycji. Kiedy ktoś promowany jest do tej pozycji, jest zawsze radosny w transcendentalnym szczęściu. W przeciwnym razie, dopóki jest w cielesnej koncepcji życia, musi cierpieć z powodu materialnych warunków: Janma-mrtyu-jara-vyadhi-duhkha-dosanudarśanam. Ciało podlega swym własnym zasadom narodzin, śmierci, starości i chorób, lecz kto usytuowany jest w życiu duchowym (rato bhaktir adhoksaje), ten nie podlega narodzinom, śmierci, starości czy chorobom. Można by argumentować, że czasami osoba zaangażowana duchowo przez dwadzieścia cztery godziny na dobę nadal cierpi z powodu choroby. W rzeczywistości jednakże nigdy nie cierpi ani nie choruje; w przeciwnym razie nie mogłaby być zaangażowana w czynności duchowe przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. W związku z tym można dać przykład, że czasami na wodach Gangesu unosi się brudna piana czy śmieci. To nazywane jest nira-dharmą, funkcją wody. Lecz ten, kto udaje się nad Ganges, nie zważa na pianę i brudne rzeczy, które unoszą się na wodzie. Ręką odsuwa na bok takie brudne rzeczy, kąpie się w Gangesie i osiąga korzyść. Dlatego na tego, kto jest usytuowany w duchowym statusie życia, nie mają wpływu piana i śmieci – czy jakiekolwiek inne pozornie brudne rzeczy. Potwierdza to Śrila Rupa Gosvami:

 

iha yasya harer dasye    karmana manasa gira

nikhilasv apy avasthasu    jivan-muktah sa ucyate

 

   "Osoba działająca w służbie dla Krsny za pomocą swego ciała, umysłu i słów, jest osobą wyzwoloną nawet w tym materialnym świecie." (Bhakti-rasamrta-sindhu 1.2.187) Dlatego uważanie guru za zwykłą ludzką istotę jest rzeczą zakazaną (gurusu nara-matir... naraki sah). Mistrz duchowy, czyli acarya, jest zawsze usytuowany w duchowym statusie życia. Narodziny, śmierć, starość i choroby nie mają na niego wpływu. Według Hari-bhakti-vilasa, po odejściu acaryi jego ciało nigdy nie jest palone na popiół, gdyż jest to ciało duchowe. Ciało duchowe nigdy nie ulega wpływom warunków materialnych.

 

10.04.21   Moja droga siostro Devaki, niech sprzyja ci wszelkie szczęście. Pod nadzorem opatrzności każdy cierpi czy cieszy się rezultatami własnej pracy. Dlatego, chociaż na nieszczęście zabiłem twych synów, proszę, nie rozpaczaj z ich powodu.

 

10.04.21   Znaczenie:      Jak oznajmia Brahma-samhita (5.54):

 

yas tv indra-gopam athavendram aho sva-karma-

bandhanurupa-phala-bhajanam atanoti

karmani nirdahati kintu ca bhakti-bhajam

govindam adi-purusam tam aham bhajami

 

Każdy, począwszy od małego insekta zwanego indra-gopa, aż do Indry, króla planet niebiańskich, musi odbierać rezultaty swoich czynności karmicznych. Pozornie możemy widzieć, że ktoś cierpi bądź też cieszy się z powodu jakichś zewnętrznych przyczyn, ale prawdziwą przyczyną są nasze własne czynności karmiczne. Nawet jeśli ktoś kogoś zabija, należy rozumieć to w ten sposób, że osoba zabita odebrała karmiczne rezultaty swego własnego działania, a człowiek, który zabił, działał jako pośrednik materialnej natury. Tak więc Kamsa błagał Devaki o wybaczenie, głęboko analizując tę kwestię. Nie był przyczyną śmierci synów Devaki. Raczej było to ich własnym przeznaczeniem. W takiej sytuacji Devaki powinna wybaczyć Kamsie i nie rozpaczając zapomnieć o jego przeszłych czynach. Kamsa przyznał się do winy, lecz cokolwiek uczynił, zostało dokonane pod kontrolą opatrzności. Kamsa mógł być bezpośrednią przyczyną śmierci synów Devaki, lecz odległą przyczyną były ich przeszłe czyny. Taka była prawda.

 

10.04.22   W cielesnej koncepcji życia pozostajemy w ciemności, pozbawieni samorealizacji, myśląc, "Jestem zabijany," czy "Zabiłem mych wrogów." Dopóki głupiec sądzi, że jaźń jest zabójcą lub może zostać zabita, dopóty odpowiedzialny jest za materialne zobowiązania i wskutek tego cierpi reakcje szczęścia i niedoli.

 

10.04.22   Znaczenie:      Dzięki łasce Pana, Kamsa szczerze żałował tego, że niepotrzebnie prześladował takich Vaisnavów jak Devaki i Vasudevę, i w ten sposób osiągnął transcendentalny stan wiedzy. Kamsa powiedział, "Ponieważ jestem usytuowany na platformie wiedzy, rozumiejąc, że wcale nie jestem zabójcą twych synów, nie jestem odpowiedzialny za ich śmierć. Dopóki myślałem, że zostanę zabity przez twych synów, byłem pogrążony w ignorancji, lecz teraz wolny jestem od tej ignorancji, która była spowodowana cielesną koncepcją życia." Jak oznajmia Bhagavad-gita (18.17):

 

yasya nahankrto bhavo    buddhir yasya na lipyate

hatvapi na imal lokan    na hanti na nibadhyate

 

   "Kto nie jest kierowany przez fałszywe ego i którego inteligencja wolna jest od uwikłań, ten – chociaż zabija ludzi w tym świecie – nie jest zabójcą. Jego czyn nie jest w stanie go związać." Zgodnie z tą aksjomatyczną prawdą, Kamsa twierdził, że nie jest odpowiedzialny za zabicie synów Devaki i Vasudevy. Powiedział, "Proszę, postarajcie się wybaczyć mi te fałszywe, zewnętrzne czyny i znajdźcie ukojenie w tej samej wiedzy."

 

10.04.23   Kamsa błagał, "Moja droga siostro i mój drogi szwagrze, oboje jesteście świętymi osobami, więc proszę, miejcie litość dla takiego jak ja nędznika. Wybaczcie mi okrucieństwa, których się dopuściłem." Po wypowiedzeniu tego Kamsa upadł do stóp Vasudevy i Devaki, z oczyma wypełnionymi łzami skruchy.

 

10.04.23   Znaczenie:      Chociaż Kamsa mówił bardzo wspaniale na temat prawdziwej wiedzy, jego przeszłe czyny były ohydne i okrutne, i dlatego dalej błagał swą siostrę i szwagra o przebaczenie, upadając do ich stóp i przyznając, że był największym grzesznikiem.

 

10.04.24   Całkowicie zawierzywszy słowom bogini Durgi, Kamsa okazał swe rodzinne uczucie Devaki i Vasudevie, oswobadzając ich z żelaznych łańcuchów.

 

10.04.25   Kiedy Devaki ujrzała prawdziwą skruchę swego brata, który tłumaczył zrządzone wydarzenia, uwolniła się od wszelkiego gniewu. Podobnie gniew opuścił też Vasudevę. Uśmiechając się, przemówił on do Kamsy w ten sposób.

 

10.04.25   Znaczenie:      Devaki i Vasudeva, oboje będąc wzniosłymi osobistościami, przyjęli zaprezentowaną przez Kamsę prawdę, że wszystko jest zrządzone przez opatrzność. Według przepowiedni, Kamsa miał zostać zabity przez ósme dziecko Devaki. Dlatego Vasudeva i Devaki wiedzieli, że za tymi wydarzeniami krył się wielki plan sporządzony przez Najwyższą Osobę Boga. Ponieważ Pan już narodził się jako ludzkie dziecko i był bezpieczny pod opieką Yaśody, wszystko działo się zgodnie z planem i nie było potrzeby, by dalej żywili złe uczucia do Kamsy. Tak więc przyjęli słowa Kamsy.

 

10.04.26   O wielki Kamso, jedynie pod wpływem ignorancji przyjmujemy materialne ciało i cielesne ego. To, co powiedziałeś o tej filozofii, jest poprawne. Osoby w cielesnej koncepcji życia, którym brakuje samorealizacji, rozróżniają na "To jest moje" i "To należy do kogoś innego."

 

10.04.26   Znaczenie:      Wszystko dzieje się automatycznie, zgodnie z prawami natury, które działają pod nadzorem Najwyższej Osoby Boga. Nie ma kwestii robienia czegoś niezależnie, gdyż ten, kto usytuował się w tej materialnej atmosferze, znajduje się pod całkowitą kontrolą praw natury. Dlatego naszą główną powinnością powinno być wydostanie się z tego uwarunkowanego życia i ponowne usytuowanie się w egzystencji duchowej. Jedynie z powodu ignorancji ktoś myśli, "Jestem półbogiem", "Jestem istotą ludzką", "Jestem psem", "Jestem kotem", czy też, przy jeszcze bardziej rozwiniętej ignorancji, "Jestem Bogiem". To życie w ignorancji będzie trwało dopóty, dopóki nie osiągnie się całkowitej samorealizacji.

 

10.04.27   Osobom rozróżniającym w ten sposób właściwe są takie cechy materialne jak rozpacz, radosne uniesienie, strach, zazdrość, chciwość, złudzenie i szaleństwo. Osoby takie znajdują się pod wpływem bezpośredniej przyczyny, którą gorliwie zwalczają, ponieważ nie mają wiedzy o pośredniej, najwyższej przyczynie, Osobie Boga.

 

10.04.27   Znaczenie:      Krsna jest przyczyną wszystkich przyczyn (sarva-karana-karanam), lecz osoba nie mająca związku z Krsną, niepokojona jest przez przyczyny natychmiastowe i nie może powściągnąć swej wizji oddzielenia czy różnic. Kiedy doskonały lekarz leczy pacjenta, stara się znaleźć pierwotną przyczynę choroby i nie zostaje zwiedziony przez symptomy tej pierwotnej przyczyny. Podobnie, bhakta nigdy nie jest zaniepokojony z powodu życiowych niepowodzeń. Tat te 'nukampam susamiksamanah (Bhag. 10.14.8). Bhakta rozumie, że kiedy jest w niedoli, przyczyną tego są jego przeszłe grzeszne czyny, które teraz wydają reakcje, chociaż dzięki łasce Najwyższej Osoby Boga reakcje te są bardzo niewielkie. Karmani nirdahati kintu ca bhakti-bhajam (Brahma-samhita 5.54). Kiedy bhakta będąc pod ochroną Najwyższej Osoby Boga musi cierpieć z powodu błędów w swym przeszłym działaniu, to dzięki, łasce Pana doznaje jedynie trochę niedoli. Chociaż choroba bhakty spowodowana jest błędami popełnionymi kiedyś w przeszłości, zgadza się on cierpieć i tolerować takie niedole i w pełni polega na Najwyższej Osobie Boga. W ten sposób nigdy nie ulega materialnym stanom rozpaczy, radości, strachu itd. Bhakta nigdy nie widzi niczego w oddzieleniu od Najwyższej Osoby Boga. Śrila Madhvacarya mówi, cytując Bhavisya Puranę:

 

bhagavad-darśanad yasya    virodhad darśanam prthak

prthag-drstih sa vijneyo    na tu sad-bheda-darśanah

 

10.04.28   Śukadeva Gosvami kontynuował: Wysłuchawszy tej czystej przemowy Vasudevy i Devaki, którzy znacznie się uspokoili, Kamsa był zadowolony i za ich pozwoleniem powrócił do domu.

 

10.04.29   Gdy minęła noc, Kamsa zwołał wszystkich swoich ministrów i poinformował ich o tym, czego dowiedział się od Yogamayi [która wyjawiła, że Ten, który ma go zabić, narodził się już gdzie indziej].

 

10.04.29   Znaczenie:      Pisma wedyjskie Candi opisują mayę, energię Najwyższego Pana jako nidra: durga devi sarva-bhutesu nidra-rupena samasthitah. Energia Yogamayi i Mahamayi trzyma żywe istoty w uśpieniu w tym materialnym świecie w wielkiej ciemności ignorancji. Yogamaya, bogini Durga trzymała Kamsę w ciemności, jeśli chodzi o narodziny Krsny i zwiodła go tak, że uwierzył, iż jego wróg Krsna narodził się gdzieś indziej. Krsna narodził się jako syn Devaki, ale zgodnie z pierwotnym planem Pana, jak przepowiedział to Brahmie, udał się On do Vrndavany, aby przez jedenaście lat sprawiać przyjemność matce Yaśodzie i Nandzie Maharajy, jak również innym poufnym przyjaciołom i bhaktom. Następnie powróci, aby zabić Kamsę. Ponieważ Kamsa nie wiedział o tym, zawierzył Yogamayi, że Krsna urodził się gdzieś indziej, nie z Devaki.

 

10.04.30   Po wysłuchaniu wypowiedzi swego pana, zazdrosne asury, które były wrogami półbogów i nie były ekspertami w swym postępowaniu, poradziły Kamsie, jak następuje.

 

10.04.30   Znaczenie:      Są dwa rodzaje ludzi – asury i sury.

 

dvau bhuta-sargau loke 'smin    daiva asura eva ca

visnu-bhakta smrto daiva    asuras tad-viparyayah

(Padma Purana)

 

Bhaktowie Pana Visnu, Krsny, są surami, czyli devami, podczas gdy osoby przeciwne bhaktom są nazywane asurami. Bhaktowie są ekspertami we wszelkich transakcjach (yasyasti bhaktir bhagavaty akincana sarvair gunais tatra samasate surah). Dlatego są oni nazywani kovida, co oznacza "ekspert". Asury jednakże, chociaż pozornie wykazują ekspertyzę w czynnościach w pasji, w rzeczywistości wszystkie są głupcami. Nie są ani rozsądne, ani też nie są ekspertami. Cokolwiek robią, jest niedoskonałe. Moghaśa mogha-karmanah. Według tego opisu asurów danego w Bhagavad-gicie (9.12), wszystko, co robi, ostatecznie zostanie zniweczone. Doradcami Kamsy były właśnie takie osoby, ponieważ były one jego głównymi przyjaciółmi i ministrami.

 

10.04.31   Jeśli tak jest w istocie, o królu dynastii Bhoja, od dzisiaj zaczniemy zabijać wszystkie dzieci, które narodziły się w przeciągu ostatnich dziesięciu lub trochę więcej dni we wszystkich wioskach, miastach i na pastwiskach.

 

10.04.32   Półbogowie zawsze obawiają się dźwięku cięciwy twego łuku. Żyją w bezustannym niepokoju, bojąc się walki. Na cóż więc zdadzą się ich wysiłki, żeby cię zranić?

 

10.04.33   Przeszywani twymi strzałami, które wypuszczałeś we wszystkich kierunkach, niektórzy z nich – zranieni wieloma strzałami, lecz pragnący żyć – uciekali z pola bitwy, chcąc uniknąć walki.

 

10.04.34   Pokonani i pozbawieni wszelkiej broni, niektórzy z półbogów zrezygnowali z walki i sławili cię, złożywszy dłonie. Inni, pojawiając się przed tobą w rozluźnionych szatach i z rozpuszczonymi włosami, mówili: "O panie, niezmiernie boimy się ciebie."

 

10.04.35   Kiedy półbogowie tracą swe powozy, gdy zapominają, jak używać broni, gdy są pełni strachu czy przywiązani do czegoś innego poza walką, gdy połamane są ich łuki i wskutek tego tracą zdolność walki, Wasza Królewska Mość nie zabijasz ich.

 

10.04.35   Znaczenie:      Nawet walką rządzą pewne zasady. Jeśli wróg nie ma powozu i jeśli z powodu strachu zapomniał sztuki walki czy nie pragnie walczyć, nie należy go zabijać. Ministrowie Kamsy przypomnieli, że pomimo swej siły znał on zasady walki i dlatego wybaczał półbogom, z powodu ich niezdolności. "Lecz obecna sytuacja jest taka," powiedzieli ministrowie, "że nie ma miejsca na taką łaskę czy etykietę militarną. Teraz powinieneś być gotów walczyć bez względu na wszystko." Tak więc poradzili Kamsie, aby porzucił tradycyjną etykietę walki i za wszelką cenę ukarał wrogów.

 

10.04.36   Półbogowie bezużytecznie chełpią się jedynie poza polem walki. Jedynie w czasie pokoju szczycą się swym męstwem. Więc nie musimy się obawiać takich półbogów. Jeśli zaś chodzi o Pana Visnu, to już schował się On w sercach yoginów. Pan Śiva udał się do lasu, a Pan Brahma zawsze oddaje się wyrzeczeniom i medytacji. Inni półbogowie, na czele z Indrą, nie mają żadnej siły. Dlatego nie masz żadnego powodu do strachu.

 

10.04.36   Znaczenie:      Ministrowie Kamsy powiedzieli mu, że wszyscy wzniośli półbogowie uciekli ze strachu przed nim. Jeden udał się do lasu, jeden przebywa w głębi serca, a inny zaangażował się w tapasyę. "Tak więc możesz wcale nie obawiać się półbogów", powiedzieli. "Po prostu przygotuj się do walki."

 

10.04.37   Niemniej jednak, z powodu ich zazdrości, nie możemy ich lekceważyć. Zaangażuj nas zatem w walkę z nimi, aby całkowicie ich zniszczyć, gdyż jesteśmy gotowi podążyć za tobą.

 

10.04.37   Znaczenie:      Według instrukcji moralnych, nie należy zaniedbywać takich rzeczy jak: całkowite ugaszenie ognia, całkowite wyleczenie choroby i całkowite pozbycie się długów. W przeciwnym razie wzrosną i trudno będzie je później przerwać. Dlatego ministrowie poradzili Kamsie, by całkowicie unicestwił swych wrogów.

 

10.04.38   Tak jak zaniedbana w początkowym stadium choroba staje się ostra i nieuleczalna, czy jak nie kontrolowanych od początku zmysłów nie można później kontrolować, tak samo zlekceważony na początku wróg staje się później niepokonany.

 

10.04.39   Podstawą wszystkich półbogów jest Pan Visnu, który przebywa i jest wielbiony tam, gdzie są zasady religijne, tradycyjna kultura, Vedy, krowy, bramini, wyrzeczenia i ofiary pełnione z odpowiednim wynagrodzeniem.

 

10.04.39   Znaczenie:      Tutaj znajduje się opis sanatana-dharmy, wiecznych religijnych zasad, które muszą obejmować kulturę bramińską, braminów, ofiary i religię. Zasady te ustanawiają królestwo Visnu. Bez królestwa Visnu, królestwa Boga, nikt nie może być szczęśliwy. Na te viduh svartha-gatim hi visnum: w tej demonicznej cywilizacji ludzie na nieszczęście nie rozumieją, że dobro własne społeczeństwa ludzkiego leży w Visnu. Duraśaya ye bahir-artha-maninah: w ten sposób żywią daremne nadzieje. Ludzie chcą być szczęśliwi bez świadomości Boga, czyli świadomości Krsny, ponieważ kierują nimi ślepi przywódcy, którzy prowadzą ludzkie społeczeństwo do chaosu. Demoniczni zwolennicy Kamsy chcieli zakłócić tradycyjny stan ludzkiego szczęścia i wskutek tego pokonać devatów, bhaktów i półbogów. Dopóki nie zaczną dominować bhaktowie i półbogowie, dopóty będzie zwiększać się liczbą asurów i ludzkie społeczeństwo znajdzie się w stanie chaosu.

 

10.04.40   O królu, pod każdym względem jesteśmy twoimi zwolennikami. Dlatego zabijemy wedyjskich braminów, osoby spełniające ofiary i wyrzeczenia oraz krowy będące źródłem mleka, z którego produkowane jest oczyszczone masło na składniki ofiary.

 

10.04.41   Bramini, krowy, wiedza wedyjska, wyrzeczenie, prawdomówność, kontrola umysłu i zmysłów, wiara, miłosierdzie, tolerancja i ofiara, są różnymi częściami ciała Pana Visnu i są parafernaliami boskiej cywilizacji.

 

10.04.41   Znaczenie:      Kiedy składamy pokłony Najwyższej Osobie Boga, mówimy:

 

namo brahmanya-devaya    go-brahmana-hitaya ca

jagad-dhitaya krsnaya    govindaya namo namah

 

  Kiedy Krsna przychodzi, aby ustanowić prawdziwą doskonałość w porządku społecznym, osobiście chroni krowy i braminów (go-brahmana-hitaya ca). Jest to Jego pierwszą powinnością, ponieważ bez ochrony braminów i krów nie może być mowy o cywilizacji ludzkiej i szczęśliwym spokojnym życiu. Dlatego asury zawsze zainteresowane są zabijaniem braminów i krów. Szczególnie w tym wieku, Kali-yudze, krowy zabijane są na całym świecie, a skoro tylko powstaje ruch zamierzający ustanowić cywilizację bramińską, ludzie na ogół sprzeciwiają się temu. I tak uważają ruch świadomości Krsny za formę ”prania mózgów”. Jak takie zawistne osoby mogą być szczęśliwe w swej bezbożnej cywilizacji? Najwyższa Osoba Boga karze je, narodziny po narodzinach utrzymując je w ciemności i spychając w coraz niższe i coraz bardziej nędzne warunki piekielnego życia. Ruch świadomości Krsny rozpoczął cywilizacje bramińską, lecz szczególnie kiedy wprowadzana jest ona w krajach zachodnich, asury starają się powstrzymać ja na tak wiele sposobów. Niemniej jednak musimy z całą tolerancja popychać ten ruch naprzód, dla korzyści ludzkiego społeczeństwa

 

10.04.42   Pan Visnu, Dusza Najwyższa wewnątrz każdego serca, jest ostatecznym wrogiem asurów i dlatego znany jest jako asura-dvit. Jest On przywódcą wszystkich półbogów, ponieważ wszyscy półbogowie, łącznie z Panem Śivą i Panem Brahmą, znajdują się pod Jego ochroną. Na Nim polegają również święte osoby, mędrcy i Vaisnavowie. Zatem prześladowanie Vaisnavów jest jedynym sposobem zabicia Visnu.

 

10.04.42   Znaczenie:      Integralnymi cząstkami Najwyższego Pana, Visnu, są półbogowie i szczególnie Vaisnavowie, ponieważ zawsze są posłuszni Jego poleceniom (om tad visnoh paramam padam sada paśyanti surayah). Demoniczni zwolennicy Kamsy sądzili, że jeśli prześladowani będą Vaisnavowie, święte osoby i mędrcy, w naturalny sposób zniszczone zostanie oryginalne ciało Visnu. W ten sposób postanowili stłumić Vaisnavizm. Asury bezustannie zmagają się, by prześladować Vaisnavów, ponieważ nie chcą, by szerzył się Vaisnavizm. Vaisnavowie nauczają jedynie służby oddania, nie popierają karmitów, jnanich i yoginów, ponieważ jeśli ktoś chce wyzwolić się z materialnego, uwarunkowanego życia, ostatecznie musi stać się Vaisnavą. Nasz ruch świadomości Krsny kieruje się tym zrozumieniem i dlatego asury zawsze usiłują go tłumić.

 

10.04.43   Śukadeva Gosvami kontynuował: Po wysłuchaniu instrukcji swych złych ministrów, Kamsa – związany prawami Yamaraja i pozbawiony wszelkiego rozsądku, jako że był demonem – postanowił prześladować święte osoby, braminów, uważając to za jedyny sposób na osiągnięcie osobistego szczęścia.

 

10.04.43   Znaczenie:      Śrila Locana dasa Thakura śpiewał, apana karama bhunjaye, śamana, kahaye locana dasa. Zamiast przyjąć dobre instrukcje od mędrców i śastr, bezbożni niewielbiciele działaj kapryśnie, zgodnie ze swym własnym planem. W rzeczywistości jednakże nikt nie ma swego własnego planu, ponieważ każdy jest związany prawami natury i musi działać zgodnie ze swymi tendencjami w materialnym, uwarunkowanym życiu. Dlatego należy zmienić swą własną decyzję i postępować zgodnie z decyzją Krsny i bhaktów Krsny, W ten sposób można uwolnić się od kary Yamaraja. Kamsa nie był niewykształcony. Z jego rozmów z Vasudevą i Devaki wynika, że wiedział wszystko o prawach natury. Lecz z powodu obcowania ze złymi ministrami, nie był w stanie podjąć wyraźnej decyzji co do swego własnego dobra. Dlatego Caitanya-caritamrta (Madhya 22.54) mówi:

 

'sadhu-sanga,' 'sadhu-sanga' --- sarva-śastre kaya

lava-matra sadhu-sange sarva-siddhi haya

 

Jeśli ktoś pragnie swego prawdziwego dobra, musi obcować z bhaktami i świętymi osobami i w ten sposób oczyścić materialny stan swego życia.

 

10.04.44   Demony te, zwolennicy Kamsy, były ekspertami w prześladowaniu innych, szczególnie Vaisnavów. Mogły przyjąć jakkolwiek upragnioną formę. Kamsa pozwolił im, by udały się wszędzie i prześladowały święte osoby, po czym wszedł do swego pałacu.

 

10.04.45   Owładnięte pasją i ignorancja nie wiedząc co jest dla nich dobre a co złe, asury – których czekała nieunikniona śmierć – rozpoczęły prześladowania świętych osób.

 

10.04.45   Znaczenie:      Jak oznajmia Bhagavad-gita (2.13):

 

dehino 'smin yatha dehe    kaumaram yauvanam jara

tatha dehantara-praptir    dhiras tatra na muhyati

 

   "Tak jak wcielona dusza bezustannie wędruje v tym ciele, od wieku chłopięcego, poprzez młodość aż do starości, podobnie przechodzi ona w inne ciało po śmierci. Zmiany takie nie zwodzą osoby zrównoważonej." Nieodpowiedzialne osoby, owładnięte pasją i ignorancją, niemądrze postępują tak, jak nie należy postępować (nunam pramattah kurute vikarma). Należy znać rezultaty nieodpowiedzialnych działań, tak jak wyjaśnione zostały one w następnym wersecie.

 

10.04.46   Mój drogi królu, kto prześladuje wielkie dusze, traci wszelkie dobrodziejstwa długowieczności, piękna, sławy, religii, błogosławieństw i promocji na wyższe planety.

 

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do 4 -go Rozdziału 10-go Canto Śrimad-Bhagavatam, zatytułowanego

"Okrucieństwa króla Kamsy "

 

 

C-10 - Rozdział  V

 

Spotkanie Nandy Maharajy z Vasudevą

 

 

Streszczenie rozdziału

 

    Jak opisuje ten rozdział, Nanda Maharaja urządził wspaniałą ceremonię dla uczczenie narodzin swego dziecka. Następnie udał się do Kamsy, aby zapłacić podatki oraz spotkał swego bliskiego przyjaciela Vasudevę.

    Z okazji narodzin Krsny radowała się cała Vrndavana. Każdy unosił się radością. Dlatego król Vrajy, Maharaja Nanda, chciał spełnić ceremonię narodzin dla swego dziecka, i tak też uczynił. Podczas tego wielkiego święta Nanda Maharaja rozdawał w jałmużnie wszystkim obecnym to, czego pragnęli. A po zakończeniu święta powierzył pasterzom ochronę Gokuli, i następnie udał się do Mathury, by zapłacić Kamsie oficjalne podatki. W Mathurze Nanda Maharaja spotkał Vasudevę. Nanda Maharaja i Vasudeva byli braćmi, i Vasudeva sławił szczęście Nandy Maharajy, ponieważ wiedział, że Krsna przyjął go za Swego ojca. Kiedy Vasudeva zapytał Nandę Maharaję o dobrobyt dziecka, Nanda powiedział mu wszystko o Vrndavanie i Vasudeva był bardzo zadowolony z tego, chociaż wyraził swój smutek, jako że wiele dzieci Devaki zostało zabitych przez Kamsę. Nanda Maharaja pocieszył Vasudevę mówiąc, że wszystko dzieje się zgodnie z przeznaczeniem i że ten, kto o tym wie, nie smuci się. Przewidując wiele zakłóceń w Gokuli, Vasudeva poradził Nandzie Maharajy, aby nie zatrzymywał się w Mathurze, lecz tak szybko, jak to tylko możliwe powrócił do Vrndavany. Tak więc Nanda Maharaja opuścił Vasudevę i – razem z innymi pasterzami – udał się w drogę powrotną do Vrndavany na wozach ciągniętych przez woły.

 

10.05.01-02   Śukadeva Gosvami powiedział: Nanda Maharaja był w naturalny sposób bardzo wspaniałomyślny, a gdy Pan Śri Krsna pojawił się jako jego syn, przepełnił się radością. Dlatego też, gdy wykąpał się oraz ubrał odpowiednio, zaprosił braminów, którzy wiedzieli, jak recytować mantry wedyjskie. Gdy nakłonił tych kwalifikowanych braminów, by recytowali pomyślne hymny wedyjskie, zgodnie z zasadami i przepisami przygotował wedyjską uroczystość ku uczczeniu narodzin swego dziecka, a także zaaranżował wielbienie półbogów i przodków.

 

10.05.01-02   Znaczenie:      Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura przedyskutował znaczenie słów nandas tu. Powiedział on, że słowo tu nie zostało użyte w tym celu, aby dopełnić zdanie, gdyż zdanie to jest kompletne bez tu. Zatem słowo tu użyte zostało w innym celu. Chociaż Krsna pojawił się jako syn Devaki, Devaki i Vasudeva nie cieszyli się jata-karma, festiwalem urządzonym z okazji narodzin. Natomiast świętem tym cieszył się Nanda Maharaja, jak oznajmiono to tutaj (nandas tv atmaja utpanne jatahlado maha-manah). Kiedy Nanda Maharaja spotkał Vasudevę, Vasudeva nie mógł wyjawić, "Twój syn Krsna jest w rzeczywistości moim synem. Ty jesteś jego ojcem w inny sposób, duchowo." Obawiając się Kamsy, Vasudeva nie mógł urządzić festiwalu z okazji narodzin Krsny. Jednakże całkowicie z okazji tej skorzystał Nanda Maharaja.

    Ceremonia jata-karma ma miejsce wówczas, kiedy odcięta zostaje pępowina łącząca dziecko z łożyskiem. Jednakże, ponieważ Krsna został przeniesiony przez Vasudevę do domu Nandy Maharajy, jaka była szansa, aby się to zdarzyło? W związku z tym Viśvanatha Cakravarti Thakura pragnie udowodnić, przytaczając dowody z wielu śastr, że w rzeczywistości Krsna narodził się jako syn Yaśody przed narodzinami Yogamayi, która wskutek tego opisana została jako młodsza siostra Pana. Nawet chociaż mogą być wątpliwości co do przecięcia pępowiny, i chociaż możliwe jest, że nie zostało to zrobione, to gdy pojawia się Najwyższa Osoba Boga, wydarzenia takie uważane są za rzeczywiste. Krsna pojawił się jako Varahadeva z nozdrzy Brahmy i dlatego Brahma opisany jest jako ojciec Varahadevy. Znaczące są również słowa karayam asa vidhivat. Przepełniony radością z powodu narodzin swego syna, Nanda Maharaja nie widział, czy pępowina została przecięta, czy też nie. Tak więc z wielkim przepychem spełnił ceremonię. Według opinii pewnych autorytetów, Krsna w rzeczywistości narodził się jako syn Yaśody. W każdym razie, bez względu na materialne zrozumienie tego, możemy przyjąć, że obchodzenie ceremonii narodzin Krsny przez Maharaję Nandę było właściwe. Dlatego też ceremonia ta wszędzie znana jest jako Nando-tsava.

 

10.05.03   Nanda Maharaja podarował braminom dwa miliony krów, całkowicie przystrojonych szatami i klejnotami. Dał im również siedem kopców zboża, pokrytych drogocennymi kamieniami i materiałami zdobionymi złotym haftem.

 

10.05.04   O królu, ziemia i inne posiadłości materialne zostają oczyszczone wraz z upływem czasu; kąpiel oczyszcza ciało; a przez czyszczenie oczyszcza się brudne przedmioty. Poprzez ceremonie oczyszczające zostają oczyszczone narodziny; przez wyrzeczenie – zmysły; a przez wielbienie i jałmużnę ofiarowaną braminom – własność materialna. Poprzez zadowolenie oczyszcza się umysł; a przez samorealizację, czyli świadomość Krsny, oczyszczona zostaje dusza.

 

10.05.04   Znaczenie:      Są to nakazy śastr dotyczące tego, w jaki sposób oczyścić wszystko zgodnie z cywilizacją wedyjską. Jeśli rzeczy których używamy, nie zostaną oczyszczone, to my ulegniemy zanieczyszczeniu. Pięć tysięcy lat temu w Indiach, nawet w wioskach takich jak wioska Nandy Maharajy, ludzie wiedzieli, w jaki sposób oczyszczać rzeczy i w ten sposób cieszyli się nawet materialnym życiem, nie ulegając zanieczyszczeniu.

 

10.05.05   Bramini recytowali pomyślne hymny wedyjskie i dzięki tym wibracjom oczyszczone zostało otoczenie. Dało się słyszeć intonowanie doświadczonych recytatorów historii, takich jak Purany, doświadczonych recytatorów historii rodzin królewskich i intonowanie ogólnych recytatorów. Natomiast pieśniarze śpiewali przy akompaniamencie wielu instrumentów muzycznych, takich jak bheri i dundubhi.

 

10.05.06   Vrajapura, rezydencja Nandy Maharajy, była całkowicie udekorowana różnego rodzaju festonami i flagami, a w różnych miejscach wzniesiono bramy z różnego rodzaju kwietnych girland, kawałków tkaniny i liści mango. Dziedzińce, bramy w pobliżu dróg i wszystkie komnaty wewnątrz domostw były doskonale zamiecione i umyte wodą.

 

10.05.07   Krowy, byki i cielęta były całkowicie posmarowane mieszaniną kurkumy, oleju i różnych minerałów. Ich głowy zdobiły pawie pióra, a one same były przystrojone girlandami oraz okryte materiałem i złotymi ornamentami.

 

10.05.07   Znaczenie:      Najwyższa Osoba Boga poinstruował w Bhagavad-gicie (18.44), krsi-go-raksya-vanijyam vaiśya-karma-svabhavajam: "Rolnictwo, ochrona krów i handel są cechami pracy vaiśyów." Nanda Maharaja należał do społeczności vaiśyów, społeczności rolniczej. Wersety te wyjaśniają, w jaki sposób chronić krowy i jak bogata była ta społeczność. Trudno jest nam wyobrazić sobie, w jaki sposób krowy, byki i cielęta mogły być tak zadbane i tak wspaniale dekorowane szatami i kosztownymi złotymi ornamentami. Jakże były one szczęśliwe. W innym miejscu Bhagavatam opisane jest, jak za czasów Maharajy Yudhisthiry krowy były tak szczęśliwe, że wylewając mleko błociły pastwiska. Na tym polega cywilizacja indyjska. Jednakże jak bardzo cierpią ludzie w tym samym miejscu, w Indii, w Bharata-varsie, porzucając wedyjski sposób życia i nie rozumiejąc nauk Bhagavad-gity.

 

10.05.08   O królu Pariksicie, pasterze przystroili się bogato wartościowymi ornamentami i szatami, takimi jak płaszcze i turbany. Wystrojeni w ten sposób, niosąc różne dary w rękach, udali się do domu Nandy Maharajy.

 

10.05.08   Znaczenie:      Kiedy rozważymy dawną sytuację rolnika w wiosce, możemy przekonać się, jak bardzo był bogaty jedynie dzięki produkcji rolnej i ochronie krów. Jednakże obecnie zlekceważono rolnictwo i zarzucono ochronę krów. I z tego względu rolnik cierpi żałośnie i nosi na sobie skąpe, potargane ubranie. Taka jest różnica pomiędzy historią Indii a Indią dnia dzisiejszego. Jak bardzo niszczymy możliwości cywilizacji ludzkiej poprzez okrutne czynności ugra-karmy!

 

10.05.09   Gopi, żony pasterzy, uszczęśliwione wiadomością, że matka Yaśoda urodziła syna, zaczęły stroić się wspaniale, zakładając odpowiednie szaty i ozdoby, malując oczy czarnym tuszem itd.

 

10.05.10   Ich lotosowe twarze były niezwykle piękne, udekorowane szafranem i świeżo wyrosłą kunkumą. Żony pasterzy, z prezentami w rękach, pospieszyły do domu matki Yaśody. Gopi były w naturalny sposób piękne, mające pełne biodra i piersi, które poruszały się, gdy biegły w pośpiechu.

 

10.05.10   Znaczenie:      Pasterze i pasterki wiedli bardzo naturalne życie w wiosce i kobiety rozwinęły naturalne kobiece piękno, mając pełne biodra i piersi. Ponieważ kobiety w cywilizacji współczesnej nie żyją w sposób naturalny, ich biodra i piersi nie osiągają tej naturalnej pełni. Z powodu sztucznego sposobu życia kobiety straciły swe naturalne piękno, chociaż twierdzą, że są niezależne i zaawansowane w materialnej cywilizacji. Ten opis kobiet wiejskich jest jasnym przykładem kontrastu pomiędzy życiem naturalnym a sztucznym życiem potępionego społeczeństwa, takiego jakie istnieje w krajach zachodnich, gdzie bez trudu można zakupić nagie piękno w klubach i sklepach i na publicznych ogłoszeniach. Słowo balibhih wskazuje na to, że kobiety niosły na złotych talerzach złote monety, wysadzane klejnotami naszyjniki, wspaniałe szaty, nowo wyrosłą trawę, papkę sandałową, girlandy kwiatów i podobne dary. Takie dary nazywane są bali. Słowa tvaritam jagmuh wskazują na to, jak bardzo szczęśliwe były wieśniaczki, gdy dowiedziały się, że matka Yaśoda powiła wspaniałe dziecko nazywane Krsną.

 

10.05.11   Uszy gopi zdobiły wyśmienicie wypolerowane kolczyki wysadzane klejnotami, a na szyjach miały metalowe medalioniki. Ich ręce dekorowały bransolety, ciała – różnokolorowe szaty, a z ich włosów – niczym deszcz – spadały na drogę kwiaty. W ten sposób idąc do domu Nandy Maharajy gopi wyglądały niezwykle pięknie ze swymi poruszającymi się kolczykami, piersiami i girlandami.

 

10.05.11   Znaczenie:      Szczególne znaczenie ma tutaj opis gopi które szły do domu Maharajy Nandy, aby po witać Krsnę. Gopi nie były zwykłymi kobietami, lecz ekspansjami energii przyjemności Krsny, jak opisuje to Brahma-samhita:

 

ananda-cinmaya-rasa-pratibhavitabhis

tabhir ya eva nija-rupataya kalabhih

goloka eva nivasaty akhilatma-bhuto

govindam adi-purusam tam aham bhajami

(5.37)

 

cintamani-prakara-sadmasu kalpa-vrksa-

laksavrtesu surabhir abhipalayantam

laksmi-sahasra-śata-sambhrama-sevyamanam

govindam adi-purusam tam aham bhajami

(5.29)

 

Krsna zawsze wielbiony jest przez gopi, gdziekolwiek się udaje. Dlatego Krsna w tak obrazowy sposób został opisany w Śrimad-Bhagavatam. Śri Caitanya Mahaprabhu również opisał Krsnę w ten sposób: ramya kacid upasana vrajavadhu-vargena ya kalpita. Wszystkie gopi szły ofiarować Krsnie swe dary, ponieważ gopi są wiecznymi towarzyszkami Pana. Teraz gopi były jeszcze bardziej radosne, ponieważ dowiedziały się o pojawieniu się Krsny we Vrndavanie.

 

10.05.12   Udzielając błogosławieństwa nowonarodzonemu dziecku, Krsnie, żony i córki pasterzy rzekły, "Obyś został królem Vrajy i długo chronił wszystkich jej mieszkańców". Następnie spryskały nienarodzonego Najwyższego Pana mieszaniną kurkumy, oleju i wody i ofiarowały swe modlitwy.

 

10.05.13   Różne instrumenty muzyczne rozbrzmiały, aby uczcić to wielkie święto pojawienia się we włościach Maharajy Nandy wszechprzenikającego, nieograniczonego Pana Krsny, mistrza manifestacji kosmicznej.

 

10.05.13   Znaczenie:      Pan mówi w Bhagavad-gicie (4.7):

 

yada yada hi dharmasya    glanir bhavati bharata

abhyutthanam adharmasya    tadatmanam srjamy aham

 

   "Zawsze, kiedy tylko i gdzie tylko zamierają praktyki religijne, o potomku Bharaty, i zaczyna szerzyć się bezbożność – wtedy zstępuję osobiście." Kiedykolwiek przychodzi Krsna – raz w ciągu dnia Brahmy – przychodzi do domu Nandy Maharajy we Vrndavanie. Krsna jest panem całego stworzenia (sarva-loka-maheśvaram). Dlatego też pomyślne przybycie Pana święcono dźwiękami muzycznymi – nie tylko w sąsiedztwie włości Nandy Maharajy, lecz w całym wszechświecie, a także we wszystkich pozostałych wszechświatach.

 

10.05.14   Rozradowani pasterze cieszyli się tym wielkim świętem, opryskując się nawzajem mieszaniną sera, skondensowanego mleka, masła i wody. Obrzucali się masłem i rozsmarowywali je na ciałach swych towarzyszy.

 

10.05.14   Znaczenie:      Z tego oznajmienia możemy zrozumieć, że pięć tysięcy lat temu nie tylko było pod dostatkiem mleka, masła i sera do jedzenia, picia i gotowania, ale kiedy urządzane było jakieś święto, rzeczy te były rozrzucane bez ograniczeń. Mleko, masło, ser i inne produkty były używane w społeczeństwie ludzkim bez ograniczeń. Każdy miał obfite zapasy mleka i przez używanie go w wielu różnych produktach mlecznych ludzie w naturalny sposób zachowywali dobre zdrowie i w ten sposób cieszyli się życiem w świadomości Krsny.

 

10.05.15-16   Pragnąc zadowolić Pana Visnu, wspaniałomyślny Nanda Maharaja podarował pasterzom szaty, ornamenty i krowy. W ten sposób pod każdym względem zwiększył pomyślność swego syna. Rozdał jałmużnę sutom, magadhom, vandim i ludziom innych zawodów – odpowiednio do ich nabytych kwalifikacji i zaspokoił pragnienia wszystkich.

 

10.05.15-16   Znaczenie:      Chociaż mówienie o daridra-narayana stało się rzeczą modną, słowa visnor aradhanarthaya nie oznaczają, że wszyscy ludzie zadowoleni przez Nandę Maharaję w tej wielkiej ceremonii byli Visnu. Nie byli oni daridra ani też nie byli Narayanem. Byli raczej bhaktami Narayana i zadowalali Narayana poprzez swe kwalifikacje w wykształceniu. Dlatego zadowolenie ich było pośrednim sposobem zadowolenia Pana Visnu. Mad-bhakta-pujabhyadhika (Bhag. 11.19.21). Pan mówi, "Wielbienie Moich bhaktów jest lepsze niż bezpośrednie wielbienie Mnie." System varnaśrama jest całkowicie przeznaczony dla visnu-aradhana, wielbienia Pana Visnu. Varna-śramacaravata purusena parah puman / visnur aradhyate (Visnu Purana 3.8.9). Ostatecznym celem życia jest zadowolenie Pana Visnu, Najwyższego Pana. Jednakże tego celu życia nie znajdą ludzie niecywilizowani czy osoby materialistyczne. Na te viduh svartha-gatim hi visnum (Bhag. 7.5.31). Nasze prawdziwe dobro własne leży w zadowoleniu Pana Visnu. Nie zadowalanie Pana Visnu, lecz zamiast tego usiłowanie osiągnięcia szczęścia poprzez materialne aranżacje (bahir-artha-maninah), jest niewłaściwym sposobem na osiągnięcie szczęścia. Ponieważ Visnu jest podstawą wszystkiego, to jeśli On jest zadowolony, każdy jest zadowolony; szczególnie szczęśliwi pod każdym względem stają się własne dzieci i członkowie rodziny. Nanda Maharaja pragnął, by jego nowonarodzone dziecko było szczęśliwe. Taki był jego cel. Dlatego chciał zadowolić Pana Visnu, a aby zadowolić Pana Visnu, konieczne było zadowolenie Jego bhaktów, takich jak uczeni bramini, magadhowie i sutowie. Tak więc pośrednio to ostatecznie Pan Visnu był tym, którego należało zadowolić.

 

10.05.17   Najszczęśliwsza Rohini, matka Baladevy, była darzona szacunkiem przez Nandę Maharaję i Yaśodą, więc również ubrała się bogato i przystroiła naszyjnikiem, girlandą i innymi ozdobami. Krzątała się po całym domu, przyjmując kobiety, które były gośćmi na tym festiwalu.

 

10.05.17   Znaczenie:      Pod opieką Nandy Maharajy znajdowała się również Rohini, inna żona Vasudevy, razem ze swym synem Baladevą. Ponieważ jej mąż był więziony przez Kamsę, nie była bardzo szczęśliwa, lecz z okazji Krsna-janmastami, Nandotsava, kiedy Nanda Maharaja rozdawał innym szaty i ornamenty, dał również bogate szaty i ornamenty Rohini, aby i ona mogła wziąć udział w festiwalu. Tak więc również ona krzątała się, przyjmując kobiety, które przybyły tam w gości. Ponieważ miała to szczęście, że mogła wychowywać zarówno Krsnę, jak i Balaramę, opisana została tutaj jako maha-bhaga, wielce szczęśliwa.

 

10.05.18   O Maharajo Pariksicie, dom Maharajy Nandy jest wiecznie siedzibą Najwyższej Osoby Boga i Jego transcendentalnych cech, i dlatego zawsze w naturalny sposób opływa we wszelkiego rodzaju dostatki. Jednakże od chwili pojawienia się Pana Krsny, stał się miejscem rozrywek bogini szczęścia.

 

10.05.18   Znaczenie:      Jak oznajmia Brahma-samhita (5.29), laksmi-sahasra-śata-sambhrama-sevyamanam govindam adi-purusam tam aham bhajami. W siedzibie Krsny zawsze pełnią służbę setki i tysiące bogiń szczęścia. Gdziekolwiek udaje się Krsna, tam zawsze w naturalny sposób przebywa z Nim bogini szczęścia. Główną z bogiń szczęścia jest Śrimati Radharani. Dlatego pojawienie się Krsny na ziemi Vrajy sygnalizowało, że wkrótce pojawi się tam również główna bogini fortuny, Radharani. Siedziba Nandy Maharajy już opływała w dostatki, a odkąd pojawił się Krsna, była ona bogata pod każdym względem.

 

10.05.19   Śukadeva Gosvami kontynuował: Mój drogi królu Pariksicie, o najlepszy obrońco dynastii Kuru, Maharaja Nanda następnie wyznaczył miejscowych pasterzy, by chronili Gokulę i udał się do Mathury, aby zapłacić roczne podatki królowi Kamsie.

 

10.05.19   Znaczenie:      Ponieważ wiadomo już było o tym, że rozpoczęto zabijanie niemowląt, Nanda Maharaja bardzo obawiał się o swe nowonarodzone dziecko. Tak więc wyznaczył miejscowych pasterzy, aby chronili jego dom i dziecko. Chciał udać się do Mathury, by zapłacić podatki i również ofiarować jakiś dar z okazji narodzin swego syna. Dla ochrony swego dziecka wielbił różnych półbogów i przodków i rozdał jałmużnę, by zadowolić każdego. Podobnie, Nanda Maharaja chciał nie tylko zapłacić Kamsie roczne podatki, lecz ofiarować coś, by Kamsa był również zadowolony. Jego jedyną troską była ochrona jego transcendentalnego dziecka, Krsny.

 

10.05.20   Kiedy Vasudeva usłyszał, że Nanda Maharaja, jego drogi przyjaciel i brat, przybył do Mathury i już zapłacił podatki Kamsie, udał się do jego rezydencji.

 

10.05.20   Znaczenie:      Vasudeva i Nanda Maharaja byli tak blisko związani, że żyli niczym bracia. Ponadto, z notatek Śripady Madhvacaryi dowiadujemy się, że Vasudeva i Nanda Maharaja byli przyrodnimi braćmi. Ojciec Vasudevy, Śurasena, poślubił dziewczynę ze społeczności vaiśya i z niej narodził się Maharaja Nanda. Później Nanda Maharaja poślubił dziewczynę vaiśya, Yaśodę. Dlatego jego rodzina znana jest jako rodzina vaiśya i Krsna, przyjąwszy pozycję ich syna, zajmował się czynnościami vaiśya (krsi-go-raksya-vanijyam). Balarama reprezentuje oranie ziemi pod uprawę i dlatego w Swej ręce nosi zawsze pług, podczas gdy Krsna opiekuje się krowami i dlatego w Swej ręce trzyma flet Tak więc ci dwaj bracia reprezentują krsi-raksya i go-raksya.

 

10.05.21   Kiedy Nanda Maharaja usłyszał o przybyciu Vasudevy, ogarnęła go miłość i uczucie, jak gdyby jego ciału wróciło życie. Gdy nagle ujrzał Vasudevę, powstał i objął go.

 

10.05.21   Znaczenie:      Nanda Maharaja był starszy od Vasudevy. Dlatego Nanda Maharaja objął go, a Vasudeva ofiarował mu namaskara.

 

10.05.22   O Maharajo, Pariksicie, Vasudeva usiadł spokojnie, będąc tak honorowo przyjętym przez Nandę Maharaję i z powodu intensywnej miłości do swoich synów, zapytał o nich.

 

10.05.23   Mój drogi bracie Nando Maharajo, chociaż jesteś w dość poważnym wieku, nie miałeś syna i nie miałeś już nadziei, że będziesz go miał. Zatem to, że teraz otrzymałeś syna, jest oznaką wielkiej pomyślności.

 

10.05.23   Znaczenie:      W zaawansowanym wieku na ogół nie można spłodzić chłopca. Jeśli ktoś przypadkiem spłodzi dziecko w tym wieku, dziecko to przeważnie jest dziewczynką. W ten sposób Vasudeva pośrednio zapytał Maharaję Nandę, czy w istocie spłodził chłopca czy dziewczynkę. Vasudeva wiedział, że Yaśoda urodziła dziewczynkę, którą on ukradł i wymienił na chłopca. Była to wielka tajemnica i Vasudeva pragnął rozstrzygnąć, czy Nanda Maharaja znał już tę tajemnicę. Pytając o to był jednakże pewny, że narodziny Krsny i oddanie Go pod opiekę Yaśody było nadal okryte tajemnicą. Nie było żadnego niebezpieczeństwa, ponieważ przynajmniej Kamsa nie mógł dowiedzieć się, co się wydarzyło.

 

10.05.24   Również dzięki dobremu losowi, mogę cię ujrzeć. Zyskawszy tę sposobność, czuję, jak gdybym na nowo się narodził. Pomimo pobytu w tym świecie bardzo trudno jest spotkać się z bliskimi przyjaciółmi i drogimi krewnymi.

 

10.05.24   Znaczenie:      Vasudeva był więziony przez Kamsę i dlatego, chociaż przebywał w Mathurze, przez wiele lat nie mógł zobaczyć Nandy Maharajy. Więc gdy spotkali się ponownie, Vasudeva uważał to spotkanie za następne narodziny.

 

10.05.25   Wiele desek i żerdzi, nie mogąc zostać razem, unoszonych jest przez siłę fal rzeki. Podobnie, chociaż jesteśmy blisko związani z przyjaciółmi i członkami rodziny, to z powodu naszych przeszłych czynów i fal czasu nie możemy pozostać razem.

 

10.05.25   Znaczenie:      Vasudeva rozpaczał, ponieważ nie mógł przebywać razem z Nandą Maharają. Jednakże jak mogliby żyć razem? Vasudeva ostrzega, że wszyscy z nas, nawet blisko związani, unoszeni jesteśmy przez fale czasu odpowiednio do rezultatów przeszłej karmy.

 

10.05.26   Mój drogi przyjacielu Nando Maharajo, czy w miejscu, gdzie mieszkasz ze swymi przyjaciółmi, las pomyślny jest dla zwierząt, dla krów? Mam nadzieję, że miejsce to wolne jest od chorób i niewygód. Musi ono obfitować w wodę, trawę i inne rośliny.

 

10.05.26   Znaczenie:      Aby ludzie mogli być szczęśliwi, muszą dbać o zwierzęta, szczególnie krowy. Dlatego Vasudeva zapytał, czy w miejscu, gdzie mieszka Nanda Maharaja, zwierzęta były zadbane? Właściwym sposobem osiągnięcia ludzkiego szczęścia jest ochrona krów. Oznacza to, że muszą być lasy i odpowiednie pastwiska pełne trawy i wody. Jeśli zwierzęta są szczęśliwe, będzie pod dostatkiem mleka, z którego ludzie będą mogli korzystać sporządzając wiele produktów mlecznych i w ten sposób wieść szczęśliwe życie. Jak oznajmia Bhagavad-gita (18.44), krsi-go-raksya-vanijyam vaiśya-karma-svabhavajam. W jaki sposób społeczeństwo ludzkie może być szczęśliwe nie dając zwierzętom właściwych udogodnień? Hodowla bydła w celu posyłania go do rzeźni jest wielkim grzechem. Z powodu tego demonicznego przedsięwzięcia ludzie rujnują swą szansę na prawdziwie ludzkie życie. Ponieważ nie przykładają żadnej wagi do instrukcji Krsny, postęp ich tzw. cywilizacji przypomina szalone wysiłki ludzi w domu wariatów.

 

10.05.27   Mój syn Baladeva, wychowywany przez ciebie i twą żonę Yaśodadevi, uważa was za ojca i matkę. Czy żyje spokojnie w twym domu ze Swą prawdziwą matką, Rohini?

 

10.05.28   Kiedy przyjaciele i krewni są właściwie usytuowani, wówczas jak opisuje literatura wedyjska, korzystna jest religia, rozwój ekonomiczny i zadowalanie zmysłów. W przeciwnym razie, gdy przyjaciele i krewni znajdują się w niedoli, te trzy rzeczy nie mogą przynieść żadnego szczęścia.

 

10.05.28   Znaczenie:      Vasudeva z żalem poinformował Nandę Maharaję, że chociaż miał żonę i dzieci, nie mógł właściwie wypełniać obowiązku utrzymania ich i dlatego był nieszczęśliwy.

 

10.05.29   Nanda Maharaja powiedział: Niestety, król Kamsa zabił tak wiele twoich dzieci zrodzonych z Devaki. A twoja jedyna córka, najmłodsza ze wszystkich dzieci, udała się na planety niebiańskie.

 

10.05.29   Znaczenie:      Kiedy ze słów Nandy Maharajy, Vasudeva wywnioskował, że tajemnica narodzin Krsny i Jego zamiany z córką Yaśody nie została jeszcze wyjawiona, był szczęśliwy, że wszystko przebiega pomyślnie. Kiedy Nanda Maharaja powiedział, że córka Vasudevy, najmłodsza z dzieci, udała się na planety niebiańskie, świadczyło to o tym, iż nie wiedział, że ta córka narodziła się z Yaśody i że Vasudeva wymienił ją na Krsnę. W ten sposób rozproszone zostały wątpliwości Vasudevy.

 

10.05.30   Każdy człowiek z pewnością kontrolowany jest przez opatrzność, która decyduje o rezultatach jego czynności karmicznych. Innymi słowy, córkę czy syna otrzymuje się za sprawą niewidocznej opatrzności, a jeśli odchodzi oni, przyczyną Tego jest również niewidoczna opatrzność. Ostatecznie każdy kontrolowany jest przez przeznaczenie. Kto wie o tym, nigdy nie jest oszołomiony.

 

10.05.30   Znaczenie:      Nanda Maharaja pocieszył swego młodszego brata Vasudevę mówiąc, że ostatecznie za wszystko odpowiedzialna jest opatrzność. Vasudeva nie powinien być nieszczęśliwy z tego powodu, że Kamsa zabił wiele jego dzieci, czy że ostatnie dziecko, córka, udało się na planety niebiańskie.

 

10.05.31   Vasudeva powiedział do Nandy Maharajy: Mój drogi bracie, skoro zapłaciłeś już Kamsie roczne podatki i zobaczyłeś się ze mną, nie pozostawaj w tym miejscu zbyt długo. Lepiej wracaj do Gokuli, gdyż wiem, że mogą być tam jakieś zakłócenia.

 

10.05.32   Śukadeva Gosvami powiedział: Kiedy Vasudeva udzielił Nandzie Maharajy tej rady, Nanda Maharaja i jego towarzysze pasterze, za pozwoleniem Vasudevy, zaprzęgnęli woły do swych wozów i wyruszyli do Gokuli.

 

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do 5-go Rozdziału 10-go Canto Śrimad-Bhagavatam, zatytułowanego

"Spotkanie Nandy Maharajy z Vasudevą "