Rozdział 34

Nektar oddania

 

   Określony typ ekstatycznych uczuć miłości, które rozwijają się w sercu danego bhakty, jest uważany za vibhava. A będące jego skutkiem symptomy, takie jak poruszanie brwiami, strach, zdumienie i uśmiech, które zostały wytłumaczone wcześniej, są nazywane anuhhava. Różne przyczyny rozwoju anubhavy i vibhavy są nazywane trwałą ekstazą, czyli sancari-bhavą. .

   Kiedykolwiek recytowana jest poezja czy przedstawiane są sztuki dramatyczne o różnych rozrywkach Krsny, publiczność rozwija różnego rodzaju transcendentalną służbę miłości do Pana. Doświadczają oni rożnego typu vibhavy, anubhavy i sancari-bhavy.

   Nikt, kto pozostaje na platformie materialnej, nie powinien dyskutować rożnych opisów bhavy i anubhavy poprzez cytowanie rożnych fragmentów z literatury transcendentalnej: Takie symptomy są manifestacjami transcendentalnej energii przyjemności Pana. Należy po prostu starać się zrozumieć, że na platformie duchowej jest wiele różnych typów wymiany miłości. Taka wymiana miłości nigdy nie powinna być uważana za materialną. W Mahabharacie, Udyama-parva, jest ostrzeżenie, że rzeczy, które są niepojęte, nie powinny podlegać dyskusji. W rzeczywistości sprawy świata duchowego są niepojęte dla nas, na naszym obecnym etapie życia. Wielkie wyzwolone dusze, takie jak Śrila Rupa Gosvami i inni, usiłowali dać nam pewne pojęcie o transcendentalnych czynnościach w świecie duchowym, ale na ogół czynności te pozostają niepojętymi dla nas na obecnym etapie naszego życia. Zrozumienie wymiany transcendentalnej służby miłości z Krsną jest możliwe jedynie wówczas, kiedy ktoś jest w rzeczywistym kontakcie r, potencją przyjemności Najwyższego Pana.

   W związku z tym Śrila Rupa Gosvami daje przykład chmur na niebie. Chmury na niebie powstają z oceanu, i kiedy chmury te stają się wodą i spadają na ziemię, z powrotem spływają do oceanu. W ten sposób cnergia przyjemności Krsny jest porównywana do tego oceanu. Czysty bhakta jest chmurą zawierającą przyjemność, i kiedy jest on pełen transcendentalnej służby miłości, wówczas może obdarzyć swoją łaską w postaci opadu deszczu - i ta energia przyjemności wraca do oceanu Krsny.

Pośredni i bezpośredni pociąg do Krsny

   Transcendentalna przyjemność czerpana ze służby oddania może być podzielona na dwie grupy: bezpośrednią służbę oddania i pośrednią służbę oddania. Bezpośrednia służba oddania dzieli się na pięć transcendentalnych nastrojów, a pośrednia służba oddania jest dzielona na siedem transcendentalnych nastrojów. Bezpośrednia służba oddania to: neutralność, służenie, przyjaźń, rodzicielstwo i miłość małżeńska., Pośrednia służba oddania dzieli się na śmiech, współczucie, złość; rycerskość, strach, zdumienie i odrazę. Służba oddania może być zatem podzielona na dwanaście typów, z których każdy ma różny kolor. Te kolory ta biały, wielokolorowy, pomarańczowy, czerwony, jasnozielony, szary, żółty, białawy, kolor dymu, różowy, czarny i chmurzysty. Te dwanaście różnych rodzajów transcendentalnych nastrojów są kontrolowane przez różne inkarnacje Boga, takie jak Kapila, Madhava; Upendra, Nrsimha, Nanda-nandana, Balarama, Kurma, Kalki, Raghava, Bhargava, Varaha i Matsya.

   Pięcioma widocznymi symptomami w wymianie ekstatycznej miłości są: utrzymanie, manifestacja, ekspansja, odbicie i rozpacz. Służba oddania może być sprawdzana według tych pięciu symptomów. W neutralnej służbie oddania występuje utrzymanie, w rycerskie,; służbie oddania występuje ekspansja, we współczującej służbie oddania występuje refleksja, a w gniewnej służbie oddania rozpacz, itd.

   Pozornie żałosne warunki w służbie oddania mogą wydawać się być nieszczęsnymi dla niedoświadczonego studenta, ale doświadczeni bhaktowie uważają uczucia bhakty w takich żałosnych warunkach za ekstatyczne. Np., temat Ramayany jest czasami uważany za żałosny i przygnębiający dla serca, ale w rzeczywistości nie jest to faktem, Ramayana opowiada, jak Pan Rama został zesłany do lasu przez Swojego ojca, właśnie w chwili, kiedy miał być intronizowany. Po odejściu Pana Ramy, Jego ojciec, Maharaja Daśaratha, zmarł. W lesie Jego żona, Sitadevi, została porwana przez Ravanę, i doszło do wielkiej wojny. Kiedy Sitadevi została ostatecznie uwolniona ze szponów Ravany, cała rodzina Ravany, jego królestwo i sam Ravana zostali zniszczeni. Kiedy Sitadevi powróciła do domu, została wypróbowana przez ogień, i po kilku dniach została ponownie wygnana do lasu: Wszystkie te tematy Ramayany wydają się być bardzo żałosnymi, i mogą wyglądać na bardzo przygnębiające dla recytatora, ale w rzeczywistości nie są takimi. W przeciwnym razie, jak Hanuman, wielki bhakta Pana Ramacandry, mógłby czytać codziennie o czynnościach Pana Ramacandry, jak powiedziane jest to w samej Ramayanie? Faktem jest, że w każdym z powyżej wymienionych dwunastu transcendentalnych nastrojach służby oddania wszystko jest transcendentalnie przyjemne.

   W związku z tym Śrila Rupa Gosvami ubolewa nad osobami, które znajdują się w ogniu fałszywego wyrzeczenia czy jałowej spekulacji i lekceważą służbę oddania. Osoby, które są przywiązane do rytualistycznych ceremonii polecanych w Vedach i bezosobowego Brahmana, nie mogą rozkoszować się transcendentalną przyjemnością służby oddania. Dlatego Śrila Rupa Gosvami radzi, aby bhaktowie, którzy już zakosztowali nektaru oddania, byli bardzo ostrożni i chronili służbę oddania przed takimi jałowymi spekulantami, osobami nałogowo praktykującymi formalne rytuały w celu wzniesienia się na planety niebiańskie, i impersonalistami dążącymi do zbawienia. Bhaktowie powinni chronić swój wartościowy klejnot miłości duchowej przed pazurami złodziei i włamywaczy. Innymi słowy, czysty bhakta nie powinien opisywać służby oddania i jej różnych analitycznych aspektów przed spekulantami i osobami praktykującymi fałszywe wyrzeczenie.

   Ci, którzy nie są bhaktami, nigdy nie mogą osiągnąć korzyści płynących ze służby oddania. Dla nich przedmiot służby oddania jest bardzo trudny do zrozumienia. Prawdziwym nektarem służby oddania mogą rozkoszować się jedynie osoby, które swoje życie dedykowały lotosowym stopom Najwyższej Osoby Boga.

   Kiedy ktoś wznosi się ponad poziom ekstatycznej miłości i w ten sposób osiąga najwyższą platformę czystej dobroci, oznacza to, że oczyścił on swoje serce ze wszelkich materialnych zanieczyszczeń. W tym czystym stanie życia może rozkoszować się tym nektarem, u zdolność smakowania tego nektaru jest fachowo nazywana rasą, czyli nastrojem transcendentalnym.

 

W ten sposób Bhaktivedanta kończy sumaryczne studium drugiej części Bhakti-rasamrta-sindhu, traktującego o ogólnej służbie oddania.