ROZDZIAŁ   XXV .

Jak wszyscy mieszkańcy Varanasi stali się Vaisnavami

    A oto streszczenie Rozdziału Dwudziestego Piątego. Pewien bramin z Maharastry, który mieszkał w Benares, był wielkim bhaktą Śri Caitanyi Mahaprabhu. Zawsze był bardzo szczęśliwy, gdy słuchał o chwałach Pana i to dzięki Jego aranżacji wszyscy sannyasini z Varanasi stali się bhaktami Pana Caitanyi Mahaprabhu. Zaprosił on wszystkich sannyasinów do swego domu na spotkanie ze Śri Caitanyą Mahaprabhu. Wydarzenie to opisane jest w Siódmym Rozdziale Adi-lili. Od tego dnia Śri Caitanya Mahaprabhu stał się sławny w Varanasi i wielu ważnych mieszkańców tego miasta zostało Jego zwolennikami. Niebawem jeden z uczniów wielkiego sannyasina Prakaśanandy Sarasvati rozwinął oddanie dla Śri Caitanyi Mahaprabhu. Bhakta ten udzielał Prakaśanandzie Sarasvati wyjaśnień na temat Śri Caitanyi Mahaprabhu i popierał Jego poglądy różnymi argumentami.

    Pewnego dnia Śri Caitanya Mahaprabhu poszedł wykąpać się w Panca-nada, a potem lego bhaktowie zaczęli intonować maha-mantrę Hare Krsna przed świątynią Bindu Madhavy. Wtedy podszedł do Pana Prakaśananda Sarasvati i wszyscy Jego zwolennicy. Prakaśananda Sarasvati padł do lotosowych stóp Śri Caitanyi Mahaprabhu i bardzo żałował swego wcześniejszego zachowania wobec Pana. Pytał Śri Caitanyę Mahaprabhu o służbę oddania zgodną z Vedanta-sutrą i Pan opowiedział mu o służbie oddania, którą zatwierdzają wielkie osobistości znające Vedanta-sutrę. Następnie Śri Caitanya Mahaprabhu zauważył, że właściwym komentarzem do Vedanta-sutry jest Śrimad-Bhagavatam. Potem objaśnił catuh-śloki (cztery śloki) Śrimad-Bhagavatam, które stanowią istotę tego wspaniałego pisma.

    Od tego dnia wszyscy sannyasini z Varanasi stali się bhaktami Śri Caitanyi Mahaprabhu. Przed powrotem do Swojej głównej kwatery w Jagannatha Puri, Pan poradził Sanatanie Gosvamiemu, by udał się do Vrndavany, po czym Sam wyruszył do Jagannatha Puri. Potem Kaviraja Gosvami pisze trochę o Śrila Rupie Gosvamim, Sanatanie Gosvamim i Subuddhi Rayi. Śri Caitanya Mahaprabhu wracał do Jagannatha Puri drogą wiodącą przez wielki las Jharikhanda w centralnych Indiach. Pod koniec tego rozdziału Kaviraja Gosvami podsumowuje wydarzenia z Madhya-lili i wszystkie żywe istoty instruuje, by czytały tę wspaniałą książkę o rozrywkach Śri Caitanyi Mahaprabhu.

Madhya 25.01    Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu przemienił w Vaisnavów wszystkich mieszkańców Varanasi, którym przewodzili sannyasini oraz całkowicie wyszkolił i poinstruował w Varanasi Sanatanę Gosvamiego, wówczas powrócił do Jagannatha Puri.
Madhya 25.02    Wszelka chwała Panu Caitanyi! Wszelka chwała Panu Nityanandzie! Wszelka chwała Advaitacandrze! Wszelka chwała wszystkim bhaktom Pana Caitanyi!
Madhya 25.03    Pan Caitanya Mahaprabhu przez dwa kolejne miesiące udzielał Sanatanie Gosvamiemu instrukcji o wszystkich konkluzjach służby oddania.
Madhya 25.04    Dopóki Śri Caitanya Mahaprabhu był w Varanasi, Paramananda Kirtaniya, przyjaciel Candraśekhary, w bardzo zabawny sposób intonował dla Niego maha-mantrę Hare Krsna i inne pieśni.
Madhya 25.05    Kiedy w Varanasi sannyasini Mayavadi krytykowali Śri Caitanyę Mahaprabhu, bhaktowie Pana byli bardzo przygnębieni. Aby ich zadowolić, Śri Caitanya Mahaprabhu obdarzył sannyasinów łaską.
Madhya 25.06    W Siódmym Rozdziale Adi-lili opisałem już szczegółowo, jak Śri Caitanya Mahaprabhu wyzwolił sannyasinów w Varanasi, lecz w skrócie powtórzę to w tym rozdziale.
Madhya 25.07    Gdy sannyasini Mayavadi krytykowali Śri Caitanyę Mahaprabhu w całym Varanasi, bramin z Maharastry - słysząc te zniewagi - zaczął o tym rozmyślać pogrążony w nieszczęściu.
Madhya 25.08    Bramin z Maharastry pomyślał: "Ktokolwiek z bliska ujrzy cechy Śri Caitanyi Mahaprabhu, natychmiast realizuje Jego osobowość i uznaje Go za Najwyższego Pana.
Madhya 25.09    "Jeśli w jakiś sposób zbiorę razem wszystkich sannyasinów, to ujrzawszy cechy Jego charakteru, z pewnością zostaną Jego bhaktami.

Madhya 25.09  Znaczenie: Gdyby ktoś ujrzał osobiste cechy i czyny Śri Caitanyi Mahaprabhu, z pewnością nabrałby przekonania, że jest On Najwyższą Osobą Boga. Można to sprawdzić stosując się do nakazów śastr. Takie szczere studium i docenienie Śri Caitanyi Mahaprabhu ma zastosowanie także w przypadku Jego autoryzowanych bhaktów. Wyraźnie mówi o tym Caitanya-caritamrta (Antya-lila, 7.11):

 

kali-kalera dharma --- krsna-nama-sankirtana

krsna-śakti vina nahe tara pravartana

 

W tym wieku Kali prawdziwa religijna propaganda powinna nakłaniać ludzi do intonowania maha-mantry Hare Krsna. Może tego dokonać osoba, która ma szczególne pełnomocnictwo od Krsny. Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura skomentował to w swojej Anubhasyi, w której cytuje werset z Narayana-samhity:

 

dvapariyair janair visnuh    pancaratrais tu kevalaih

kalau tu nama-matrena    pujyate bhagavan harih

 

"W Dvapara-yudze bhaktowie Pana Visnu i Krsny pełnili służbę oddania zgodnie z zasadami pancaratriki. W tym wieku Kali wielbimy Najwyższą Osobę Boga intonując po prostu Jego święte imiona." Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura daje do tego komentarz: "Żadna ludzka istota nie będąc upełnomocnioną przez bezpośrednią moc Pana Krsny do spełnienia Jego pragnienia i nie mając szczególnej łaski Pana, nie może zostać mistrzem duchowym całego świata. Z pewnością nie można doznać powodzenia dzięki wymysłom, które nie są przeznaczone dla bhaktów czy dla osób religijnych. Tylko upełnomocniona osoba może rozdawać święte imię Pana i nakazać wszystkim upadłym duszom, by wielbiły Krsnę. Przez rozdawanie świętego imienia Pana oczyszcza ona serca najbardziej upadłych ludzi; dlatego gasi ona płonący ogień tego materialnego świata. Ponadto szerzy promienną jasność blasku Krsny na całym świecie. Takiego acaryę, czyli mistrza duchowego, należy uważać za tożsamego z Krsną - to znaczy, że należy uważać go za inkarnację mocy Krsny. Taka osoba jest krsnalin-gita-vigraha, co znaczy, że jest ona zawsze w objęciu Najwyższej Osoby Boga, Krsny. Taka osoba jest ponad zasadami instytucji varnaśrama. Jest ona guru, czyli mistrzem duchowym dla całego świata, bhaktą na najwyższej platformie, na etapie maha-bhagavata i jest paramahamsa-thakurą, duchową formą, do której właściwe jest jedynie zwracanie się jako do paramahamsy albo thakury. "

    Niemniej jednak jest wiele osób, które są zupełnie jak sowy nigdy nie otwierające swych oczu, by ujrzeć plask słońca. Takie podobne sowom osoby stoją niżej niż sannyasini Mayavadi, którzy nie mogą zobaczyć blasku łaski Krsny. Gotowe są one krytykować osoby rozdające święte imię Pana na całym świecie i podążające śladami Śri Caitanyi Mahaprabhu, który chciał, by świadomość Krsny głoszona była w każdym mieście.

Madhya 25.10    "Będę musiał zamieszkać w Varanasi do końca mego życia. Jeśli nie spróbuję wykonać tego planu, z pewnością będę dalej cierpiał z powodu umysłowej depresji."
Madhya 25.11    Myśląc w ten sposób, bramin z Maharastry zaprosił wszystkich sannyasinów z Varanasi. Gdy to zrobił, zbliżył się w końcu do Śri Caitanyi Mahaprabhu, aby zaprosić Jego.
Madhya 25.12    W tym czasie bluźniercze krytykanctwo wobec Śri Caitanyi Mahaprabhu dotarło do uszu Candraśekhary i Tapana Miśry, którzy poczuli się bardzo nieszczęśliwi. Przyszli oni do lotosowych stóp Śri Caitanyi Mahaprabhu, by przedstawić Mu pokorną prośbę.
Madhya 25.13    Przedstawili swą prośbę, a Śri Caitanya Mahaprabhu, widząc nieszczęście Swoich bhaktów, postanowił przemienić umysły sannyasinów Mayavadi.
Madhya 25.14    Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu poważnie zastanawiał się nad spotkaniem z sannyasinami Mayavadi, zbliżył się do Niego bramin z Maharastry, aby Go zaprosić. Bramin zaprosił Go z wielką pokorą i dotknął lotosowych stóp Śri Caitanyi Mahaprabhu.
Madhya 25.15    Śri Caitanya Mahaprabhu przyjął jego zaproszenie i następnego dnia, po zakończeniu Swych południowych czynności, poszedł do domu bramina.
Madhya 25.16    W Siódmym Rozdziale, gdy przedstawiałem chwały Panca-tattvy - Śri Caitanyi Mahaprabhu, Śri Nityanandy Prabhu, Advaity Prabhu, Gadadhary Prabhu i Śrivasy - opisałem już, jak Śri Caitanya Mahaprabhu wyzwolił sannyasinów Mayavadi.
Madhya 25.17    Ponieważ w Siódmym Rozdziale Adi-lili obszernie przedstawiłem już to zdarzenie, nie chcę zwiększać objętości tej książki opisując je po raz drugi. Spróbuję jednak zawrzeć w tym rozdziale wszystko, czego tam nie opisałem.
Madhya 25.18    Poczynając od dnia, w którym Śri Caitanya Mahaprabhu obdarzył Swą łaską sannyasinów Mayavadi, mieszkańcy Varanasi żywo dyskutowali o tym nawróceniu.
Madhya 25.19    Od tego dnia przybywały tłumy ludzi, chcąc zobaczyć Śri Caitanyę Mahaprabhu, a uczeni w różnych pismach rozmawiali z Panem na różne tematy.
Madhya 25.20    Gdy ludzie przychodzili do Śri Caitanyi Mahaprabhu, by dyskutować o zasadach różnych pism objawionych, Pan obalał ich błędne konkluzje i ustanawiał wyższość służby oddania dla Pana. Przy pomocy logiki i argumentów bardzo grzecznie zmieniał ich poglądy.

Madhya 25.20  Znaczenie: Szerzyliśmy ten ruch sankirtanu w krajach zachodnich i podczas swej ostatniej podróży po miastach Europy, takich jak Rzym, Genewa, Paryż i Frankfurt, przychodziło spotkać się z nami wielu chrześcijańskich naukowców, kapłanów, filozofów i yoginów. Dzięki łasce Krsny zgadzali się, że ten ruch świadomości Krsny oferuje najwyższą konkluzję. Naśladując Śri Caitanyę Mahaprabhu próbujemy przekonać wszystkich, że każde pismo objawione gorąco zaleca służbę oddania. Jeśli ktoś jest religijny, musi zaakceptować najwyższy autorytet Pana, zostać Jego bhaktą i próbować Go kochać. To jest prawdziwa zasada religii. Nie ma znaczenia, czy jest się chrześcijaninem, muzułmaninem czy kimkolwiek. Trzeba po prostu zaakceptować wzniosłą pozycję Najwyższej Osoby Boga i pełnić dla Niego służbę. Nie jest to kwestia bycia chrześcijaninem, muzułmaninem czy wyznawcą hinduizmu. Trzeba być w pełni religijnym i całkowicie wolnym od tych wszystkich materialnych desygnatów. W ten sposób można poznać sztukę służby oddania. Ten argument przemawia do wszystkich religijnych ludzi i wskutek tego świadomość Krsny robi postęp na całym świecie. Dzięki naszej żelaznej logice i naukowej prezentacji, przepowiednia Śri Caitanyi Mahaprabhu, że świadomość Krsny będzie głoszona w każdym mieście i każdej wiosce na całym świecie, jest stopniowo realizowana.

Madhya 25.21    Gdy tylko ludzie otrzymali instrukcje od Śri Caitanyi Mahaprabhu, zaczęli intonować maha-mantrę Hare Krsna. Tak więc każdy śmiał się, intonował i tańczył z Panem.
Madhya 25.22    Wszyscy sannyasini Mayavadi złożyli pokłony Śri Caitanyi Mahaprabhu, po czym zaczęli rozmawiać o Jego ruchu rezygnując ze swych studiów nad Vedantą i filozofią Mayavada.
Madhya 25.23    Jeden z uczniów Prakaśanandy, równie uczony jak jego guru, zaczął przemawiać na tym zgromadzeniu ofiarowując wszelkie wyrazy szacunku Śri Caitanyi Mahaprabhu.
Madhya 25.24    Powiedział on: "Śri Caitanya Mahaprabhu jest Najwyższą Osobą Boga, Samym Narayanem. Jego objaśnienia do Vedanta-sutry są wspaniałe.
Madhya 25.25    "Śri Caitanya Mahaprabhu wyjaśnia bezpośrednie znaczenie Upanisadów. Gdy słuchają tego wszyscy wielcy uczeni, ich umysły i uszy są usatysfakcjonowane.
Madhya 25.26    "Rezygnując z bezpośredniego znaczenia Vedanta-sutry i Upanisadów, Śankaracarya wymyśla jakąś inną interpretację.
Madhya 25.27    "Wszystkie interpretacje Śankaracaryi są zmyślone. Uczeni werbalnie akceptują takie zmyślone interpretacje, ale nie przemawiają one do serca.
Madhya 25.28    "Słowa Śri Krsny Caitanyi Mahaprabhu są stanowcze i przekonujące i ja przyjmuję je za prawdę. W tym wieku Kali nikt nie może uwolnić się z materialnych szponów przez samo formalne przyjęcie wyrzeczonego porządku życia.
Madhya 25.29    "Wyjaśnienie wersetu zaczynającego się od 'harer nama harer nama', dane przez Śri Caitanyę Mahaprabhu nie tylko sprawia przyjemność uchu, lecz stanowi mocny, faktyczny dowód.
Madhya 25.30    "W tym wieku Kali nie można osiągnąć wyzwolenia, jeśli nie podejmie się służby oddania dla Pana. Jeśli ktoś w tym wieku intonuje święte imię Krsny, nawet niedoskonale, z łatwością osiąga wyzwolenie.
Madhya 25.31    "'Mój drogi Panie, służba oddania dla Ciebie jest jedyną pomyślną ścieżką. Jeśli ktoś porzuca ją po prostu dla wiedzy spekulatywnej lub zrozumienia, że te żywe istoty są duszami, a świat materialny jest fałszywy, napotyka wiele trudności. Zyskuje jedynie kłopotliwe i niepomyślne czynności. Jego działania są jak młócenie łusek, w których nie ma już ryżu. Wysiłek staje się bezowocny.'

Madhya 25.31  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (10.14.4).

Madhya 25.32    "'O lotosooki, nieczysta jest inteligencja tych, którzy sądzą, że za życia są wyzwoleni, lecz nie pełnią służby oddania dla Ciebie. Mimo że podejmują surowe pokuty i wyrzeczenia, by wznieść się na pozycję duchową, do realizacji bezosobowego Brahmana, upadają znowu, gdyż zlekceważyli wielbienie Twoich lotosowych stóp.'

Madhya 25.32  Znaczenie: Werset ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (10.2.32).

Madhya 25.33    "Słowo Brahman znaczy 'największy'. To znaczy, że Najwyższa Osoba Boga jest pełen wszystkich sześciu bogactw. Jeśli jednak przyjmiemy jednostronny impersonalistyczny punkt widzenia, Jego pełność zostaje zniszczona.

Madhya 25.33  Znaczenie: Najwyższa Osoba Boga jest oryginalnie Najwyższą Osobą. Pan mówi w Bhagavad-gicie (9.4):

 

maya tatam idam sarvam    jagad avyakta-murtina

mat-sthani sarva-bhutani    na caham tesv avasthitah

 

"W Swojej niezamanifestowanej formie przenikam cały wszechświat. Wszystkie istoty są we Mnie, lecz Ja nie jestem w nich."

   Moc Krsny, która przenika wszystko, jest bezosobowa. Blask słoneczny jest bezosobową ekspansją planety Słońce i półboga Słońca. Jeśli po prostu przyjmiemy jedną stronę Najwyższej Osoby Boga - Jego bezosobowy blask - ta jedna strona nie wyjaśni w pełni Prawdy Absolutnej. Docenienie bezosobowego aspektu Prawdy Absolutnej jest jednostronne i niekompletne. Należy zaakceptować także drugą stronę, osobową - Bhagavana. Brahmeti paramatmeti bhagavan iti śabdyate. Nie można zadowolić się zrozumieniem jedynie aspektu Brahmana Najwyższej Osoby Boga. Trzeba poznać także osobowy aspekt Pana. Na tym polega kompletne zrozumienie Prawdy Absolutnej.

Madhya 25.34    "Literatura wedyjska, Upanisady, Brahma-sutra i Purany opisują działania duchowej mocy Pana. Jeśli ktoś nie potrafi zaakceptować osobowych czynów Pana, żartuje w głupi sposób i przedstawia bezosobowy opis.

Madhya 25.34  Znaczenie: Literatura wedyjska, łącznie z Puranami, zawiera pełne opisy duchowej mocy Krsny. Wszystkie rozrywki Pana są wieczne, pełne szczęścia i pełne wiedzy, tak jak forma Samego Krsny jest wieczna, pełna szczęścia i pełna wiedzy (sac-cid-ananda-vigraha). Nieinteligentne osoby o ubogiej wiedzy porównują swoje tymczasowe ciała do duchowego ciała Krsny i przy pomocy takiej głupoty próbują zrozumieć Krsnę jako jednego z nich. Avajananti mam mudha manusim tanum aśritam. Bhagavad-gita (9.11) zauważa, że głupcy myślą o Krsnie jako jednym z nich. Nie rozumieją Jego duchowej mocy i po prostu obrażają osobową formę Prawdy Absolutnej niemądrze uważając się za jnanich świadomych całkowitej prawdy. Nie potrafią zrozumieć, że tak jak w materialnej energii Pana istnieją różnorodne działania, podobna różnorodność jest również w energii duchowej. Uważają, że czynności w służbie oddania są takie same jak czynności spełniane w świadomości materialnej. Ulegając takiemu fałszywemu wrażeniu, ośmielają się czasami żartować na temat duchowych czynów Pana i służby oddania dla Niego.

Madhya 25.35    "Mayavadi nie uznają osobowej formy Pana za duchową i pełną szczęścia. Jest to wielki grzech. Oznajmienia Śri Caitanyi Mahaprabhu są faktycznie prawdą.

Madhya 25.35  Znaczenie: Celem ruchu Śri Caitanyi Mahaprabhu jest przede wszystkim pokonanie konkluzji Mayavada dotyczącej Prawdy Absolutnej. Ponieważ członkowie szkoły Mayavada nie potrafią zrozumieć duchowej formy Pana, niesłusznie sądzą, że forma Pana także jest zbudowana z energii materialnej. Myślą, że okrywa Go materialne ciało, tak jak jest to w przypadku innych żywych istot. Z powodu tego obraźliwego zrozumienia nie potrafią rozpoznać, że osobowa forma Śri Krsny jest transcendentalna, a nie materialna. Ich wniosek jest wielką obrazą wobec lotosowych stóp Pana. Jak wyjaśnił Śri Caitanya Mahaprabhu, Śri Krsna ma Swą duchową, pełną szczęścia formę, która jest pełna wiedzy. Akceptują to wszyscy acaryowie Vaisnava. To jest właściwe zrozumienie Prawdy Absolutnej.

Madhya 25.36    "'O najwyższy, transcendentalna forma, którą teraz widzę, jest pełna transcendentalnego szczęścia. Nie jest ona skażona energią zewnętrzną. Jest pełna blasku. Mój Panie, to jest najlepszy sposób zrozumienia Ciebie. Jesteś Duszą Najwyższą i stwórcą tego materialnego świata, lecz nie jesteś z nim związany. Jesteś zupełnie różny od stworzonej formy i różnorodności. Szczerze przyjmuję schronienie Twojej formy, którą teraz oglądam. Ta forma jest oryginalnym źródłem wszystkich żywych istot i ich zmysłów.'

Madhya 25.36  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (3.9.3). Werset ten wypowiedział Pan Brahma, który doskonale zrealizował Najwyższą Osobę Boga po medytowaniu o Panu w wodzie Oceanu Garbhodaka. Brahma zrozumiał, że forma Pana jest całkowicie duchowa. To zrozumienie Prawdy Absolutnej jest z pewnością lepsze od zrozumienia bezosobowego.

Madhya 25.37    "'Pan Śri Krsna, Najwyższa Osoba Boga, jest przyczyną wszystkich przyczyn. Jest On przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Jest widoczny oraz bezpośrednio doświadczany. Wysławia Go literatura wedyjska. Wszystko jest Krsną i bez Niego nie ma istnienia. On jest źródłem wszelkiego zrozumienia i poznanie Go jest celem wszystkich słów.'

Madhya 25.37  Znaczenie: Jest to werset ze Śrimad-Bhagavatam (10.46.43), który wypowiedział Uddhava, gdy przyszedł uspokoić wszystkich mieszkańców Vrndavany podczas nieobecności Krsny.

Madhya 25.38    "'O najpomyślniejszy! Wielbimy Cię dla naszego dobra. Manifestujesz Swoją transcendentalną formę, którą ukazujesz nam, gdy medytujemy. Składamy pełne szacunku pokłony Tobie, Najwyższej Osobie i wielbimy Ciebie, którego impersonaliści nie akceptuj, ponieważ mają niewielką wiedzę. W ten sposób narażeni są na zejście w piekielne warunki.'

Madhya 25.38  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (3.9.4).

Madhya 25.39    "'Głupcy lekceważą Mnie, ponieważ pojawiam się jak ludzka istota. Nie znają Mojej najwyższej pozycji jako przyczyny wszystkich przyczyn, stwórcy tej materialnej energii.'

Madhya 25.39  Znaczenie: Jest to cytat z Bhagavad-gity (9.11).

Madhya 25.40    "'Tych, którzy są zazdrośni o Moją formę, którzy są okrutni, złośliwi i najnędzniejsi między ludźmi, rzucam w piekielną egzystencję między różne demoniczne gatunki życia.'

Madhya 25.40  Znaczenie: Ten cytat także pochodzi z Bhagavad-gity (16.19).

Madhya 25.41    "Śripad Śankaracarya nie zaakceptował przemiany energii i próbował ustanowić teorię złudzenia pod pretekstem, że Vyasadeva popełnił błąd.

Madhya 25.41  Znaczenie: Aby znaleźć dalsze wyjaśnienie tego wersetu, zajrzyj do Rozdziału Siódmego (wersety 121-126).

Madhya 25.42    "Śripad Śankaracarya przedstawił swoją interpretację i wymyślone znaczenie. W rzeczywistości nie przemawia ono do umysłu żadnej rozsądnej osoby. Zrobił to, by przekonać ateistów i zyskać nad nimi kontrolę.

Madhya 25.42  Znaczenie: Propaganda Śripada Śankaracaryi zaprzeczała ateistycznej filozofii Buddhy. Intencją Pana Buddhy było powstrzymanie ateistów od popełniania grzechu, jakim jest zabijanie zwierząt. Ateiści nie mogą zrozumieć Boga; dlatego Pan Buddha pojawił się i głosił filozofię niestosowania przemocy, by powstrzymać ich od zabijania zwierząt. Bez uwolnienia od grzechu, jakim jest zabijanie zwierząt nie można zrozumieć religii czy Boga. Chociaż Pan Buddha był inkarnacją Krsny, nie mówił o Bogu, gdyż ludzie nie byli w stanie tego zrozumieć. Chciał po prostu powstrzymać zabijanie zwierząt. Śripad Śankaracarya pragnął ustanowić wyższość duchowej tożsamości; dlatego chciał nawrócić ateistów przy pomocy zmyślonej interpretacji literatury wedyjskiej. To są tajemnice acaryów. Czasami zatajają oni prawdziwy cel Ved i wyjaśniają Vedy w inny sposób. Czasami głoszą oni inną teorię po to tylko, by kontrolować ateistów. Tak więc jest powiedziane, że filozofia Śankary przeznaczona jest dla pasandi, ateistów.

Madhya 25.43    "Ateiści, z filozofami Mayavadi na czele, nie dbają o wyzwolenie czy miłosierdzie Krsny. Ciągle tylko wysuwają fałszywe argumenty i teorie przeciwne filozofii ateistycznej, nie biorąc pod uwagę tematów duchowych i nie angażując się w nie.
Madhya 25.44    "Wniosek jest taki, że zmyślone wyjaśnienie Śankaracaryi przesłoniło znaczenie Vedanta-sutry. Cokolwiek powiedział Śri Krsna Caitanya Mahaprabhu, jest całkowitą prawdą.
Madhya 25.45    "Wszelkie znaczenie podane przez Śri Caitanyę Mahaprabhu jest doskonałe. Każda inna interpretacja jest tylko zniekształceniem."
Madhya 25.46    Powiedziawszy to, uczeń Prakaśanandy Sarasvati zaczął intonować święte imię Krsny. Gdy Prakaśananda Sarasvati to usłyszał, powiedział, co następuje.
Madhya 25.47    Prakaśananda Sarasvati powiedział: "Śankaracarya bardzo chciał ustanowić filozofię monizmu. Dlatego objaśnił Vedanta-sutrę, czyli filozofię Vedanty, w inny sposób, by poprzeć filozofię monistyczną.
Madhya 25.48    "Jeśli ktoś akceptuje Osobę Boga, wówczas nie można ustanowić filozofii, która utrzymuje, że Bóg i żywa istota są jednym. Dlatego Śankaracarya wysuwał argumenty przeciwko wszelkiego rodzaju pismom świętym i obalał te pisma.
Madhya 25.49    "Każdy, kto chce ustanowić własną opinię czy filozofię, z pewnością nie potrafi wyjaśniać żadnego pisma objawionego zgodnie z zasadą bezpośredniej interpretacji.
Madhya 25.50    "Filozofowie Mimamsaka wnioskuj, że jeżeli istnieje Bóg, to podlega On naszym działaniom dla rezultatów. Podobnie, filozofowie Sankhya, którzy analizują manifestację kosmiczną, mówią, że przyczyną kosmosu jest materialna natura.
Madhya 25.51    "Zwolennicy nyayi, filozofii logiki, utrzymuj, że przyczyną manifestacji kosmicznej jest atom, a filozofowie Mayavadi twierdzą, że przyczyną manifestacji kosmicznej jest bezosobowy blask Brahmana.
Madhya 25.52    "Filozofowie Patanjala mówią, że gdy ktoś jest samozrealizowany, wówczas rozumie Pana. Według Ved i zasad wedyjskich oryginalną przyczyną jest Najwyższa Osoba Boga.
Madhya 25.53    "Po przestudiowaniu sześciu tez filozoficznych Vyasadeva całkowicie podsumował je wszystkie w kodach filozofii Vedanty.
Madhya 25.54    "Według filozofii Vedanty Prawda Absolutna jest osobą. Gdy używane jest słowo nirguna [bez cech], należy zrozumieć, że Pan ma przymioty, które są w pełni duchowe.
Madhya 25.55    "Żaden z wymienionych filozofów nie dba naprawdę o Najwyższą Osobę Boga, przyczynę wszystkich przyczyn. Stale zajęci są oni obalaniem filozoficznych teorii innych i ustanawianiem własnych.
Madhya 25.56    "Przez studiowanie sześciu teorii filozoficznych można osiągnąć Prawdę Absolutną. Dlatego naszym obowiązkiem jest podążanie ścieżką mahajanów, autorytetów. Wszystko, co oni mówią, powinniśmy uznać za najwyższą prawdę.

Madhya 25.56  Znaczenie: W swojej Amrta-pravaha-bhasyi Śrila Bhaktivinoda Thakura przedstawia następujące streszczenie sześciu procesów filozoficznych. Prakaśananda przyznał, że Śripad Śankaracarya bardzo chciał ustanowić swoją filozofię monizmu, przyjął zatem schronienie filozofii Vedanty i próbował tłumaczyć ją na własny sposób. Jednakże faktem jest, że jeśli ktoś akceptuje istnienie Boga, z pewnością nie może ustanowić teorii monizmu. Dlatego też Śankaracarya obalał wszelkiego rodzaju literaturę wedyjską, która ustanawia supremację Osoby Boga. Śankaracarya próbował obalić literaturę wedyjską na różne sposoby. Na całym świecie dziewięćdziesiąt dziewięć procent filozofów podąża śladami Śankaracaryi i nie chce zaakceptować Najwyższej Osoby Boga. Próbują w zamian ustanowić własne opinie. Dla doczesnych filozofów jest to typowe, że chcą ustanowić własne opinie i obalają opinie innych. Dlatego:

(1) Filozofowie Mimamsaka stosujący się do zasad Jaiminiego kładą nacisk na działanie dla własnej przyjemności i mówią, że jeśli istnieje Bóg, musi On podlegać prawom działania dla przyjemności. Innymi słowy, jeśli ktoś dobrze spełnia swoje obowiązki w świecie materialnym, Bóg zobowiązany jest dać mu upragniony rezultat. Według tych filozofów nie trzeba być wielbicielem Boga. Jeśli ktoś ściśle przestrzega zasad moralnych, Pan go doceni i przyzna mu upragnioną nagrodę. Tacy filozofowie nie akceptują wedyjskiej zasady bhakti-yogi. W zamian kładą nacisk na wykonywanie swego obowiązku.

(2) Ateistyczni filozofowie Sankhya, jak Kapila, bardzo dokładnie analizują materialne elementy i w ten sposób dochodzą do wniosku, że przyczyną wszystkiego jest materialna natura. Nie akceptują Najwyższej Osoby Boga jako przyczyny wszystkich przyczyn.

(3) Filozofowie nyaya, jak Gautama i Kanada, uznali, że oryginalną przyczyną stworzenia jest połączenie atomów.

(4) Filozofowie Mayavadi mówią, że wszystko jest złudzeniem. Mając za przywódców filozofów jak Astavakra, podkreślają, że przyczyną wszystkiego jest bezosobowy blask Brahmana.

(5) Filozofowie podążający za naukami Patanjalego praktykują raja-yogę. Wyobrażają sobie Prawdę Absolutną w wielu formach. Na tym polega ich proces samorealizacji.

    Tych pięć filozofii całkowicie odrzuca panowanie Najwyższej Osoby Boga i usiłuje ustanowić własne filozoficzne teorie. Jednakże Śrila Vyasadeva napisał Vedanta-sutrę i, biorąc esencję całej literatury wedyjskiej, ustanowił supremację Najwyższej Osoby Boga. Cała piątka wspomnianych powyżej filozofów rozumie, że bezosobowy Brahman nie ma materialnych cech i sądzą oni, że gdy pojawia się Osoba Boga, jest On zanieczyszczony i okryty cechami materialnymi. Używanym tu fachowym określeniem jest saguna. Mówią oni "saguna Brahman" i "nirguna Brahman". Nirguna Brahman znaczy bezosobowy, a saguna Brahman znaczy "przyjmujący materialne zanieczyszczenie". Tego rodzaju filozoficzną spekulację nazywa się zasadniczo filozofią Mayavadi. Jednakże faktem jest, że Prawda Absolutna nie ma nic wspólnego z materialnymi cechami, ponieważ jest Ona transcendentalna. Jest Ona zawsze kompletna i ma pełnię duchowych cech. Pięciu wyżej wspomnianych filozofów nie akceptuje Pana Visnu jako Najwyższej Osoby Boga, lecz są oni bardzo zajęci obalaniem filozofii innych szkół. W Indiach jest sześć rodzajów procesów filozoficznych. Ponieważ Vyasadeva jest autorytetem wedyjskim, zwany jest on Vedavyasą. Bhaktowie przyjmują jego filozoficzne wyjaśnienie Vedanta-sutry. Jak Krsna potwierdza w Bhagavad-gicie (15.15):

 

sarvasya caham hrdi sannivisto

mattah smrtir jnanam apohanam ca

vedaiś ca sarvair aham eva vedyo

vedanta-krd veda-vid eva caham

 

"Ode Mnie, który przebywam w każdym sercu, pochodzi pamięć, wiedza i zapomnienie. Ja jestem przedmiotem poznania wszystkich Ved. W istocie to Ja jestem kompilatorem Vedanty i Ja jestem znawcą Ved."

    Ostatecznym celem studiowania całej literatury wedyjskiej jest zaakceptowanie Krsny jako Najwyższej Osoby Boga. Ten ruch świadomości Krsny propaguje filozoficzną konkluzję Śrila Vyasadevy i podąża śladami innych wielkich acaryów, jak Ramanujacarya, Madhvacarya, Visnusvami, Nimbarka i Sam Śri Caitanya Mahaprabhu.

Madhya 25.57    "'Jałowe dysputy nie są przekonujące. Wielka osoba, której zdanie nie różni się od zdania innych, nie jest uważana za wielkiego mędrca. Samo studiowanie Ved, które są bardzo zróżnicowane, nie może naprowadzić nas na właściwą drogę zrozumienia zasad religijnych. Rzetelna prawda o zasadach religijnych ukryta jest w sercu czystej samozrealizowanej osoby. Dlatego też, jak potwierdzają śastry, powinniśmy zaakceptować każdą ścieżkę postępu zalecaną przez mahajanów.'

Madhya 25.57  Znaczenie: Werset ten pochodzi z Mahabharaty (Vana-parva 313.117). Wypowiedział go Yudhisthira Maharaja.

Madhya 25.58    "Słowa Śri Caitanyi Mahaprabhu są deszczem nektaru. Wszystko, co uważa za ostateczną prawdę, jest w istocie summum bonum wszelkiej duchowej wiedzy."
Madhya 25.59    Gdy bramin z Maharastry usłyszał wszystkie te stwierdzenia, bardzo radośnie poszedł poinformować o tym Pana Śri Caitanyę Mahaprabhu.
Madhya 25.60    Gdy bramin z Maharastry poszedł zobaczyć się z Caitanyą Mahaprabhu, Pan, po wykąpaniu się w wodach Panca-nady, szedł do świątyni Bindu Madhavy.
Madhya 25.61    Gdy Pan był w drodze, bramin z Maharastry poinformował Go o zdarzeniu, jakie miało miejsce w obozie Prakaśanandy Sarasvatiego. Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu to usłyszał, na Jego twarzy pojawił się uśmiech szczęścia.
Madhya 25.62    Po dotarciu do świątyni Bindu Madhavy Śri Caitanya Mahaprabhu pogrążył się w ekstatycznej miłości widząc piękno Pana Bindu Madhavy. Zaczął wówczas tańczyć na dziedzińcu świątyni.
Madhya 25.63    Śri Caitanyi Mahaprabhu towarzyszyły cztery osoby. Byli to: Candraśekhara, Paramananda Puri, Tapana Miśra i Sanatana Gosvami. Wszyscy oni śpiewali maha-mantrę Hare Krsna w taki oto sposób.
Madhya 25.64    Intonowali oni: "Haraye namah krsna yadavaya namah / gopala govinda rama śri-madhusudana."

Madhya 25.64  Znaczenie: To jest inny sposób intonowania maha-mantry Hare Krsna. Znaczenie jest takie: "Składam pełne szacunku pokłony Najwyższej Osobie Boga, Krsnie. Jest On potomkiem rodziny Yadu. Składam pełne szacunku pokłony Gopalowi, Govindzie, Ramie i Śri Madhusudanie."

Madhya 25.65    Ze wszystkich stron setki i tysiące ludzi zaczęło intonować: "Hari! Hari!" W ten sposób powstał głośny i pomyślny dźwięk, który wypełnił cały wszechświat.
Madhya 25.66    Kiedy Prakaśananda Sarasvati, który przebywał w pobliżu, usłyszał to głośne intonowanie maha-mantry Hare Krsna, natychmiast przyszedł ze swymi uczniami, by zobaczyć Pana.
Madhya 25.67    Gdy Prakaśananda Sarasvati zobaczył Pana, on i jego uczniowie także przyłączyli się i intonowali ze Śri Caitanyą Mahaprabhu. Prakaśananda Sarasvati był zachwycony tańcem Pana, Jego ekstatyczną miłością i transcendentalnym pięknem Jego ciała.
Madhya 25.68    W ciele Pana pojawiły się ekstatyczne duchowe przemiany. Jego ciało drżało, a głos się załamywał. Pocił się, bladł, a z Jego oczu płynął bezustanny potok łez, który moczył wszystkich stojących tam ludzi. Wysypka na ciele Pana przypominała kwiaty kadamba.
Madhya 25.69    Gdy wszyscy ludzie widzieli radość i pokorę Pana i słyszeli, jak mówił w ekstazie, ogarniało ich zdumienie. Wszyscy mieszkańcy Benares [Kaśi] widzieli te cielesne przemiany i byli zadziwieni.
Madhya 25.70    Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu odzyskał Swą zewnętrzną świadomość, zobaczył, że zgromadziło się tam wielu sannyasinów Mayavadi i zwykłych ludzi. Dlatego na chwilę przerwał Swój taniec.
Madhya 25.71    Po zatrzymaniu kirtanu Śri Caitanya Mahaprabhu, który jest wielkim przykładem pokory, ofiarował modlitwy stopom Prakaśanandy Sarasvati. Wówczas Prakaśananda Sarasvati natychmiast podszedł i chwycił lotosowe stopy Pana.
Madhya 25.72    Gdy Prakaśananda Sarasvati pochwycił lotosowe stopy Pana, Pan powiedział: "Mój drogi panie, ty jesteś mistrzem duchowym całego świata; jesteś zatem godny największego szacunku. Jeśli zaś chodzi o Mnie, nie jestem nawet na poziomie ucznia twojego ucznia."

Madhya 25.72  Znaczenie: Na ogół sannyasini Mayavadi nazywają siebie jagad-guru, mistrzem duchowym całego świata. Wielu uważa, że od wszystkich należna jest im cześć, chociaż nie opuszczają nawet Indii czy własnej prowincji. Z powodu wielkiej wspaniałomyślności i pokory Śri Caitanya Mahaprabhu prezentował Siebie jako podrzędnego ucznia Prakaśanandy Sarasvati.

Madhya 25.73    Śri Caitanya Mahaprabhu mówił dalej: "Ty jesteś wielką, duchowo zaawansowaną osobą i dlatego nie możesz wielbić osoby takiej jak Ja. Jestem dużo gorszy. Jeśli będziesz to robił, Moja duchowa moc ulegnie zmniejszeniu, gdyż ty jesteś tak dobry, jak bezosobowy Brahman.
Madhya 25.74    "Mój drogi panie, dla ciebie każdy jest na poziomie bezosobowego Brahmana, ale dla oświecenia ogółu ludzi nie powinieneś postępować w ten sposób."
Madhya 25.75    Prakaśananda Sarasvati odpowiedział: "Poprzednio popełniłem wobec Ciebie wiele obraz znieważając Cię, lecz teraz rezultaty moich obraz zostały zneutralizowane, gdyż dotknąłem Twoich lotosowych stóp.
Madhya 25.76    "'Jeśli osoba uważana za wyzwoloną w tym życiu popełnia obrazy wobec oceanu niepojętych mocy, Najwyższej Osoby Boga, ponownie upada i pragnie materialnej atmosfery w celu czerpania materialnej przyjemności.'
Madhya 25.77    "'Wąż dotknięty lotosowymi stopami Śri Krsny, natychmiast uwolnił się od rezultatów swego grzesznego życia. Tak więc porzucił ciało i przyjął ciało pięknego półboga Vidyadhary."'

Madhya 25.77  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (10.34.9). Pewnego razu mieszkańcy Vrndavany; pod przewodnictwem Nandy Maharajy, chcieli udać się na pielgrzymkę nad brzeg Sarasvati. Nanda Maharaja pościł i położył się w pobliżu lasu. Wówczas pojawił się wąż, na którego wcześniej rzucił klątwę Angirasa Rsi. Wąż ten nosił wcześniej imię Sudarśana i pochodził z planety Gandharvaloka. Jednakże, ponieważ zażartował sobie z rsiego, został skazany na przyjęcie ciała wielkiego węża. Gdy wąż ten zaatakował Nandę Maharaję, Nanda Maharaja zaczął wołać: "Krsna! Ratunku!" Krsna natychmiast się pojawił i zaczął kopać węża Swoimi lotosowymi stopami. Dotknięty lotosowymi stopami Pana, wąż natychmiast uwolnił się od reakcji grzesznego życia. Wyzwolony, ponownie przyjął swą pierwotną formę Gandharvy o imieniu Sudarśana.

Madhya 25.78    Gdy Prakaśananda Sarasvati przytoczył na poparcie swych słów werset ze Śrimad-Bhagavatam, Śri Caitanya Mahaprabhu natychmiast zaprotestował wypowiadając święte imię Pana Visnu. Następnie Pan zaprezentował Siebie jako najbardziej upadłą żywą istotę i powiedział: "Jeśli ktoś przyjmuje upadłą uwarunkowaną duszę za Visnu, Bhagavana czy inkarnację, popełnia wielką obrazę."

Madhya 25.78  Znaczenie: Chociaż Śri Caitanya Mahaprabhu był Visnu, Najwyższą Osobą Boga, tym niemniej, aby nas pouczyć, zaprzeczył temu, iż należy do kategorii Visnu. Niestety, w tym wieku Kali jest wiele tak zwanych inkarnacji Visnu. Ludzie nie wiedzą, że pozowanie na inkarnację jest największą obrazą. Ludzie nie powinni przyjmować zwykłego człowieka za inkarnację Boga, gdyż to także jest wielką obrazą.

Madhya 25.79    Śri Caitanya Mahaprabhu mówił dalej: "Nie mówiąc już o zwykłych żywych istotach, nawet Pana Brahmy i Pana Śivy nie można uważać za będących na platformie Visnu czy Narayana. Jeśli ktoś uważa ich za takich, uznawany jest za bluźniercę i ateistę.
Madhya 25.80    "'Jeżeli ktoś sądzi, że półbogowie jak Brahma i Śiva są na równym poziomie z Narayanem, należy go uznać za bluźniercę, pasandi.'"
Madhya 25.81    Prakaśananda odpowiedział: "Ty jesteś Najwyższą Osobą Boga, Samym Krsną. Tym niemniej uważasz Siebie za Jego wiecznego sługę.
Madhya 25.82    "Mój drogi Panie, jesteś Najwyższym Panem i choć uważasz się za sługę Pana, jesteś godny czci. Znacznie mnie przewyższasz. Ponieważ Cię obraziłem, utraciłem wszystkie swoje duchowe zdobycze.
Madhya 25.83    "'O wielki mędrcze, pośród wielu milionów materialnie wyzwolonych osób, które są wolne od ignorancji i pośród wielu milionów siddhów, którzy niemal osiągnęli doskonałość, jest może jeden czysty bhakta Narayana. Tylko taki bhakta jest naprawdę w pełni usatysfakcjonowany i spokojny.'

Madhya 25.83  Znaczenie: Werset ten został przytoczony ze Śrimad-Bhagavatam (6.14.5).

Madhya 25.84    "'Gdy ktoś źle traktuje wielkie dusze, wówczas skraca się jego życie i niszczeje bogactwo, sława, religia, posiadłości oraz szczęście.'

Madhya 25.84  Znaczenie: Jest to wypowiedź Śukadevy Gosvamiego, który opowiadał Śrimad-Bhagavatam (10.4.46) Maharajy Pariksitowi.

Madhya 25.85    "'Dopóki społeczeństwo ludzkie nie przyjmie pyłu z lotosowych stóp wielkich mahatmów - bhaktów, którzy nie mają nic wspólnego z materialnymi posiadłościami - ludzkość nie może skierować swej uwagi ku lotosowym stopom Krsny. Te lotosowe stopy niszczą wszelkie niepożądane okoliczności materialnego życia.'

Madhya 25.85  Znaczenie: Werset ten pojawia się w Śrimad-Bhagavatam (7.5.32).

Madhya 25.86    "Odtąd z pewnością będę rozwijał służbę oddania dla Twych lotosowych stóp. Z tego powodu przyszedłem do Ciebie i padłem do Twych lotosowych stóp."
Madhya 25.87    Powiedziawszy to, Prakaśananda Sarasvati usiadł ze Śri Caitanyą Mahaprabhu i zaczął zadawać Panu następujące pytania.
Madhya 25.88    Prakaśananda Sarasvati powiedział: "Rozumiemy błędy, które wskazałeś w filozofii Mayavada. Wszystkie objaśnienia podane przez Śankaracaryę są zmyślone.
Madhya 25.89    "Mój drogi Panie, każde bezpośrednie znaczenie, które przedstawiłeś wyjaśniając Brahma-sutrę, z pewnością nas wszystkich bardzo zadziwia.
Madhya 25.90    "Jesteś Najwyższą Osobą Boga i dlatego posiadasz niepojęte energie. Chciałbym usłyszeć Twoje zwięzłe wyjaśnienie Brahma-sutry."

Madhya 25.90  Znaczenie: Prakaśananda Sarasvati powiedział, że zrozumiał już wyjaśnienie bezpośredniego znaczenia Brahma-sutry przedstawione przez Śri Caitanyę Mahaprabhu. Niemniej jednak poprosił Pana, by przedstawił zwięźle cel i znaczenie Brahma-sutry, Vedanta-sutry.

Madhya 25.91    Śri Caitanya Mahaprabhu odpowiedział: "Jestem zwykłą żywą istotą i dlatego Moja wiedza jest bardzo znikoma. Jednakże znaczenie Brahma-sutry jest bardzo doniosłe, gdyż jej autor, Vyasadeva, jest Samą Najwyższą Osobą Boga.

Madhya 25.91  Znaczenie: Zwykła żywa istota nie może naprawdę zrozumieć celu Vedanta-sutry. Cel ten można zrozumieć, jeśli słucha się od autorytetu, samego Vyasadevy. Dlatego też Vyasadeva dał komentarz do Brahma-sutry w formie Śrimad-Bhagavatam. Jego mistrz duchowy, Narada, poinstruował go, by to uczynił. Oczywiście Śankaracarya zniekształcił znaczenie Brahma-sutry, ponieważ miał w tym pewien cel. Chciał ustanowić wiedzę wedyjską w miejsce ateistycznej wiedzy głoszonej przez Pana Buddhę. Wszystkie te potrzeby pojawiają się stosownie do czasu i okoliczności. Nie powinniśmy winić ani Pana Buddhy, ani Śankaracaryi. W tych czasach istniała potrzeba takiego wyjaśnienia, aby różnego rodzaju ateiści mogli coś zrozumieć. Wniosek jest taki, że nie można zrozumieć celu Vedanta-sutry nie czytając Śrimad-Bhagavatam i nie pełniąc służby oddania. Dlatego Caitanya Mahaprabhu szerzej wyjaśnia ten temat w kolejnych wersetach.

Madhya 25.92    "Zwykłej osobie bardzo trudno jest zrozumieć cel Vedanta-sutry, ale Vyasadeva, ze swej bezprzyczynowej łaski, osobiście wyjaśnił jej znaczenie.
Madhya 25.93    "Jeśli Vedanta-sutrę wyjaśnia sam Vyasadeva, który ją napisał, wówczas ogól ludzi może zrozumieć jej oryginalne znaczenie.
Madhya 25.94    "Znaczenie wibracji dźwiękowej omkara przedstawione jest w mantrze Gayatri. To samo szczegółowo wyjaśniają cztery śloki Śrimad-Bhagavatam znane jako catuh-śloki.
Madhya 25.95    "Wszystko, co Najwyższa Osoba Boga wypowiedział do Pana Brahmy w czterech wersetach Śrimad-Bhagavatam, Pan Brahma wytłumaczył także Naradzie.
Madhya 25.96    "Cokolwiek Pan Brahma powiedział Naradzie Muniemu, Narada Muni wyjaśnił to Vyasadevie. Później Vyasadeva rozważył te instrukcja w swoim umyśle.
Madhya 25.97    "Śrila Vyasadeva rozważał, że cokolwiek Narada Muni przekazał mu, jako wyjaśnienie omkary, objaśni to ze szczegółami w swojej książce Śrimad-Bhagavatam, komentarzu do Brahma-sutry.

Madhya 25.97  Znaczenie: Wibracja dźwiękowa omkara jest podstawą wiedzy wedyjskiej. Ta omkara zwana jest maha-vakyą, czyli najwyższym dźwiękiem. Wszelkie znaczenie najwyższego dźwięku omkara jest szerzej wytłumaczone w mantrze Gayatri. To samo znaczenie jest ponownie wyjaśnione w czterech ślokach Śrimad-Bhagavatam znanych jako catuh-śloki, które zaczynają się słowami aham evasam evagre. Pan mówi "Tylko Ja istniałem przed stworzeniem". Z tego wersetu ułożono cztery śloki, które znane są jako catuh-śloki. W ten sposób Najwyższa Osoba Boga powiadomił Pana Brahmę o celu catuh-śloki. Następnie Pan Brahma wyjaśnił to Naradzie Muniemu, a Narada Muni wyjaśnił to Śrila Vyasadevie. Na tym polega system parampara, sukcesji uczniów. Znaczenie wiedzy wedyjskiej, oryginalne słowo pranava, wyjaśnione zostało w Śrimad-Bhagavatam. Wniosek jest taki, że Vedanta-sutra wyjaśniona została w Śrimad-Bhagavatam.

Madhya 25.98    "Vyasadeva zebrał wszelkie konkluzje wedyjskie z czterech Ved i 108 Upanisadów i umieścił je w kodach Vedanta-sutry.
Madhya 25.99    "Vedanta-sutra wyjaśnia cel całej wiedzy wedyjskiej i ten sam cel wyjaśnia Śrimad-Bhagavatam w osiemnastu tysiącach wersetów.
Madhya 25.100    "To, co wyjaśnione jest w wersetach Śrimad-Bhagavatam i w Upanisadach, służy temu samemu celowi.
Madhya 25.101    "'Wszystko ożywione i nieożywione w tym wszechświecie jest pod kontrolą Pana i do Niego należy. Dlatego trzeba przyjmować tylko te rzeczy, które zostały przeznaczone jako nasz udział i nie przyjmować innych dobrze wiedząc, do kogo należą.'

Madhya 25.101  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (8.1.10). Komuniści i socjaliści próbują propagować filozofię, że wszystko należy do mas ludzkich lub do państwa. Taka koncepcja nie jest doskonała. Gdy ją rozszerzymy, zobaczymy, że wszystko należy do Boga. To byłoby doskonałością myśli komunistycznej. Bardzo dobrze wyjaśniono tu znaczenie Śrimad-Bhagavatam. Każdy z nas musi być usatysfakcjonowany tymi rzeczami, które przyznał nam Najwyższa Osoba Boga. Nie powinniśmy naruszać posiadłości innych. Tę prostą ideę możemy rozwinąć w naszym codziennym życiu. Każdy powinien dostać kawałek ziemi od rządu i mieć kilka krów. Obie te rzeczy powinny być źródłem naszego utrzymania. Jeśli fabryki wytworzą coś ponad to, trzeba to uznać za własność Najwyższej Osoby Boga, ponieważ składniki należą do Najwyższego Pana. W rzeczywistości nie trzeba sztucznie wytwarzać takich rzeczy, lecz jeśli zostaną wyprodukowane, powinno się je uznać za własność Najwyższego Pana. Duchowy komunizm uznaje najwyższe prawo własności Najwyższego Pana. Jak wyjaśnia Bhagavad-gita (5.29):

 

bhoktaram yajna-tapasam    sarva-loka-maheśvaram

suhrdam sarva-bhutanam    jnatva mam śantim rcchati

 

"Osoba w pełni świadoma Mnie, znając Mnie jako ostateczny cel wszelkich ofiar i wyrzeczeń, Najwyższego Pana wszystkich planet i półbogów oraz przyjaciela i dobroczyńcę wszystkich żywych istot, osiąga pokój i wolność od wszelkich nieszczęść i cierpień materialnych."

    Śrimad-Bhagavatam szerzej wyjaśnia, że nikt nie powinien twierdzić, iż cokolwiek jest jego własnością. Cokolwiek uważamy za swą własność, w rzeczywistości należy do Krsny. Należy zadowolić się tym, co przyznał nam Najwyższy Pan i nie należy porywać się na własność innych. To zapewni światu pokój.

Madhya 25.102    "Esencja Śrimad-Bhagavatam - nasz związek z Najwyższym Panem, nasze działania w tym związku i cel życia - manifestuje się w czterech wersetach Śrimad-Bhagavatam znanych jako catuh-śloki. W tych wersetach wszystko jest wyjaśnione.
Madhya 25.103    "Pan Krsna mówi: 'Ja jestem centrum wszelkich związków. Wiedza o Mnie i jej praktyczne zastosowanie stanowi rzeczywistą wiedzę. Zbliżenie się do Mnie w celu pełnienia służby oddania nazywa się abhidheyą.

Madhya 25.103  Znaczenie: Wiedza duchowa oznacza całkowite zrozumienie Prawdy Absolutnej w trzech aspektach - bezosobowym Brahmanie, zlokalizowanej Paramatmie i wszechmocnej Najwyższej Osobie Boga. Gdy ktoś ostatecznie przyjmuje schronienie u lotosowych stóp Najwyższej Osoby Boga i angażuje się w służbę dla Pana, powstała wiedza nazywana jest vijnaną, wiedzą specjalną, czyli praktycznym zastosowaniem wiedzy duchowej. Należy pełnić służbę oddania, aby osiągnąć cel życia nazywany prayojana. Praktyka służby oddania, przez którą osiąga się ten cel życia, nazywana jest abhidheyą.

Madhya 25.104    "'Przez pełnienie służby oddania można stopniowo wznieść się na platformę miłości do Boga. To jest głównym celem życia. Na platformie miłości do Boga wiecznie służy się Panu.
Madhya 25.105    "'Proszę, posłuchaj uważnie tego, co ci powiem, gdyż transcendentalna wiedza o Mnie jest nie tylko naukowa, lecz pełna tajemnic.

Madhya 25.105  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (2.9.31).

Madhya 25.106    "'O Brahmo, objaśnię ci wszystkie te prawdy. Ty jesteś żywą istotą i bez Mojego wyjaśnienia nie będziesz w stanie zrozumieć swojego związku ze Mną, działania w oddaniu i ostatecznego celu życia.
Madhya 25.107    "'Wyjaśnię ci Moją prawdziwą formę i sytuację, Moje przymioty, czyny i sześć bogactw.'
Madhya 25.108    "Pan Krsna zapewnił Pana Brahmę: 'Dzięki Mojej łasce wszystkie te rzeczy obudzą się w tobie.' Mówiąc to, Pan zaczął wyjaśniać Panu Brahmie trzy prawdy [tattvy].
Madhya 25.109    "'Niech dzięki Mojej bezprzyczynowej łasce oświeci cię prawda o Mojej osobowości, manifestacjach, cechach i rozrywkach.

Madhya 25.109  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (2.9.32). Po wyjaśnienie zajrzyj do Pierwszego Rozdziału Adi-lili, teksty 51-52.

Madhya 25.110    Pan powiedział: "'Przed stworzeniem tej kosmicznej manifestacji istniałem Ja, a totalna energia materialna, materialna natura t żywe istoty istniały we Mnie.
Madhya 25.111    "'Po stworzeniu manifestacji kosmicznej wszedłem w nią. Wszystko, co widzisz w tej kosmicznej manifestacji, to jedynie ekspansja Mojej energii.
Madhya 25.112    "'Gdy cały wszechświat ulega rozpadowi, Ja pozostaję pełen w Sobie i we Mnie przechowywane jest wszystko, co ponownie się manifestuje.
Madhya 25.113    "'Tylko Ja istniałem przed tą manifestacją kosmiczną. Nie istniało żadne zjawisko - czy to fizyczne, subtelne czy pierwotne. Po stworzeniu tylko Ja istnieję we wszystkim i po unicestwieniu tylko Ja pozostaję na wieki.

Madhya 25.113  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (2.9.33). Jest to pierwszy z wersetów catuh-śloki. Po wyjaśnienie zajrzyj do Pierwszego Rozdziału Adi-lili, tekst 53.

Madhya 25.114    "'W wersecie zaczynającym się od "aham eva" słowo "aham" wypowiedziane jest trzykrotnie. Na początku są słowa "aham eva". W drugiej linijce znajdują się słowa "paścad aham". Na końcu są słowa "so'smy aham". To "aham" wskazuje Najwyższą Osobę. Powtarzanie "aham" zatwierdza transcendentalną osobę pełną sześciu bogactw.
Madhya 25.115    "'Impersonaliści nie akceptują osobowego aspektu Najwyższej Osoby Boga. Ten werset podkreśla Osobę Boga, aby wpoić im konieczność zaakceptowania Go. Dlatego słowo "aham" wymieniono tu trzy razy. Aby położyć nacisk na coś istotnego, powtarza się to trzy razy.
Madhya 25.116    "'Te wibracje dźwiękowe rozważają prawdziwą duchową wiedzę i jej praktyczne zastosowanie. Chociaż energia zewnętrzna pochodzi ode Mnie, Ja jestem różny od niej.
Madhya 25.117    "'Czasami zamiast słońca doświadczamy jego odbicia, lecz oświetlenie słoneczne nigdy nie może istnieć niezależnie od słońca.
Madhya 25.118    "'Gdy ktoś znajduje się na pozycji transcendentalnej, może Mnie postrzec. Ta percepcja stanowi podstawę związku z Najwyższym Panem. Teraz wyjaśnię ten temat szerzej.

Madhya 25.118  Znaczenie: Prawdziwą wiedzę duchową musimy otrzymywać z pism objawionych. Gdy ją otrzymamy, możemy zacząć postrzegać swoje prawdziwe duchowe życie. Każda wiedza, którą zdobywa się przez spekulację, jest niedoskonała. Wiedzę musimy otrzymać z systemu parampara i od guru, w przeciwnym razie będziemy oszołomieni i ostatecznie staniemy się impersonalistami. Przez bardzo drobiazgowe rozważania możemy zrealizować osobowy aspekt Prawdy Absolutnej. Najwyższa Osoba Boga jest zawsze transcendentalny do tego materialnego stworzenia. Narayanah paro 'vyaktat: Narayana, Najwyższa Osoba Boga, jest zawsze transcendentalny. Nie jest On tworem tego materialnego świata. Jeśli nie ma realizacji wiedzy duchowej, nie można zrozumieć, że transcendentalna forma Pana jest zawsze poza energią stwórczą. Podany jest przykład słońca i blasku słonecznego. Blask słoneczny nie jest słońcem, lecz mimo to nie jest oddzielony od słońca. Osoba będąca pod całkowitym wpływem energii zewnętrznej nie może zrozumieć filozofii acintya-bhedabheda-tattva (jednoczesnej tożsamości i odmienności). Tak więc osoba będąca pod wpływem energii materialnej nie może zrozumieć natury i formy Osoby Prawdy Absolutnej.

Madhya 25.119    "'To, co wydaje się być prawdziwe beze Mnie, jest z pewnością Moją złudną energią, gdyż beze Mnie nic nie może istnieć. Jest to niczym odbicie prawdziwego światła w cieniu, gdyż w świetle nie ma ani cieni, ani odbić.

Madhya 25.119  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (2.9.34). Jest to drugi werset catuh-śloki. Wyjaśnienie tego wersetu znajduje się w Pierwszym Rozdziale Adi-lili, tekst 54.

Madhya 25.120    "'A teraz powiem ci o procesie służby oddania, który ma zastosowanie w każdym kraju, dla każdej osoby, w każdym czasie i w każdych okolicznościach.

Madhya 25.120  Znaczenie: Kult bhagavata-dharmy można głosić w każdych okolicznościach, wśród wszystkich ludzi i we wszystkich krajach. Wielu zazdrosnych ludzi zarzuca temu ruchowi świadomości Krsny, że niszczy on ścisłość tak zwanego hinduizmu. Nie jest to prawdą. Śri Caitanya Mahaprabhu potwierdza, że służbę oddania dla Pana - kult bhagavata-dharmy, który teraz rozpowszechnia się jako ruch Hare Krsna - można głosić w każdym kraju, każdej osobie, w każdych okolicznościach życia i we wszystkich warunkach. Bhagavata-dharma nie ogranicza czystych bhaktów do społeczeństwa hinduskiego. Czysty bhakta jest więcej niż braminem; dlatego dawanie świętej nici bhaktom w Europie, Ameryce, Australii, Japonii, Kanadzie i tak dalej, nie jest czymś sprzecznym. Czasami tym czystym bhaktom, których zaakceptował Śri Caitanya Mahaprabhu, zabrania się wstępu do pewnych świątyń w Indii. Niektórzy pochodzący z wysokich kast bramini i gosvami nie chcą jeść prasada w świątyniach Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Krsny. W rzeczywistości jest to wbrew instrukcjom Śri Caitanyi Mahaprabhu. Bhaktowie mogą wywodzić się z każdego kraju i należeć do jakiegokolwiek wyznania czy rasy. Ci, którzy są naprawdę bhaktami i zwolennikami Śri Caitanyi Mahaprabhu, muszą na podstawie tego wersetu uznać bhaktów z całego świata za czystych Vaisnavów. Trzeba ich zaakceptować nie pozornie, tylko faktycznie. Trzeba dostrzec na ile są zaawansowani w świadomości Krsny i jak wielbią Bóstwa, jak robią sankirtan i Ratha-yatrę. Osoba zazdrosna powinna te wszystkie kwestie rozważyć i powstrzymać się od złośliwych okrucieństw.

Madhya 25.121    "'Jeśli chodzi o zasady religijne, bierze się pod uwagę osobę, kraj, czas i warunki. Jednakże w służbie oddania nie rozważa się takich rzeczy. Służba oddania jest transcendentalna do wszelkich okoliczności.

Madhya 25.121  Znaczenie: Gdy jesteśmy na platformie materialnej, istnieją różnego rodzaju religie - hinduizm, chrześcijaństwo, mahometanizm, buddyzm i tak dalej. Ustanawia się je w określonym czasie, dla określonego kraju czy określonej osoby. Skutkiem tego występują różnice. Zasady chrześcijańskie różnią się od zasad hinduizmu, a zasady hinduizmu są inne niż zasady mahometańskie i buddyjskie. Można je rozważać na platformie materialnej, ale gdy dochodzimy do platformy transcendentalnej służby oddania, nie ma takich rozważań. Transcendentalna służba dla Pana (sadhana-bhakti) stoi ponad tymi zasadami. Świat pragnie jedności religijnej i tę wspólną platformę można osiągnąć w transcendentalnej służbie oddania. Takie jest orzeczenie Śri Caitanyi Mahaprabhu. Gdy ktoś zostaje Vaisnavą, staje się transcendentalny do wszystkich tych ograniczających względów. Potwierdza to także Bhagavad-gita (14.26):

 

mam ca yo 'vyabhicarena    bhakti-yogena sevate

sa gunan samatityaitan    brahma-bhuyaya kalpate

 

"Kto całkowicie angażuje się w służbę oddania, kto nie upada w żadnych okolicznościach, ten od razu przekracza guny natury materialnej i wznosi się na płaszczyznę Brahmana."

    Działania w służbie oddania w ruchu świadomości Krsny są całkowicie transcendentalne do materialnych względów. Jeśli chodzi o różne wiary, mogą istnieć różnego rodzaju religie, ale na platformie duchowej każdy ma równe prawo do pełnienia służby oddania. To jest platforma jedności i podstawa bezklasowego społeczeństwa. W swojej Amrta-pravaha-bhasyi Śrila Bhaktivinoda Thakura potwierdza, że od bona fide mistrza duchowego należy pobierać nauki o zasadach religijnych, rozwoju ekonomicznym, zadowalaniu zmysłów i ostatecznie o wyzwoleniu. To są cztery działy uregulowanego życia, ale są one na platformie materialnej. Czterema zasadami platformy duchowej są jnana, vijnana, tad-anga i tad-rahasya. Zasady, nakazy i ograniczenia istnieją na platformie materialnej, ale na platformie duchowej trzeba mieć transcendentalną wiedzę, która przewyższa zasady rytuałów religijnych. Doczesne działanie religijne znane jest jako smarta-viddhi, ale transcendentalna służba oddania nazywana jest gosvami-viddhi. Niestety wielu tak zwanych gosvamich jest na platformie smarta-viddhi, a mimo to próbuje uchodzi za gosvami-viddhi i w ten sposób oszukuje ludzi. Dokładne wyjaśnienie tego, co znaczy gosvami-viddhi znajduje się w Hari-bhakti-vilasie Sanatany Gosvamiego, gdzie jest powiedziane:

 

yatha kancanatam yati    kamsyam rasa-vidhanatah

tatha diska-vidhanena    dvijatvam jayate nrnam

 

Wniosek jest taki, że służba oddania dostępna jest dla każdego, bez względu na kastę, wyznanie, czas i kraj. Ten ruch świadomości Krsny działa zgodnie z tą zasadą.

Madhya 25.122    "'Dlatego obowiązkiem każdego człowieka - w każdym kraju, w każdych okolicznościach i w każdym czasie - jest zbliżyć się do mistrza duchowego, pytać go o służbę oddania i słuchać, jak wyjaśnia ten proces.
Madhya 25.123    "'Tak więc osoba zainteresowana wiedzą transcendentalną musi stale jej dociekać, bezpośrednio i pośrednio, aby poznać wszechprzenikającą prawdę.

Madhya 25.123  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (2.9.36). Jest to czwarty werset catuh-śloki. Wyjaśnienie tego znajduje się w Pierwszym Rozdziale Adi-lili, tekst 56.

Madhya 25.124    "'Najwyższe uczucie do Mnie nazywane jest miłością do Boga i jest ono ostatecznym celem życia. Naturalne cechy takiej miłości wyjaśnię na praktycznym przykładzie.
Madhya 25.125    "'Pięć materialnych elementów istnieje wewnątrz i na zewnątrz każdej żywej istoty. Podobnie, Ja, Najwyższa Osoba Boga, jestem zamanifestowany tak w sercu bhakty, jak również na zewnątrz jego ciała.

Madhya 25.125  Znaczenie: Czysty bhakta wie, że jest wiecznie sługą Krsny. Wie, że wszystko można wykorzystać w służbie dla Pana.

Madhya 25.126    "'Tak jak materialne elementy wchodzą w ciała wszystkich żywych istot, a mimo to pozostają na zewnątrz ich wszystkich, tak Ja istnieję we wszystkich materialnych stworzeniach, a mimo to nie jestem w nich.

Madhya 25.126  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (2.9.35). Jest to także trzeci werset catuh-śloki. Wyjaśnienie znajduje się w Pierwszym Rozdziale Adi-lili, tekst 55.

Madhya 25.127    "'Bardzo wzniosły bhakta może swą miłością związać Mnie, Najwyższą Osobę Boga, w swoim sercu. Gdziekolwiek spojrzy, widzi tylko Mnie i nic innego.
Madhya 25.128    "'Hari - Najwyższa Osoba Boga, który dla Swego bhakty niszczy wszystko, co niepomyślne - nie opuszcza serc Swoich bhaktów, nawet jeśli pamiętają i intonują o Nim bez należytej uwagi. Jest tak dlatego, że Pan zawsze związany jest w sercach bhaktów więzami miłości. Takich bhaktów należy uważać za najbardziej wzniosłych.

Madhya 25.128  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (11.2.55).

Madhya 25.129    "'Osoba zaawansowana w służbie oddania widzi we wszystkim duszę dusz, Najwyższą Osobę Boga, Śri Krsnę. Skutkiem tego zawsze widzi formę Najwyższej Osoby Boga jako przyczynę wszystkich przyczyn i rozumie, że wszystko usytuowane jest w Nim.

Madhya 25.129  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (11.2.45).

Madhya 25.130    "'Wszystkie gopi zebrały się, by bardzo głośno intonować o transcendentalnych cechach Krsny i jak szalone zaczęły wędrować z jednego lasu do drugiego. Dopytywały się o Pana, który usytuowany jest wewnątrz i na zewnątrz wszystkich żywych istot. Pytały o Niego, Najwyższego Pana, nawet wszystkie rośliny i warzywa.'"

Madhya 25.130  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (10.30.4). Gdy Krsna opuścił nagle taniec rasa, gopi niemalże oszalały. Ponieważ gopi były całkowicie pochłonięte myślami o Krsnie, imitowały Jego różne pozy i rozrywki. Z powodu Jego nieobecności bardzo posmutniały i to wydarzenie Śukadeva Gosvami wyjaśnia Maharajy Pariksitowi.

Madhya 25.131    Śri Caitanya Mahaprabhu mówił dalej: "Tematem Śrimad-Bhagavatam jest nasz związek z Panem, czynności i służba oddania oraz osiągnięcie najwyższego celu życia, miłości do Boga.
Madhya 25.132    "'Dusze samozrealizowane nazywają Prawdę Absolutną zjednoczoną tożsamością znaną pod różnymi imionami - jako bezosobowy Brahman, zlokalizowana Paramatma i Bhagavan, Najwyższa Osoba Boga.'

Madhya 25.132  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (1.2.11).

Madhya 25.133    "'Przed stworzeniem manifestacji kosmicznej, tendencja do tworzenia pogrążona była w Jego osobie. W tym czasie wszystkie moce i manifestacje przechowywane były w osobie Najwyższego Pana. Pan jest przyczyną wszystkich przyczyn i jest wszechprzenikającą, samowystarczalną osobą. Zanim nastąpiło stworzenie, istniał On ze Swą duchową mocą w świecie duchowym, gdzie zamanifestowane są różne planety Vaikuntha.'

Madhya 25.133  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (3.5.23).

Madhya 25.134    "'Wszystkie te inkarnacje Boga są pełnymi częściami albo częściami pełnych części purusa-avatarów. Ale Krsna jest Samą Najwyższą Osobą Boga. W każdym wieku, gdy świat niepokojony jest przez wrogów Indry, chroni ten świat w Swoich różnych postaciach.'

Madhya 25.134  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (1.3.28). Wyjaśnienie znajduje się w Drugim Rozdziale Adi-lili, tekst 67.

Madhya 25.135    "To jest nasz wieczny związek z Najwyższą Osobą Boga. Teraz posłuchaj, proszę, o pełnieniu służby oddania. Zasada ta przenika praktycznie wszystkie wersety Śrimad-Bhagavatam.
Madhya 25.136    "'Jestem bardzo drogi dla bhaktów i sadhu, a osiągnąć Mnie można dzięki niezachwianej wierze i służbie oddania. Ten system bhakti-yogi, który stopniowo zwiększa przywiązanie do Mnie, oczyszcza nawet istotę ludzką narodzoną pośród osób żywiących się psim mięsem. To znaczy, że przez proces bhakti-yogi każdy może wznieść się na platformę duchową.'

Madhya 25.136  Znaczenie: Werset ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (11.14.21).

Madhya 25.137    "'Najwyższa Osoba Boga, Krsna, powiedział: "Mój drogi Uddhavo, ani przez astanga-yogę [system yogi mistycznej służący kontrolowaniu zmysłów], ani przez impersonalizm czy analityczne badanie Prawdy Absolutnej, ani przez studiowanie Ved, ani przez praktykowanie wyrzeczeń, ani przez jałmużnę, ani przez przyjęcie sannyasy nie można zadowolić Mnie tak bardzo, jak rozwinięciem nieskazitelnie czystej służby oddania dla Mnie."'

Madhya 25.137  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (11.14.20). Wyjaśnienie znajduje się w Siedemnastym Rozdziale Adi-lili, tekst 76.

Madhya 25.138    "'Gdy żywa istota jest zauroczona energią materialną która jest oddzielona od Krsny, opanowuje ją strach. Ponieważ materialna energia oddziela ją od Najwyższej Osoby Boga, odwrócona zostaje jej koncepcja życia. Innymi słowy, zamiast być wiecznym sługą Krsny, staje się Jego rywalem. To nazywane jest viparyayo 'smrtih. Aby naprawić ten błąd, osoba naprawdę uczona i zaawansowana wielbi Najwyższą Osobę Boga jako swego mistrza duchowego, czczone Bóstwo i źródło życia. W ten sposób wielbi Pana przez proces czystej służby oddania.'

Madhya 25.138  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (11.2.37).

Madhya 25.139    "Teraz posłuchaj, a powiem ci, czym naprawdę jest miłość do Boga. Jest to główny cel życia, a jej symptomami są drżenie ciała, łzy w oczach, intonowanie i tańczenie.
Madhya 25.140    "'Czyści bhaktowie rozwijają duchowe ciało i symptomy ekstatycznej miłości przez samo pamiętanie i przypominanie innym o Najwyższej Osobie Boga, Hari, który zabiera bhakcie wszystko, co niepomyślne. Pozycję tę osiąga się dzięki pełnieniu służby oddania zgodnie z zasadami regulującymi, a potem wzniesieniu się na platformę spontanicznej miłości.'

Madhya 25.140  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (11.3.31).

Madhya 25.141    "'Gdy ktoś jest rzeczywiście zaawansowany i czerpie przyjemność z intonowania świętego imienia Pana, który jest mu bardzo drogi, jest poruszony i głośno intonuje to święte imię. Śmieje się też, płacze, jest wzburzony i intonuje niczym szaleniec, nie dbając o osoby postronne.'

Madhya 25.141  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (11.2.40).

Madhya 25.142    "Śrimad-Bhagavatam przedstawia prawdziwe znaczenie Vedanta-sutry. Autorem Vedanta-sutry jest Vyasadeva i on sam wyjaśnił te kody w formie Śrimad-Bhagavatam.
Madhya 25.143-144    "'Znaczenie Vedanta-sutry przedstawione jest w Śrimad-Bhagavatam, które również zawiera całą treść Mahabharaty. Jest tam także komentarz do Brahma-gayatri, w pełni rozwinięty przy pomocy całej wiedzy wedyjskiej. Śrimad-Bhagavatam jest najwyższą Puraną, a skompilował je Najwyższa Osoba Boga w Swej inkarnacji Vyasadevy. Ma ono dwanaście canto, 355 rozdziałów i osiemnaście tysięcy wersetów.'

Madhya 25.143-144  Znaczenie: Cytat ten pochodzi z Garuda Purany.

Madhya 25.145    "'W tym Śrimad-Bhagavatam zebrano esencję całej literatury wedyjskiej i wszystkich historii.'

Madhya 25.145  Znaczenie: Śrimad-Bhagavatam zostało zebrane przez inkarnację Boga, Vyasadevę, który później przekazał je swemu synowi Śukadevie Gosvamiemu. Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (1.3.42).

Madhya 25.146    "'Śrimad-Bhagavatam uznawane jest za esencję całej literatury wedyjskiej i filozofii Vedanty. Kto rozkoszuje się transcendentalnym smakiem Śrimad-Bhagavatam, nigdy nie czuje pociągu do żadnej innej literatury.'

Madhya 25.146  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (12.13.15).

Madhya 25.147    "Na początku Śrimad-Bhagavatam znajduje się wyjaśnienie mantry Brahma-gayatri. 'Prawda Absolutna [satyam param]' wskazuje na związek, a 'medytujemy [dhimahi] o Nim' wskazuje na pełnienie służby oddania i ostateczny cel życia.
Madhya 25.148    "'Składam pełne szacunku pokłony Panu Śri Krsnie, synowi Vasudevy, który jest najwyższą wszechprzenikającą Osobą Boga. Medytuję o Nim, transcendentalnej rzeczywistości, który jest pierwotną przyczyną wszystkich przyczyn, z którego pochodzą, w którym spoczywają i przez którego są niszczone wszystkie zamanifestowane wszechświaty. Medytuję o tym wiecznie promiennym Panu, który jest bezpośrednio i pośrednio świadomy wszystkich manifestacji, a jednak jest poza nimi. To właśnie On jako pierwszy przekazał wiedzę wedyjską sercu Brahmy, pierwszej stworzonej istoty. Za Jego sprawą ten świat, jak miraż, wydaje się być rzeczywistym nawet wielkim mędrcom i półbogom. Z powodu Niego materialne wszechświaty, stworzone przez trzy cechy natury, wydają się być faktyczne, chociaż są nierealne. Dlatego medytuję o Nim, Prawdzie Absolutnej, który wiecznie istnieje w Swojej transcendentalnej siedzibie i który jest zawsze wolny od złudzenia.

Madhya 25.148  Znaczenie: Jest to inwokacja rozpoczynająca Śrimad-Bhagavatam (1.1.1).

Madhya 25.149    "'Całkowicie odrzucając wszelkie materialnie motywowane akty religijne, ta Bhagavata Purana propaguje najwyższą prawdę, którą mogą zrozumieć bhaktowie, którzy są czyści w sercu. Najwyższą Prawdą jest rzeczywistość odróżniona dla dobra ogółu od złudzenia. Taka prawda kładzie kres trojakim nieszczęściom. To piękne Bhagavatam opracowane przez wielkiego mędrca Śri Vyasadevę samo w sobie wystarcza do realizacji Boga. Gdy tylko ktoś pokornie i z uwagą słucha przekazu Bhagavatam, rozwija przywiązanie do Najwyższego Pana.'

Madhya 25.149  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (1.1.2). Zajrzyj też do Pierwszego Rozdziału Adi-lili, tekst 91.

Madhya 25.150    "Śrimad-Bhagavatam udziela bezpośrednich informacji o smaku, który pochodzi ze służenia Krsnie. Dlatego Śrimad-Bhagavatam przewyższa wszelką inną literaturę wedyjską.
Madhya 25.151    "'Śrimad-Bhagavatam stanowi esencję całej literatury wedyjskiej i uważane jest za dojrzały owoc drzewa wiedzy wedyjskiej, które spełnia wszelkie pragnienia. Stało się ono słodsze, gdy wyemanowało z ust Śukadevy Gosvamiego. Wy, którzy jesteście rozważni i znajdujecie przyjemność w smakach, powinniście zawsze kosztować tego dojrzałego owocu. O rozważni bhaktowie, dopóki nie jesteście pogrążeni w transcendentalnym szczęściu, powinniście dalej smakować to Śrimad-Bhagavatam, a gdy jesteście całkowicie przesyceni szczęściem, powinniście dalej rozkoszować się jego smakami.'

Madhya 25.151  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (1.1.3).

Madhya 25.152    "'Nigdy nie męczy nas słuchanie o transcendentalnych rozrywkach Osoby Boga, którego wychwalają hymny i modlitwy. Ci, którzy czerpią przyjemność z obcowania z Nim, w każdej chwili rozkoszują się słuchaniem o Jego rozrywkach."'

Madhya 25.152  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (1.1.19).

Madhya 25.153    Śri Caitanya Mahaprabhu poradził Prakaśanandzie Sarasvati: "Studiuj Śrimad-Bhagavatam bardzo dokładnie. Wtedy zrozumiesz prawdziwe znaczenie Brahma-sutry."
Madhya 25.154    Śri Caitanya Mahaprabhu mówił dalej: "Zawsze rozmawiaj o Śrimad-Bhagavatam i bezustannie intonuj święte imię Pana Krsny. W ten sposób z łatwością będziesz mógł osiągnąć wyzwolenie i wzniesiesz się na platformę rozkoszowania się miłością do Boga.

Madhya 25.154  Znaczenie: Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura oznajmia, że bez studiowania Śrimad-Bhagavatam nie można zrozumieć znaczenia Brahma-sutry (Vedanta-sutry) czy Upanisadów. Jeśli ktoś próbuje zrozumieć filozofię Vedanty i Upanisadów bez studiowania Śrimad-Bhagavatam, będzie zdezorientowany i podając inne znaczenie stanie się stopniowo ateistą lub impersonalistą.

Madhya 25.155    "'Ten, kto jest usytuowany w taki transcendentalny sposób, od razu realizuje Najwyższego Brahmana i staje się w pełni radosnym. Nie rozpacza nigdy ani niczego nie pragnie, jednakowo ustosunkowanym będąc do każdej żywej istoty. W tym stanie osiąga czystą służbę oddania dla Mnie.'
Madhya 25.156    "'Nawet wyzwoloną duszę wtopioną w blask bezosobowego Brahmana urzekają rozrywki Krsny. Tak więc instaluje ona Bóstwo i pełni dla Pana służbę.'

Madhya 25.156  Znaczenie: Jest to cytat z komentarza Śankaracaryi do Nrsimha-tapani.

Madhya 25.157    "'Śukadeva Gosvami zwrócił się do Maharajy Pariksita: "Mój drogi królu, chociaż byłem w pełni usytuowany na pozycji transcendentalnej, tym niemniej pociągały Mnie rozrywki Pana Krsny. Dlatego uczyłem się Śrimad-Bhagavatam od mego ojca."'

Madhya 25.157  Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (2.1.9).

Madhya 25.158    "'Wiatr niosący aromat listków tulasi i szafranu z lotosowych stóp lotosookiego Osoby Boga dostał się przez nozdrza do serc tych mędrców (Kumarów). Wówczas doświadczyli oni zmiany w ciele i umyśle, chociaż przywiązani byli do koncepcji bezosobowego Brahmana,'

Madhya 25.158  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (3.15.43).

Madhya 25.159    "'Miłosna służba dla Śri Krsny - który ma transcendentalne cechy i dokonuje wspaniałych czynów - pociąga także tych, którzy są zadowoleni w sobie i dla których zewnętrzne materialne pragnienia nie stanowią atrakcji. Hari, Osoba Boga, nazywany jest Krsną, ponieważ ma takie transcendentalnie atrakcyjne cechy."'

Madhya 25.159  Znaczenie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (1.7.10).

Madhya 25.160    Wtedy bramin z prowincji Maharastra wspomniał o danym przez Śri Caitanyę Mahaprabhu objaśnieniu wersetu atmarama.
Madhya 25.161    Bramin z Maharastry oznajmił, że Śri Caitanya Mahaprabhu wyjaśnił już ten werset na sześćdziesiąt jeden sposobów. Słysząc to wszyscy się zdumieli.
Madhya 25.162    Gdy wszyscy zebrani tam ludzie wyrazili swe pragnienie, by ponownie usłyszeć sześćdziesiąt jeden różnych znaczeń wersetu atmarama, Śri Caitanya Mahaprabhu wytłumaczył go znowu.
Madhya 25.163    Usłyszawszy od Śri Caitanyi Mahaprabhu wyjaśnienie wersetu atmarama, wszyscy byli zdumieni i oniemieli z podziwu. Doszli do wniosku, że Śri Caitanya Mahaprabhu jest nikim innym, jak Samym Panem Krsną.
Madhya 25.164    Po ponownym przedstawieniu tych objaśnień Śri Caitanya Mahaprabhu wstał i odszedł. Wszyscy obecni tam ludzie złożyli Mu pokłony i intonowali maha-mantrę.
Madhya 25.165    Wszyscy mieszkańcy Kaśi [Varanasi] zaczęli intonować maha-mantrę Hare Krsna pogrążeni w ekstazie miłości. Czasami śmiali się, czasami płakali, czasem intonowali, a czasem tańczyli.
*Madhya 25.166    Potem wszyscy sannyasini Mayavadi i wielcy uczeni z Varanasi zaczęli dyskutować o Śrimad-Bhagavatam. W ten sposób Śri Caitanya Mahaprabhu wyzwolił ich.
Madhya 25.167    Następnie, wraz ze Swymi towarzyszami, Śri Caitanya Mahaprabhu wrócił do Swej siedziby. W ten sposób przemienił całe miasto Varanasi w drugą Navadvipę [Nadiya-nagarę].

Madhya 25.167  Znaczenie: Zarówno Navadvipa, jak i Varanasi słynęły ze swojej ożywionej działalności oświatowej. Obecnie w miastach tych nadal mieszkają wielcy uczeni, lecz Varanasi jest ośrodkiem przede wszystkim sannyasinów Mayavadi, którzy są wielkimi uczonymi. Jednakże, w przeciwieństwie do Navadvipy, w Varanasi prawie nie ma bhaktów. Skutkiem tego rozmowy o Śrimad-Bhagavatam były w Varanasi rzadkością. W Navadvipie takie dyskusje były na porządku dziennym. Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu odwiedził Varanasi i przemienił w Vaisnavów Prakaśanandę Sarasvati i jego uczniów, Varanasi upodobniło się do Navadvipy, ponieważ tak wielu bhaktów zaczęło rozmawiać o Śrimad-Bhagavatam. Nawet w dzisiejszych czasach można usłyszeć wiele dyskusji na temat Śrimad-Bhagavatam, które odbywają się na brzegach Gangesu. Wielu uczonych i sannyasinów zbiera się tam, by słuchać Śrimad-Bhagavatam i robić sankirtan.

Madhya 25.168    Będąc wśród Swych towarzyszy, Śri Caitanya Mahaprabhu ze śmiechem powiedział: "Przyszedłem tutaj, by sprzedać Mą emocjonalną ekstazę miłości.
Madhya 25.169    "Chociaż przybyłem do Varanasi, by sprzedać Swój towar, nie było nabywców i wydawało się, że będę musiał zanieść go z powrotem do Mego kraju.
Madhya 25.170    "Wszyscy byliście bardzo nieszczęśliwi, że nikt nie kupuje Mojego towaru i że będę musiał go zabrać. Dlatego, tylko na wasze życzenie, rozdałem go nie żądając zapłaty."

Madhya 25.170  Znaczenie: Podobna rzecz wydarzyła się, gdy zaczęliśmy rozdawać przekaz Śri Caitanyi Mahaprabhu w krajach zachodnich. Na początku, przez co najmniej rok, byliśmy bardzo rozczarowani, ponieważ nikt nie oferował pomocy temu ruchowi, ale dzięki łasce Śri Caitanyi Mahaprabhu w 1966 roku przyłączyło się do niego kilku młodych chłopców. Oczywiście, rozdawaliśmy misję Śri Caitanyi Mahaprabhu, maha-mantrę Hare Krsna nie targując się i nie oszukując. W rezultacie, przy pomocy europejskich oraz amerykańskich dziewcząt i chłopców, ruch ten rozszerzył się na całym świecie. Dlatego modlimy się, by Śri Caitanya Mahaprabhu obdarzył wszelkimi błogosławieństwami wszystkich bhaktów, którzy głoszą ten ruch w świecie zachodnim.

Madhya 25.171    Wtedy wszyscy bhaktowie Pana powiedzieli: "Inkarnowałeś, by wyzwolić upadłe dusze. Wyzwoliłeś je na wschodzie i na południu, a teraz wyzwalasz je na zachodzie.
Madhya 25.172    "Pozostało tylko Varanasi, ponieważ tamtejsi ludzie byli przeciwni Twojej działalności misjonarskiej. Teraz wyzwoliłeś ich i wszyscy jesteśmy bardzo szczęśliwi."
Madhya 25.173    Gdy rozeszła się wieść o tych wydarzeniach, wszyscy z sąsiedztwa zaczęli masowo napływać, by zobaczyć Śri Caitanyę Mahaprabhu.
Madhya 25.174    Przybyły setki i tysiące ludzi, by ujrzeć Śri Caitanyę Mahaprabhu. Nie można było ich zliczyć. Ponieważ siedziba Pana była bardzo mała, nie wszyscy mogli Go zobaczyć.
Madhya 25.175    Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu szedł wykąpać się w Gangesie i odwiedzić świątynię Viśveśvary, ludzie ustawiali się w rzędach po obu stronach, by ujrzeć Pana.
Madhya 25.176    Kiedy Śri Caitanya Mahaprabhu przechodził obok ludzi, wznosił ramiona i mówił: "Proszę, intonujcie Krsna! Proszę, intonujcie Hari!" Wszyscy ludzie przyjmowali Go intonowaniem Hare Krsna i tym intonowaniem okazywali Mu wyrazy szacunku.
Madhya 25.177    W ten sposób Śri Caitanya Mahaprabhu przez pięć dni wyzwalał mieszkańców Varanasi. W końcu, kolejnego dnia, zapragnął odejść.
Madhya 25.178    Szóstego dnia, Śri Caitanya Mahaprabhu wstał wcześnie rano i wyruszył w drogę, a pięciu bhaktów zaczęło za Nim podążać.
Madhya 25.179    Tymi pięcioma bhaktami byli: Tapana Miśra, Raghunatha, bramin z Maharastry, Candraśekhara i Paramananda Kirtaniya.
Madhya 25.180    Ta piątka chciała towarzyszyć Śri Caitanyi Mahaprabhu do Jagannatha Puri, ale Pan grzecznie ich pożegnał.
Madhya 25.181    Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział: "Jeśli chcecie Mnie zobaczyć, możecie przyjść później, ale na razie pójdę sam przez las Jharikhanda."
Madhya 25.182    Śri Caitanya Mahaprabhu poradził Sanatanie Gosvamiemu, by udał się do Vrndavany i powiadomił go, że jego dwaj bracia już tam poszli.
Madhya 25.183    Śri Caitanya Mahaprabhu rzekł do Sanatany Gosvamiego: "Na ogół wszyscy Moi bhaktowie, którzy przychodzą do Vrndavany, są bardzo biedni. Nie mają ze sobą nic oprócz podartego pledu i małego naczynia na wodę. Dlatego, Sanatano, powinieneś zapewnić im schronienie i utrzymywać ich."

Madhya 25.183  Znaczenie: Podążając w ślady Śri Caitanyi Mahaprabhu, zarówno we Vrndavanie, jak i w Mayapur, Navadvipie, wybudowaliśmy świątynie, by zapewnić schronienie zagranicznym bhaktom przybywającym z Europy i Ameryki. Odkąd zapoczątkowano ten ruch świadomości Krsny, wielu Europejczyków i Amerykanów odwiedziło Vrndavanę, ale żaden tamtejszy aśram czy świątynia nie przyjmowały ich należycie. Celem Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Krsny jest zapewnienie im schronienia i szkolenie ich w służbie oddania. Jest także wielu turystów, którzy chcą przyjechać do Indii, by poznać duchowe życie Indii. Bhaktowie w naszych świątyniach, zarówno we Vrndavanie, jak i w Navadvipie, powinni poczynić przygotowania, by w miarę możliwości znaleźć dla nich pomieszczenia.

Madhya 25.184    Powiedziawszy to, Śri Caitanya Mahaprabhu objął ich wszystkich i wyruszył w Swoją drogę, a oni utracili przytomność i upadli.
Madhya 25.185    Po pewnym czasie wszyscy bhaktowie wstali i bardzo zasmuceni powrócili do swych domów. Sanatana Gosvami podążył samotnie do Vrndavany.
Madhya 25.186    Gdy Rupa Gosvami dotarł do Mathury, na brzegu Yamuny w miejscu zwanym Dhruva-ghatą spotkał Subuddhi Rayę.
Madhya 25.187    Poprzednio Subuddhi Raya był wielkim właścicielem ziemskim w Gauda-deśy [Bengalu]. Saiyada Hussain Khan był wówczas sługą Subuddhi Rayi.
Madhya 25.188    Subuddhi Raya powierzył mu kierownictwo przy kopaniu wielkiego jeziora, ale pewnego razu, mając mu coś do zarzucenia, uderzył go batem.
Madhya 25.189    Później Hussain Khan został w jakiś sposób wyznaczony przez centralny rząd mahometański na Nawaba. Czując się zobowiązanym, zwiększył bogactwa Subuddhi Rayi.
Madhya 25.190    Później, gdy żona Nawaba Hussaina Khana zobaczyła ślad bicza na jego ciele, poprosiła go, by zabił Subuddhi Rayę.
Madhya 25.191    Hussain Khan odpowiedział: "Subuddhi Raya utrzymywał mnie bardzo troskliwie. Był dla mnie zupełnie jak ojciec. A teraz prosisz, bym go zabił. Nie jest to zbyt dobry pomysł."
Madhya 25.192    Ostatecznie żona zaproponowała inną możliwość, mianowicie by Nawab pozbawił Subuddhi Rayę kasty i przemienił go w mahometanina, ale Hussain Khan odpowiedział, że jeśli to zrobi, Subuddhi Raya nie pozostanie przy życiu.
Madhya 25.193    Stało się to dla niego kłopotliwym problemem, gdyż żona cały czas prosiła go, by zabił Subuddhi Rayę. W końcu Nawab skropił głowę Subuddhi Rayi odrobiną wody z dzbanka, którego używał mahometanin.

Madhya 25.193  Znaczenie: Ponad pięćset lat temu w Indiach hindusi byli tak ściśli, że jeśli jakiś mahometanin pokropił hindusa odrobiną wody ze swego dzbanka, ten był natychmiast wykluczany ze społeczności hinduskiej. Niedawno, w roku 1947, w czasach partyzantki, doszło do wielkich zamieszek między hindusami a muzułmanami, szczególnie w Bengalu. Hindusi byli zmuszani do jedzenia mięsa krów i na skutek tego zaczęli płakać, myśląc, że stali się mahometanami. W rzeczywistości mahometanie mieszkający w Indiach nie przybyli z kraju mahometan, tylko hindusi wprowadzili zwyczaj, że jeśli ktoś w jakiś sposób miał styczność z mahometaninem, sam stawał się mahometaninem. Rupa i Sanatana Gosvami narodzili się w wysoko postawionej rodzinie bramińskiej, ale ponieważ przyjęli pracę w rządzie muzułmańskim, uważani byli za muzułmanów. Subuddhi Raya został pokropiony wodą z dzbanka mahometanina i wskutek tego skazany był na zostanie mahometaninem. Później Aurangzeb, władca mahometański, wprowadził specjalny podatek dla hindusów. Wielu hindusów wywodzących się z niskich klas, spotykając się z uciskiem w społeczeństwie hinduskim, wolało przejść na mahometanizm. W ten sposób zwiększała się liczba mahometan. Później rząd brytyjski przyjął taktykę siania niezgody między hindusami a muzułmanami i w ten sposób utrzymywał między nimi wrogie nastawienie. W wyniku tego Indie zostały podzielone na Pakistan i Hindustan.

    Z dawnej historii wynika, że niegdyś na całej Ziemi panowała jedna kultura, lecz stopniowo, z powodu rozłamów religijnych i kulturowych, władza została rozbita na wiele części. Teraz Ziemia podzielona jest na wiele państw, religii i grup politycznych. Pomimo tych podziałów politycznych i religijnych zalecamy, by wszyscy ponownie zjednoczyli się w jednej kulturze - świadomości Krsny. Ludzie powinni przyjąć jednego Boga, Krsnę; jedno pismo objawione, Bhagavad-gitę; i jedno działanie, służbę oddania dla Pana. W ten sposób mogą żyć szczęśliwie na tej Ziemi i zjednoczyć się, by produkować wystarczającą ilość pożywienia. W takim społeczeństwie nie będzie istniał niedostatek, głód czy degradacja kulturowa lub religijna. Tak zwany system kastowy i podziały narodowe są sztuczne. Według naszej filozofii Vaisnava wszystko to są zewnętrzne desygnaty cielesne. Ruch świadomości Krsny nie opiera się na desygnatach cielesnych. Jest to transcendentalny ruch na platformie duchowego zrozumienia. Jeśli ludzie tego świata zrozumieją, że podstawową zasadą życia jest duchowa tożsamość, wówczas zrozumieją, że obowiązkiem duszy jest służenie Najwyższemu Duchowi, Krsnie. Jak Pan Krsna mówi w Bhagavad-gicie (15.7): mamaivamśo jiva-loke jiva-bhutah sanatanah - "Żywe istoty w tym materialnym świecie są Moimi wiecznymi, fragmentarycznymi cząstkami." Wszystkie żywe istoty w różnych formach życia są synami Krsny. Dlatego ich przeznaczeniem jest służenie Krsnie, oryginalnemu najwyższemu ojcu. Jeśli filozofia ta zostanie przyjęta, wtedy ten wielki ruch świadomości Krsny wystarczająco skompensuje niepowodzenie Narodów Zjednoczonych w jednoczeniu wszystkich narodów świata. Niedawno rozmawialiśmy z przywódcami chrześcijańskimi w Australii, łącznie z biskupem Australii, i wszyscy byli usatysfakcjonowani naszą filozofią jedności w świadomości religijnej.

Madhya 25.194    Wykorzystując to, że Nawab pokropił go wodą, Subuddhi Raya opuścił swą rodzinę i interesy i udał się do Varanasi.

Madhya 25.194  Znaczenie: Okazuje się, że Subuddhi Raya był wielkim właścicielem ziemskim i odpowiedzialnym, poważanym dżentelmenem. Nie mógł jednak ominąć panującego w społeczeństwie błędnego przekonania, zgodnie z którym osoba, której twarz pokropiono wodą z dzbana mahometanina, staje się mahometaninem. W rzeczywistości zamierzał on porzucić materialne życie i opuścić rodzinę. Kultura hinduska zaleca cztery porządki - brahmacaryę, grhasthę, vanaprasthę i sannyasę. Subuddhi Raya myślał o przyjęciu sannyasy i dzięki łasce Krsny nadarzyła mu się taka sposobność. Zatem opuścił rodzinę i udał się do Varanasi. System varnaśrama-dharmy jest bardzo naukowy. Jeśli ktoś kierowany jest przez instytucję varnaśrama, to pod koniec swego życia w naturalny sposób będzie myślał o wycofaniu się z życia rodzinnego. Dlatego w wieku lat pięćdziesięciu przyjęcie sannyasy jest obowiązkiem.

Madhya 25.195    Gdy Subuddhi Raya poradził się uczonych braminów z Varanasi jak może przeciwdziałać nawróceniu go na mahometanizm, doradzili mu, by wypił gorące ghee i porzucił swe życie.
Madhya 25.196    Gdy Subuddhi Raya poradził się innych braminów, powiedzieli mu, że nie popełnił poważnego błędu, w związku z czym nie powinien pić gorącego ghee i porzucać życia. W rezultacie Subuddhi Raya miał wątpliwości, co powinien uczynić.

Madhya 25.196  Znaczenie: Tutaj mamy inny przykład zwyczajów hinduskich. Jeden bramin udzielał rady wybaczającej określoną winę, a inny udzielał rady przeciwnej. Typowe jest to dla prawników i lekarzy, którzy najpierw dają jedną instrukcję, a potem inną. Odmienne opinie braminów tylko powiększyły zakłopotanie Subuddhi Rayi. Nie wiedział, co ma czynić, a czego nie.

Madhya 25.197    Będąc w tak kłopotliwym położeniu Subuddhi Raya spotkał Śri Caitanyę Mahaprabhu, gdy Pan był w Varanasi. Subuddhi Raya wyjaśnił swą sytuację i zapytał Śri Caitanyę Mahaprabhu, co powinien zrobić.
Madhya 25.198    Pan poradził mu: "Idź do Vrndavany i bez przerwy intonuj mantrę Hare Krsna."

Madhya 25.198  Znaczenie: To jest sposób na oczyszczenie się z wszelkich grzesznych czynów. W tym wieku Kali każdy jest uwikłany w tak wiele niedogodnych sytuacji - społecznych, politycznych i religijnych - i oczywiście nikt nie jest szczęśliwy. Z powodu zanieczyszczenia tego wieku wszyscy żyją bardzo krótko. Jest wielu głupców i drani, którzy radzą ludziom, by przyjęli ten lub tamten sposób życia, lecz prawdziwym wyzwoleniem się od dylematów tego życia jest przygotowanie się do następnego życia. Tatha dehantara-praptir dhiras tatra na muhyati. Trzeba usytuować się w swej prawdziwej tożsamości i wrócić do domu, do Boga. Najprostszą metodę osiągnięcia tego polecił tutaj Śri Caitanya Mahaprabhu. Powinniśmy bezustannie intonować święte imiona Pana, maha-mantrę Hare Krsna. Podążając śladami Śri Caitanyi Mahaprabhu nasz ruch świadomości Krsny poleca ten proces na całym świecie. Mówimy: "Intonuj maha-mantrę Hare Krsna, uwolnij się od wszelkich zawiłości życia i zrealizuj Krsnę, Najwyższą Osobę Boga. Pełń służbę oddania dla Niego i uczyń swe życie doskonałym, byś mógł wrócić do domu, do Boga."

Madhya 25.199    Śri Caitanya Mahaprabhu udzielił Subuddhi Rayi dalszych rad: "Zacznij intonować maha-mantrę Hare Krsna, a gdy twoje intonowanie będzie niemalże czyste, odejdą wszystkie twoje grzeszne reakcje. Gdy będziesz intonował doskonale, uzyskasz schronienie u lotosowych stóp Krsny.

Madhya 25.199  Znaczenie: Trzeba zwracać uwagę na dziesięć rodzajów obraz. Na początku, gdy ktoś zostaje wprowadzony w intonowanie maha-mantry Hare Krsna, w naturalny sposób popełnia wiele obraz. Jednakże bhakta powinien bardzo starannie ich unikać i intonować w czysty sposób. To nie znaczy, że maha-mantra Hare Krsna czasami jest czysta, a czasami nie. To raczej intonujący jest nieczysty z powodu materialnego skażenia. Musi oczyścić się, tak by święte imiona dawały pełny rezultat. Intonowanie świętego imienia Pana bez obraz pomoże nam w natychmiastowym osiągnięciu schronienia u lotosowych stóp Krsny. To znaczy, że dzięki czystemu intonowaniu natychmiast wznosimy się na platformę transcendentalną. Powinniśmy jednak zauważyć, że zgodnie z instrukcjami Śri Caitanyi Mahaprabhu nie należy czekać z intonowaniem mantry Hare Krsna, aż się oczyścimy. Bez względu na to, w jakim jesteśmy stanie, intonowanie powinniśmy rozpocząć natychmiast. Dzięki mocy mantry Hare Krsna stopniowo uwolnimy się od wszelkiego materialnego zanieczyszczenia i osiągniemy schronienie u lotosowych stóp Krsny, co jest ostatecznym celem życia.

Madhya 25.200    "Gdy jesteś usytuowany u lotosowych stóp Krsny, nie dotkną cię żadne grzeszne reakcje. To jest najlepszy sposób na zlikwidowanie wszelkiego grzesznego działania."
Madhya 25.201    Tak więc Subuddhi Raya opuścił Varanasi, gdy otrzymał od Śri Caitanyi Mahaprabhu polecenie udania się do Vrndavany. Idąc przez Prayag, Ayodhyę i Naimisaranyę udał się do Vrndavany.
Madhya 25.202    Subuddhi Raya zatrzymał się na pewien czas w Naimisaranyi. W tym czasie, po odwiedzeniu Vrndavany, Śri Caitanya Mahaprabhu poszedł do Prayag.
Madhya 25.203    Po dotarciu do Mathury Subuddhi Raya otrzymał wiadomość o podróży Pana. Nie mogąc spotkać się z Panem, był bardzo nieszczęśliwy.
Madhya 25.204    Subuddhi Raya zbierał w lesie suche drewno i brał je do Mathury na sprzedaż. Za każdy ładunek otrzymywał pięć lub sześć paisa.
Madhya 25.205    Zarabiając na utrzymanie sprzedawaniem suchego drewna, Subuddhi Raya żywił się smażonym grochem włoskim o wartości jednego paisa. Wszystkie pozostałe paisa oddawał w depozyt pewnemu kupcowi.

Madhya 25.205  Znaczenie: W tamtych czasach nie było takiego systemu bankowego, jaki dzisiaj spotykamy w krajach zachodnich. Jeśli ktoś miał nadmiar pieniędzy, oddawał je w depozyt jakiemuś kupcowi, zazwyczaj właścicielowi sklepu spożywczego. Na tym polegał ten system bankowy. Subuddhi Raya oddawał nadmiar pieniędzy w depozyt jakiemuś kupcowi i wydawał je, gdy było to potrzebne. Osobie w wyrzeczonym porządku nie poleca się oszczędzania pieniędzy. Jeśli jednak ktoś oszczędza pieniądze, by służyć Panu lub Vaisnavie, jest to akceptowane. Tak postępował Subuddhi Raya, który był jednym z zaufanych bhaktów Śri Caitanyi Mahaprabhu. Śrila Rupa Gosvami także stosował tę zasadę, wydając pięćdziesiąt procent swoich pieniędzy na służenie Krsnie za pośrednictwem braminów i Vaisnavów. Dwadzieścia pięć procent pieniędzy dał krewnym, a dwadzieścia pięć oddał w depozyt kupcowi. To są zatwierdzone metody polecane w Caitanya-caritamrcie. Vaisnava powinien przestrzegać tych zasad ustalonych przez poprzednich acaryów, bez względu na to, czy jest w wyrzeczonym porządku czy też jest grhasthą.

Madhya 25.206    Subuddhi Raya zużywał swe oszczędności na dostarczanie jogurtu bengalskim Vaisnavom, którzy przychodzili do Mathury. Dawał im też gotowany ryż i robił masaże przy użyciu oleju. Gdy ujrzał dotkniętego ubóstwem Vaisnavę, wydawał swe pieniądze, aby go nakarmić.

Madhya 25.206  Znaczenie: Jest pewna wzmianka dotycząca utrzymania Vaisnavów z Bengalu. Gaudiya Vaisnava jest to bengalski Vaisnava. W tym czasie większość bhaktów Pana Caitanyi byli Gaudiya i Oriya, mieszkańcami Bengalu i Orissy. Nadal jest wiele setek i tysięcy uczniów z Bengalu i Orissy. Zgodnie ze zwyczajem podstawowym pożywieniem Bengalczyków jest ryż. Gdy udawali się na północ do Mathury, stwierdzali, że tamtejsi ludzie jedli głównie czapati lub roti robione z mąki. Bengalczycy nie mogli strawić tego pożywienia, ponieważ przyzwyczajeni byli do gotowanego ryżu. Dlatego, gdy tylko Subuddhi Raya widział, że bengalski Vaisnava przybywa do Mathury, starał się dostarczyć mu gotowanego ryżu. Bengalczycy przyzwyczajeni są także do masażu z użyciem oleju z gorczycy. Subuddhi Raya chciał służyć Vaisnavom odpowiednio do ich potrzeb. Dlatego dostarczał im jogurtu, by ułatwić trawienie pożywienia jedzonego w Mathurze, a zwłaszcza mącznych czapati i roti.

Madhya 25.207    Gdy Rupa Gosvami przybył do Mathury, Subuddhi Raya, kierując się miłością i uczuciem do niego, chciał służyć mu na tak wiele sposobów. Osobiście wziął Rupę Gosvamiego, by pokazać mu wszystkie dwanaście lasów Vrndavany.

Madhya 25.207  Znaczenie: Śrila Rupa Gosvami był ministrem w rządzie Hussaina Shaha i Subuddhi Raya także był znany Hussain Shahowi, gdyż ten, jako chłopiec, był sługą Subuddhi Rayi. Wygląda na to, że Subuddhi Raya był w podeszłym wieku, a pomimo tego, gdy żył w Mathurze, pokazał Rupie Gosvamiemu dwanaście lasów Vrndavany.

Madhya 25.208    Rupa Gosvami pozostał w Mathurze i Vrndavanie na jeden miesiąc i przebywał w towarzystwie Subuddhi Rayi. Potem opuścił Vrndavanę, by poszukać swego starszego brata, Sanatany Gosvamiego.
Madhya 25.209    Gdy Rupa Gosvami usłyszał, że Śri Caitanya Mahaprabhu poszedł do Prayag drogą wzdłuż brzegów Gangesu, wtedy on i Anupama też udali się tą drogą, by spotkać Pana.
Madhya 25.210    Po dotarciu do Prayag, Sanatana Gosvami - zgodnie z poleceniem Śri Caitanyi Mahaprabhu - udał się do Vrndavany drogą publiczną.

Madhya 25.210  Znaczenie: Jest to szczególnie istotne, ponieważ gdy Sanatana Gosvami szedł z Bengalu do Benares, z powodu sytuacji politycznej nie szedł drogą publiczną. Kiedy jednak spotkał w Benares Śri Caitanyę Mahaprabhu, otrzymał radę, by udać się do Vrndavany drogą publiczną wiodącą do Mathury. Innymi słowy, doradzono mu, by nie obawiał się o swą sytuację polityczną.

Madhya 25.211    W Mathurze Sanatana Gosvami spotkał Subuddhi Rayę, który udzielił mu wszelkich informacji o jego młodszych braciach, Rupie Gosvamim i Anupamie.
Madhya 25.212    Ponieważ Sanatana Gosvami szedł do Vrndavany drogą publiczną, a Rupa Gosvami i Anupama drogą wzdłuż brzegów Gangesu, nie mogli się spotkać.
Madhya 25.213    Subuddhi Raya i Sanatana Gosvami znali się przed przyjęciem wyrzeczonego porządku. Dlatego Subuddhi Raya okazał Sanatanie Gosvamiemu dużo uczucia, ale Sanatana Gosvami wahał się z przyjęciem jego sentymentów i uczuć.
Madhya 25.214    Sanatana Gosvami, będąc bardzo zaawansowanym w wyrzeczonym porządku, zwykł wędrować od lasu do lasu, nigdy nie chroniąc się w żadnym mieszkaniu wybudowanym z kamienia. Dzień i noc żył pod drzewami i w zaroślach.
Madhya 25.215    Śrila Sanatana Gosvami zebrał trochę książek o wykopaliskach archeologicznych w Mathurze i wędrując po lesie usiłował przywrócić poprzednią świetność tym wszystkim świętym miejscom.
Madhya 25.216    Sanatana Gosvami pozostał we Vrndavanie, a Rupa Gosvami i Anupama wrócili do Varanasi.
Madhya 25.217    Gdy Rupa Gosvami przybył do Varanasi, spotkał się z braminem z Maharastry, Candraśekharą i Tapana Miśrą.
Madhya 25.218    Gdy Rupa Gosvami przebywał w Varanasi, mieszkał w domu Candraśekhary i jadł prasada w domu Tapana Miśry. W ten sposób dowiedział się o instrukcjach, jakich Śri Caitanya Mahaprabhu udzielił Sanatanie Gosvamiemu w Varanasi.
Madhya 25.219    Przebywając w Varanasi Rupa Gosvami dowiedział się o czynach Śri Caitanyi Mahaprabhu. Gdy usłyszał o tym, jak wyzwolił On sannyasinów Mayavadi, był bardzo szczęśliwy.
Madhya 25.220    Gdy Rupa Gosvami zobaczył, że wszyscy mieszkańcy Varanasi darzyli Śri Caitanyę Mahaprabhu szacunkiem, był bardzo szczęśliwy. Słuchał nawet ich opowiadań.
Madhya 25.221    Po spędzeniu w Varanasi około dziesięcin dni Rupa Gosvami wrócił do Bengalu. W ten sposób opisałem czynności Rupy i Sanatany.
Madhya 25.222    Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu wracał do Jagannatha Puri, szedł przez odludny las, co sprawiało Mu wielką przyjemność.
Madhya 25.223    Śri Caitanya Mahaprabhu szczęśliwy wracał do Jagannatha Puri w towarzystwie Swego sługi, Balabhadry Bhattacaryi. Jak wcześniej, Pan oddawał się wielu przyjemnym rozrywkom z leśnymi zwierzętami.
Madhya 25.224    Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu dotarł do miejsca zwanego Atharanala, które leży niedaleko Jagannatha Puri, wysłał Balabhadrę Bhattacaryę, by wezwał Jego bhaktów.
Madhya 25.225    Słysząc od Balabhadry Bhattacaryi wieści o przybyciu Pana, tłumy bhaktów były tak uszczęśliwione, że wydawało się, iż wracają do życia. Wyglądało to tak, jakby ich ciała odzyskały przytomność. Ich zmysły także uległy poruszeniu.
Madhya 25.226    Przepełnieni wielką radością wszyscy bhaktowie pośpiesznie poszli zobaczyć Pana. Spotkali Go na brzegu sławnego jeziora Narendra-sarovara.
Madhya 25.227    Gdy Paramananda Puri i Brahmananda Bharata spotkali Śri Caitanyę Mahaprabhu, Pan złożył im pełne szacunku pokłony, jako że byli oni braćmi duchowymi Jego mistrza duchowego. Potem oni dwaj z miłością i uczuciem objęli Śri Caitanyę Mahaprabhu.
Madhya 25.228    Wszyscy bhaktowie, jak Svarupa Damodara, Gadadhara Pandita, Jagadananda, Kaśiśvara, Govinda i Vakreśvara przyszli, by spotkać Pana.
Madhya 25.229    Na spotkanie z Panem przyszli też Kaśi Miśra, Pradyumna Miśra, Damodara Pandita, Haridasa Thakura i Śankara Pandita.
Madhya 25.230    Pozostali bhaktowie także przyszli i padli do lotosowych stóp Pana. Odwzajemniając się, Śri Caitanya Mahaprabhu objął ich w wielkiej ekstatycznej miłości.
Madhya 25.231    Tak więc wszyscy pogrążyli się w oceanie transcendentalnego szczęścia. Następnie Pan poszedł wraz ze Swymi bhaktami do świątyni Jagannatha zobaczyć Bóstwo.
Madhya 25.232    Gdy tylko Śri Caitanya Mahaprabhu ujrzał Pana Jagannatha w świątyni, ogarnęła Go miłość i uczucie. Przez długi czas intonował i tańczył ze Swoimi bhaktami.
Madhya 25.233    Kapłani przynieśli im girlandy z kwiatów i prasada. Przyszedł także stróż świątynny o imieniu Tulasi i ofiarował pokłony Śri Caitanyi Mahaprabhu.
Madhya 25.234    Gdy rozeszła się wieść o przybyciu Śri Caitanyi Mahaprabhu do Jagannatha Puri, bhaktowie, jak Sarvabhauma Bhattacarya, Ramananda Raya i Vaninatha Raya, przyszli się z Nim spotkać.
Madhya 25.235    Potem Pan i wszyscy Jego bhaktowie udali się do rezydencji Kaśi Miśry. Sarvabhauma Bhattacarya i Pandita Gosani także zaprosili Pana, by zjadł obiad u nich w domu.
Madhya 25.236    Przyjmując ich zaproszenie Pan poprosił ich, by przynieśli tam całe prasada, aby mógł jeść ze Swymi bhaktami.
Madhya 25.237    Na polecenie Śri Caitanyi Mahaprabhu zarówno Sarvabhauma Bhattacarya, jak i Pandita Gosani przynieśli ze świątyni Jagannatha wystarczające ilości prasada. Wówczas Pan zjadł ze wszystkimi obiad w Swojej siedzibie.
Madhya 25.238    W ten sposób opisałem, jak Śri Caitanya Mahaprabhu wrócił z Vrndavany do Jagannatha Puri.
Madhya 25.239    Kto z wiarą i miłością słucha o rozrywkach Śri Caitanyi Mahaprabhu, ten bardzo szybko osiąga schronienie u lotosowych stóp Pana.
Madhya 25.240    Tak oto przedstawiłem streszczenie Madhya-lili, która jest szczególnym opisem podróży Śri Caitanyi Mahaprabhu do Jagannatha Puri i z powrotem. W rzeczywistości Pan przez sześć lat bezustannie wędrował tu i tam.
Madhya 25.241    Po przyjęciu sannyasy w wieku dwudziestu czterech lat Śri Caitanya Mahaprabhu żył jeszcze przez dwadzieścia cztery lata. Sześć z tych lat spędził na dalekich podróżach po całych Indiach, czasami przychodząc do Jagannatha Puri, a czasami je opuszczając. Po sześciu latach wędrówek Pan wybrał na Swą rezydencję Jagannatha Puri i przebywał tam przez pozostałe osiemnaście lat Swego życia. W ciągu tych osiemnastu lat Jego głównym zajęciem było intonowanie Hare Krsna z bhaktami.
Madhya 25.242    Teraz chronologicznie poddam ponownej ocenie rozdziały Madhya-lili, abyśmy mogli rozkoszować się transcendentalnymi aspektami tych tematów.
Madhya 25.243    W Pierwszym Rozdziale przedstawiłem streszczenie ostatnich rozrywek [Antya-lili]. Rozdział ten zawiera obszerny opis niektórych rozrywek Pana, jakie miały miejsce pod koniec Jego życia.
Madhya 25.244    W Drugim Rozdziale opisałem, jak Śri Caitanya Mahaprabhu mówił niczym szaleniec. Rozdział ten wspomina o tym, jak Śri Caitanya Mahaprabhu manifestował Swoje różne emocjonalne nastroje.
Madhya 25.245    W Trzecim Rozdziale opisałem, jak Pan przyjął wyrzeczony porządek i cieszył się Swoimi rozrywkami w domu Advaity Acaryi.
Madhya 25.246    W Czwartym Rozdziale opisałem, jak Madhavendra Puri zainstalował Bóstwo Gopala oraz jak Gopinatha ukradł w Remunie naczynko zagęszczonego mleka.
Madhya 25.247    W Piątym Rozdziale przedstawiłem historię Saksi-gopala. Opowieść tę przedstawił Pan Nityananda Prabhu, podczas gdy Śri Caitanya Mahaprabhu słuchał.
Madhya 25.248    W Szóstym Rozdziale opowiedziałem, jak doszło do wyzwolenia Sarvabhaumy Bhattacaryi, a Siódmy Rozdział opisuje podróż Pana po różnych świętych miejscach i wyzwolenie Vasudevy.
Madhya 25.249    W Ósmym Rozdziale odnotowałem szczegółową dyskusję Pana z Ramanandą Rayą. Pan osobiście słuchał, jak Ramananda przedstawia ostateczną esencję całej literatury wedyjskiej.
Madhya 25.250    W Dziewiątym Rozdziale opisałem podróż Pana po Południowych Indiach i różnych miejscach pielgrzymek. W Dziesiątym Rozdziale przedstawiłem spotkanie wszystkich bhaktów Pana.
Madhya 25.251    W Jedenastym Rozdziale opisałem wielkie intonowanie maha-mantry rozlegające się wokół Pana. W Dwunastym Rozdziale przedstawiłem opis sprzątania i zmywania świątyni Gundica.
Madhya 25.252    W Trzynastym Rozdziale opisałem taniec Śri Caitanyi Mahaprabhu przed wozem Jagannatha. W Czternastym Rozdziale znajduje się relacja z uroczystości Hera-pancami.
Madhya 25.253    W Czternastym Rozdziale Svarupa Damodara opisuje także emocjonalne ekstazy gopi, którymi rozkoszuje się Śri Caitanya Mahaprabhu.
Madhya 25.254    W Piętnastym Rozdziale Śri Caitanya Mahaprabhu wychwala cechy Swoich bhaktów i je obiad w domu Sarvabhaumy Bhattacaryi. Wtedy to wyzwolił On Amoghę.
Madhya 25.255    W Szesnastym Rozdziale Śri Caitanya Mahaprabhu wyruszył do Vrndavany i podróżował przez Bengal. Później, z Kanai Nataśala, powrócił do Jagannatha Puri.
Madhya 25.256    W Siedemnastym Rozdziale opisałem podróż Pana przez wielki las Jharikhanda i Jego przybycie do Mathury. W Osiemnastym Rozdziale znajduje się opis Jego wędrówki po lesie Vrndavany.
Madhya 25.257    W Dziewiętnastym Rozdziale Pan wraca z Mathury do Prayag i daje Śri Rupie Gosvamiemu pełnomocnictwo do szerzenia służby oddania.
Madhya 25.258    W Dwudziestym Rozdziale opisane jest spotkanie Pana z Sanataną Gosvamim. Pan przedstawia dogłębny opis osobistych cech Najwyższej Osoby Boga.
Madhya 25.259    W Dwudziestym Pierwszym Rozdziale opisane jest piękno i bogactwo Krsny, a w Dwudziestym Drugim Rozdziale znajduje się opis dwóch sposobów pełnienia służby oddania.
Madhya 25.260    Rozdział Dwudziesty Trzeci opisuje smaki transcendentalnej miłosnej służby, a w Dwudziestym Czwartym Pan analizuje werset atmarama.
Madhya 25.261    W Rozdziale Dwudziestym Piątym opisane jest, jak mieszkańcy Varanasi zostali nawróceni na Vaisnavizm. Pan wraca też z Varanasi do Nilacali [Jagannatha Puri].
Madhya 25.262    W ten sposób w Rozdziale Dwudziestym Piątym przedstawiłem streszczenie tych rozrywek. Słuchając tego, można zrozumieć znaczenie całej książki.
Madhya 25.263    Teraz streściłem cały temat Madhya-lili. Rozrywek tych nie można szczegółowo opisać nawet w milionach książek.
Madhya 25.264    Chcąc wyzwolić upadłe dusze, Pan podróżował z kraju do kraju. Osobiście smakował transcendentalną przyjemność służby oddania i jednocześnie wszędzie głosił kult oddania.

Madhya 25.264  Znaczenie: Śri Caitanya Mahaprabhu osobiście podróżował do różnych regionów Indii, by w całym kraju głosić kult bhakti, a także osobiście rozkoszował się transcendentalnymi czynnościami. Własnym postępowaniem dał bhaktom przykład do naśladowania. Znaczy to, że powinniśmy propagować kult służby oddania. Wyraźnie poinstruował Swoich bhaktów, by zalecali wszystkim mieszkańcom Indii propagowanie tej misji na całym świecie, gdyż w tym czasie Pan nie mógł osobiście podróżować do innych części świata. Pan pozostawił dwie dotyczące tego instrukcje:

 

bharata-bhumite haila manusya-janma yara

janma sarthaka kari' kara para-upakara

 

"Wszyscy mieszkańcy Indii powinni poważnie podjąć kult Śri Caitanyi Mahaprabhu i uczynić swe życie doskonałym przyjmując proces służby oddania. Osiągnąwszy w swym życiu doskonałość, powinni propagować tę misję na całym świecie dla dobra wszystkich ludzkich istot [para-upakara]." (Cc. Adi 9.41) Vaisnava jest szczególnie zainteresowany para-upakara, czynieniem dobra dla innych. Prahlada Maharaja także był tym zainteresowany. Nie chciał, by tylko on osiągnął wyzwolenie; chciał raczej wyzwolić wszystkie upadłe dusze, które nie mają wiedzy o bhakti i źle wykorzystują swą inteligencję pragnąc tymczasowego dobra materialnego ciała. Śri Caitanya Mahaprabhu także chciał, by Jego misja głoszona była na całym świecie.

 

prthivite ache yata nagaradi grama

sarvatra pracara haibe mora nama

 

"W każdym mieście i wiosce słychać będzie intonowanie Mego imienia."

    Podążając w Jego ślady próbujemy szerzyć Jego misję na całym świecie. Dzięki Jego łasce ludzie traktują ten ruch bardzo poważnie. Nasze książki są na szeroką skalę rozprowadzane w krajach zachodnich, zwłaszcza w Ameryce i Europie. Nawet duchowni w tych krajach doceniają wartość tego ruchu świadomości Krsny i gotowi są zjednoczyć się dla najwyższego dobra społeczeństwa ludzkiego. Tak więc zwolennicy Śri Caitanyi Mahaprabhu mogą przyjąć ten ruch bardzo poważnie i propagować go na całym świecie, z wioski do wioski i z miasta do miasta, tak jak robił to Sam Śri Caitanya Mahaprabhu.

Madhya 25.265    Świadomość Krsny oznacza zrozumienie prawdy o Krsnie, prawdy o służbie oddania, prawdy o miłości do Boga, prawdy o emocjonalnej ekstazie, prawdy o transcendentalnym związku i prawdy o rozrywkach Pana.
Madhya 25.266    Śri Caitanya Mahaprabhu osobiście nauczał transcendentalnych prawd i nastrojów Śrimad-Bhagavatam. Śrimad-Bhagavatam i Najwyższa Osoba Boga są tożsame, gdyż Śrimad-Bhagavatam jest dźwiękową inkarnacją Śri Krsny.
Madhya 25.267    Śri Caitanya Mahaprabhu szerzył cel Śrimad-Bhagavatam. Czasami mówił dla dobra Swoich bhaktów, a czasami upełnomocniał jednego z nich do mówienia, podczas gdy On Sam słuchał.

Madhya 25.267  Znaczenie: Śri Caitanya Mahaprabhu, jako idealny nauczyciel, czyli acarya, Sam wyjaśniał Śrimad-Bhagavatam ze wszelkimi szczegółami. Czasami też upełnomocniał Swoim bhaktów do mówienia, On zaś słuchał. W ten sposób acarya powinien szkolić swoich uczniów. Nie tylko sam powinien opisywać kult bhagavata, lecz powinien także szkolić swych uczniów w mówieniu na ten wzniosły temat.

Madhya 25.268    Wszyscy rozsądni ludzie w tych trzech światach z pewnością zaakceptują wniosek, że nikt nie jest bardziej miłosierny i wspaniałomyślny od Śri Caitanyi Mahaprabhu i że nikt nie jest tak dobry dla Jego bhaktów.
Madhya 25.269    Wszyscy bhaktowie powinni z wiarą i miłością słuchać o rozrywkach Śri Caitanyi Mahaprabhu. Dzięki łasce Pana można w ten sposób osiągnąć schronienie u Jego lotosowych stóp.
Madhya 25.270    Dzięki zrozumieniu rozrywek Śri Caitanyi Mahaprabhu można zrozumieć prawdę o Krsnie. Przez zrozumienie Krsny można zrozumieć kres wszelkiej wiedzy opisanej w różnych pismach objawionych.

Madhya 25.270  Znaczenie: Jak oznajmia Bhagavad-gita (7.3):

 

manusyanam sahasresu    kaścid yatati siddhaye

yatatam api siddhanam    kaścin mam vetti tattvatah

 

"Spośród wielu tysięcy ludzi, jeden może dąży do doskonałości, a spośród tych, którzy doskonałość osiągnęli, zaledwie jeden zna Mnie naprawdę."

    Bardzo trudno jest zrozumieć Krsnę, lecz jeśli ktoś próbuje zrozumieć Śrimad-Bhagavatam przez kult bhakti Śri Caitanyi Mahaprabhu, niewątpliwie zrozumie on Krsnę bez trudu. A gdy ktoś w jakiś sposób zrozumie Krsnę, jego życie będzie sukcesem. Ponadto, jak mówi Bhagavad-gita (4.9):

 

janma karma ca me divyam    evam yo vetti tattvatah

tyaktva deham punar janma    naiti mam eti so 'rjuna

 

"Kto zna transcendentalną naturę Mojego pojawiania się i Moich czynów, ten, opuściwszy to ciało, nigdy nie rodzi się ponownie w tym świecie materialnym, ale osiąga Moją wieczną siedzibę, o Arjuno."

Madhya 25.271    Rozrywki Pana Krsny są esencją wszelkiego nektaru. Płyną one tysiącami strumyków i we wszystkich kierunkach. Rozrywki Śri Caitanyi Mahaprabhu są wiecznym oceanem i doradza się, byśmy pozwolili naszemu umysłowi pływać jak łabędź po tym transcendentalnym jeziorze.

Madhya 25.271  Znaczenie: Esencja wiedzy duchowej znajduje się w rozrywkach Śri Caitanyi Mahaprabhu, które są tożsame z rozrywkami Pana Krsny. To jest esencja wiedzy duchowej. Wiedza, która nie obejmuje zrozumienia Śri Caitanyi Mahaprabhu i Krsny, jest po prostu zbyteczna. Dzięki łasce Śri Caitanyi Mahaprabhu nektar rozrywek Krsny płynie w różnych kierunkach setkami i tysiącami rzek. Nie powinniśmy sądzić, że rozrywki Śri Caitanyi Mahaprabhu są różne od rozrywek Krsny. Jest powiedziane: śri-krsna-caitanya, radha-krsna nahe anya. Pan Caitanya Mahaprabhu jest połączeniem Radha-Krsny i jeśli nie rozumiemy Jego rozrywek, nie możemy zrozumieć Radhy i Krsny. Dlatego Śrila Narottama dasa Thakura śpiewa rupa-raghunatha-pade haibe akuti / kabe hama bujhaba se yugala piriti. "Kiedy rozwinę wielkie pragnienie studiowania książek pozostawionych przez sześciu Gosvamich? Wtedy będę w stanie zrozumieć małżeńskie rozrywki Radhy i Krsny." Caitanya Mahaprabhu bezpośrednio upełnomocnił Śrila Rupę Gosvamiego i Śrila Sanatanę Gosvamiego. Podążając w ich ślady, pozostali z sześciu Gosvamich zrozumieli Śri Caitanyę Mahaprabhu i Jego misję. Śri Krsnę Caitanyę i Pana Śri Krsnę należy poznawać od Gosvamich w systemie parampara. Ten ruch świadomości Krsny podąża tak ściśle, na ile to możliwe, śladami Gosvamich. Narottama dasa Thakura mówi: ei chaya gosani yanra, mui tanra dasa - "Jestem sługą sześciu Gosvamich". Filozofią świadomości Krsny jest stanie się sługą sługi sługi Pana. Ktokolwiek chce zrozumieć trudny temat krsna-katha, powinien przyjąć sukcesję uczniów. Jeśli ktoś w jakiś sposób jest w stanie zrozumieć Krsnę, jego życie będzie sukcesem. Tyaktva deham punar janma naiti mam eti so 'rjuna. Doskonały bhakta może zrozumieć Krsnę przez sukcesję uczniów, a dzięki temu królestwo Boga stoi dla niego otworem. Dla tego, kto rozumie Krsnę, przeniesienie się do królestwa duchowego nie nastręcza trudności.

Madhya 25.272    Z całą pokorą poddaję się lotosowym stopom was wszystkich, bhaktów, biorąc kurz z waszych lotosowych stóp jako ozdobę mojego ciała. Teraz, moi drodzy bhaktowie, wysłuchajcie ode mnie jeszcze jednej rzeczy.
Madhya 25.273    Służba oddania dla Krsny jest zupełnie jak sprawiający przyjemność, obfitujący w miód, radosny las kwiatów lotosu. Proszę wszystkich, by posmakowali tego miodu. Jeśli wszyscy umysłowi spekulanci wprowadzą pszczoły swych umysłów do tego lasu kwiatów lotosu i radośnie będą dzień i noc rozkoszować się ekstatyczną miłością do Krsny, ich umysłowe spekulacje zostaną w pełni transcendentalnie zaspokojone.
Madhya 25.274    Bhaktowie, którzy mają związek z Krsną, są jak łabędzie i ptaki cakravaka, które bawią się w lesie kwiatów lotosu. Pąkami tych kwiatów lotosu są rozrywki Krsny i są one pożywieniem dla podobnych łabędziom bhaktów. Pan Śri Krsna zawsze oddaje się Swym transcendentalnym rozrywkom; tak więc bhaktowie, podążając śladami Śri Caitanyi Mahaprabhu, mogą zawsze jeść te pąki lotosów, gdyż są nimi rozrywki Pana.
Madhya 25.275    Wszyscy bhaktowie Śri Caitanyi Mahaprabhu powinni udać się do tego jeziora i zawsze chroniąc się u lotosowych stóp Śri Caitanyi Mahaprabhu, stać się łabędziami i ptakami cakravaka w tych niebiańskich wodach. Powinni dalej służyć Krsnie i bezustannie cieszyć się życiem. W ten sposób zmniejszą się wszystkie cierpienia, bhaktowie osiągną wielkie szczęście i zapanuje radosna miłość do Boga.
Madhya 25.276    Bhaktowie, którzy przyjęli schronienie lotosowych stóp Śri Caitanyi Mahaprabhu, przyjmują odpowiedzialność za rozdawanie na całym świecie służby oddania, która jest niczym nektar. Bhaktowie ci są jak chmury wylewające wodę na ziemię, która odżywia owoc miłości do Boga w tym świecie. Bhaktowie jedzą do woli te owoce, a to, co zostawią, zjada reszta ludzi. W ten sposób wiodą szczęśliwe życie.
Madhya 25.277    Rozrywki Śri Caitanyi Mahaprabhu są pełne nektaru, a rozrywki Pana Krsny są jak kamfora. Gdy zmiesza się je, mają bardzo słodki smak. Dzięki łasce czystych bhaktów, kto ich skosztuje, może zrozumieć głębię tej słodyczy.
Madhya 25.278    Ludzie nabierają siły i mocy dzięki jedzeniu zbóż, ale bhakta, który je tylko zwykłe zboża, lecz nie kosztuje transcendentalnych rozrywek Pana Caitanyi Mahaprabhu i Krsny, stopniowo słabnie i upada ze swej transcendentalnej pozycji. Jeśli jednak ktoś wypije choćby kroplę nektaru rozrywek Krsny, jego ciało i umysł zaczynają rozkwitać i zaczyna śmiać się, śpiewać i tańczyć.

Madhya 25.278  Znaczenie: Wszyscy bhaktowie związani z tym ruchem świadomości Krsny muszą czytać wszystkie książki, które zostały przetłumaczone (Caitanya-caritamrtę, Śrimad-Bhagavatam, Bhagavad-gitę i inne); w przeciwnym razie po pewnym czasie będą oni tylko jedli, spali i upadną ze swojej pozycji. W ten sposób stracą szansę uzyskania wiecznego, szczęśliwego życia transcendentalnej przyjemności.

Madhya 25.279    Czytelnicy powinni rozkoszować się tym wspaniałym nektarem, gdyż nie ma nic, co mogłoby się mu równać. Zachowując w swych umysłach mocno utwierdzoną wiarę powinni uważać, by nie wpaść do dziury fałszywych argumentów lub w wir przykrych sytuacji. Jeśli ktoś znajdzie się w takim położeniu, jest skończony.
Madhya 25.280    Na zakończenie pokornie informuję Śri Caitanyę Mahaprabhu, Nityanandę Prabhu, Advaitę Prabhu oraz wszystkich innych bhaktów i czytelników, że przyjmuję wasze lotosowe stopy jako hełm na swoją głowę. W ten sposób spełnione zostaną wszystkie moje cele.
Madhya 25.281    Biorąc lotosowe stopy Śrila Rupy Gosvamiego, Śri Sanatany Gosvamiego, Raghunathy dasa Gosvamiego, Raghunathy Bhatty Gosvamiego i Jivy Gosvamiego na swoją głowę, zawsze pragnę ich łaski. W ten sposób ja, Krsnadasa, pokornie próbuję opisać nektar rozrywek Śri Caitanyi Mahaprabhu, które zmieszane są z rozrywkami Krsny.
Madhya 25.282    Dla zadowolenia Śri Madana-gopala i Govindadevy modlimy się, by ta książka, Caitanya-caritamrta, została ofiarowana Śri Krsnie Caitanyi Mahaprabhu.
Madhya 25.283    Rozrywki Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu z Caitanya-caritamrty stanowią bardzo tajemniczą literaturę. Jest ona życiem i duszą wszystkich bhaktów. Ci, którzy nie są godni tego, by rozkoszować się nią, którzy są zazdrośni niczym wieprze i świnie, z pewnością nie będą jej wielbić. Jednak to nie zaszkodzi mojej próbie. Te rozrywki Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu z pewnością zadowolą wszystkich świętych ludzi, którzy mają jasne serca. Z pewnością będą czerpać przyjemność z tej literatury. Pragniemy, by coraz bardziej wzmagała ona ich przyjemność.

 

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do Dwudziestego Piątego Rozdziału Madhya-lili Śri Caitanya-caritamrty, opisującego, jak mieszkańcy Varanasi zostali nawróceni na Vaisnavizm.

 

Przypisek:

     Autor Śri Caitanya-caritamrty, Krsnadasa Kaviraja Gosvami, potępił wszystkich swoich wrogów porównując ich do zazdrosnych wieprzy i świń. Ten ruch świadomości Krsny, który rozwija się na całym świecie, doceniają szczerzy ludzie, choć nigdy wcześniej nie słyszeli oni o Śri Caitanyi Mahaprabhu i rozrywkach Krsny. Teraz ruch ten spotyka się z uznaniem nawet ze strony wyższych kręgów duchowieństwa. Doszli oni do wniosku, że ten ruch jest bardzo dobry i że mogą się czegoś od niego nauczyć. Niemniej jednak w Indii są pewni ludzie, którzy mówią, że są wyznawcami tego kultu, ale w rzeczywistości zazdroszczą acaryi. Wieloma sposobami próbowali oni powstrzymywać naszą działalność, lecz jeśli o nas chodzi, podążamy śladami Krsnadasa Kavirajy Gosvamiego i uważamy ich za zazdrosne wieprze i świnie. Chcemy po prostu przedstawić rozrywki Pana Krsny i Śri Caitanyi Mahaprabhu najlepiej, jak potrafimy, tak by ci, którzy są naprawdę szczerzy, mogli oczyścić swe serca. Mamy nadzieję, że literatura ta sprawi im przyjemność i że udzielą nam swego błogosławieństwa. Okazuje się, że nawet tak wielka osobistość jak Krsnadasa Kaviraja Gosvami napotkał na wynikające z zazdrości przeszkody; cóż więc mówić o nas, którzy w tym wszechświecie jesteśmy jedynie znikomymi stworzeniami. My po prostu staramy się, najlepiej jak potrafimy, wypełniać polecenie swego mistrza duchowego.

 

 

KONIEC Madhya-lili