ROZDZIAŁ XV .

Transcendentalne szaleństwo Śri Caitanyi Mahaprabhu

Oto streszczenie Piętnastego Rozdziału Antya-lili. Po obejrzeniu ceremonii upala-bhoga dla Pana Jagannatha, Śri Caitanya Mahaprabhu raz jeszcze zaczął odczuwać emocje ekstazy. Gdy ujrzał ogród na brzegu morza, znowu pomyślał, że jest we Vrndavanie, a gdy zaczął myśleć o Krsnie oddającym się Swoim rozrywkom, ponownie obudziły się w Nim transcendentalne emocje. W noc tańca rasa, gopi, pozbawione obecności Krsny, szukały Go chodząc z jednego lasu do drugiego. Śri Caitanya Mahaprabhu przyswoił Sobie te same transcendentalne myśli co gopi i przepełniony był emocjami ekstazy. Svarupa Damodara Gosvami wyrecytował werset z Gita-govindy dokładnie odpowiadający uczuciom Pana. Wówczas Śri Caitanya Mahaprabhu przejawił transcendentalne przemiany znane jako bhavodaya, bhava-sandhi, bhava-śabalya i tak dalej. Pan doświadczał wszystkich ośmiu rodzajów transcendentalnych przemian i sprawiały Mu one dużo rozkoszy.

Antya 15.01 Ocean ekstatycznej miłości do Krsny bardzo trudno zrozumieć nawet półbogom takim jak Pan Brahma. Przedstawiając Swoje rozrywki Śri Caitanya Mahaprabhu Sam pogrążył się w tym oceanie i Jego serce pochłonięte było tą miłością. W ten sposób na różne sposoby manifestował wzniosłą pozycję transcendentalnej miłości do Krsny.

Antya 15.02 Wszelka chwała Śri Krsnie Caitanyi, Najwyższej Osobie Boga! Wszelka chwała Panu Nityanandzie, którego ciało zawsze przepełnione jest transcendentalnym szczęściem!

Antya 15.03 Wszelka chwała Śri Advaicie Acaryi, który Jest bardzo drogi Panu Caitanyi! I wszelka chwała wszystkim bhaktom Pana ze Śrivasą Thakurą na czele!

Antya 15.04 W ten sposób Śri Caitanya Mahaprabhu zapominał Siebie przez cały dzień i całą noc, będąc pogrążonym w oceanie ekstatycznej miłości do Krsny.

Antya 15.05 Pan utrzymywał się w trzech stanach świadomości: czasami całkowicie pogrążał się w ekstatycznej emocji, czasami był w częściowej zewnętrznej świadomości, a czasami w pełnej zewnętrznej świadomości.

Antya 15.06 W rzeczywistości Śri Caitanya Mahaprabhu zawsze pogrążony był w ekstatycznym uczuciu, ale tak jak koło garncarskie obraca się bez dotyku garncarza, tak cielesne czynności Pana, jak kąpanie się, chodzenie do świątyni, by odwiedzić Pana Jagannatha, i jedzenie obiadu odbywały się automatycznie.

Antya 15.07 Pewnego dnia, gdy Śri Caitanya Mahaprabhu patrzył w świątyni na Pana Jagannatha, Pan Jagannatha wydawał się być samym synem Nandy Maharajy, Śri Krsną.

Antya 15.08 "Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu zrealizował, że Pan Jagannatha jest Samym Krsną, Jego pięć zmysłów natychmiast ogarnął pociąg do pięciu atrybutów Pana Krsny.

Antya 15.08 Znaczenie: Piękno Śri Krsny przyciągnęło oczy Śri Caitanyi Mahaprabhu. Śpiew Krsny i dźwięk Jego fletu zauroczył uszy Pana, a transcendentalny zapach lotosowych stóp Krsny zauroczył Jego nozdrza. Transcendentalna słodycz Krsny przyciągnęła Jego język, a dotyk ciała Krsny urzekł zmysł dotyku Pana. W ten sposób pięć przymiotów Pana Krsny przyciągnęło pięć zmysłów Śri Caitanyi Mahaprabhu.

Antya 15.09 Pięć transcendentalnych przymiotów Krsny ciągnęło umysł Pana Caitanyi w pięciu kierunkach, tak jak w zawodach w przeciąganiu liny. W ten sposób Pan utracił przytomność.

Antya 15.10 Właśnie wtedy zakończyła się ceremonia upala-bhoga dla Pana Jagannatha i bhaktowie, którzy towarzyszyli Śri Caitanyi Mahaprabhu do świątyni, przyprowadzili Go z powrotem do domu.

Antya 15.11 Tej nocy towarzyszyli Panu Svarupa Damodara Gosvami i Ramananda Raya. Obejmując ich szyje rękoma Pan zaczął rozpaczać.

Antya 15.12 Gdy Śrimati Radharani była poruszona z powodu wielkiego uczucia rozłąki z Krsną, wypowiedziała do Viśakhy werset, który wyjaśniał przyczynę Jej wielkiego niepokoju i wzburzenia.

Antya 15.13 Recytując ten werset, Śri Caitanya Mahaprabhu wyraził palące Go uczucia. Następnie, z wielką rozpaczą, objaśnił ten werset Svarupie Damodarze i Ramanandzie Rayi.

Antya 15.14 Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział: "'Chociaż serca gopi są jak wysoko położone wzgórza, zalewają je fale podobnego nektarowi oceanu piękna Krsny. Jego słodki głos wchodzi do ich uszu i dostarcza im transcendentalnego szczęścia. Dotyk Jego ciała jest chłodniejszy niż wiele milionów księżyców razem wziętych, a nektar zapachu Jego ciała zalewa cały świat. O Moja droga przyjaciółko, ten Krsna, który jest synem Nandy Maharajy i którego usta są zupełnie jak nektar, siłą przyciąga Moich pięć zmysłów.'

Antya 15.14 Znaczenie: Werset ten pochodzi z Govinda-lilamrty (8.3).

Antya 15.15 "Piękno Pana Śri Krsny, dźwięk Jego słów i brzmienie fletu, Jego dotyk, zapach i smak Jego ust pełne są nieopisanej słodyczy. Gdy cechy te jednocześnie przyciągają Mój umysł, wszystkie Moje zmysły jadą razem na jednym koniu Mego umysłu, ale chcą udać się w pięciu różnych kierunkach.

Antya 15.16 "O Moja droga przyjaciółko, posłuchaj, co jest przyczyną Mego nieszczęścia. Pięć Moich zmysłów to w rzeczywistości lekkomyślni rozbójnicy. Bardzo dobrze wiedzą, że Krsna Jest Najwyższą Osobą Boga, a mimo to chcą zrabować to, co do Niego należy.

Antya 15.17 "Mój umysł jest zupełnie jak jeden koń, na którym jedzie pięć zmysłów percepcji ze wzrokiem na czele. Każdy zmysł chce jechać na tym koniu i tak oto ciągną one Mój umysł w pięciu kierunkach na raz. W którą stronę on się uda? Jeśli wszystkie pociągną w tym samym czasie, koń na pewno straci życie. Jak mogę tolerować to okrucieństwo?

Antya 15.18 "Moja droga przyjaciółko, co mam powiedzieć, gdy mówisz: 'Spróbuj po prostu kontrolować zmysły'? Nie mogę gniewać się na Moje zmysły. Czy to ich wina? Piękno, dźwięk, dotyk, zapach i smak Krsny są z natury niezmiernie atrakcyjne. Tych pięć cech przyciąga Moje zmysły i każdy z nich chce zaciągnąć umysł w innym kierunku. Tak więc życie Mojego umysłu jest w wielkim niebezpieczeństwie, tak jak koń, którego ciągnie się w pięciu kierunkach na raz. Mnie także grozi śmierć.

Antya 15.19 "Świadomość każdej kobiety w trzech światach z pewnością jest jak wysokie wzgórze, ale słodycz piękna Krsny jest jak ocean. Nawet kropla wody z tego oceanu może zalać cały świat i zatopić wszystkie wysokie wzgórza świadomości.

Antya 15.20 "Słodycz żartobliwych słów Krsny sieje niesamowite spustoszenie w sercach wszystkich kobiet. Jego słowa przywiązują kobiece ucho do cech ich słodyczy. W ten sposób rozgrywają się zawody w przeciąganiu liny i ucho traci życie.

Antya 15.21 "Transcendentalne ciało Krsny jest tak chłodne, że nie można go nawet porównać do papki sandałowej albo wielu milionów księżyców. Doskonale przyciąga ono piersi wszystkich kobiet przypominające wysokie wzgórza. Doprawdy, transcendentalne ciało Krsny urzeka umysły wszystkich kobiet w trzech światach.

Antya 15.22 "Zapach ciała Krsny jest bardziej oszałamiający niż woń piżma i przewyższa aromat niebieskawego kwiatu lotosu. Wdziera się do nozdrzy wszystkich kobiet na świecie i wijąc tam sobie gniazdko, przyciąga je.

Antya 15.23 "Usta Krsny są tak słodkie, że gdy połączy się je z kamforą Jego słodkiego uśmiechu, przyciągają umysły wszystkich kobiet i zmuszają je do zrezygnowania z wszelkich innych atrakcji. Jeśli nie można osiągnąć słodyczy uśmiechu Krsny, wtedy pojawiają się wielkie kłopoty umysłowe i rozpacz. Ta słodycz jest jedynym bogactwem gopi z Vrndavany."

Antya 15.24 Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu skończył już mówić w ten sposób, chwycił za szyje Ramanandę Rayę i Svarupę Damodarę. Potem Pan rzekł: "Moi drodzy przyjaciele, wysłuchajcie Mnie, proszę. Cóż powinienem zrobić? Gdzie mam pójść? Dokąd mogę pójść, by otrzymać Krsnę? Proszę was obu, powiedzcie Mi, gdzie mogę Go znaleźć."

Antya 15.25 W ten sposób Śri Caitanya Mahaprabhu dzień po dniu rozpaczał w towarzystwie Svarupy Damodary i Ramanandy Rayi pogrążony w transcendentalnym bólu.

Antya 15.26 Svarupa Damodara śpiewał odpowiednie pieśni, a Ramananda Raya recytował stosowne wersety, aby spotęgować ekstatyczny nastrój Pana. W ten sposób byli w stanie Go uspokoić.

Antya 15.27 Pan szczególnie lubił słuchać Krsna-karnamrty Bilvamangali Thakury, poezji Vidyapatiego i Śri Gita-govindy Jayadevy Gosvamiego. Śri Caitanya Mahaprabhu odczuwał wielką przyjemność w sercu, gdy Jego towarzysze intonowali wersety z tych książek.

Antya 15.28 Pewnego dnia, gdy Śri Caitanya Mahaprabhu szedł na nadmorską plażę, zobaczył nagle ogród z kwiatami.

Antya 15.29 Pan Caitanya wziął ten ogród za Vrndavanę i bardzo szybko wszedł do niego. Pogrążony w ekstazie miłości do Krsny, błąkał się po ogrodzie, szukając Go.

Antya 15.30 Gdy podczas tańca rasa Krsna zniknął z Radharani, gopi wędrowały po lesie poszukując Go. W ten sam sposób Śri Caitanya Mahaprabhu błąkał się po tym nadmorskim ogrodzie.

Antya 15.31 Śri Caitanya Mahaprabhu, pogrążony w ekstatycznym nastroju gopi, błąkał się tu i tam. Zaczął dopytywać się o Krsnę cytując wersety wszystkim drzewom i pnączom.

Antya 15.31 Znaczenie: Śri Caitanya Mahaprabhu przytoczył wtedy następujące trzy wersety ze Śrimad-Bhagavatam (10.30.9, 7, 8).

Antya 15.32 "[Gopi powiedziały:] 'O drzewo cuta, drzewo priyala, panasa, asana i kovidara! O drzewo jambu, drzewo arka, bilva, bakula i mango! O drzewo kadamba, o drzewo nipa i wszystkie inne drzewa rosnące na brzegu Yamuny dla dobra innych, prosimy, powiedzcie nam, dokąd odszedł Krsna. Postradałyśmy zmysły i jesteśmy niemal martwe.

Antya 15.33 "'O wszechpomyślna roślinko tulasi, jesteś bardzo droga lotosowym stopom Govindy, a On jest bardzo drogi tobie. Czy widziałaś Krsnę spacerującego tutaj z girlandą z twych liści w otoczeniu roju trzmieli?

Antya 15.34 "'O rośliny z kwiatami malati, mallika, jati i yuthika, czy widziałyście, by Krsna przechodził tą drogą, dotykając was ręką, żeby sprawić wam przyjemność?"'

Antya 15.35 Śri Caitanya Mahaprabhu mówił dalej: "'O drzewo mangowe, o drzewo panasa, o drzewa piyala, jambu i kovidara - wszystkie jesteście mieszkańcami świętego miejsca. Dlatego łaskawie działajcie dla dobra innych.

Antya 15.36 "'Czy widziałyście przechodzącego tędy Krsnę? Powiedzcie łaskawie, w którą stronę się udał i uratujcie nam życie.'

Antya 15.37 "Gdy drzewa nie odpowiadały, gopi domyśliły się: 'Wszystkie te drzewa należą do rodzaju męskiego, zatem wszystkie muszą być przyjaciółmi Krsny.

Antya 15.38 "'Dlaczego drzewa miałyby nam mówić, dokąd udał się Krsna? Zapytajmy raczej te pnącza; one są rodzaju żeńskiego, tak więc są jak nasze przyjaciółki.

Antya 15.39 "'Z pewnością powiedzą nam, dokąd Krsna poszedł, gdyż widziały Go osobiście: Snując takie domysły, gopi pytały rośliny i pnącza z tulasi na czele.

Antya 15.40 "'O tulasi! O malati! O yuthi, madhavi i mallika! Krsna jest wam bardzo drogi, musiał więc przechodzić obok was.

Antya 15.41 "'Wszystkie jesteście jak nasze drogie przyjaciółki. Powiedzcie łaskawie, w którą stronę poszedł Krsna i uratujcie nam życie.'

Antya 15.42 "Nadał nie otrzymując odpowiedzi gopi pomyślały: 'Te rośliny są służkami Krsny i z powodu strachu nie będą z nami rozmawiać.'

Antya 15.43 "Wówczas gopi natknęły się na stado łań. Czując zapach ciała Krsny i widząc pyszczki łań, gopi zwróciły się do nich z pytaniem, by przekonać się, czy Krsna jest w pobliżu.

Antya 15.44 "'O łanio, Pan Krsna obejmował Swą ukochaną i w ten sposób proszek kunkuma z Jej wzniesionych piersi pokrył Jego girlandę z kwiatów kunda. Zapach tej girlandy unosi się w powietrzu. O moja droga przyjaciółko, czy widziałaś Krsnę, który przechodził tędy ze Swą najdroższą towarzyszką zwiększając przyjemność oczu was wszystkich?'

Antya 15.44 Znaczenie: Werset ten przytoczono ze Śrimad-Bhagavatam (10.30.11).

Antya 15.45 "'O droga łanio, Śri Krsna zawsze bardzo chętnie sprawia ci przyjemność. Poinformuj nas łaskawie, czy przechodził tą drogą w towarzystwie Śrimati Radharani. Wydaje nam się, że z pewnością musieli przechodzić tędy.

Antya 15.46 "'Nie jesteśmy kimś obcym. Jako bardzo drogie przyjaciółki Śrimati Radharani, z dala możemy poczuć zapach ciała Krsny.

Antya 15.47 "'Krsna obejmował Śrimati Radharani i proszek kunkuma na Jej piersiach połączył się z girlandą z kwiatów kunda zdobiącą Jego ciało. Girlanda ta napełniła zapachem całe otoczenie.

Antya 15.48 "'Pan Krsna opuścił to miejsce i dlatego łanie czują rozłąkę. Nie słyszą naszych słów; jak więc mogą udzielić odpowiedzi?'

Antya 15.49 "Wówczas gopi natknęły się na wiele drzew tak obciążonych owocami i kwiatami, że ich gałęzie ugięły się do ziemi.

Antya 15.50 "Gopi pomyślały, że ponieważ wszystkie drzewa musiały widzieć przechodzącego Krsnę, składały Mu pełne szacunku pokłony. Żeby się upewnić, gopi zadały drzewom pytanie.

Antya 15.51 "'O drzewa, powiedzcie nam łaskawie, czy młodszy brat Balaramy, Krsna, przyjął wasze pokłony pełnymi miłości spojrzeniami, gdy przechodził tędy, jedną rękę opierając na ramieniu Śrimati Radharani, w drugiej trzymając kwiat lotosu, a za Sobą mając rój trzmieli doprowadzonych do szaleństwa zapachem liści tulasi.'

Antya 15.51 Znaczenie: Werset ten przytoczony jest ze Śrimad-Bhagavatam (10.30.12).

Antya 15.52 "'Aby trzmiele nie siadały na twarzy Jego ukochanej, odganiał je kwiatem lotosu, który trzymał w ręku, tak więc Jego umysł był nieco rozkojarzony.

Antya 15.53 "'Czy zwrócił uwagę, gdy składałyście Mu pokłony, czy też nie? Podajcie łaskawie dowód na poparcie waszych słów.

Antya 15.54 "'Rozłąka z Krsną powoduje, że ci słudzy są bardzo nieszczęśliwi. Stracili przytomność, jak więc mogą nam odpowiedzieć?'

Antya 15.55 "Mówiąc to, gopi weszły na plażę nad Yamuną. Tam pod drzewem kadamba ujrzały Krsnę.

Antya 15.56 "Stojąc tam z fletem przy ustach, Krsna, który urzeka wiele milionów Kupidynów, przyciągał Swym nieograniczonym pięknem oczy i umysły całego świata."

Antya 15.57 Gdy Śri Caitanya Mahaprabhu ujrzał transcendentalne piękno Krsny, padł na ziemię nieprzytomny. Wówczas wszyscy bhaktowie, ze Svarupą Damodarą Gosvamim na czele, przyłączyli się do Niego w ogrodzie.

Antya 15.58 Tak jak wcześniej, ujrzeli oni wszystkie symptomy transcendentalnej ekstatycznej miłości manifestujące się w ciele Śri Caitanyi Mahaprabhu. Chociaż zewnętrznie robił wrażenie oszołomionego, wewnątrz rozkoszował się transcendentalnym szczęściem.

Antya 15.59 Raz jeszcze, wspólnym wysiłkiem, wszyscy bhaktowie przywrócili Śri Caitanyi Mahaprabhu przytomność. Wówczas Pan wstał i zaczął wędrować tu i tam, rozglądając się dookoła.

Antya 15.60 Caitanya Mahaprabhu powiedział: "Gdzie odszedł Mój Krsna? Dopiero co Go widziałem i Jego piękno zawładnęło Mymi oczyma i umysłem.

Antya 15.61 "Dlaczego znowu nie mogę ujrzeć Krsny trzymającego flet przy ustach? Moje oczy błądzą w nadziei ujrzenia Go raz jeszcze."

Antya 15.62 Wówczas Śri Caitanya Mahaprabhu wyrecytował następujący werset, który Śrimati Radharani wypowiedziała do Swej drogiej przyjaciółki Viśakhy.

Antya 15.63 "Moja droga przyjaciółko, blask ciała Krsny jest bardziej olśniewający niż świeżo powstała chmura, a Jego żółte ubranie bardziej atrakcyjne od błyskawicy, która dopiero co przeszyła niebo. Głowę Jego zdobi pawie piórko, a na szyi ma uroczy naszyjnik z błyszczących pereł. Gdy trzyma przy ustach Swój czarujący flet, Jego twarz wygląda tak pięknie, jak jesienią księżyc w pełni. Takim pięknem Madana-mohana, który oczarowuje Kupidyna, zwiększa pragnienie Moich oczu, by Go zobaczyć."

Antya 15.63 Znaczenie: Ten werset także znajduje się w Govinda-lilamrcie (8.4).

Antya 15.64 Caitanya Mahaprabhu mówił dalej: "Cera Krsny jest tak błyszcząca jak sproszkowana maść do oczu. Przewyższa swym pięknem świeżo uformowaną chmurę i jest bardziej miękka niż niebieski kwiat lotosu. Doprawdy, Jego cera jest tak przyjemna, że przyciąga wszystkie oczy i umysły, i tak potężna, że jest ponad wszelkie porównania.

Antya 15.65 "Moja droga przyjaciółko, proszę, powiedz Mi, co mam zrobić. Krsna jest tak atrakcyjny, jak wspaniała chmura, a Moje oczy są zupełnie jak ptaki cataka, które umierają z pragnienia, gdyż nie widzą takiej chmury.

Antya 15.66 "Żółte ubranie Krsny wygląda zupełnie jak niespokojna błyskawica na niebie, a naszyjnik z pereł na Jego szyi sprawia wrażenie klucza kaczek lecącego pod chmurą. Zarówno pawie piórko na Jego głowie, jak i girlanda vaijayanti zrobiona z kwiatów o pięciu kolorach przypominają tęczę.

Antya 15.67 "Blask ciała Krsny jest tak piękny, jak nieskazitelny księżyc w pełni, który dopiero się pojawił, a wibracja Jego fletu brzmi zupełnie jak słodkie grzmienie świeżo powstałej chmury. Gdy pawie z Vrndavany słyszą ten dźwięk, wszystkie zaczynają tańczyć.

Antya 15.68 "Chmura rozrywek Krsny moczy obficie deszczem nektaru wszystkie czternaście światów. Niestety, gdy ta chmura pojawiła się, podniosła się trąba powietrzna i porwała ją ode Mnie. Nie mogąc zobaczyć tej chmury, ptak cataka Moich oczu niemalże umarł z pragnienia.

Antya 15.69 Śri Caitanya Mahaprabhu rzekł znowu drżącym głosem: "Och, czytaj dalej, Rama Rayo." Tak więc Ramananda Raya zaczął czytać werset. Słuchając tego wersetu, Pan czasami był bardzo radosny, a czasami ogarniała Go rozpacz. Potem Pan osobiście wyjaśnił ten werset.

Antya 15.70 "'Drogi Krsno, widząc Twoją piękną twarz ozdobioną lokami włosów, widząc piękno kolczyków opadających Ci na policzki i widząc nektar Twoich ust, piękno śmiejących się spojrzeń, dwa ramiona, które zapewniają całkowitą nieustraszoność, i Twą szeroką pierś, której piękno budzi pociąg małżeński, podporządkowałyśmy się po prostu, by zostać Twoimi służkami.'

Antya 15.70 Znaczenie: Ten werset, przytoczony ze Śrimad-Bhagavatam, (10.29.39) wypowiedziały gopi, gdy przybyły do Krsny tańczyć w tańcu rasa.

Antya 15.71 "Pokonawszy księżyc i kwiat lotosu, Krsna zapragnął schwytać podobne łaniom gopi. Rozpostarł więc sidła Swojej pięknej twarzy i umieścił w nich przynętę Swego pięknego uśmiechu, aby zwieść gopi. Gopi padły ofiarą tej pułapki i stary się służkami Krsny, rezygnując ze swych domów, rodzin, mężów i prestiżu.

Antya 15.72 "Moja droga przyjaciółko, Krsna działa zupełnie jak myśliwy, który nie dba o pobożność czy bezbożność. Wymyśla On po prostu wiele sposobów, by do głębi podbić serca podobnych łaniom gopi.

Antya 15.73 "Kolczyki tańczące na twarzy Krsny mają kształt rekinów i bardzo jasno świecą. Ten taniec kolczyków przyciąga umysły wszystkich kobiet. Poza tym Krsna przeszywa serca kobiet strzałami Swych słodko śmiejących się spojrzeń. Wcale nie obawia się zabijać kobiet w ten sposób.

Antya 15.74 "Na piersi Krsny są ozdoby Śrivatsa i znak wskazujący rezydencję bogini szczęścia. Jego pierś, która jest szeroka jak pierś rabusia, przyciąga wiele tysięcy dziewcząt Vrajy, siłą pokonując ich umysły i piersi. W ten sposób wszystkie stają się służkami Najwyższej Osoby Boga.

Antya 15.75 "Dwa bardzo piękne ramiona Krsny są zupełnie jak długie rygle. Przypominają one także ciała czarnych węży, które wchodzą w przestrzeń między dwoma podobnymi wzgórzom piersiami kobiet i kąsaj ich serca. Wówczas kobiety umierają od palącej trucizny.

Antya 15.75 Znaczenie: Innymi słowy, gopi są bardzo poruszone z powodu pożądliwych pragnień; płoną z powodu jadowitego ukąszenia czarnych węży pięknych ramion Krsny.

Antya 15.76 "Połączone chłodzące działanie kamfory, korzeni khasakhasa i papki sandałowej zostaje przewyższone przez chłód dłoni Krsny i podeszew Jego stóp, które są chłodniejsze i bardziej przyjemne niż wiele tysięcy księżyców. Jeśli kobiety chociaż raz zostaną przez nie dotknięte, ich umysły zostają zwabione, a paląca trucizna pożądania, którego obiektem jest Krsna, natychmiast ulega zniszczeniu."

Antya 15.77 Rozpaczając w ekstatycznej miłości, Śri Caitanya Mahaprabhu wyrecytował wówczas następujący werset, który wypowiedziała Śrimati Radharani ujawniając rozpacz Swego serca przyjaciółce Śrimati Viśace.

Antya 15.78 "Moja droga przyjaciółko, pierś Krsny jest tak szeroka i atrakcyjna jak drzwi zrobione z klejnotów indranila, a Jego dwa ramiona, mocne jak rygle, mogą uśmierzyć ból umysłu młodych dziewcząt trapionych pożądaniem, którego On jest obiektem. Jego ciało jest chłodniejsze niż księżyc, papka sandałowa, kwiat lotosu i kamfora. W ten sposób Madana-mohana, który urzeka Kupidyna, zwiększa pragnienie Moich piersi."

Antya 15.78 Znaczenie: Ten werset także znajduje się w Govinda-lilamrcie (8.7).

Antya 15.79 Następnie Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział: "Przed chwilą miałem Krsnę, ale niestety, znowu Go utraciłem.

Antya 15.80 "Krsna jest z natury bardzo niespokojny - nie zatrzymuje się w jednym miejscu. Spotyka kogoś, oczarowuje jego umysł, a potem znika.

Antya 15.81 "'Pod wpływem wielkiego szczęścia gopi napełniły się dumą. Aby poskromić to ich poczucie wyższości i okazać im szczególną łaskę, Keśava, który ujarzmia nawet Pana Brahmę i Pana Śivę, zniknął z tańca rasa."'

Antya 15.81 Znaczenie: Werset ten, przytoczony ze Śrimad-Bhagavatam (10.29.48), został wypowiedziany przez Śukadevę Gosvamiego do Maharajy Pariksita.

Antya 15.82 Wówczas Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział do Svarupy Damodary Gosvamiego: "Proszę, zaśpiewaj pieśń, która sprowadzi świadomość do Mego serca."

Antya 15.83 Tak więc dla przyjemności Śri Caitanyi Mahaprabhu, Svarupa Damodara Gosvami zaczął bardzo słodko śpiewać następujący werset z Gita-govindy.

Antya 15.84 "Tutaj, na arenie tańca rasa, pamiętam Krsnę, który zawsze lubi żartować i oddawać się rozrywkom."

Antya 15.84 Znaczenie: Ten werset został przytoczony z Gita-govindy (2.3).

Antya 15.85 Gdy Svarupa Damodara Gosvami zaśpiewał tę szczególną pieśń, Śri Caitanya Mahaprabhu natychmiast wstał i zaczął tańczyć pogrążony w ekstatycznej miłości.

Antya 15.86 Wówczas w ciele Pana Caitanyi zamanifestowało się wszystkich osiem rodzajów duchowych przemian. Uwidoczniły się także trzydzieści trzy symptomy vyabhicari-bhavy, poczynając od rozpaczy i radości.

Antya 15.87 W ciele Śri Caitanyi Mahaprabhu rozbudziły się wszystkie symptomy ekstazy, takie jak bhavodaya, bhava-sandhi i bhava-śabalya. Doszło do zaciętej walki między jednym uczuciem a drugim, i każde z nich stało się widoczne.

Antya 15.88 Pan Caitanya Mahaprabhu kazał Svarupie Damodarze, by raz po raz śpiewał ten sam werset. Za każdym razem, gdy Svarupa Damodara go śpiewał, Pan na nowo rozkoszował się nim i tak oto wciąż tańczył.

Antya 15.89 Gdy Pan tańczył już przez długi czas, Svarupa Damodara przestał śpiewać ten werset.

Antya 15.90 Śri Caitanya Mahaprabhu mówił ciągle od nowa "Dalej! Śpiewaj! Śpiewaj!" Ale Svarupa Damodara, widząc zmęczenie Pana, nie podjął na nowo śpiewania.

Antya 15.91 Gdy bhaktowie usłyszeli, jak Śri Caitanya Mahaprabhu mówi: "Śpiewaj dalej!", zebrali się wszyscy wokół Niego i zaczęli śpiewać razem święte imię Hari.

Antya 15.92 Wtedy Ramananda Raya nakłonił Pana, by usiadł i wachlując Go usunął Jego zmęczenie.

Antya 15.93 Potem wszyscy bhaktowie wzięli Śri Caitanyę Mahaprabhu na plażę i wykąpali Go. W końcu przyprowadzili Go z powrotem do domu.

Antya 15.94 Po nakarmieniu obiadem nakłonili Go, by się położył. Potem wszyscy bhaktowie, z Ramanandą Rayą na czele, wrócili do własnych domów.

Antya 15.95 W ten sposób opisałem rozrywki Śri Caitanyi Mahaprabhu w ogrodzie, do którego wszedł biorąc go za Vrndavanę.

Antya 15.96 Tam zamanifestował transcendentalne szaleństwo i majaczenie w ekstazie, które w taki oto wspaniały sposób opisał Śri Rupa Gosvami w swojej Stava-mali.

Antya 15.97 "Śri Caitanya Mahaprabhu jest najwznioślejszym ze wszystkich bhaktów. Czasami, spacerując po plaży, widział w pobliżu piękny ogród i brał go za las Vrndavany. W ten sposób całkowicie pogrążał się w ekstazie miłości do Krsny i zaczynał tańczyć i intonować święte imię. Jego język bez przerwy pracował, gdy intonował On: 'Krsna! Krsna!' Czy ponownie ukaże się przed moimi oczyma?"

Antya 15.97 Znaczenie: Cytat ten to 6 werset pierwszej Caitanyastaki ze Stava-mali Śrila Rupy Gosvamiego.

Antya 15.98 Rozrywki Śri Caitanyi Mahaprabhu są nieograniczone; właściwe ich opisanie jest niemożliwością. Mogę jedynie je zasygnalizować starając się je przedstawić.

Antya 15.99 Modląc się u lotosowych stóp Śri Rupy i Śri Raghunathy, zawsze pragnąc ich miłosierdzia, ja, Krsnadasa, opowiadam Śri Caitanya-caritamrtę, podążając w ich ślady.

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do Piętnastego Rozdziału Antya-lili Śri Caitanya-caritamrty, opisującego rozrywki Śri Caitanyi Mahaprabhu w ogrodzie nad morzem.